Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2016

Γιάννης Μαρκόπουλος: Σειρήνες (1983)

Οι "Σειρήνες" ανήκουν στην κατηγορία των μεγαλόπνοων έργων του Γιάννη Μαρκόπουλου σε μια μεγάλη σειρά επικών δημιουργιών που ξεκίνησε με το "Χρονικό" στα 1970, το οποίο αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο την προσωπική διακήρυξη του συνθέτη για τις μουσικές του ανησυχίες και την κατεύθυνση που θα ακολουθούσε στη συνέχεια. Στην ίδια σειρά μπορούμε να συμπεριλάβουμε έργα, όπως "Ιθαγένεια" (1972), "Θητεία" και "Θεσσαλικός Κύκλος" (1974), "Ελεύθεροι Πολιορκημένοι" (1977), "Λειτουργία του Ορφέα" (1994), "Ανα-γέννηση" (1996), "Ερωτόκριτος και Αρετή" (2003) και "Ταχύτατος Λούης" (2004).
Η μουσική του Γιάννη Μαρκόπουλου στις "Σειρήνες" ακολουθεί τη δοκιμασμένη γραμμή της μεγαλόστομης γραφής του με έντονη ρυθμική αγωγή που τείνει προς τον εμβατηριακό ρυθμό. Πιο ενδιαφέρουσα γίνεται η μουσική του στα αργά και χαμηλόφωνα μέρη, όπου αποκαλύπτεται μια ανεξάντλητη πηγή γοητευτικών λυρικών μελωδιών, που νομίζω πως μένουν αναξιοποίητες εξαιτίας του ασυγκράτητου παρορμητισμού που διακρίνει τον συνθέτη.
Ανάλογα χαρακτηριστικά βρίσκω και στη στιχουργική του Κ.Χ. Μύρη (Κώστα Γεωργουσόπουλου), παλιού συνεργάτη του Μαρκόπουλου, στην τρίτη εδώ ολοκληρωμένη τους συνεργασία. Η εντυπωσιακή και συγκλονιστική ποιητική φρεσκάδα ενός αυθεντικού και συνάμα επικού λόγου, όπως μας αποκαλύφθηκε στις πρώτες συνεργασίες του με τον συνθέτη ("Χρονικό", "Ιθαγένεια"), φαίνεται να έχει εξαντληθεί και επαναλαμβάνονται πλέον με μικρές παραλλαγές τα ίδια πάνω κάτω νοηματικά και εκφραστικά στερεότυπα.
Οι "Σειρήνες" αποτελούν τη διαχρονική "οδύσσεια" του ελληνισμού, ένα οδοιπορικό μέσα στο χρόνο από τις μυθικές του καταβολές μέχρι το Βυζάντιο, την Τουρκοκρατία και τη σύγχρονη οδύσσεια της προσφυγιάς. Το έργο λοιπόν είναι σήμερα επίκαιρο όσο ποτέ. Είναι γραμμένο σε μορφή λαϊκού ορατορίου. Επικεφαλής των ερμηνευτών είναι ο πρωτοψάλτης Θεόδωρος Βασιλικός, ενώ για την απόδοση των λαϊκότερων μερών που καλύπτουν μια ευρεία γκάμα μουσικών εκφράσεων, επιστρατεύτηκε μια ομάδα πολύ διαφορετικών μεταξύ τους ερμηνευτών, όπως ο υπέροχος Ηλίας Κλωναρίδης, η Βασιλική Λαβίνα (σύζυγος του συνθέτη) και ο Νίκος Πολίτης, ενώ συμμετέχουν οι ρεμπέτες Τάκης Μπίνης (λίγο πριν τον κάνει πασίγνωστο ο Ξαρχάκος με το "Ρεμπέτικο") και Οδυσσέας Μοσχονάς, καθώς και ο κρητικός λυράρης και τραγουδιστής Βασίλης Σκουλάς.
Συμμετέχουν επίσης η Βυζαντινή Χορωδία και Μικτή Χορωδία υπό τη γενική διεύθυνση του συνθέτη.
Το πανέμορφο εξώφυλλο του δίσκου σχεδίασε ο ζωγράφος Δημήτρης Μυταράς.

ΥΓ. Διευκρινίζω ότι εδώ σας δίνω την πρώτη έκδοση του έργου που έγινε το 1983 σε διπλό δίσκο βινυλίου. Πριν από δυο χρόνια, το 2014, το έργο επανεκδόθηκε σε μονό ψηφιακό δίσκο με αρκετές όμως επεμβάσεις στο περιεχόμενό του, αφού αφαιρέθηκαν τρία μέρη, ενώ κάποια άλλα έχουν υποστεί καίριες περικοπές των ορχηστρικών τους μερών. Ο συνθέτης εξηγεί ότι αυτές οι επεμβάσεις έγιναν προκειμένου το έργο να αποκατασταθεί στην αυθεντική του μορφή, όπως πρωτοπαρουσιάστηκε ζωντανά στο Ηρώδειο το 1981 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.


 (c) 2LPs | EMI Columbia | 1983 | mp3 | Εξώφυλλα
πηγή: d58

2 σχόλια:

Ισίδωρος Μισαηλίδης είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Ααβας είπε...

Διευκρινίζω, αν τυχόν διέφυγε της προσοχής σου, ότι το soundtrack ¨"Ο θάνατος του Αλέξανδρου" έχει εκδοθεί σε ψηφιακή μορφή από τη Philips το 1994 μαζί με τις μουσικές για τα έργα "Διχασμός" και "Ψαρόγιαννος".