Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Λουκιανός Κηλαηδόνης: Χαμηλή πτήση (1982)

Θεωρώ τη "Χαμηλή πτήση" τον ωριμότερο από τους δίσκους της δεύτερης περιόδου του Λουκιανού Κηλαηδόνη, γιατί εδώ συναντιούνται με τις σωστές αναλογίες όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της προσωπικής του τραγουδοποιίας σε επίπεδο μουσικής, στιχουργίας και ερμηνείας. Και είναι ένας από τους πολύ αγαπημένους μου δίσκους εκείνων των χρόνων, πολυπαιγμένος και πολυτραγουδισμένος, όσο λίγοι.
Ξεκινάει με την αργή κάντρι "Χαμηλή πτήση", μια όμορφη μπαλάντα ενός ταξιδιώτη της δίτροχης φυγής από την καθημερινότητα. Ακολουθεί το απολαυστικό "Πού βαδίζουμε κύριοι;", θεατρικής καταγωγής, όπου η απαρίθμηση των διαπλεκόμενων ερωτικών σχέσεων σε κάνει να ...χάνεις το λογαριασμό! Η "Νύχτα καταστροφής" είναι ένα ταπεινό ρέκβιεμ του πληγωμένου εραστή. Η δεύτερη εδώ εκτέλεση των "Θερινών σινεμά" είναι και η καλύτερη που έχει κατατεθεί στη δισκογραφία του συνθέτη, αυτή τη φορά με τη φωνή του ίδιου. Άλλο ένα θεατρικής καταγωγής τραγούδι είναι το πανέξυπνο "Μια μέρα μιας Μαίρης", που ερμηνεύει έξοχα η Αφροδίτη Μάνου και αναδεικνύει τον μικρό καθημερινό γολγοθά μιας σύγχρονης μικροαστής νοικοκυράς. Τζαζ πινελιές στο θαυμάσιο "Decadenza", ενώ στο φινάλε έχουμε το "Πάρτυ", ένα πρωτότυπο μανιφέστο του συνθέτη, όπου γίνεται προσκλητήριο σε όλα τα αγαπημένα πρόσωπα, νεκρά ή ζωντανά, που έχει λατρέψει ο Λουκιανός είτε από το χώρο της μουσικής είτε από άλλους καλλιτεχνικούς χώρους και κυρίως από τον αγαπημένο του ασπρόμαυρο κινηματογράφο.


(c) CD | LYRA | 1982

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Αγαπώ τον Λουκιανό εκείνης της εποχής. Ωραία παρουσίαση.