Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

Μιχάλης Τερζής: Τραγούδια της θάλασσας (1983)

Ο αξιόλογος συνθέτης Μιχάλης Τερζής έχει μια σταθερή δισκογραφική παρουσία για περισσότερα ήδη από 40 χρόνια. Παρόλο που όλες οι πηγές αναφέρουν ότι ξεκίνησε το 1976 με τον "Ύμνο και θρήνο για την Κύπρο", η αλήθεια είναι ότι είχε εμφανιστεί δύο χρόνια νωρίτερα με το δίσκο "Του έρωτα τ' αντάρτη", που μοιραζόταν με τον Αμάραντο Αμαραντίδη. Και ήταν μόλις 20 χρονών! Έκτοτε η παρουσία του είναι αδιάλειπτη, πάντα με ενδιαφέρουσες προτάσεις, έστω κι αν δεν έχει καταφέρει ποτέ να φτάσει σε υψηλά επίπεδα εμπορικής αποδοχής. Συχνές μάλιστα και κατά κανόνα επιτυχημένες είναι οι απόπειρές του να μελοποιήσει ποιήματα δόκιμων ποιητών μας, με ιδιαίτερη αδυναμία στον Κωστή Παλαμά.
Ο δίσκος "Τραγούδια της θάλασσας" κυκλοφόρησε ένα χρόνο μετά την έκδοση της σημαντικότερης ίσως δουλειάς του πάνω στη μελοποιημένη ποίηση, τα θαυμάσια "Αρχαία Λυρικά" του. Όπως υποδεικνύει και ο τίτλος, η θεματολογία των τραγουδιών περιστρέφεται γύρω από τη θάλασσα και ειδικότερα γύρω από την ανθρώπινη παρουσία μέσα στο υγρό στοιχείο. Ρεαλιστικές και παραμυθένιες μορφές σεργιανούν στους στίχους των τραγουδιών. Κάποιους τους υπογράφει ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ η προσφυγή στη δοκιμασμένη ποίηση είναι και πάλι παρούσα. Έχουμε λοιπόν όμορφες μελοποιήσεις ποιημάτων του Νίκου Καββαδία, του Λάμπρου Πορφύρα και του Βασίλη Ρώτα. Κάποια απ' αυτά μας είναι γνωστά και από μελοποιήσεις άλλων συνθετών, οπότε η σύγκριση είναι αναπόφευκτη, χωρίς να αποβαίνει σε βάρος του Τερζή. 
Υπάρχουν επίσης και τραγούδια γραμμένα από τους γνωστούς στιχουργούς Φώντα Λάδη, Άκο Δασκαλόπουλο και Βαρβάρα Τσιμπούλη. Μερικά ακούστηκαν αρκετά, όπως η "Μοναξιά", η "Θαλασσογραφία" και κυρίως ο "Καπετάν Σιρόκος". Αξιοπρόσεκτη επίσης η "Αριάδνη στη Νάξο" (τίτλος δανεισμένος από την ομώνυμη όπερα του Richard Strauss) με την αρχαιοπρεπή της ενορχήστρωση που μοιάζει σαν συνέχεια των τραγουδιών από τα "Αρχαία Λυρικά".
Όλα τα τραγούδια ερμηνεύονται όμορφα από τον Κώστα Καράλη, που κουβαλούσε το βαρύ φορτίο της "Τρίτης Ανθολογίας" (1975)  και πάσχιζε από τότε εναγωνίως να κρατηθεί σε ανάλογο ύψος, χωρίς βέβαια να το καταφέρει ποτέ και γιαυτό σιγά σιγά χάθηκε από το χώρο, παρόλο που διέθετε θαυμάσιο φωνητικό χρωματισμό και μεγάλη εκφραστικότητα. Στο μυαλό μου έρχεται πάντα η αντίστοιχη περίπτωση του Δημήτρη Ψαριανού που δεν μπόρεσε τελικά να αντέξει το σταυρό του "Μεγάλου Ερωτικού".


 LP | CBS | 1983 | mp3 @320 | ΕΞΩΦΥΛΛΑ LP

1 σχόλιο:

Dimitris Dimitriou είπε...

ΜΠΡΑΒΟ-ΜΠΡΑΒΟ-ΜΠΡΑΒΟ.