Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2011

Μιχάλης Γρηγορίου: Η αγάπη είναι ο φόβος (1980)

Συνθέτης με σημαντικές σπουδές και σπουδαία μουσική κατάθεση μέχρι σήμερα ο Μιχάλης Γρηγορίου (γενν. 1947), γιος του γνωστού σκηνοθέτη Γρηγόρη Γρηγορίου και της ποιήτριας Μαρίας Παπαλεονάρδου, ανήκει στον λεγόμενο "ενδιάμεσο" χώρο, κάπου ανάμεσα δηλαδή στη λόγια και τη λαϊκή μουσική. Η σχέση του με τον ποιητικό λόγο είναι σχεδόν αποκλειστική στο έργο του, καθώς οι περισσότεροι κύκλοι τραγουδιών του βασίζονται σε κείμενα σημαντικών μας ποιητών της μεταπολεμικής γενιάς, όπως ο Άρης Αλεξάνδρου ("Ανεπίδοτα γράμματα", 1977), ο Μανόλης Αναγνωστάκης ("Η αγάπη είναι ο φόβος"), ο Τάκης Σινόπουλος ("Ο Οδυσσέας στο ποτάμι", 1985), ο Τάσος Λειβαδίτης ("Σκοτεινή Πράξη", 1997) κ.ά.
Το έργο "Η αγάπη είναι ο φόβος", έργο 29, είναι ένας κύκλος λυρικών τραγουδιών σε ποίηση του Μανόλη Αναγνωστάκη (1925-2005) για κοντράλτο, βαρύτονο, πιάνο, κόρνο, φαγκότο και βιολοντσέλο. Περιλαμβάνει επτά μελοποιημένα ποιήματα, μία οργανική εισαγωγή, δύο ιντερμέδια και μία coda με την παραλλαγή του ομότιτλου τραγουδιού. Τα ποιήματα προέρχονται από τις ποιητικές συλλογές "Εποχές" και "Παρενθέσεις".
Σημειώνει ο συνθέτης για το έργο του:

Γράφοντας το έργο αυτό αναρωτήθηκα μερικές φορές μήπως ακολουθώ κάποιο δρόμο που δεν οδηγεί πουθενά. Μήπως δηλαδή η ανάγκη να συμφιλιώσω μέσα μου τις μνήμες και τις μυθολογίες ενός χτες που δε μου ανήκει απόλυτα, με τις απαιτήσεις και τους μύθους ενός σήμερα, με οδηγεί σε μια μουσική που δεν εκφράζει ούτε το χτες ούτε το σήμερα, αλλά στέκεται μετέωρη κάπου ανάμεσα στα δυο. Στο ερώτημα αυτό δεν μπορώ να δώσω απάντηση. Ξέρω όμως πως αν η μουσική που γράφω έχει αντιφάσεις – γιατί τι άλλο είναι άραγε η συνύπαρξη ενός ρυθμού ζεϊμπέκικου, π.χ., μ’ έναν ήχο μουσικής δωματίου; η απλή μελωδική αντίληψη και οι μορφολογικές προθέσεις ενός κύκλου τραγουδιών; - αυτές οι αντιφάσεις βρίσκονται μέσα σε μένα τον ίδιο και είμαι μάλιστα διατεθειμένος να τις αποδεχτώ και γιατί όχι, να τις υπερασπιστώ. Μ’ αυτήν λοιπόν τη διάθεση έγραψα μέσα στο 1979 τα τραγούδια που αποτελούν τον κύκλο «Η αγάπη είναι ο φόβος» πάνω σε ποίηση του Μανόλη Αναγνωστάκη και μπορώ να πω πως απ’ όσα έργα έχω γράψει ως τώρα αυτό μου γέννησε τη μεγαλύτερη ικανοποίηση τη στιγμή που το έγραφα…
Συμμετέχουν:
Μαρία Φαραντούρη, κοντράλτο
Γιάννης Κούτρας, βαρύτονος
Μιχάλης Γρηγορίου, πιάνο
Νίκος Σπινούλας, κόρνο
Σπύρος Καζιάνης, φαγκότο
Βύρων Φιδετζής, βιολοντσέλο

Δεν υπάρχουν σχόλια: