Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Μιχάλης Κατσαρός: Σαδδουκαίοι (1977)

Μιχάλης Κατσαρός
ΣΑΔΔΟΥΚΑΙΟΙ
LP | MINOS | 1977 | mp3@320 | Εξώφυλλα

Αυτή είναι η πρώτη του "προσωπική" δισκογραφική παρουσία του ποιητή Μιχάλη Κατσαρού (1919-1998) με απαγγελίες δικών του ποιημάτων από τη σημαντική ποιητική του σύνθεση "Κατά Σαδδουκαίων"
Είναι γνωστό ότι η συλλογή αυτή αποτέλεσε τη βάση για δύο συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη (1983 & 1999). Εδώ ο ποιητής απαγγέλλει και αυτοσχεδιάζει απλά μουσικά συνοδευτικά θέματα με πιάνο και καλαμένια φόρμιγγα που παίζει ο ίδιος.
Γράφει στο πολύ κατατοπιστικό σημείωμα στο οπισθόφυλλο του δίσκου ο ποιητής (που αναφέρεται στον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο):
Το βιβλίο «Κατά Σαδδουκαίων» είχε μια παράξενη τύχη μέσα στα ποιητικά της μεταπολεμικής γενιάς. Πρώτα με τις ιδέες του και με την τεχνική του. Στις ιδέες λογοκρίθηκε παραδόξως απ’ την αριστερά και στην τεχνική έδειχνε ένα νέο δρόμο στην ποιητική τέχνη: Πεζολογίες, κοινές φράσεις, φορούσαν ένα ντύμα θείο μέσα στην καθημερινότητα. Πρίγκιπες, ιππότες, αλήτες, κρατικοί υπάλληλοι κάναν παρέλαση μ’ επικεφαλής τον ίδιο τον ποιητή, ιδεολόγο, θρησκευόμενο και αρχηγό κράτους, τύραννο κι επαναστάτη. Αυτές οι ιδέες το έκαναν αγαπητό, στην Ελλάδα με τρεις εκδόσεις και στο εξωτερικό μεταφρασμένο στις κυριότερες γλώσσες. Παιγμένο στη Χαϊδελβέργη, στο Λονδίνο (Ελίζαμπεθ Χολ), στη Νέα Υόρκη και στη Γαλλική Τηλεόραση από τον ίδιο τον ποιητή. Διδαγμένο σαν δείγμα νεοελληνικής ποιήσεως στα ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια. Τώρα στην παρούσα εμφάνιση απαγγέλλει και υπογραμμίζει μουσικά ο ποιητής.
Μάρτιος 1977


Σαράντης Κασσάρας: "Αφορισμοί" του Γιάννη Σκαρίμπα

Σαράντης Κασσάρας
Γιάννης Σκαρίμπας
ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ
LP | LYRA | πηγή: d58

Ο αξιόλογος Θεσσαλονικιός συνθέτης και πιανίστας Σαράντης Κασσάρας (γ. 1948) δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο στο χώρο της λόγιας μουσικής. Ωστόσο το 1986 μας έδωσε τον παρόντα δίσκο που αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον πέρασμά του από το χώρο της "λαϊκής" μουσικής και μάλιστα με περιεχόμενο μελοποιημένη ποίηση. Ολόκληρος ο δίσκος είναι αφιερωμένος σ' έναν από τους "καταραμένους" ποιητές μας, τον sui generis Γιάννη Σκαρίμπα (1893-1984), εμβληματική πνευματική μορφή της Χαλκίδας κι εκφραστή ενός ιδιότυπου νεορομαντισμού και νεοσυμβολισμού με έντονη εικονοκλαστική διάθεση και ασυμβίβαστο πνεύμα.
Εννιά τραγούδια και δύο οργανικά μέρη αυτοσχεδιαστικού χαρακτήρα συνιστούν το υλικό του δίσκου. Τα τραγούδια είναι όμορφα με λυρικά χρώματα και δυνατές λαϊκές πινελιές. Το πιάνο και τα έγχορδα κυριαρχούν στο ενορχηστρωτικό μέρος. Ξεχωρίζουν τα τραγούδια "Χαλκίδα", "Η παρέα", "Σιωπή" και το εξαιρετικό "Οι γλάροι".
Ερμηνεύουν ο Γιάννης Θωμόπουλος και η Ρένα Βελισσαρίου
Σημειώνει ο συνθέτης:
"Είναι κι αυτό ένα από τα παιχνιδίσματα της τύχης να συναντηθούμε, εσύ ένας ογκόλιθος της ποίησης και γω ένας ανιχνευτής της μουσικής, που κάποτε σαν κι εσένα τον ζαλίζουν τα σούρουπα και τα φεγγάρια. Έρχομαι μετά από δέκα χρόνια γνωριμίας, με το πνεύμα σου να πλανάται στη σκέψη μου, να σκύψω ευλαβικά στα κείμενα σου, που μέσα απ' την διόπτρα της Χαλκίδας σ' αυτά μεγεθύνεις την Ελλάδα βλέποντας αυτά, που σ’ εξοργίζουν. Τον τόπο και τον χρόνο να γυρνούν στροφές ανέμης - σαντούρι γύρω μας η χώρα όπως λες -στέλνοντας αφορισμούς και μηνύματα. Έτσι οδηγείς τη μουσική μου να ξεφεύγει από τα πλαίσια τής περιγραφής του στίχου και τις νότες να πηγάζουν μεσα από τις ιδιόρρυθμες λέξεις σου, χείμαρρος από ήχους και συγχορδίες, έξω κάποια φορά από τους κανόνες της συμβατικής αρμονίας’, - έξω απ’ τον κύκλο των νερών, στο χάος - στα όρια του απρόσμενου και απροσδόκητου..."


Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011

Κατάλογος ταινιών

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

Πέμπτη 3 Νοεμβρίου 2011

Πλήρης κατάλογος ελληνικών ταινιών

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ (πλήρης εργογραφία)

Γιάννης Σπανός & Juliette Greco

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ
JULIETTE GRECO
Complainte amoureuse
(Philips, 1969)

Ο σημαντικός συνθέτης και πιανίστας Γιάννης Σπανός ξεκίνησε τη μουσική του διαδρομή το 1960 από τη Γαλλία και πιο συγκεκριμένα από την περίφημη αριστερή όχθη του Σηκουάνα στο Παρίσι, όπου συχνάζανε οι αριστεροί καλλιτέχνες του καιρού. Μάλιστα το πρώτο του τραγούδι ("Sidonie") το ερμήνευσε η ανερχόμενη τότε σταρ Μπριζίτ Μπαρντό, ενώ στη συνέχεια συνεργάστηκε με γνωστά ονόματα του γαλλικού τραγουδιού (Arnac, Guidoni, Santoni, Sauvage, Vaucaire κλπ.). 
Η πιο σημαντική όμως συνεργασία του ήταν αυτή με τη λεγόμενη "ιέρεια του υπαρξισμού", τη θρυλική Juliette Greco. Η συνεργασία αυτή κορυφώθηκε με το δίσκο "Complainte amoureuse", που κυκλοφόρησε το 1969 στη Γαλλία από τη Philips, σε μια εποχή δηλαδή που ο συνθέτης μοίραζε τη ζωή και τη δραστηριότητά του μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας.
Πρόκειται για έναν κύκλο 12 τραγουδιών προσαρμοσμένων απόλυτα στο ύφος του γαλλικού τραγουδιού εκείνης της εποχής, τόσο σε μελωδικό, όσο και ενορχηστρωτικό επίπεδο. Θα έλεγα ότι δεν έχουν ουσιαστικά καμία σχέση με τα αντίστοιχα νεοκυματικά τραγούδια που δισκογραφούσε ταυτόχρονα ο Σπανός στην Ελλάδα. Η γοητευτική μελωδική φλέβα του συνθέτη είναι εμφανής και στα γαλλικά του τραγούδια. 
Ιδιαίτερη όμως αξία έχει και το στιχουργικό τους μέρος, καθώς πρόκειται για μελοποιήσεις πάνω σε ποιήματα σημαντικών Γάλλων ποιητών, όπως των Βερλέν, Μέτερλινκ, Ελιάρ, Φρεντερίκ και Αραγκόν. Η ερμηνεία της Juliette Greco είναι υπέροχη και καταλυτική ως προς τη "γαλλοποίηση" των μελωδιών του Σπανού. 
Ο δίσκος με τον καιρό έγινε σπάνιος, ενώ στην Ελλάδα πρωτοκυκλοφόρησε μόλις στα 1990 ως μέρος μιας μεγάλης συλλογής - πορτρέτου της διάσημης τραγουδίστριας.

(c) LP | πηγή: d58

Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 2011

Μάνος Χατζιδάκις: Όρνιθες (1959) [ανέκδοτο]

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ | ΟΡΝΙΘΕΣ
Αυθεντική ανέκδοτη ηχογράφηση (1959)

Ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο! Ο Μάνος Χατζιδάκις παίζει στο πιάνο και τραγουδά ο ίδιος ολόκληρο τον κύκλο της μουσικής του για τη θρυλική παράσταση των "Ορνίθων" του Αριστοφάνη το 1959 από το Θέατρο Τέχνης, που σκηνοθέτησε ο Κάρολος Κουν βασισμένος στην αιρετική μετάφραση του Βασίλη Ρώτα, αναστατώνοντας και εξοργίζοντας το τότε υπερσυντηρητικό πνευματικό κατεστημένο του τόπου!
Έχω ξαναγράψει ότι θεωρώ το έργο αυτό ως το σημαντικότερο μουσικό δημιούργημα όχι μονάχα του Μάνου Χατζιδάκι, αλλά και ολόκληρης της ελληνικής μουσικής, τουλάχιστον αυτής που γνωρίζουμε μέσα από την επίσημη δισκογραφία. 
Οι "Όρνιθες" γνώρισαν δύο επίσημες δισκογραφήσεις, μία ημιτελή για τη Philips και μία ολοκληρωμένη για την Columbia. Από τις δύο αυτές εκδόσεις γνωρίσαμε αυτόν τον χειμαρρώδη μελωδικό και ρυθμικό πλούτο που ανάβλυσε μέσα από την αστείρευτη έμπνευση αυτού του ιδιοφυούς δημιουργού.
Σε τούτη την ανέκδοτη ηχογράφηση του 1959 περιέχονται όλα τα μουσικά θέματα και οι μελωδίες του έργου σε μία κάπως ακατέργαστη και πρωτόλεια μορφή, ερμηνευμένες από τον ίδιο τον Χατζιδάκι. Δε γνωρίζω πότε ακριβώς και πού πραγματοποιήθηκε αυτή η ανεπίσημη εγγραφή, αλλά τη συνδέω οπωσδήποτε με τις πρόβες του έργου πριν από την επίσημη πρώτη παράσταση του 1959. 
Η συγκεκριμένη μάλιστα ηχογράφηση περιλαμβάνει και δύο θέματα που δεν μπήκαν στην επίσημη έκδοση του έργου, οπότε ακούγονται για πρώτη και μοναδική φορά σε τούτη την πρόχειρη ηχοληψία!

Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

Μάνος Χατζιδάκις: Μουσική για τον Πλούτο του Αριστοφάνη

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ    
Μουσική για τον ΠΛΟΥΤΟ του Αριστοφάνη  
ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ | 1957
Ανέκδοτη ηχογράφηση

Η συνεργασία του Μάνου Χατζιδάκι με το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν ήταν μακροχρόνια και ιδιαίτερα γόνιμη, με κορυφαία στιγμή φυσικά την παράσταση των "Ορνίθων" το 1959. Δυο χρόνια νωρίτερα, το 1957, ο μεγάλος συνθέτης είχε ξανασυνεργαστεί με το Θέατρο Τέχνης γράφοντας τη μουσική για τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη. Η σύνθεση αποτελείται από μια χορευτική σουίτα με 15 συνολικά οργανικά θέματα. Στην κορύφωση του έργου ακούμε μια οργανική εκδοχή του πασίγνωστου σουξέ της εποχής "Γαρίφαλο στ' αφτί". Δυστυχώς κι αυτή, όπως σχεδόν το σύνολο της θεατρικής μουσικής του Μάνου, παραμένει ανέκδοτη. Και είναι γεγονός ότι, έστω κι αν έχουμε μια γνώση του έργου του μέσα από την επίσημη δισκογραφία και βάσει αυτής αξιολογούμε το συνθετικό του έργου, πολύ απέχουμε από του να κρίνουμε σφαιρικά κι επομένως δίκαια το πραγματικό μέγεθος του μεγάλου δημιουργού. Ενός δημιουργού που διαδήλωνε πάντοτε μετ' επιτάσεως την αποστροφή του προς τα εύπεπτα τραγουδάκια του για τον ελληνικό κινηματογράφο που τον καθιέρωσαν, συμπεριλαμβανομένου και του περίφημου "Τα παιδιά του Πειραιά" που του χάρισε το όσκαρ και τη δυσβάσταχτη διασημότητα.

Σάββατο 22 Οκτωβρίου 2011

Νίκος Εγγονόπουλος: Η Υδρα των πουλιών (2010)

Socos, Δημήτρης Πουλικάκος
Η ΥΔΡΑ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ

Ποίηση: Νίκος Εγγονόπουλος
CD | PUZZLEMUSIK | 2010

Ιδού ένας απολύτως ιδιαίτερος και άκρως ενδιαφέρων δίσκος από το χώρο της ανεξάρτητης ελληνικής σκηνής. Και μάλιστα ένας δίσκος μελοποιημένης ποίησης. Όχι τυπικής και συμβατικής ποίησης, αλλά ποίησης υπερρεαλιστικής από έναν πρωτομάστορα αυτής της σχολής εν Ελλάδι, τον Νίκο Εγγονόπουλο (1910-1985), εκατό ακριβώς χρόνια από τη γέννησή του.
Ο δίσκος έχει τον αρκούντως ποιητικό τίτλο "Η Ύδρα των Πουλιών" και κυκλοφόρησε από την ανεξάρτητη εταιρία Pazzlemusik. Τη μουσική υπογράφει ο Socos, μια αινιγματική μορφή της σύγχρονης μουσικής σκηνής: μουσικός, συνθέτης και κιθαρίστας με προχωρημένα καλλιτεχνικά γούστα που μόνον τύποις εντάσσεται στο χώρο του ροκ, ενώ ουσιαστικά διασπά τα τυπικά πλαίσια του συγκεκριμένου χώρου κι απλώνεται σε όλα τα επίπεδα της σύγχρονης μουσικής έκφρασης. Στο συγκεκριμένο δίσκο θα χαρακτήριζα εντελώς αδόκιμα ίσως και αυθαίρετα τη μουσική του ως ένα είδος λόγιου hip hop. Ο Socos είναι επικεφαλής του σχήματος The Live Project Band, που πρωτοεμφανίστηκε δισκογραφικά το 2007 με το δίσκο "Kafka", ενώ με την αμέσως επόμενη δουλειά του, "Sub Breath, Outer Speech", έχουμε την πρώτη συνεργασία του με τον γερόλυκο του ελληνικού ροκ Δημήτρη Πουλικάκο.
Ο Δημήτρης Πουλικάκος λοιπόν είναι ο αποκλειστικός ερμηνευτής - ψιθυριστής του νέου δίσκου του Socos. Η ερμηνεία του είναι πέραν κριτικής, γιατί δε βρίσκω ανάλογα σημεία αναφοράς. Νομίζω ότι πετυχαίνει με υποβλητικό τρόπο μιαν απολύτως επιβλητική προσέγγιση στον δύσκολο ποιητικό λόγο του Εγγονόπουλου. Κι αυτό αξίζει να σημειωθεί, για να φανεί η ιδιαίτερη αξία αυτού του δίσκου. Ενός δίσκου, πάντως, που στο σύνολό του - κι εννοώ κυρίως το εικαστικό του μέρος βασισμένο σε ζωγραφικούς πίνακες του ποιητή - αποτελεί μια εξαιρετική έκδοση που σπάνια βλέπουμε στις μέρες μας.


Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρεις για την έκδοση, σας παραπέμπω σε ένα πολύ αναλυτικό κριτικό σημείωμα του Θάνου Μαντζάνα που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Αυγή". Δείτε τον σχετικό ιστότοπο εδώ:
http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.ac ... eID=538425