Διακοπές ολίγων ημερών...

Επιτέλους! Ήρθε η στιγμή για μια μικρή απόδραση από την καθημερινότητα. Τη σκληρή έως τραγική τις τελευταίες ημέρες, δυστυχώς...
Θα τα ξαναπούμε σε κάνα δεκαήμερο.
Να περνάτε όλοι καλά...

Τζένη Βάνου: Αν μ΄αγαπούσες (1976)

Πριν κλείσουμε οριστικά τους λογαριασμούς μας με την αναλογική δισκογραφία της Τζένης Βάνου σκέφτηκα να επιστρέψουμε και πάλι στα μέσα της δεκαετίας του '70, τότε που μεσουρανούσε μέσα από τους προσωπικούς της δίσκους στη Minos.

Το 1976 λοιπόν, τη χρονιά που ηχογράφησε για τη Minos το δίσκο "Ελα", η παλιά της εταιρία Panivar, όπου είχε θητεύσει για κάποια χρόνια στο ξεκίνημα της ίδιας δεκαετίας, έδωσε στην κυκλοφορία ένα άλμπουμ με δεκατέσσερις παλιότερες ηχογραφήσεις της μεγάλης ερμηνεύτριας. Πρόκειται για συμπαθητικά τραγούδια σε ύφος ελαφρό και ποπ, σαν κι αυτά που ερμήνευε στα πρώτα της βήματα και πάνω στα οποία έχτισε τη σπουδαία της καριέρα. Τα υπογράφουν οι συνθέτες Γεράσιμος Λαβράνος, Γιώργος Θεοδοσιάδης, Ανδρέας Οικονόμου και Μιχάλης Καρράς.

Να σημειώσω ότι ο δίσκος επανεκδόθηκε το 1982 με τελείως διαφορετικά εξώφυλλα, ενώ δεν κυκλοφόρησε ποτέ σε ψηφιακή μορφή. Στο αρχείο που σας δίνω, θα βρείτε τα εξώφυλλα και των δύο αναλογικών εκδόσεων.

Τζένη Βάνου: Τις ώρες που σε θέλω (1981)

Με το ξεκίνημα της δεκαετίας του '80, δυο χρόνια μετά τον προηγούμενο δίσκο της, η Τζένη Βάνου επανέρχεται με μια ακόμη προσωπική της δουλειά στη Minos που φέρει τον τίτλο "Τις ώρες που σε θέλω".

Πρόκειται για έναν κύκλο δεκατριών ελαφρολαϊκών τραγουδιών που υπογράφουν οι λαϊκοί συνθέτες Τάκης Μουσαφίρης και Αλέκος Χρυσοβέργης, ενώ από ένα τραγούδι συνεισφέρουν η Νινή Ζαχά και ο Γ. Γεροντάκης. Ο δίσκος στο σύνολό του είναι αδιάφορος με τραγουδάκια του συρμού, απολύτως τυποποιημένα στα κλισέ του είδους. Ξεχώρισαν κάπως κι ακούστηκαν λίγο παραπάνω τα τραγούδια: "Το τρένο της ζωής", "Αν δε σ' αγαπούσα" και "Τις ώρες που σε θέλω". Την ενορχήστρωση έκανε ο Νίκος Λαβράνος.

Η φωνή της ερμηνεύτριας παραμένει στα υψηλά της στάνταρ, αλλά αυτό δεν μοιάζει πλέον αρκετό, για να περισώσει τη μετριότητα του υλικού. Η ίδια θα συνεχίσει αυτό το δρόμο για κάμποσα χρόνια ακόμη με τραγουδάκια χωρίς κανένα ενδιαφέρον και γιαυτό ολοκληρώνω κάπου εδώ την παρουσίαση της αναλογικής της δισκογραφίας στη Minos.

Τζένη Βάνου: Άκουσέ με (1979)

Η δεκαετία του '70 ολοκληρώνεται για τη Τζένη Βάνου με έναν ακόμη προσωπικό δίσκο στη Minos, τον όγδοο κατά σειρά, με τίτλο "Άκουσέ με" που κυκλοφόρησε παραμονές Χριστουγέννων του 1979.

Σπάζοντας τον κανόνα των δώδεκα τραγουδιών ο συγκεκριμένος δίσκος περιέχει δεκατέσσερα τραγούδια, τα περισσότερα ελαφρολαϊκού ύφους, αλλά και μερικά κοντά σε πιο καθαρόαιμο λαϊκό χρώμα και κάποια ελαφρού ύφους. 

Και πάλι τη μερίδα του λέοντος καταλαμβάνουν τα τραγούδια του Αλέκου Χρυσοβέργη, δυο από τα οποία αποτέλεσαν και τα σουξέ του δίσκου ("Ε, όχι και σε μένα", "Ακούς, ακούω να λες"). Εδώ εγκαινιάζεται και η συνεργασία της ερμηνεύτριας με τον μεγάλο μάστορα λαϊκών σουξέ της εποχής Τάκη Μουσαφίρη που της έγραψε το ωραιότερο τραγούδι του δίσκου ("Άκουσέ με"), αλλά και με τον Λάκη Παπαδόπουλο στα πρώτα του ακόμη βήματα στην ελληνική δισκογραφία. 
Τα υπόλοιπα τραγούδια γράφτηκαν από τους Νάκη Πετρίδη, Νινή Ζαχά, Τάκη Καρνάτσο και Λ. Θωμά. Τις ενορχηστρώσεις επιμελήθηκαν ο Γιώργος Νιάρχος και ο Τάκης Μουσαφίρης.

Τζένη Βάνου: Έχασα εσένα (1978)

Ο 7ος προσωπικός δίσκος της Τζένης Βάνου στη Minos έχει τίτλο "Έχασα εσένα" και κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1978.

Ο δίσκος περιλαμβάνει, ως συνήθως, δώδεκα τραγούδια, πάντα στα γνώριμα ηχοχρώματα που χαρακτηρίζουν αυτή την περίοδο της καριέρας της μεγάλης ερμηνεύτριας. Κι όπως πάντα, ένα δυο απ' αυτά ξεχώρισαν και γνώρισαν επιτυχία. Τα δυο σουξέ αυτού του δίσκου ήταν τα "Κι έκλαιγε μαζί μου κι ο Θεός" και κυρίως το "Αμ' δε". Και τα δυο φέρουν την υπογραφή του λαϊκού τραγουδοποιού Αλέκου Χρυσοβέργη, ο οποίος θα γίνει ο βασικός τροφοδότης της τραγουδίστριας τα επόμενα χρόνια. Ο Μίμης Πλέσσας συνεχίζει να συμπορεύεται μαζί της συμμετέχοντας εδώ με τρία τραγούδια. Άλλα τρία έγραψε ο παλιός λαϊκός δημιουργός Νάκης Πετρίδης και δύο η Νινή Ζαχά. 

Μέτριο υλικό με άψογες ερμηνείες. Ίσως τα δυο τραγουδάκια της Νινής Ζαχά που κλείνουν την κάθε πλευρά του δίσκου είναι και τα καλύτερα, παρόλο που δε γνώρισαν επιτυχία.

Τζένη Βάνου: Να μ' αγαπάς (1977)

Το 1977 η Τζένη Βάνου ηχογραφεί τον 6ο προσωπικό της δίσκο στη Minos με δεκατρία καινούργια τραγούδια, πάντα στο ίδιο ύφος, κυρίως ελαφρολαϊκά ή και ελαφρά, απολύτως ταιριαστά με τις φωνητικές της αρετές, έστω κι αν με το πέρασμα του χρόνου το υλικό που έχει στη διάθεσή της γίνεται όλο και λιγότερο ενδιαφέρον. 

Παρόλα αυτά και πάλι εδώ δίνουν το παρών οι βασικοί συνθέτες του ρεπερτορίου της, δηλαδή ο Μίμης Πλέσσας και ο Γιώργος Κατσαρός. Επίσης συμμετέχουν κι άλλοι συνθέτες του καιρού, όπως η Νινή Ζαχά, ο Γιώργος Μανίκας και ο Σ. Μαρίνος που υπογράφει το μεγάλο σουξέ του δίσκου, το πασίγνωστο "Εφτά μαχαίρια". Τις ενορχηστρώσεις επιμελήθηκαν οι Χάρης Ανδρεάδης, Γιώργος Κατσαρός, Μίμης Πλέσσας και Νίκος Ιγνατιάδης.

Τζένη Βάνου: Έλα (1976)

Η δεύτερη μεγάλη φάση της μακροχρόνιας καριέρας της Τζένης Βάνου συνδέθηκε με την εταιρία Minos για μια ολόκληρη δεκαετία με αρχή το δίσκο "Αγόρι μου" (1973) και στη συνέχεια με μια μακρά σειρά προσωπικών δίσκων: "Αν η αγάπη" (1974), "Έρωτά μου ανεπανάληπτε" (1975), "Αγάπησα, αμάρτησα" (1975). Κι έτσι φτάνουμε στο 1976, τη χρονιά που εκδίδεται ο δίσκος "Έλα".

Κι αυτός ο δίσκος έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τους προηγούμενους. Τραγούδια ελαφρολαϊκού ύφους και ερωτικής θεματολογίας, χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αλλά πάντα με εξαιρετικές ερμηνείες από τη σπουδαία ερμηνεύτρια. 

Μόνο το ομώνυμο τραγούδι ξεχώρισε απ' αυτόν το δίσκο, ενώ τα υπόλοιπα ακούστηκαν λιγότερο και σήμερα πια είναι εντελώς ξεχασμένα. Ο Ζακ Ιακωβίδης έγραψε τα περισσότερα, ενώ τα υπόλοιπα υπογράφουν οι Γιώργος Κατσαρός, Χρήστος Νικολόπουλος, Βασίλης Βασιλειάδης, Αντώνης Ζάννας και Ι. Βασιλόπουλος.

Μίμης Πλέσσας, Τζένη Βάνου: Αγάπησα, αμάρτησα (1975)

Το 1973 η Τζένη Βάνου εντάσσεται στο οπλοστάσιο της Minos και ξεκινάει μια δεύτερη δυναμική φάση της καριέρας της, η οποία χαρακτηρίζεται από τη στροφή της στο κυρίαρχο τότε ελαφρολαϊκό τραγούδι, καταφέρνοντας να σημειώσει μεγάλες επιτυχίες που ακόμη και σήμερα δεν έχουν ξεχαστεί.

Στη φάση αυτή η σπουδαία ερμηνεύτρια ηχογραφεί μια σειρά προσωπικούς δίσκους με ρυθμό ένα το χρόνο συνεργαζόμενη σταθερά με τον παλιό της μέντορα Μίμη Πλέσσα, αλλά και με άλλους αξιόλογους συνθέτες, όπως ο Γιώργος Κατσαρός, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Ζακ Ιακωβίδης, ο Χάρης Λυμπερόπουλος, ο Τόλης Βοσκόπουλος και άλλοι.

Από τις αναλογικές κυκλοφορίες εκείνης της περιόδου ανέσυρα σήμερα το δίσκο "Αγάπησα, αμάρτησα" που κυκλοφόρησε το 1975. Η μουσική ανήκει αποκλειστικά στον Μίμη Πλέσσα και οι στίχοι στον Ηλία Λυμπερόπουλο. Τραγούδια καλογραμμένα πάνω στην ελαφρολαϊκή μανιέρα της εποχής με ερωτική θεματολογία και ιδιαίτερα με μια διάθεση μελοδραματισμού για χαμένους ή ανεκπλήρωτους έρωτες, για ενοχές και άλλα συναισθηματικά σύνδρομα. Ο δίσκος ανέδειξε πολλά μεγάλα σουξέ, όπως το ομότιτλο ή το παθιασμένο ζεϊμπέκικο "Σε βλέπω στο ποτήρι μου", καθώς και δυο τρία ακόμη τραγούδια που ακούστηκαν πολύ τότε.

Μνήμη Μάνου Ελευθερίου

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο Μάνος Ελευθερίου (1938-2018), πολυγραφότατος συγγραφέας πεζών και ποιητικών έργων, μελετητής, ερευνητής και αγαπημένος στιχουργός με τεράστια παρακαταθήκη στο ελληνικό τραγούδι από τη δεκαετία του '60 μέχρι σήμερα. Ασφαλώς ο Μάνος Ελευθερίου - ένας από τους τρεις αγαπημένους Μάνους του ελληνικού τραγουδιού μαζί με τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Μάνο Λοΐζο - ανήκει στην κορυφαία τριάδα των στιχουργών μας, δίπλα στον Νίκο Γκάτσο και τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Η μοίρα μάλιστα έπαιξε ένα παράξενο παιχνίδι ανάμεσα σ' αυτόν και στον φίλο του συνθέτη Σταύρο Κουγιουμτζή: Γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου, τη μέρα που πέθανε ο Κουγιουμτζής, ενώ πέθανε στις 22 Ιουλίου, τη μέρα που γεννήθηκε ο συνθέτης!

Το πρώτο του τραγούδι γράφτηκε το 1963 και είχε μουσική του Χρήστου Λεοντή. Αρχικός του τίτλος ήταν "Το σπίτι γέμισε με λύπη", αλλά αργότερα καθιερώθηκε με τον τίτλο "Ρημαγμένοι κήποι". Κυκλοφόρησε σε δισκάκι 45 στροφών με πρώτη ερμηνεύτρια την Έφη Παναγιώτου, ενώ αργότερα το ερμήνευσαν υπέροχα ο Κώστας Χατζής και η Δήμητρα Γαλάνη.

Η πρώτη μεγάλη συνεργασία του Μάνου Ελευθερίου ήταν αυτή με τον Μίκη Θεοδωράκη. Οι δυο τους συνυπέγραψαν αρκετούς κύκλους τραγουδιών, μέσα από τους οποίους ξεπήδησαν σπουδαία τραγούδια. Πρώτα έγραψαν τις "Αρκαδίες" αρ. 2 και 3 (1968) και σχεδόν ταυτόχρονα τους κύκλους "Τα λαϊκά" και "Νύχτα θανάτου" που βγήκαν σε δίσκο αργότερα (1974) με ερμηνευτές τον Αντώνη Καλογιάννη και τη Μαρία Δημητριάδη. Επίσης στο δίσκο "Τραγούδια του Αγώνα" (1971/1974) περιλαμβάνεται κι ο μικρός κύκλος "Οδός Μπουμπουλίνας" με τέσσερα τραγούδια που ερμήνευσαν η Μαρία Φαραντούρη και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Η δεύτερη μεγάλη συνεργασία του Μάνου Ελευθερίου ήταν με τον Δήμο Μούτση που απέφερε τον σπουδαίο δίσκο "Άγιος Φεβρουάριος" (1971) και αρκετά σκόρπια τραγούδια. Αμέσως μετά συναντήθηκε με τον Γιάννη Μαρκόπουλο, πρώτα στον εμβληματικό δίσκο "Θητεία" (1974) και λίγο αργότερα στο "Σεργιάνι στον κόσμο" (1979). 

Το 1974 είχε και μια σύντομη συνάντηση με τον Μάνο Χατζιδάκι στον κύκλο του "Οδοιπόρου" από το έργο "Ο Οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης" (1974). Λίγο μετά ακολούθησε άλλος ένας μεγάλος σταθμός στην πορεία του, όταν συναντήθηκε με τον Θάνο Μικρούτσικο και το αποτέλεσμα ήταν δύο κορυφαία έργα, τα "Τροπάρια για φονιάδες" (1977) και πιο πρόσφατα ο "Άμλετ της σελήνης" (2002). Η τελευταία μεγάλη συνεργασία του μέσα στη δεκαετία του '70 ήταν με τον Ηλία Ανδριόπουλο σε δυο θαυμάσιους κύκλους τραγουδιών, τα "Γράμματα στον Μακρυγιάννη" (1979) και τις "Ξένες πόρτες" (1985). 
Πολύ όμορφα τραγούδια επίσης απέφερε η περιστασιακή συνεργασία του με τον Σταύρο Κουγιουμτζή, τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, τον Γιάννη Σπανό, τον Γιώργο Χατζηνάσιο, τον Βασίλη Δημητρίου, τον Θανάση Γκαϊφύλια και τον Σταύρο Ξαρχάκο σε ένα και μοναδικό, αλλά διαχρονικό τραγούδι ("Είν' αρρώστια τα τραγούδια"). 

Στη δεκαετία του '80 συνεργάστηκε πολύ και με πιο εμπορικούς συνθέτες, όπως ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Αντώνης Βαρδής, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, αλλά και ο Θέμης Ανδρεάδης, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις δε δίστασε να περάσει και στο πεδίο της "άλλης όχθης" με συνεργασίες, όπως αυτή με τον Βασίλη Τερλέγκα ή την Πέγκυ Ζήνα! Στα πιο πρόσφατα χρόνια στίχους του μελοποίησαν και αρκετοί τραγουδοποιοί, όπως ο Διονύσης Τσακνής, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Κώστας Λειβαδάς και άλλοι.