Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Νίκος Μαμαγκάκης, Γιώργος Ζωγράφος: Συλλογή 1 (1971)

Ο μεγάλος συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγικός στη δεκαετία 1965-1975, διάστημα κατά το οποίο μας έδωσε το κύριο σώμα του λαϊκού έργου του, παράλληλα βέβαια με τη γόνιμη ενασχόλησή του με τη λόγια μουσική εντός κι εκτός των ελληνικών συνόρων. Στο διάστημα εκείνο συνεργάστηκε σχεδόν αποκλειστικά με τη δισκογραφική εταιρία Lyra του Αλέκου Πατσιφά, με την οποία η μακροχρόνια συμπόρευσή του κινήθηκε σε δύο βασικούς άξονες, δηλαδή σε επίπεδο πρωτότυπης συνθετικής δημιουργίας, αλλά και σε επίπεδο ενορχήστρωσης πολυάριθμων κύκλων τραγουδιών άλλων αξιόλογων δημιουργών την εποχής (Λίνος Κόκοτος, Γιάννης Γλέζος κλπ.).
Το 1970 εκδόθηκε από τη Lyra ο κύκλος "Συλλογή 1" (τίτλος που προφανώς προδίδει την - ανεκπλήρωτη τελικά - πρόθεση του συνθέτη για ανάλογη συνέχεια), μια σειρά ένδεκα τραγουδιών βασισμένων σε κείμενα σημαντικών ποιητών και στιχουργών: Νίκος Εγγονόπουλος, Βιτσέντζος Κορνάρος, Γιώργος Θέμελης, Αριστοφάνης, Ανδρέας Εμπειρίκος, Νίκος Καρύδης, αλλά και Ιάκωβος Καμπανέλλης, Άκος Δασκαλόπουλος και Δημήτρης Ιατρόπουλος
Τα τραγούδια γράφτηκαν ειδικά για τη φωνή του Γιώργου Ζωγράφου, πράγμα που συνετέλεσε σε μεγάλο βαθμό στη συγκεκριμένη μελωδική έκφραση που έλαβαν. 
Δεν είναι εύκολα τραγούδια βέβαια, όπως το συνηθίζει άλλωστε ο Μαμαγκάκης, που κατ' επανάληψη, κι ενώ έχει αποδείξει πανηγυρικά σε αρκετές περιπτώσεις την ευκολία του να γράφει στογγυλεμένες και γοητευτικές μελωδίες, καταφεύγει σε δύστροπα μελωδικά και ρυθμικά σχήματα, γεγονός που καθιστά το έργο του όχι και τόσο δημοφιλές, πράγμα όμως που έχω τη βεβαιότητα πως ελάχιστα τον απασχολούσε, για να μην πω ότι τον ικανοποιούσε κιόλας! Στη συγκεκριμένη βέβαια περίπτωση το ποιητικό υλικό που διαχειρίστηκε δεν προσφερόταν κιόλας για εύκολες λύσεις, οπότε το αποτέλεσμα πρέπει να αξιολογηθεί κάτω από αυτό το πρίσμα.
Προσωπικά θεωρώ το δίσκο αυτόν υψηλής μουσικής αισθητικής, ένα ακριβό διαμάντι από τη χρυσή εποχή του ελληνικού τραγουδιού. Διαθέτει υπέροχες εν σπαράγματι μελωδίες, εξαιρετικά λεπτοδουλεμένη ενορχήστρωση και εντυπωσιακή διαύγεια ήχου. Προσθέστε σ' αυτά και τη συγκλονιστική ερμηνεία του Γιώργου Ζωγράφου, ερμηνεία που φλερτάρει πλαγίως και με την οπερατική τεχνοτροπία, για να έχετε συγκεντρωμένα τα κριτήρια που με οδήγησαν στην πανηγυρική αυτή αξιολόγηση του δίσκου.




(c) LP | LYRA | mp3 @320 | Πλήρη εξώφυλλα

Δεν υπάρχουν σχόλια: