Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Η δική μου εκδοχή για τις καταλήψεις των λυκείων

Με αφορμή την πρόσφατη κατάληψη του σχολικού συγκροτήματος του 1ου και 2ου Λυκείου Καστοριάς (Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου) και μετά τις σχετικές δηλώσεις της αστυνομικής δ/νσης Καστοριάς (περί σύμφωνης γνώμης των διευθυντών για την αναγκαστική εκκένωση των σχολείων από την αστυνομία), ως Δ/ντής του 2ου Λυκείου θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής:

α) Θεωρώ πράξη απολύτως απαράδεκτη την κατάληψη σχολικών μονάδων από μαθητές, ανεξαρτήτως του δικαίου ή προσχηματικού χαρακτήρα των αιτημάτων τους, όχι τόσο γιατί είναι πράξη παράνομη, αλλά περισσότερο γιατί είναι επικίνδυνη.
β) Πολύ περισσότερο δεν επικροτώ την όποια απόπειρα καθοδήγησης των μαθητών ή την αυθαίρετη πρωτοβουλία κάποιων μαθητών για μια τέτοια ενέργεια, χωρίς καν να έχει προηγηθεί η διαδικασία εκλογής μαθητικών συμβουλίων.
γ) Προσδοκώ από τους μαθητές μου την έμπρακτη επίδειξη σεβασμού προς σημαντική μερίδα συμμαθητών τους, προς τους καθηγητές τους, αλλά και προς τους χώρους και τις εγκαταστάσεις του διδακτηρίου που τους προσφέρεται για την αξιοποίηση του ύψιστου αγαθού της μόρφωσής τους.
δ) Ταυτόχρονα όμως θεωρώ το σχολείο ως τον κατεξοχήν χώρο ελεύθερης έκφρασης των ιδεών, φυτώριο διαμόρφωσης κοινωνικοποιημένων και γνήσια δημοκρατικών αυριανών πολιτών με ισχυρή προσωπικότητα και άποψη για την περιρρέουσα πραγματικότητα.

ε) Αυτή ακριβώς η πεποίθησή μου με κάνει να τοποθετώ τον εαυτό μου εξ ορισμού και θέσεως δίπλα στους μαθητές μου, όποιοι κι αν είναι αυτοί, όποια συμπεριφορά κι αν επιδεικνύουν, γιατί αυτός είναι ο αυτονόητος ρόλος του δασκάλου, τον οποίο υπηρετώ σε ολόκληρη την εκπαιδευτική μου διαδρομή των 31 χρόνων. Και αυτός είναι και ο λόγος που δεν μου επιτρέπει να επιζητώ λύση του προβλήματος της κατάληψης με επέμβαση των εισαγγελικών ή αστυνομικών αρχών, αλλά με υποχρεώνει να περιορίζομαι  στα νόμιμα όρια της δικαιοδοσίας μου, που δεν είναι άλλα από τις άμεσα υπερκείμενες αρχές, δηλαδή τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως προς το λειτουργικό μέρος και τις δημοτικές αρχές ως προς το κτιριακό και τις εγκαταστάσεις του σχολείου.
στ) Ο ουσιαστικός δικός μου ρόλος, καθώς και ο ρόλος όλων των συναδέλφων εκπαιδευτικών, εντοπίζεται στην επίμονη, διαλλακτική και πολιτισμένη προσπάθεια επικοινωνίας με τους μαθητές, ώστε να γίνουν κατανοητά τα κίνητρα και τα αιτήματα της κινητοποίησής τους και να καταστεί δυνατή με ειρηνικό τρόπο η λήξη της κατάληψης και η αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας του σχολείου.
ζ) Δυστυχώς ο τρόπος, με τον οποίο τερματίστηκε η κατάληψη με θλίβει βαθιά κι ενδεχομένως με εκθέτει στα μάτια πολλών μαθητών μου, γιατί θα επιθυμούσα το πρόβλημα να είχε λυθεί χωρίς την εξωτερική παρέμβαση.
η) Συγκεκριμένα, το βράδυ της Δευτέρας, 7/10/2013, ενημερώθηκα από τη δ/ντρια του 1ου Λυκείου (και όχι δυστυχώς από κάποια άλλη επίσημη αρχή) ότι οι αστυνομικές αρχές με εισαγγελική εντολή βρισκόντουσαν ήδη στον αύλειο χώρο των λυκείων, με σκοπό να εκκενώσουν τα κατειλημμένα σχολικά κτίρια. Όταν λίγα λεπτά αργότερα προσήλθα στο χώρο, ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη η επιχείρηση εκκένωσης του 3ου Λυκείου.
θ) Θα ακολουθούσε η εκκένωση του κοινού διδακτηρίου του 1ου και 2ου Λυκείου, χωρίς ωστόσο να έχει ζητήσει κανείς τη δική μου γνώμη για την επιχείρηση, η οποία - σημειωτέον - θα πραγματοπούνταν στην πτέρυγα του δικού μου λυκείου, όπου ήταν συγκεντρωμένοι οι μαθητές και των δύο συστεγαζόμενων σχολείων. Και νομίζω πως ήταν αναγκαία υποχρέωση της αστυνομικής αρχής να συνδιαλλαγεί πρώτα με τους διευθυντές των κατειλημμένων σχολείων επιδεικνύοντας την απαραίτητη εισαγγελική εντολή, ώστε να καταστεί σαφές το σχέδιο της επιχειρούμενης εκκένωσης των κτιρίων και να υπάρξουν οι αυτονόητες εγγυήσεις ότι δε θα ασκηθεί βία στους ανήλικους μαθητές, ούτε θα υπάρξει καμία περαιτέρω συνέπεια σε βάρος τους. Η επιχείρηση στο 3ο λύκειο διήρκεσε περίπου 45 λεπτά, διάστημα κατά το οποίο κατέβαλα επίμονες προσπάθειες με συνεχείς εκκλήσεις προς τους εσώκλειστους μαθητές μου να εγκαταλείψουν το κτίριο και να αποχωρήσουν ήσυχα εγγυώμενος ότι δεν θα τους πειράξει κανείς . Δυστυχώς οι εκκλήσεις αυτές απέβησαν άκαρπες και στη συνέχεια τα αστυνομικά όργανα εισήλθαν στο κτίριο και υποχρέωσαν τους μαθητές να αποχωρήσουν ειρηνικά, χωρίς - ομολογουμένως - να σημειωθεί κανένα απολύτως πρόβλημα, τουλάχιστον στο δικό μου σχολείο. 
ι) Οφείλω, τέλος, να εκφράσω και την έντονη δυσφορία μου για την παντελή αδιαφορία των γονέων των μαθητών μου (με εξαίρεση 2-3 αξιέπαινες περιπτώσεις), παρόλο που λίγες ημέρες νωρίτερα είχαν αναλάβει την έγγραφη δέσμευση ότι θα παρίστανται στο χώρο του σχολείου σε περίπτωση κατάληψης, ώστε να μεριμνήσει ο καθένας χωριστά για την απομάκρυνση του παιδιού του από το κατειλημμένο κτίριο. Είναι γεγονός ότι είναι σχεδόν αδύνατον να εξακριβώσει κανείς πόσοι και ποιοι μαθητές συμμετείχαν στην κατάληψη, αλλά μπορώ βάσιμα να ισχυριστώ ότι εκ περιτροπής βρέθηκαν μέσα στα κτίρια σχεδόν όλοι! Και δεν ξέρω πόσο θα ευαισθητοποιηθούν οι γονείς τους, όταν θα κληθούν τις επόμενες ημέρες να αποκαταστήσουν τις υλικές ζημιές που καταγράφηκαν στο χώρο του σχολείου, τις οποίες βέβαια είναι αντικειμενικά αδύνατον να καταλογίσει κανείς σε συγκεκριμένα πρόσωπα και τις οποίες προφανώς δεν έχει καμία υποχρέωση να καλύψει η σχολική επιτροπή του Δήμου Καστοριάς.
Δημήτρης Ε. Κωστούλας
Διευθυντής 2ου Λυκείου Καστοριάς

Δεν υπάρχουν σχόλια: