Παύλος Σιδηρόπουλος: Ο ασυμβίβαστος (1979)

Συμπληρώνονται σήμερα 35 ολόκληρα χρόνια από τον πρόωρο θάνατο του «πρίγκιπα» του ελληνικού ροκ Παύλου Σιδηρόπουλου (1948-1990), ο οποίος έφυγε άδοξα από τη ζωή στις 6 Δεκεμβρίου 1990 από υπερβολική δόση ηρωίνης, στα δίχτυα της οποίας είχε μπλεχτεί πολλά χρόνια νωρίτερα και πάλευε να απελευθερωθεί, χωρίς δυστυχώς να τα καταφέρει.

Γεννήθηκε και πέθανε στην Αθήνα. Από πολύ μικρός βρέθηκε δίπλα στα νενανικά συγκροτήματα των αρχών της δεκαετίας του '60, ενώ αργότερα ως φοιτητής στο μαθηματικό τμήμα του Αριστοτελείου πανεπιστημίου συγκατοικούσε με τον Βαγγέλη Γερμανό και οι δυο τους έπαιζαν ερασιτεχνικά με τοπικά ροκ σχήματα. Το πρώτο επαγγελματικό συγκρότημα που δημιούργησε στα τέλη του '60 ήταν το Δάμων και Φιντίας, με το οποίο ηχογράφησε και κάποια τραγούδια σε δίσκους 45 στροφών. Στις αρχές της επόμενης δεκαετίας βρέθηκε στο συγκρότημα Μπουρμπούλια, το οποίο εκείνη την εποχή είχε μια σύντομη συνεργασία με τον Διονύση Σαββόπουλο, ενώ στη συνέχεια αυτονομήθηκε και για ένα διάστημα δραστηριοποιήθηκε με επικεφαλής τον Σιδηρόπουλο ηχογραφώντας και κάποια σκόρπια 45άρια. Με τη Μεταπολίτευση ο Παύλος Σιδηρόπουλος βρέθηκε στην ομάδα ερμηνευτών του Γιάννη Μαρκόπουλου σε συναυλίες και ηχογραφήσεις σημαντικών έργων («Θεσσαλικός κύκλος», «Ανεξάρτητα», «Οροπέδιο»), μια συνεργασία που έληξε άδοξα, αν και πολλά χρόνια αργότερα θα ξανασυναντηθούν στα άλμπουμ «Τολμηρή επικοινωνία» και «Ηλεκτρικός Θησέας». Στο μεταξύ είχε δημιουργήσει το συγκρότημα Σπυριδούλα με το οποίο ηχογράφησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο το 1978 με τίτλο «Φλου», ενώ αμέσως μετά είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα στιγμή της καριέρας του που του έδωσε την ευκαιρία να αναδείξει εκτός από το ερμηνευτικό του πρόσωπο και τις υποκριτικές του ικανότητας.

Το 1979 λοιπόν παίχτηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία «Ο ασυμβίβαστος» (εναλλακτικός τίτλος: «Ο εύκολος δρόμος») σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Θωμόπουλου. Το σενάριο έμμεσα βασίζεται στη ζωή του Παύλου Σιδηρόπουλου. Το soundtrack της ταινίας είναι μοιρασμένο σε οργανικά μέρη και τραγούδια. Τα οργανικά αποτελούν συνθέσεις του Γιώργου Θεοδωράκη, γιου του μεγάλου συνθέτη, ενώ τα πέντε από τα έξι τραγούδια έχουν στίχους και μουσική του σκηνοθέτη Ανδρέα Θωμόπουλου. Ξεχωρίζει το αισθαντικό «Να μ' αγαπάς» που έγινε μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές σε ολόκληρη την καριέρα του Παύλου Σιδηρόπουλου. Το έκτο τραγούδι είναι μια τρυφερή ελεγεία που συγκλονίζει για το ανθρώπινο μήνυμά της. Έχει τίτλο «Κάποτε θάρθουν» και φέρει τη σφραγίδα δύο μεγάλων δημιουργών, του Μίκη Θεοδωράκη και του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Το άλμπουμ με τη μουσική της ταινίας εκδόθηκε την ίδια χρονιά με ένδεκα συνολικά μέρη. Η ψηφιακή επανέκδοση του 1994 ωστόσο κυκλοφόρησε επαυξημένη με άλλα πέντε τραγούδια που προέρχονται από τα πρώιμα χρόνια του Παύλου Σιδηρόπουλου. Συγκεκριμένα, έχουμε τρία τραγούδια με το συγκρότημα Δάμων και Φιντίας («Το ξέσπασμα», «Ο κόσμος τους», «Ο γέρο Μαθιός») και άλλα δύο («Απογοήτευση», «Ο Ντάμης ο σκληρός») με τα Μπουρμπούλια.

Ελένη Καραΐνδρου: Τρωάδες (2002)

Με αφορμή τα σημερινά γενέθλια της μεγάλης Ελληνίδας συνθέτριας Ελένης Καραΐνδρου που γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1941 και παραμένει - στα 84 ήδη χρόνια της - πάντα ενεργή και δημιουργική, θα ήθελα να σταθούμε σε μια ξεχωριστή στιγμή της συνθετικής της δημιουργίας μέσα από το πραγματικά αχανές έργο της για το θέατρο. Άλλωστε η ιδιαιτερότητα της κορυφαίας δημιουργού έγκειται στο γεγονός ότι το σύνολο σχεδόν του έργου της είναι γραμμένο για σκηνική χρήση, είτε αυτή είναι το θέατρο, είτε ο κινηματογράφος και η μικρή οθόνη. Κι αν η πολύχρονη συμπόρευσή της με τον κινηματογραφικό σκηνοθέτη Θόδωρο Αγγελόπουλο την έκανε διάσημη και πέρα από τα ελληνικά σύνορα, στο χώρο του θεάτρου, ένα χώρο εκ των πραγμάτων λιγότερο προβεβλημένο, η ισόβια κυριολεκτικά συμπόρευσή της με τον θεατρικό σκηνοθέτη και σύζυγό της Αντώνη Αντύπα (1941-2014) έχει απορροφήσει το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς της μέσα από δεκάδες σκηνικές δημιουργίες, μέρος των οποίων αποτυπώθηκε σε δυο άρτιες ψηφιακές εκδόσεις της Μικρής Άρκτου, πρώτα το 2010 με το τριπλό άλμπουμ «Μουσική για το θέατρο» και στη συνέχεια το 2015 με το διπλό άλμπουμ «Μουσική και τραγούδια για το Θέατρο».

Από τη γόνιμη συνεργασία λοιπόν της Ελένης Καραΐνδρου με τον Αντώνη Αντύπα επέλεξα σήμερα μια αυτοτελή έκδοση θεατρικής μουσικής που αφορά στο αρχαίο ελληνικό θέατρο και πιο συγκεκριμένα στην τραγωδία «Τρωάδες» του Ευριπίδη (480-406 π.Χ.), η οποία διδάχθηκε στην κλασική Αθήνα την άνοιξη του 415 π.Χ. και χάρισε στον ποιητή το 2ο βραβείο. Το έργο γράφτηκε σε μια φορτισμένη χρονική συγκυρία, καθώς μαίνονταν ακόμη ο Πελοποννησιακός Πόλεμος κι ετοιμαζόταν η εκστρατεία στην Σικελία, ενώ βάραινε έντονα τις συνειδήσεις των Αθηναίων πολιτών η πρόσφατη σφαγή των Μηλίων. Όλη αυτή η ατμόσφαιρα φαίνεται πως επηρέασε βαθιά τον Ευριπίδη ενεργοποιώντας τα αντιπολεμικά του αντανακλαστικά. Οι "Τρωάδες" λοιπόν αποτελούν ένα αιώνιο αντιπολεμικό μανιφέστο που με τόλμη αναδεικνύει την ανέλπιδη μοίρα των γυναικών της εκπορθημένης Τροίας επικεντρώνοντας στην τραγική φιγούρα της Εκάβης, αλλά και στην τραγική μοίρα όλων των γυναικών που μετατράπηκαν σε λάφυρα των εκπορθητών Αχαιών.  

Το μεγάλο αυτό έργο, βασισμένο στην έγκυρη νεοελληνική απόδοση του Κ.Χ. Μύρη (Γεωργουσόπουλου) και σκηνοθετημένο από τον Αντώνη Αντύπα, παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στο πλαίσιο του ετήσιου φεστιβάλ το καλοκαίρι του 2001. Τη μουσική της παράστασης έγραψε η Ελένη Καραΐνδρου συνθέτοντας μια μακρόσυρτη ελεγεία ήχων με ανατολίτικα όργανα (πολίτικη λύρα, κανονάκι, νέι, σαντούρι, λαούτο, ούτι, άρπα και κρουστά) «που χάνονται στα βάθη των αιώνων» σαν ένας οδυνηρός αντίλαλος της διαχρονικής φρίκης που προκαλεί ο πόλεμος. Ιδού πώς είδε το έργο η ίδια η συνθέτρια:

«...Όταν η παράσταση ξεδιπλώθηκε κάτω από τον έναστρο θόλο της Επιδαύρου, η μουσική πήρε τη θέση της, οι φωνές των γυναικών ενώθηκαν σε μιαν "ωδή των δακρύων" και όλα έγιναν ένα! Ήχοι, φωνές, χρώματα, λέξεις, κινήσεις, φως. Για μια ακόμη φορά στον ιερό χώρο της Επιδαύρου υψώθηκε η φωνή του ποιητή, της υπέρβασης, όπως τότε, το 415 π.Χ., όταν πάσχιζε με τις Τρωάδες του να αποτρέψει τους συμπολίτες του από τον παραλογισμό του πολέμου, διδάσκοντας τότε, όπως και τώρα, τον κόσμο ολόκληρο πως δεν υπάρχουν νικητές και νικημένοι, υπάρχει μόνο φρίκη και παραλογισμός. Και τότε, εκείνο το βράδυ στην Επίδαυρο, στις 31 Αυγούστου 2001, είδα στρατιές λαών ξεριζωμένων να διασχίζουν αργά τη σκηνή του αρχαίου θεάτρου και να περνάνε αμίλητοι: Αρμένιοι, Πόντιοι, Έλληνες της Σμύρνης, Εβραίοι, Κούρδοι, Κοσοβάροι, Αφγανοί... Είδα την περιφορά του μικρού Αστυάνακτα νεκρού και δάκρυσα για τη γενοκτονία των λαών κι ένιωσα ευγνωμοσύνη που αξιώθηκα να βιώσω μια τέτοια οδυνηρή στιγμή αυτογνωσίας...».

Στην παράσταση έλαβαν μέρος οι ηθοποιοί: Άρης Λεμπεσόπουλος, Γιάννα Νικολοπούλου, Μάρθα Βούρτση, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Ταμίλα Κουλίεβα, Μάνια Παπαδημητρίου και Μπέσσυ Μάλφα. Επικεφαλής του φωνητικού συνόλου ήταν η σοπράνο Βερόνικα Ηλιοπούλου, ενώ τη χορωδία διηύθυνε ο Αντώνης Κοντογεωργίου. Στην ορχήστρα έλαβαν μέρος οι μουσικοί: Σωκράτης Σινόπουλος (πολίτικη λύρα, λαούτο), Χρήστος Τσιαμούλης (νέι, ούτι), Πάνος Δημητρακόπουλος (κανονάκι), Ανδρέας Κατσιγιάννης (σαντούρι), Maria Bildea (άρπα) κ.ά. Την παραγωγή για λογαριασμό της γερμανικής δισκογραφικής εταιρείας ECM υπογράφει ο σπουδαίος Γερμανός παραγωγός Manfred Eicher. Ο διεθνής τύπος υποδέχθηκε την έκδοση με διθυραμβικές κριτικές για τη μουσική της Καραΐνδρου, αξιώνοντάς την μάλιστα και με μια υποψηφιότητα για το διεθνές μουσικό βραβείο Grammy.

Βασίλης Δημητρίου: Κ.Γ. Καρυωτάκης (2009)

Διπλή επέτειος η σημερινή. Σαν σήμερα πριν από 25 χρόνια έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Σαν σήμερα επίσης, στις 11 Νοεμβρίου 1896, γεννήθηκε στην Τρίπολη ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης, του οποίου ο ανεκπλήρωτος έρωτας για την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη και η αυτοχειρία του στην Πρέβεζα στις 21 Ιουλίου 1928 τροφοδότησαν μια μονοδιάστατη υστεροφημία επικαλύπτοντας σε μεγάλο βαθμό την αξία του ποιητικού του έργου. Ο ποιητής εντάσσεται στην άτυπα λεγόμενη «Γενιά του '20», τη γενιά του Μεσοπολέμου και του πεσιμισμού που κυριάρχησε στο χώρο της τέχνης μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ θεωρείται και ο εισηγητής του μοντερνισμού που χαρακτήριζε την ακμαία Γενιά του Τριάντα (Σεφέρης, Ρίτσος, Ελύτης).

Ο σκηνοθέτης Τάσος Ψαρράς εμπνεύστηκε από τη ζωή και τη δράση του Κώστα Καρυωτάκη κι έγραψε το σενάριο της τηλεοπτικής σειράς «Κ. Γ. Καρυωτάκης» που προβλήθηκε σε είκοσι επεισόδια από την Ελληνική Τηλεόραση το 2009 σε δική του σκηνοθεσία. Του κεντρικούς ρόλους ερμήνευσαν ο Δημοσθένης Παπαδόπουλος ως Καρυωτάκης και η Μαρία Κίτσου ως Πολυδούρη.

Τη μουσική της σειράς έγραψε ο αρχιμάστορας του είδους Βασίλης Δημητρίου, ο οποίος είχε ειδικευτεί στις μουσικές επενδύσεις τηλεοπτικών παραγωγών εποχής και μάλιστα αυτών που βασίζονταν σε λογοτεχνικά κείμενα ή πρόσωπα. Ο συνθέτης πιστώνεται με μερικές από τις ωραιότερες τηλεοπτικές μουσικές πλημμυρισμένες από μελωδικά θέματα και μπόλικα τραγούδια, πολλά από τα οποία συχνά γίνονταν και εμπορικές επιτυχίες. Και η μουσική του για τον Καρυωτάκη έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά με μια ιδιαίτερα προσεγμένη ενορχήστρωση, επιμελημένη πάντα από τον ίδιο, που στηρίζεται σε ακουστικά όργανα (πιάνο, κιθάρα, ακορντεόν, φυσαρμόνικα, μαντολίνο, βιολοντσέλο, φλάουτο, σαξόφωνο), τα οποία χρωματίζουν πολύ μελωδικά την εικόνα και δημιουργούν αποτελεσματικά μια έντονα νοσταλγική διάθεση, κατάλληλη για την ατμόσφαιρα εποχής που περιγράφουν.

Στο συγκεκριμένο δίσκο ο συνθέτης μελοποίησε τρία ποιήματα: Δύο του Κώστα Καρυωτάκη («Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες…», «Η ψυχή μου») κι ένα της Μαρίας Πολυδούρη («Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ’ αγάπησες»). Χρησιμοποίησε επίσης άλλα δύο ποιήματα («Τι νέοι που φτάσαμεν εδώ…» του Καρυωτάκη και «Κι ήταν μια νύχτα ωραία» της Πολυδούρη) σε απαγγελία με μουσική υπόκρουση. Τα υπόλοιπα επτά μέρη είναι οργανικά. Τα τραγούδια ερμηνεύουν, από ένα ο καθένας, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Χρήστος Θηβαίος και η Μάγδα Πένσου. Στις απαγγελίες είναι οι ηθοποιοί και πρωταγωνιστές της σειράς Δημοσθένης Παπαδόπουλος και Μαρία Κίτσου.

Μίμης Πλέσσας: Film noir (2009)

Ολοκληρώνουμε σήμερα την παρουσίαση της σειράς «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» της Legend που περιλαμβάνει επτά συνολικά διπλές ψηφιακές εκδόσεις με θεματική ταξινόμηση καλύπτοντας πολύ αντιπροσωπευτικά την τεράστια σε όγκο (και ποιότητα) μουσική του Μίμη Πλέσσα για τη μεγάλη οθόνη, έστω κι αν σε πολλές περιπτώσεις το υλικό από κάθε ταινία δεν είναι πλήρες, αλλά περιορισμένο σε μια μορφή ανθολογίας. 

Το έβδομο λοιπόν διπλό κινηματογραφικό άλμπουμ του Μίμη Πλέσσα από αυτή τη σειρά είναι αφιερωμένο σ' ένα πολύ χαρακτηριστικό είδος κινηματογράφου που άνθισε στο κλασικό Χόλιγουντ κατά τις δεκαετίες του '40 και '50 και διακρίνεται από έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο ανάπτυξης της σεναριακής πλοκής με ειδικούς φωτισμούς και γωνίες λήψεις της κάμερας, έντονες φωτοσκιάσεις, περίπλοκες αστυνομικές περιπέτειες, αμοραλιστές ήρωες και μια μοιραία γυναίκα που κατευθύνει τα βήματα του πρωταγωιστή. Ο ελληνικός κινηματογράφος έκανε κάποιες δειλές απόπειρες να μιμηθεί το αμερικανικό πρότυπο, χωρίς ωστόσο αξιόλογα αποτελέσματα. Πάντως υπάρχουν κάμποσες ελληνικές ταινίες που με κάπως χαλαρότερα κριτήρια θα μπορούσαν να ενταχθούν στο συγκεκριμένο είδος. Κάτι τέτοιο προσπαθεί να αναδείξει και η συγκεκριμένη έκδοση, όπου και πάλι ο Μίμης Πλέσσας δίνει το παρών του υπογράφοντας μάλιστα μερικά από τα πιο εντυπωσιακά soundtrack της μυθικής του καριέρας. Η έκδοση περιλαμβάνει υλικό από έξι ταινίες της περιόδου 1960-1971 με τον Γιάννη Μαρή να υπογράφει το σενάριο της σημαντικότερης από αυτές («Έγκλημα στα παρασκήνια») και τον Νίκο Φώσκολο να οδηγεί το είδος σε οριακό σημείο με τις σεναριακές του ακρότητες. Οι ταινίες είναι οι εξής:

• «Πυρετός στην άσφαλτο»: Παραγωγή της Finos Film γυρισμένη το 1967 σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σενάριο του Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Φούντας, Τζένη Ρουσσέα, Φαίδων γεωργίτσης, Νόρα Βαλσάμη και Σπύρος Καλογήρου. Το soundtrack περιλαμβάνει εννέα οργανικά θέματα.
• «Ορατότης μηδέν»: Παραγωγή του 1969 και πάλι από τη Finos Film, η εμπορικότερη ταινία αυτής της κατηγορίας με 640.720 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή που την κατέταξαν στη 2η θέση της χρονιάς (πίσω φυσικά από την ακαταμάχητη Αλίκη). Η ταινία έχει την απόλυτη σφραγίδα του Νίκου Φώσκολου (σενάριο και σκηνοθεσία). Πρωταγωνιστούν: Νίκος Κούρκουλος, Μαίρη Χρονοπούλου, Μάνος Κατράκης, Σπύρος Καλογήρου, Νίκος Γαλανός, Άγγελος Αντωνόπουλος, Ζώρας Τσάπελης και Γιάννης Αργύρης. Δώδεκα μουσικά θέματα ανθολογούνται από την ταινία. Ανάμεσά τους και το κλασικό ζεϊμπέκικο «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και εμβληματική ερμηνεία από τον Στράτο Διονυσίου.
• «Έγκλημα στα παρασκήνια»: Πολύ αξιόλογη αστυνομική περιπέτεια του 1960 που πιθανότατα είναι η μόνη πραγματική ελληνική «noir» ταινία με το καλογραμμένο σενάριο του Γιάννη Μαρή και την επιδέξια σκηνοθεσία του Ντίνου Κατσουρίδη. Στους κεντρικούς ρόλους έχουμε τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τη Μάρω Κοντού, τον Τίτο Βανδή, την Αλίκη Γεωργούλη, τη Ζορζ Σαρή, τον Δήμο Σταρένιο και τη Σαπφώ Νοταρά. Το πλούσιο soundtrack του Πλέσσα απλώνεται σε 14 ατμοσφαιρικά οργανικά θέματα, αν και παραλείπονται κάποια τραγούδια που ακούγονται στην ταινία.
• «Κατάχρηση εξουσίας»: Παραγωγή του 1971 από τη Finos Film, άλλη μια δουλειά του Νίκου Φώσκολου στο σενάριο, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Σταύρος Τσιώλης. Παίζουν: Νίκος Κούρκουλος, Μπέττυ Λιβανού, Μάνος Κατράκης, Σπύρος καλογήρου, Γιάννης Αργύρης, Ανδρέας Φιλιππίδης και Σπύρος Κωνσταντόπουλος. Κι αυτή η ταινία γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία και κατετάγη στην 3η θέση της χρονιάς. Η μουσική της επένδυση περιλαμβάνει 15 οργανικά θέματα.
• «Εφιάλτης»: Παραγωγή του 1961, η πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Ερρίκου Ανδρέου σε μια προσπάθεια να υποδυθεί το ρόλο του ...Χίτσκοκ! Πρωταγωνιστούν: Μιχάλης Νικολινάκος, Βούλα Χαριλάου, Θανάσης Μυλωνάς, Σταύρος Ξενίδης και Δημήτρης Νικολαΐδης. Η καλοστημένη «noir» ατμόσφαιρα της ταινίας δίνει την ευκαιρία στον Πλέσσα να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στη τζαζ μουσική και να συνθέσει ένα θαυμάσιο οργανικό soundtrack.
• «11.43! Αντίο»: Παραγωγή του 1969 σε σκηνοθεσία Φίλιππου Φυλακτού με τους Χρήστο Πάρλα, Λένα Κοψίνη, Βέτα Προέδρου, Ρένα Βενιέρη, Χρήστο Ζορμπά και Αλέκο Ουδινότη. Η ταινία παίχτηκε και με τον μελό τίτλο «Τρικυμία μιας καρδιάς». Παρά τη φιλότιμη προσπάθεια του σεναρίου που εμπλέκει πυρηνικούς επιστήμονες και πράκτορες σε σκοτεινές συνωμοσίες και δολοπλοκίες με την παρουσία φυσικά της απαραίτητης femme fatale, η ταινία υπήρξε παταγώδης αποτυχία και κατετάγη στην 100η θέση σε σύνολο 108 παραγωγών της χρονιάς κόβοντας μόλις 10.092 εισιτήρια. Το καλύτερο στοιχείο της ταινίας είναι η μουσική της συνοδεία αποτελούμενη από ένδεκα οργανικά θέματα (παραλείπονται ωστόσο τα τραγούδια).

Μίμης Πλέσσας: Μουσική για τις ιστορικές περιπέτειες (2009)

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60 και στο ξεκίνημα της επόμενης, χοντρικά στα χρόνια του χουντικού καθεστώτος, ο ελληνικός κινηματογράφος περνάει σταδιακά σε μια ύφεση σε επίπεδο ποιοτικό, αν και εμπορικά παρουσιάζει συνεχή άνοδο με αποκορύφωμα το 1970, όταν η πολεμική περιπέτεια του Νίκου Φώσκολου «Υπολοχαγός Νατάσσα» με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη θα σημειώσει ένα ρεκόρ εισιτηρίων (751.117) που θα μείνει ακατάρριπτο για δεκαετίες. Είναι η εποχή που η Finos Film βάζει στο οπλοστάσιό της εκ νέου την ακαταμάχητη γοητεία της Αλίκης, ενώ παράλληλα επιδίδεται και σε έγχρωμες υπερπαραγωγές με θεματολογία ιστορικού περιεχομένου. 

Φυσικά ο Μίμης Πλέσσας ήταν πάντα παρών και δεν είχε καμία δυσκολία να προσαρμόσει το μουσικό του ύφος στις ανάγκες τέτοιων επικών παραγωγών. Από τη σειρά λοιπόν της Legend «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» έχουμε άλλο ένα διπλό ψηφιακό άλμπουμ με ειδικότερο τίτλο Μουσική για τις ιστορικές περιπέτειες που περιλαμβάνει τη μουσική (και τα τραγούδια) που έγραψε ο Μίμης Πλέσσας για τέσσερις ταινίες ιστορικού και επικού περιεχομένου κι άλλη μία κοινωνικής θεματολογίας, η οποία μάλλον μοιάζει αταίριαστη για τη συγκεκριμένη έκδοση. Πρόκειται γαι τις ταινίες:

• «Αστραπόγιαννος»: Παραγωγή του 1970 σε σκηνοθεσία του Νίκου Τζήμα. Το θέμα της βασίστηκε στο επικό ποίημα του Αριστετέλη Βαλαωρίτη που αναφέρεται στη δράση του ομώνυμου αρματολού στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Παίζουν: Νίκος Κούρκουλος, Νίκη Τριανταφυλλίδη, Γιάννης Αργύρης, Σπύρος Καλογήρου, Ελένη Ζαφειρίου και Λαυρέντης Διανέλλος. Ο Πλέσσας έγραψε ένα πλούσιο soundtrack με 15 θέματα που περιλαμβάνουν και πέντε τραγούδια βασισμένα σε στίχους του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη και του συνθέτη. Τα ερμηνεύουν ο Μιχάλης Βιολάρης και η Καίτη Αμπάβη.
• «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο»: Επική παραγωγή του 1966 σε σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη και σενάριο του Νίκου Φώσκολου. Η ταινία μάλιστα ήταν υποψήφια για το ξενόγλωσσο όσκαρ εκείνης της χρονιάς. Πρωταγωνιστούν: Νίκος Κούρκουλος, Μάνος Κατράκης, Νότης Πεγιάλης, Γιάννης Βόγλης, Μαίρη Χρονοπούλου, Φαίδων γεωργίτσης και Άγγελος Αντωνόπουλος. Από τα 18 μουσικά θέματα της ταινίας τα δύο είναι τραγούδια σε στίχους του συνθέτη και του Νίκου Φώσκολου ερμηνευμένα από τον Νίκο Κούρκουλο και χορωδία.
• «Οι σφαίρες δε γυρίζουν πίσω»: Παραγωγή του 1967 σε σενάριο του Νίκου Φώσκολου, ο οποίος εδώ υπογράφει και την πρώτη του σκηνοθεσία. Παίζουν: Κώστας Καζάκος, Μέμα Σταθοπούλου, Άγγελος Αντωνόπουλος, Μπέττυ Αρβανίτη και Σπύρος Καλογήρου. Το πλουσιότατο soundtrack του Πλέσσα απλώνεται σε 21 οργανικά θέματα.
• «Η κόρη του ήλιου»: Ταινία εποχής γυρισμένη το 1971 σε σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου, η πρώτη από τις δύο ταινίες της έκδοσης με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη. Εδώ συμπρωταγωνιστούν: Κώστας Καρράς, Νόνικα Γαληνέα, Νίκος Γαλανός, Σπύρος Καλογήρου, Παντελής Ζερβός, Λαυρέντςη Διανέλλος και Νότης Περγιάλης. Έξι μουσικά θέματα έχουν ανθολογηθεί από τη μουσική της ταινίας. Ανάμεσά τους και το δημώδες τραγούδι «Πέρα στους πέρα κάμπους» σε στίχους του Ντίνου Δημόπουλου που ερμηνεύει η Αλίκη με χορωδιακή συνοεδεία.
• «Η Μαρία της σιωπής»: Δραματική κοινωνική ταινία του 1971 σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη και πρωταγωνιστές τους Αλίκη Βουγιουκλάκη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Σπύρο Καλογήρου, Παντελή Ζερβό, Λαυρέντη Διανέλλο, Σπύρο Κωνσταντόπουλο και Καίτη Λαμπροπούλου. Η ταινία βασίστηκε στην παλιά αμερικανική ταινία «Johnny Belinda» (1948) του Jean Negulesco. Το σύντομο soundtrack της ταινίας περιλαμβάνει πέντε οργανικά θέματα.

Μίμης Πλέσσας: Ερωτικά δράματα ΙΙ (2009)

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματος στη μουσική του Μίμη Πλέσσα για τα μεγάλα «Ερωτικά δράματα» του κλασικού ελληνικού κινηματογράφου στο πλαίσιο της σειράς «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» της Legend περιλαμβάνει μουσικό υλικό από έξι δραματικές ταινίες της Finos Film γυρισμένες κατά το διάστημα 1963-1969, οι περισσότερες ιδιαίτερα επιτυχημένες εμπορικά, αν και τις επισκίασαν τα πολύ δημοφιλέστερα μιούζικαλ του Δαλιανίδη, αλλά και οι ταινίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη. 

Ο πρώτος δίσκος της διπλής αυτής ψηφιακής έκδοσης περιλαμβάνει μουσική γραμμένη για ταινίες που σκηνοθέτησε ο Γιάννης Δαλιανίδης με πρωταγωνίστρια τη Ζωή Λάσκαρη, ενώ ο δεύτερος δίσκος μουσική για δύο ακόμη παραγωγές της Finos Film σκηνοθετημένες από άλλους σκηνοθέτες. 

Ιδού οι ταινίες:

• «Ίλιγγος»: Παραγωγή του 1963 σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, 4η εμπορικότερη ταινία της χρονιάς, ενώ την πρώτη θέση είχε καταλάβει το μιούζικαλ του Δαλιανίδη «Κάτι να καίει». Πρωταγωνιστούν: Ζωή Λάσκαρη, Αλέκος Αλεξανδράκης, Βούλα Ζουμπουλάκη, Φαίδων Γεωργίτσης, Ίλυα Λιβυκού, Κατερίνα Χέλμη, Λευτέρης Βουρνάς και Αλέκος Τζανετάκος. Έχουν ανθολογηθεί από την ταινία οκτώ οργανικά θέματα.
• «Εγωισμός»: Παραγωγή του 1964 και πάλι σκηνοθετημένη από τον Γιάννη Δαλιανίδη, λιγότερο πετυχημένη εμπορικά από την προηγούμενη σε μια χρονιά που την πρωτιά κατέκτησε το μιούζικαλ «Κορίτσια για φίλημα», φυσικά του Γιάννη Δαλιανίδη! Παίζουν: Ζωή Λάσκαρη, Σπύρος Φωκάς, Βαγγέλης Βουλγαρίδης, Τζένη Ρουσσέα, Ελένη Ζαφειρίου, Λάκης Κομνηνός και Άγγελος Αντωνόπουλος. Έχουν σταχυολογηθεί εννέα οργανικά θέματα και ένα τραγούδι («Έλα») σε στίχους του συνθέτη που ερμηνεύει η Καίτη Χρυσολωρά.
• «Στεφανία»: Γυρίστηκε το 1966 με σκηνοθέτη τον ακούραστο Γιάννη Δαλιανίδη και πρωταγωνιστές τους Ζωή Λάσκαρη, Σπύρο Φωκά, Κάκια Παναγιώτου, Λευτέρη Βουρνά, Νόρα Βαλσάμη, Σπύρο Καλογήρου και Δέσπω Διαμαντίδου. Μόλις τέσσερα οργανικά θέματα έχουν ανθολογηθεί από την πλούσια μουσική επένδυση του συνθέτη.
• «Όλγα, αγάπη μου»: Ταινία του 1968 πάντα με την υπογραφή του Γιάννη Δαλιανίδη. Η Ζωή Λάσκαρη πρωταγωνιστεί και μαζί της οι Φαίδων Γεωργίτσης, Τασσώ Καββαδία, Ανδρέας Μπάρκουλης, Καίτη Παπανίκα και Μέλπω Ζαρόκωστα. Από τα εννιά συνολικά μουσικά θέματα της ταινίας ξεχωρίζει το δυνατό ζεϊμπέκικο «Τι σου 'κανα και πίνεις» σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου και ερμηνεία από τη σπουδαία Πόλυ Πάνου.
• «Ένας μεγάλος έρωτας»: Παραγωγή του 1964 σε σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου. Πρωταγωνιστούν: Τζένη Καρέζη, Νίκος Κούρκουλος, Μηνάς Χρηστίδης, Τασσώ Καββαδία, Ξένια Καλογεροπούλου, Τζένη Ρουσσέα, Άγγελος Αντωνόπουλος. Μακρινό πρότυπο της ταινίας το κλασικό μυθιστόρημα του Τολστόι «Άννα Καρένινα». Πλούσιο soundtrack με δεκατρία θέματα, όλα οργανικά.
• «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα»: Δραματική ταινία του 1969 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου. Ο τίτλος της ταινίας θυμίζει την κλασική χολιγουντιανή παραγωγή του 1939 «Each Dawn I Die» με τον James Cagney! Παίζουν: Κώστας Καζάκος, Μάρθα Καραγιάννη, Νόρα Βαλσάμη, Μάρθα Βούρτση, Νίκος Γαλανός, Άγγελος Αντωνόπουλος και Σωτήρης Μουστάκας. Ανθολογούνται δέκα μουσικά θέματα, ανάμεσά τους και τέσσερα τραγούδια σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου, Λευτέρη Παπαδόπουλου και Νίκου Φώσκολου. Ξεχωρίζει το υπέροχο χασάπικο «Καινούργιο μου φεγγάρι» που έγινε δημοφιλέστατο με τη φωνή της Ρένας Κουμιώτη, αλλά εδώ το ερμηνεύει η Δέσποινα Σταυρουλάκη. Τραγουδούν επίσης ο Μιχάλης Βιολάρης, ο Γιώργος Χατζηαντωνίου και η Πόπη Αστεριάδη. 

Μίμης Πλέσσας: Ερωτικά δράματα Ι (2009)

Παρόλο που η κωμωδία υπήρξε πάντα το δημοφιλέστερο είδος ταινιών και το υπηρέτησε ο Μίμης Πλέσσας με μεγάλη προσήλωση και παραγωγικότητα, ασφαλώς έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον και η πλούσια μουσική του δημιουργία στο χώρο του δραματικού ή μελοδραματικού κινηματογράφου που επίσης είχε δώσει πάμπολλες ταινίες με μεγάλη εμπορική απήχηση στο κοινό, ιδιαίτερα όταν έφεραν τη σφραγίδα εγγύησης της Finos Film και την υπογραφή του δαιμόνιου σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη.

Από τη σειρά λοιπόν της Legend «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» έχουμε ένα διπλό αφιέρωμα στη μουσική του Μίμη Πλέσσα για τέτοιου είδους παραγωγές που επιγράφεται «Ερωτικά δράματα» και φέρει τον ποιητικό υπότιτλο «Μουσική του αιώνιου έρωτα». Το πρώτο μέρος αυτού του αφιερώματος καλύπτει δύο ψηφιακούς δίσκους και περιλαμβάνει 60 συνολικά θέματα, μεταξύ των οποίων και αρκετά τραγούδια. 

Έχουμε λοιπόν:

• «Ιστορία μιας ζωής»: Δραματική παραγωγή του 1965 από τη Finos Film σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστούν: Ζωή Λάσκαρη, Μάνος Κατράκης, Λευτέρης Βουρνάς, Ανδρέας Ντούζος, Μπέττυ Αρβανίτη, Τασσώ Καββαδία και Αθηνόδωρος Προύσαλης. Ανθολογούνται 15 θεματα, μεταξύ των οποίων και το τραγούδι «Θα σου δώσω» σε στίχους του συνθέτη που ερμηνεύει η υπέροχη Σούλα Μπιρμπίλη.
• «Δάκρυα για την Ηλέκτρα»: Άλλη μια παραγωγή της Finos Film γυρισμένη το 1966 που μοιάζει σαν φυσική συνέχεια της προηγούμενης, καθώς και πάλι σκηνοθέτης είναι ο Γιάννης Δαλιανίδης και πρωταγωνιστεί το ίδιο δίδυμο, δηλαδή η Ζωή Λάσκαρη και ο Μάνος Κατράκης, ενώ συμπρωταγωνιστούν ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Μαίρη Χρονοπούλου και ο Λάκης Κομνηνός. Το σενάριο έγραψε ο Νίκος Φώσκολος. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα περιλαμβάνει 17 οργανικά θέματα.
• «Το κορίτσι του 17»: Πολυβραβευμένο ψυχολογικό δράμα παραγωγής 1969 σε σκηνοθεσία Πέτρου Λύκα. Παίζουν: Σοφία Ρούμπου, Κώστας Καζάκος, Ζώρας Τσάπελης, Γιάννης Αργύρης, Χρήστος Πολίτης και Λυκούργος Καλλέργης. Η μουσική επένδυση του Πλέσσας αποτελείται μόνο από οργανικά θέματα.
• «Ars Mediterane»: Ένδεκα οργανικά θέματα που διατρέχουν όλες τις χώρες της Μεσογείου αποτελούν τη μουσική συμβολή του Μίμη Πλέσσα με τη σύμπραξη του γιου του Αντώνη στο σημαντικό καλλιτεχνικό φεστιβάλ που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας.
• «Le Coeur Chaud» («Ζεστή καρδιά»): Γαλλική παραγωγή του 1969 με δέκα μουσικά θέματα του Μίμη Πλέσσα, από τα οποία τα μισά είναι τραγούδια σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου και του Λευτέρη Παπαδόπουλου και τα ερμηνεύουν ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Γιάννης Καλατζής, η Πόπη Αστεριάδη, η Λίτσα Σακελλαρίου και η Ελένη Χατζηχριστόφη. Στο θέμα «Φήμη» παίζει σόλο μπουζούκι ο Γιώργος Ζαμπέτας.
• Η έκδοση συμπληρώνεται με μια μικρή σουίτα τεσσάρων οργανικών θεμάτων γραμμένη για το έργο «Πυγμαλίων», για το οποίο δε γνωρίζω λεπτομέρειες, αλλά μπορώ με ασφάλεια να εικάσω ότι βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό του Μπέρναρντ Σο.

Μίμης Πλέσσας: Αν δε γελάτε δυνατά, θ' ακούσετε (2009)

Το τρίτο διπλό ψηφιακό άλμπουμ της σειράς «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» της Legend αποκλειστικά με μουσική του Μίμη Πλέσσα για ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου περιλαμβάνει υλικό από επτά κλασικές κωμωδίες και μια δραματική ταινία εποχής, ασπρόμαυρες ή έγχρωμες, γυρισμένες κατά το διάστημα 1960-1971, οι περισσότερες για τη Finos Film υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Γιάννη Δαλιανίδη. Κι εδώ κυριαρχούν τα οργανικά θέματα, ενώ υπάρχουν και μερικά τραγούδια, όχι από τα πιο γνωστά του συνθέτη. 

Έχουμε λοιπόν τις ταινίες:

• «Ο ψεύτης»: Παραγωγή του 1968 σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη με πρωταγωνιστές τους Κώστα Βουτσά, Νόρα Βαλσάμη, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Ζωζώ Σαπουντζάκη, Βαγγέλη Σειληνό και Περικλή Χριστοφορίδη. Έχουν σταχυολογηθεί 18 συνολικά θέματα, μεταξύ των οποίων κι ένα τραγουδάκι που ερμηνεύουν οι Αδελφές Μπρόγιερ. Παραλείπονται ωστόσο κάποια τραγούδια που ακούγονται στην ταινία με τις φωνές του Γιάννη Πουλόπουλου («Τα φιλιά») και της Ζωζώς Σαπουντζάκη.
• «Τέντι μπόι αγάπη μου»: Ταινία του 1965 σκηνοθετημένη και πάλι από τον Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστούν: Ζωή Λάσκαρη, Κώστας Βουτσάς, Νικήτας Πλατής, Νανά Σκιαδά, Αλίκη Ζωγράφου. Έχει ανθολογηθεί μόνο το οργανικό θέμα των τίτλων της ταινίας.
• «Ξύπνα Βασίλη»: Σατιρική κωμωδία του 1969 σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη. Παίζουν: Γιώργος Κωνσταντίνου, Αλέκος Αλεξανδράκης, Έλενα Ναθαναήλ, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Τασσώ Καββαδία, Ελένη Ζαφειρίου. Ανθολογούνται τέσσερα οργανικά θέματα.
• «Υπάρχει και φιλότιμο»: Κλασική πολιτική σάτιρα του Αλέκου Σακελλάριου με τον αρχετυπικό ήρωα Μαυρογιαλούρο που ενσαρκώνει ιδανικά ο Λάμπρος Κωνσταντάρας πλαισιωμένος από τους Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Ανδρέα Ντούζο, Νίκη Λινάρδου και Γιώργο Γαβριηλίδη. Το soundtrack της ταινίας περιλαμβάνει μόνο οργανικά θέματα, ένδεκα συνολικά.
• «Χριστίνα»: Κωμωδία του 1960 σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη. Πρωταγωνιστούν: Τζένη Καρέζη, Ανδρέας Μπάρκουλης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Σταύρος Ξενίδης και Σταύρος Παράβας. Από τα οκτώ επιλεγμένα θέματα της ταινίας τα δύο είναι τραγούδια σε στίχους του Γιώργου Οικονομίδη και τα ερμηνεύει ο Ανδρέας Μπάρκουλης με συνοδεία χορωδίας.
• «Η Χιονάτη και τα επτά γεροντοπαλίκαρα»: Ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ιάκωβου Καμπανέλλη με πιθανό μακρινό πρότυπο την κλασική αμερικανική κωμωδία «Ball of Fire» (1941) του Howard Hawks. Παίζουν: Τζένη Καρέζη, Ανδρέας Μπάρκουλης, Ορέστης Μακρής, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Μίμης Φωτόπουλος, Νίκος Σταυρίδης, Βασίλης Αυλωνίτης και Δέσπω Διαμαντίδου. Αρκετά εκτεταμένο soundtrack με δώδεκα θέματα που περιλαμβάνουν και το τραγουδάκι «Το τσα τσα της Χιονάτης» ερμηνευμένο από τους πρωταγωνιστές της ταινίας.
• «Ο γόης»: Κωμωδία του Γιάννη Δαλιανίδη παραγωγής 1969 με πρωταγωνιστή τον Κώστα Βουτσά και συμπρωταγωνιστές τους Νόρα Βαλσάμη, Χρόνη Εξαρχάκο, Διονύση Παπαγιαννόπουλο, Νίκο Ρίζο και Έλσα Ρίζου.  Στην ταινία ακούγονταν και κάποια τραγούδια που δεν έχουν ανθολογηθεί σ' αυτή την έκδοση.
• «Επαναστάτης ποπολάρος»: Ταινία εποχής του Γιάννη Δαλιανίδη παραγωγής 1971. Η Το σενάριο βασίζεται στο θεατρικό έργο «Ο ποπολάρος» του Γρηγόριου Ξενόπουλου. Πρωταγωνιστούν: Κώστας Πρέκας, Μπέττυ Λιβανού, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Ανδρέας Φιλιππίδης και Παντελής Ζερβός. Εκτενές soundtrack με 12 θέματα, μεταξύ των οποίων και δυο κανταδόρικα τραγούδια που ερμηνεύουν ο Γιώργος Βεντουλάς και ο Δαμιανός Σερέφογλου. Το ένα από αυτά βέβαια («Απόψε την κιθάρα μου») δεν ανήκει στον Πλέσσα, αλλά προέρχεται από την επτανησιακή παράδοση.

Μίμης Πλέσσας: Δε μας λείπουν τα τραγούδια (2009)

Το δεύτερο διπλό ψηφιακό άλμπουμ της σειράς «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» της Legend αποκλειστικά με μουσική του Μίμη Πλέσσα για ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου και ειδικότερα για κωμωδίες, είτε με την παρουσία του Γιάννη Δαλιανίδη, είτε με τις υπογραφές άλλων σκηνοθετών, περιλαμβάνει ούτε λίγο ούτε πολύ, 76 θέματα παρμένα από οκτώ συνολικά ταινίες γυρισμένες κατά το διάστημα 1960-1970. 

Η έκδοση έχει τον περίεργο τίτλο Δε μας λείπουν τα τραγούδια, αλλά στην πραγματικότητα εδώ δεν έχουμε σχεδόν καθόλου τραγούδια (μόλις τέσσερα), ενώ κυριαρχούν τα ορχηστρικά θέματα που δείχνουν την ανεξάντλητη έμπνευση του συνθέτη, ο οποίος "παίζει" επιδέξια με κάθε είδους χορευτικό ρυθμό, αλλά και με θαυμάσιες λυρικές ή και συμφωνικές πινελιές που υπογραμμίζουν με τον κατάλληλο τρόπο τις ανάγκες του αντίστοιχου σεναρίου. Έχουμε λοιπόν τις ταινίες:

• «Οι κυρίες της αυλής»: Παραγωγή του 1966 σε σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου και σενάριο του Δημήτρη Γιαννουκάκη. Πρωταγωνιστούν: Ντίνος Ηλιόπουλος, Αλέκος Αλεξανδράκης, Νόρα Βαλσάμη και Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Αυτό είναι και το πιο ολοκληρωμένο soundtrack της έκδοσης με 28 συνολικά οργανικά θέματα.
• «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι»: Κωμωδία της Finos Film σε σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη παραγωγής 1970, 5η εμπορικότερη ταινία της χρονιάς με 455.385 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή. Πρωταγωνιστούν: Ρένα Βλαχοπούλου, Χρόνης Εξαρχάκος, Δημήτρης Καλλιβωκάς και Βαγγέλης Σειληνός.
• «Αχ, αυτή η γυναίκα μου»: Δύο μόλις οργανικά θέματα από την κωμωδία του δίδυμου Νίκος Τσιφόρος και Πολύβιος Βασιλειάδης που σηνοθέτησε ο Γιώργος Σκαλενάκης και παίχτηκε τη σεζόν 1967-68 καταλαμβάνοντας μόλις τη 10η θέση με 428.079 εισιτήρια. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η οποία μάλιστα την ίδια χρονιά είχε καταλάβει την 1η θέση με την ταινία «Το πιο λαμπρό αστέρι». Συμπρωταγωνιστούν: Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Γιάννης Μιχαλόπουλος, Σαπφώ Νοταρά και Δέσποινα Στυλιανοπούλου.
• «Καλημέρα Αθήνα»: Πέντε οργανικά θέματα από τη χαριτωμένη αυτή μουσική κωμωδία, παραγωγής 1960, που σκηνοθέτησε ο Γρηγόρης Γρηγορίου και πρωταγωνίστησαν οι Ντίνος Ηλιόπουλος, Γιώργος Οικονομίδης, Ξένια Καλογεροπούλου, Βασίλης Αυλωνίτης και Νίκος Κούρκουλος.
• «Ένας ιπππότης για τη Βασούλα»: Η δεύτερη ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη σ' αυτή την έκδοση, μια παραγωγή του 1968 από τη Finos Film που δε γνώρισε ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία καταλαμβάνοντας μόλις τη 15η θέση με 347.441 εισιτήρια. Πρωταγωνιστούν: Τζένη Καρέζη, Φαίδων Γεωργίτσης, Χρόνης Εξαρχάκος και Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.
• «Τρεις κούκλες κι εγώ»: Άλλη μια κωμωδία του Νίκου Τσιφόρου παραγωγής 1960 με πρωταγωνιστές τους Ντίνο Ηλιόπουλο, Μάρω Κοντού, Μάρθα Καραγιάννη, Νίκο Ρίζο, Τόλη Βοσκόπουλο και Μαίρη Λίντα. Ναι, η Μαίρη Λίντα εδώ εμφανίζεται με το διπλό ρόλο της ηθοποιού και της τραγουδίστριας, ενώ ο Τόλης Βοσκόπουλος δεν είχε ξεκινήσει ακόμη την τραγουδιστική του καριέρα. Η ταινία έχει και τρία τραγούδια σε στίχους του Νίκου Τσιφόρου και του Γιώργου Λαζαρίδη. Τα ερμηνεύουν η Μαίρη Λίντα, ο Ντίνος Ηλιόπουλος, η Μάρω Κοντού και το Τρίο Tempo.
• «Μια τρελλή τρελλή οικογένεια»: Μουσική κωμωδία του 1965 σκηνοθετημένη από τον Ντίνο Δημόπουλο πάνω σε σενάριο και πάλι των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη. Κατέλαβε την 5η θέση κόβοντας 521.134 εισιτήρια. Πρωταγωνιστούν: Τζένη Καρέζη, Αλέκος Αλεξανδράκης, Μαίρη Αρώνη, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος και Δημήτρης Καλλιβωκάς. Εδώ ο συνθέτης μας δίνει θαυμάσιες χορευτικές στιγμές με έντονα βενετσιάνικο και ιταλικό χρώμα, όπως επιβάλλουν οι ανάγκες του σεναρίου. Περιλαμβάνεται επίσης και το τραγούδι «Η πρώτη μας νύχτα» που ερμηνεύει ο Γιάννης Βογιατζής.
• «Νύχτες στο Μιραμάρε»: Κωμωδία του Ορέστη Λάσκου παραγωγής 1961 με πρωταγωνιστές τους Σμαρούλα Γιούλη, Βαγγέλη Βουλγαρίδη (α' εμφάνιση), Ζωζώ Σαπουντζάκη, Δημήτρη Νικολαΐδη, Ρίτα Μουσούρη και Κώστα Πρέκα. Στην ταινία ακούγονται και κάποια τραγούδια που ερμηνεύουν οι πρωταγωνίστριες της ταινίας (Γιούλη, Σαποντζάκη), αλλά δυστυχώς δεν περιλαμβάνονται στην παρούσα έκδοση.

Μίμης Πλέσσας: Η μεγάλη οθόνη ονειρεύεται (2009)

Πριν από ένα ακριβώς χρόνο, στις 4 Οκτωβρίου 2024, έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος συνθέτης Μίμης Πλέσσας, λίγες μόλις ημέρες πριν συμπληρώσει έναν αιώνα ζωής, αφού ήρθε στον κόσμο στις 12 Οκτωβρίου 1924. Και για το λόγο αυτό θεωρώ αναγκαίο ένα ακόμη αφιέρωμα στην ούτως ή άλλως αχανή δισκογραφία του που καλύπτει πάνω από έξι δημιουργικές δεκαετίες κι έχει αποφέρει σημαντικές στιγμές στο ελληνικό πεντάγραμμο και μερικά πανέμορφα τραγούδια που παραμένουν πάντα ολόδροσα και χυμώδη γνωρίζοντας αμέτρητες επανεκδόσεις, αλλά και επανεκτελέσεις από νεότερους ερμηνευτές.

Ο Μίμης Πλέσσας υπήρξε πολυδιάστατη μουσική προσωπικότητα με γόνιμη θητεία από το ελφαρό ως το "έντεχνο" τραγούδι, από τη τζαζ ως τη συμφωνική γραφή και από τον κινηματογράφο ως το θέατρο. Η ευρύτατη ωστόσο δημοφιλία του ήδη από τη δεκαετία του '60 οφείλεται πρωτίστως στην κινηματογραφική του μουσική και ιδιαίτερα στην ευφάνταστη μουσική επένδυση των λαοφιλών μιούζικαλ της Finos Film και του Γιάννη Δαλιανίδη. Υπολογίζεται ότι έχει επενδύσει μουσικά πάνω από 100 ταινίες, οι περισσότερες κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60. Στις ταινίες αυτές δεν φείδονταν ιδεών και κατέθεσε ολοκληρωμένα soundtrack πλημμυρισμένα με τραγούδια, τα οποία περνούσαν αμέσως στον κόσμο και γνώριζαν τεράστια εμπορική επιτυχία λειτουργώντας συνήθως ως προπομπός για ανεξάρτητους κύκλους τραγουδιών.

Το 2009 η δισκογραφική εταιρεία Legend έδωσε στην κυκλοφορία ένα μεγάλο πακέτο ηχογραφήσεων αποκλειστικά με μουσική του Μίμη Πλέσσα μοιρασμένη σε δύο ενότητες, μία για τον κινηματογράφο και μία για το θέατρο. Η κινηματογραφική ενότητα με γενικό τίτλο «Μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο» είναι ανεπτυγμένη σε επτά διπλούς ψηφιακούς δίσκους μεγάλης διάρκειας, ώστε να καλύπτει σημαντικό κομμάτι της κινηματογραφικής δουλειάς του συνθέτη. Κι ακριβώς σ' αυτή την ενότητα θα επικεντρωθεί το αφιέρωμά μας καλύπτοντας ταυτόχρονα και τη μικρή χρονική απόκλιση μεταξύ γέννησης και θανάτου συνθέτη, δηλαδή το διάστημα 5-12 Οκτωβρίου!

Αρχίζουμε λοιπόν σήμερα με το διπλό άλμπουμ που επιγράφεται Η μεγάλη οθόνη ονειρεύεται. Φυσικά είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στην ιστορική συνεργασία του συνθέτη με τον σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη και τη Finos Film. Έχουμε λοιπόν επιλεγμένα μέρη από τη μουσική και τα τραγούδια που έγραψε ο Πλέσσας για τις ταινίες: «Γοργόνες και μάγκες», «Μια κυρία στα μπουζούκια» και «Η Παριζιάνα».

• Η ταινία «Γοργόνες και μάγκες» παίχτηκε τη σεζόν 1968-69 κι έκοψε 414.724 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή καταλαμβάνοντας την 9η θέση στον κατάλογο των ταινιών της χρονιάς σε μια εποχή που η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε κατειλημμένη εκ των προτέρων την πρώτη θέση. Στην ταινία πρωταγωνιστούν: Μαίρη Χρονοπούλου, Μάρθα Καραγιάννη, Φαίδων Γεωργίτσης, Λάκης Κομνηνός, Νόρα Βαλσάμη, Χρόνης Εξαρχάκος και Διονύσης Παπαγιαννόπουλος. Εδώ ακούγονται μερικά πασίγνωστα τραγούδια του Πλέσσα, όπως: «Καμαρούλα μια σταλιά», «Θα πιω απόψε το φεγγάρι» και «Τόσα καλοκαίρια». Τα ερμηνεύουν ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Μαρινέλλα, ο Δάκης, η Μάρθα Καραγιάννη και χορωδία. Οι στίχοι είναι του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
• Η ταινία «Μια κυρία στα μπουζούκια» ανήκει στην προηγούμενη σεζόν 1967-68 και γνώρισε μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία, αφού έκοψε 615.483 εισιτήρια και κατέλαβε τη 2η θέση. Πρωταγωνιστούν: Ζωή Λάσκαρη, Μαίρη Χρονοπούλου, Μάρθα Καραγιάννη, Φαίδων Γεωργίτσης, Κώστας Βουτσάς, Γιάννης Βογιατζής και Χρόνης Εξαρχάκος. Υπέροχα τραγούδια επίσης ακούγονται και σ' αυτή την ταινία, όπως: «Απόψε κλαίει ο ουρανός», «Μην του μιλάτε του παιδιού», «Του αγοριού απέναντι». Στίχους έγραψαν ο Κώστας Πρετεντέρης, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Γιάννης Δαλιανίδης και ο συνθέτης. Τα ερμηνεύουν ο απαραίτητος Γιάννης Πουλόπουλος, η Μαίρη Χρονοπούλου και η Μάρθα Καραγιάννη.
• Η ταινία «Η Παριζιάνα» ανήκει στη σεζόν 1969-70 καταλαμβάνοντας την 6η θέση με 554.428 εισιτήρια. Στην ταινία πρωταγωνιστεί η μπριόζα κωμικός Ρένα Βλαχοπούλου πλαισιωμένη από σταθερούς ηθοποιούς της ομάδας Δαλιανίδη, όπως ο Χρόνης Εξαρχάκος, ο Βαγγέλης Σειληνός, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς και ο Κώστας Καρράς. Από τα τραγούδια της ταινίας ξεχώρισε το υπέροχο «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» σε στίχους του Άκου Δασκαλόπουλου που ερμηνεύει η Μαρινέλλα. Η ταινία είχε κι άλλα ωραία τραγούδια, όπως: «Τρεχαντήρι θ' αρματώσω», «Δος μου τ' αθάνατο νερό», «Όταν μιλάς για χωρισμό». Στίχους έγραψαν επίσης ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Μίμης Πλέσσας και η Λουκία Πλέσσα. Τραγουδούν επίσης ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Δημήτρης Ταμπόσης.

Σταύρος Λογαρίδης: Μουσική για εικόνα (1995)

Κλείνοντας το αφιέρωμά μας στη δισκογραφία του ροκ τραγουδοποιού Σταύρου Λογαρίδη θα επιστρέψουμε λίγο πίσω, για να δούμε και την άλλη πλευρά του δημιουργικού του ταλέντου, τη μουσική δηλαδή που έγραψε για σκηνικές ανάγκες (κινηματογράφο και τηλεόραση), η οποία - αν και πολύ λιγότερο γνωστή - παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Μάλιστα η ενασχόλησή του μ' αυτό το πεδίο ξεκίνησε πολύ νωρίς, σχεδόν με το ξεκίνημα της προσωπικής του καριέρας, κάπου εκεί στα μέσα της δεκαετίας του '70, και σημαδεύτηκε από την αποκλειστική σχεδόν συνεργασία του με τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο Κώστα Φέρρη, με τον οποίο άλλωστε δημιούργησε και την πρώτη προσωπική του δουλειά το 1973 («Ακρίτας»).

Το 1995 λοιπόν η PolyGram εξέδωσε το άλμπουμ Μουσική για εικόνα, όπου βρίσκουμε συγκεντρωμένη σχεδόν στο σύνολό της τη σκηνική μουσική του Σταύρου Λογαρίδη. Βέβαια πρέπει να διευκρινίσουμε ότι πολύ νωρίτερα είχαν εκδοθεί δύο αυτοτελείς αναλογικοί δίσκοι, πρώτα το Προσεχώς (1982) κι αμέσως μετά το Οικογένεια Ζαρντή (1983), αμφότεροι αποκλειστικά με το ίδιο περιεχόμενο, το οποίο βρίσκεται συγκεντρωμένο στην ψηφιακή έκδοση του 1995. Περιλαμβάνονται δηλαδή μουσικά θέματα (τραγούδια και ορχηστρικά μέρη) που έγραψε ο Λογαρίδης κατά την περίοδο 1974-1983 και ειδικότερα μουσική για δύο κινηματογραφικές ταινίες και μία τηλεοπτική σειρά. Πρόκειται για τις ταινίες: «Φόνισσα», παραγωγής 1974 σε σκηνοθεσία του Κώστα Φέρρη, και «Οι απέναντι», παραγωγής 1981 σε σκηνοθεσία Γιώργου Πανουσόπουλου, καθώς και για την τηλεοπτική σειρά «Οικογένεια Ζαρντή» σε σκηνοθεσία του Κώστα Φέρρη που προβλήθηκε από την ΕΡΤ κατά τη σεζόν 1983-84. Έμεινε εκτός της έκδοσης η μουσική που έγραψε για την τηλεοπτική σειρά «Μενεξεδένια πολιτεία» (1975) πάλι σε σκηνοθεσία του Κώστα Φέρρη, της οποίας το επίμαχο (λόγω της δικαστικής διένεξης με τον Βαγγέλη Παπαθανασίου) βασικό θέμα συμπεριλήφθηκε στο δίσκο Μανούλα Ελλάς (1989).

Στο υλικό του δίσκου περιλαμβάνονται και αρκετά τραγούδια, τα περισσότερα σε στίχους του Κώστα Φέρρη, ερμηνευμένα από τον Σταύρο Λογαρίδη ή χορωδιακά σχήματα. Το πιο ολοκληρωμένο από αυτά τα soundtrack είναι αυτό της τηλεοπτικής σειράς «Οικογένεια Ζαρντή», απ' όπου ξεχωρίζει το όμορφο μελωδικό τραγούδι «Είναι κόλαση η αγάπη». Αξιοσημείωτο είναι ότι εδώ ακούμε σε φωνητική εκδοχή το κομμάτι «Saigon» που πρωτοακούστηκε σε οργανική μορφή στο soundtrack της ταινίας «Οι απέναντι» (1981), καθώς και «Το πρώτο τραγούδι» σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη που είχε συμπεριληφθεί νωρίτερα με διαφορετική ενορχήστρωση στο δίσκο Σταύρος Λογαρίδης (1978). Να προσθέσω επίσης ότι στο ωραίο ορχηστρικό «Αετοί στο δοξάρι του Γιώργου» παίζει σόλο βιολί ο Γιώργος Μαγκλάρας.

Χρυσόστομος Σταμούλης: Το τραγούδι του ερωδιού (2007)

Το 2007 στάθηκε η παραγωγικότερη χρονιά για τον Χρυσόστομο Σταμούλη, αφού είχε διπλή δισκογραφική παρουσία, πράγμα εντελώς σπάνιο για τους δικούς του ρυθμούς, μία με μια οργανική δουλειά κι άλλη μία με μουσική και τραγούδια για σκηνική λειτουργία.

Η σκηνική δουλειά που προανέφερα έχει τίτλο Το τραγούδι του ερωδιού και συνιστά και τη δεύτερη συνεχόμενη συνεργασία του συνθέτη με τον σκηνοθέτη και εκδότη Ιωάννη Λ. Παπακαρμέζη, με τον οποίο είχε συνεργαστεί δυο χρόνια νωρίτερα για τη μουσική επένδυση του ντοκιμαντέρ ...Και τα μάτια τους στάζουν Καππαδοκία (2005). Αυτή τη φορά η δουλειά του σκηνοθέτη στράφηκε στις εσχατιές της βορειοδυτικής Ελλάδας, στη μεθοριακή γραμμή με την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία, όπου δεσπόζει ο υδάτινος όγκος της λίμνης Πρέσπας, ανταποκρινόμενος σε κάλεσμα της τοπικής Μητρόπολης. Τίτλος του ντοκιμαντέρ: "Πρέσπα, ο τόπος της εύλαλης σιωπής". Το υλικό μάλιστα του ντοκιμαντέρ εκδόθηκε και σε μορφή βιβλίου. 

Η ομορφιά του τοπίου άρρηκτα δεμένη με τους μύθους και θρύλους που τη συντροφεύουν μαζί με τη γοητευτική χλωρίδα και πανίδα της περιοχής έδωσαν ισχυρή ώθηση στην έμπνευση του συνθέτη, ο οποίος συνέθεσε ένα συναρπαστικό έργο αποτελούμενο κυρίως από οργανικά θέματα πλημμυρισμένα από αέρινες μελωδίες που μοιάζουν να ξεπετάγονται αυθόρμητα μέσα από τις μικρές σπηλιές της λίμνης σαν τον αγέρα που χαϊδεύει νωχελικά τα ήρεμα νερά της. Ενδιάμεσα χώρεσαν και τρία όμορφα τραγούδια ("Τραγούδι του ερωδιού", "Τραγούδι των παιδιών", "Άγιος Έρωτας") σε στίχους του συνθέτη που ερμηνεύουν ο Γιώργος Καλογήρου, ο Μιχάλης Παπαζήσης, ο Φώτης Θεοδωρίδης και παιδική χορωδία υπό την καθοδήγηση της Ιωσηφίνας Κατωφλίδου, συζύγου του συνθέτη. 

Την ενορχήστρωση επιμελήθηκαν ο συνθέτης και ο Μανόλης Ανδρουλιδάκης καταφεύγοντας σε μια ελεύθερη οργανική σύνθεση με ακουστικά όργανα ανάμικτα ενίοτε με φυσικούς ήχους του περιβάλλοντος, ενώ δε λείπουν και οι χαρακτηριστικοί ήχοι των χάλκινων πνευστών που αποτελούν σήμα κατατεθέν της περιοχής. Η έκδοση, εξαιρετικά προσεγμένη και καλαίσθητη, περιλαμβάνει πολύ ενδιαφέροντα κείμενα που υπογράφουν ο σκηνοθέτης και ο συνθέτης, λεπτομερείς πληροφορίες για κάθε μουσικό θέμα και θαυμάσια εικαστική φροντίδα με ωραιότατες ακουαρέλες που ζωγράφισε ο Νικόλας Μπλιάτκας.

Χρυσόστομος Σταμούλης: Καππαδοκία (2005)

Αραιή, αλλά σταθερή και αδιάλειπτη είναι η δισκογραφική παρουσία του Χρυσόστομου Σταμούλη, ο οποίος χρειάστηκε επτά χρόνια από την πρώτη του κατάθεση (Λιταία Πύλη) μέχρι να παρουσιάσει τη δεύτερη προσωπική του δουλειά με πλήρη τίτλο "...και τα μάτια τους στάζουν Καππαδοκία" που εκδόθηκε το 2005 σε ανεξάρτητη παραγωγή της Θεσσαλονίκης υπό την ετικέτα ILP Productions. Το υλικό του δίσκου περιλαμβάνει τη μουσική και τα τραγούδια που έγραψε για το ομώνυμο ντοκιμαντέρ του Ιωάννη Λ. Παπακαρμέζη, το οποίο αναφέρεται στις χαμένες μικρασιατικές πατρίδες επικεντρώνοντας στον ελληνισμό της Καππαδοκίας, στην καρδιά της Μικρασιατικής γης. 

Από τα 21 θέματα του δίσκου τα δώδεκα είναι φωνητικά (τραγούδια) και βασίζονται σε ποιήματα του Σαμιώτη ποιητή Γιώργου Θέμελη (1900-1976), του Κύπριου Κυριάκου Χαραλαμπίδη (1940- ) και του συνθέτη. Μια εξαίσια πλημμυρίδα εμπνευσμένων μελωδιών κατακλύζει το έργο σε ένα ύφος έντονα ελεγειακό που φορτίζει το θυμικό του ακροατή προκαλώντας συναισθήματα βαθιάς συγκίνησης. Η μουσική του Σταμούλη χαρακτηρίζεται από ηχοχρωματισμούς βγαλμένους κατευθείαν από την πλούσια ελληνική λαϊκή ή θρησκευτική παράδοση. 

Ερμηνευτές των τραγουδιών είναι ο Παντελής Θεοχαρίδης, ο Μανώλης Χατζημανώλης, ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, ο Αργύρης Μπακιρτζής, ο Γιώργος Καλογήρου και το μουσικό σχήμα Τρίφωνο. Συμμετέχει και πάλι η Χορωδία Νέων Ιωάννης Χρυσόστομος που διευθύνει ο συνθέτης, καθώς και το ένα έκτακτο Φωνητικό Σύνολο. Κείμενα διαβάζει με πολύ εκφραστικό ύφος ο εκλεκτός ηθοποιός Γιώργος Μιχαλακόπουλος που μας είχε δώσει πειστικά δείγματα της αφηγηματικής του ικανότητας λίγο παλιότερα συμμετέχοντας στο δίσκο του Γιώργου Τσαγκάρη Φυσάει (1993) βασισμένο σε ποίηση του Τάσου Λειβαδίτη. Τις ενορχηστρώσεις υπογράφουν ο Χρυσόστομος Σταμούλης, ο Μανόλης Ανδρουλιδάκης και ο Βασίλης Κασούρας. Το εικαστικό μέρος της έκδοσης επιμελήθηκε ο Νικόλας Μπλιάτκας.

Κώστας Καπνίσης: Υπολοχαγός Νατάσσα (1970/1992)

Το 1970 η Finos Film γύρισε την ταινία Υπολοχαγός Νατάσσα, μια έγχρωμη υπερπαραγωγή που αναφέρεται στα σκοτεινά χρόνια της γερμανικής κατοχής και της αντίστασης και βασίζεται σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Φώσκολου, ενταγμένη προφανώς στον κινηματογραφικό συρμό της εποχής - χρόνια δικτατορίας - που ευνοούσε την παραγωγή ταινιών ιστορικού περιεχομένου με μια τάση πατριωτικής μεγαλοστομίας που προφανώς δεν αποτελούσε εχέγγυο σοβαρού καλλιτεχνικού αποτελέσματος. Η ταινία γνώρισε πρωτοφανή εμπορική επιτυχία κόβοντας 751.117 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή, για να αναδειχθεί έτσι η εμπορικότερη μέχρι τότε ταινία από καταβολής ελληνικού κινηματογράφου. Συγχρόνως αποτελεί και την κορύφωση της λαμπρής καριέρας της Αλίκης Βουγιουκλάκη, η οποία φυσικά πρωταγωνιστεί έχοντας μαζί της ένα σπουδαίο καστ, όπως: Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Κώστας Καρράς, Σπύρος Καλογήρου, Ανδρέας Φιλιππίδης, Ελένη Ζαφειρίου, Κάκια Παναγιώτου και Μαλαίνα Ανουσάκη.

Ο Κώστας Καπνίσης έγραψε τη μουσική της ταινίας καταθέτοντας ένα πλούσιο soundtrack για συμφωνική ορχήστρα που παρακολουθεί τη ροή της υπόθεσης και αναλόγως μεταλλάσσεται από επικούς χρωματισμούς σε λυρικές νησίδες, ενώ περιλαμβάνει κι ένα τραγούδι ("Υπάρχει πάντα ένα τραγούδι") σε στίχους του Νίκου Φώσκολου που ερμηνεύει η πρωταγωνίστρια, καθώς και χορωδιακά θέματα. Θα ξεχώριζα τις μελωδικές στιγμές: "Στη λάμψη του ήλιου", "Ελεγειακό μοτίβο" και και κυρίως το θεσπέσιο "Πριν το χάραμα" με το γοητευτικό σόλο του βιολοντσέλου. Το soundtrack παρέμεινε για χρόνια ανέκδοτο, ώσπου το 1992 ανέλαβε τη δισκογραφική του παραγωγή για λογαριασμό της Lyra ο Μάκης Δελαπόρτας.

Κώστας Καπνίσης: Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα (ανέκδοτο soundtrack)

Συμπληρώνονται σήμερα 18 χρόνια από τις 4 Ιουλίου 2007, όταν έφυγε από τη ζωή ο Κώστας Καπνίσης (1920-2007), μια ξεχωριστή προσωπικότητα της ελληνικής μουσικής, ένας συνθέτης πολυδιάστατος και πολυγραφότατος, αν και η δισκογραφική του παρουσία είναι δυσανάλογα πενιχρή και τον αδικεί κατάφωρα. Κλασικοθρεμμένος με σπουδαίους δασκάλους, όπως ο Νίκος Σκαλκώτας, ο Μάριος Βάρβογλης και ο Γιάννης Παπαϊωάννου, νωρίς στράφηκε στην ελαφρά μουσική, για να βρει τελικά το φυσικό του χώρο στον κινηματογράφο, όπου και μας έδωσε το σημαντικότερο μέρος του έργου του επενδύοντας μουσικά πάνω από 120 ταινίες, ενώ έλαβε μέρος σε πολλά μουσικά και κινηματογραφικά Φεστιβάλ (Βραζιλία, Χιλή, Ισπανία, Ρωσία κ.ά) αποσπώντας πολλά βραβεία. 

Η πρώτη ταινία με δική του μουσική ήταν η κωμωδία Μια νύχτα στον παράδεισο (1951) του Θανάση Μεριτζή και τελευταία η Μαρκησία του λιμανιού (1988) του Νίκου Φώσκολου. Οι περισσότερες από τις ταινίες αυτές είναι ασήμαντες, αλλά αποκτούν μια οντότητα αποκλειστικά και μόνο χάρις στην πρωτότυπη μουσική του Καπνίση που τις συνοδεύει. Έχει συνθέσει μουσική κάθε είδους και ανάλογα με τις σκηνικές ανάγκες κάθε φορά. Μερικές από τις γνωστότερες ταινίες με δική του μουσική είναι: Κατήφορος (1961), Το δόλωμα (1964), Τζένη Τζένη (1966), Αγάπη και αίμα (1968), Υπολοχαγός Νατάσσα (1970), Οι γενναίοι του Βορρά (1970), Παπαφλέσσας (1971), Υποβρύχιο Παπανικολής (1971), Αδέρφια μου αλήτες πουλιά (1971). Ένα απάνθισμα των κινηματογραφικών του τραγουδιών κυκλοφόρησε το 1990 με τίτλο Τραγούδια από τον κινηματογράφο.

Μια ταινία του παλιού ελληνικού κινηματογράφου που κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας και τη βλέπουμε πάντα με την ίδια ζεστή διάθεση είναι η αισθηματική κοινωνική κωμωδία Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα, μια παραγωγή του 1965 από την εταιρεία Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης που αποτελεί και την τελευταία δουλειά του εκλεκτού σκηνοθέτη Γιώργου Τζαβέλλα (1916-1976), ο οποίος έγραψε και το σενάριο βασισμένο μάλιστα σε δικό του θεατρικό έργο που είχε ανεβάσει παλιότερα ο Βασίλης Λογοθετίδης. Στην ταινία εμφανίζονται πολλοί σημαντικοί ηθοποιοί της εποχής, όπως: Γιώργος Κωνσταντίνου, Μάρω Κοντού, Δέπσω Διαμαντίδου, Σταύρος Ξενίδης, Δημήτρης Καλλιβωκάς, Νάσος Κεδράκας, Κατερίνα Γώγου, Κώστας Δούκας, Τασσώ Καββαδία, Καίτη Λαμπροπούλου, Λίλη Παπαγιάννη και άλλοι. Τη μουσική έγραψε ο Κώστας Καπνίσης. Το θέμα της ταινίας με τις αναδρομές στο παρελθόν και το γραφικό περιβάλλον της παλιάς Πλάκας οδηγούν το συνθέτη σε ανάλογου ύφους μουσικά θέματα με έντονα νοσταλγικά ηχοχρώματα, όπου η απαραίτητη λατέρνα, σήμα κατατεθέν αυτού του περιβάλλοντος, δίνει τον τόνο. Σε ανάλογο ύφος κινείται και το μοναδικό τραγούδι ("Σ' αγαπώ") που περιλαμβάνεται στο soundtrack ερμηνευμένο από τη Μάρω Κοντού.

Δυστυχώς και αυτό το πολύ ενδιαφέρον soundtrack του Κώστα Καπνίση παραμένει ανέκδοτο, καθώς δεν ευτύχησε να δει ποτέ το φως της δημοσιότητας ως ανεξάρτητο ακρόαμα, όπως συνέβη με πολλές άλλες κινηματογραφικές μουσικές τα νεότερα χρόνια. Αναγκαστικά λοιπόν έχει αντληθεί από την ίδια την ταινία και μάλιστα από παλιά βιντεοκασέτα. Στο ηχητικό αρχείο περιλαμβάνονται και κάποια διαλογικά αποσπάσματα που δίνουν μια πιο σφαιρική αίσθηση από τη σπουδαία αυτή ταινία, η οποία μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχει επανεκδοθεί και σε επιχρωματισμένη επεξεργασία.

Μάνος Χατζιδάκις: Η Αλίκη στο ναυτικό (1961/1990)

Ολοκληρώνουμε εδώ το αφιέρωμά μας στην κινηματογραφική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι για τον παλιό εμπορικό κινηματογράφο με μια από τις δημοφιλέστερες ταινίες της Finos Film και της αγαπημένης σταρ εκείνης της εποχής Αλίκης Βουγιουκλάκη που φέρει την υπογραφή του κινηματογραφικού της μέντορα Αλέκου Σακελλάριου. Φυσικά αναφέρομαι στην εμβληματική κωμωδία Η Αλίκη στο ναυτικό που γυρίστηκε το 1960 και παίχτηκε στις αίθουσες το 1961 με τεράστια εισπρακτική επιτυχία φτάνοντας τις 213.409 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή που την κατέταξαν στην 1η θέση της χρονιάς. 

Πρόκειται για μια χαριτωμένη κωμωδία γραμμένη ακριβώς πάνω στα υποκριτικά χαρακτηριστικά της πρωταγωνίστριας και μάλιστα υπήρξε η πρώτη έγχρωμη παραγωγή της Finos Film (σε συμπαραγωγή πάντα με τη Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης), μια παραγωγή πλούσια και φαντασμαγορική που δεν είχε να ζηλέψει τίποτε από τις μεγάλες διεθνείς παραγωγές της εποχής. Το σενάριο και τη σκηνοθεσία φυσικά είχε ο ακαταπόνητος Αλέκος Σακελλάριος. Στο καστ της ταινίας - πέρα από την κυρίαρχη παρουσία της Αλίκης - έχουμε μια παρέλαση σπουδαίων ηθοποιών της εποχής. Ιδού μερικά ονόματα: Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Λάμπρος Κωνστταντάρας, Γιάννης Μαλούχος, Καίτη Λαμπροπούλου, Δέσπω Διαμαντίδου, Γιάννης Γκιωνάκης, Κώστας Βουτσάς, Σταύρος Παράβας, Γιώργος Τσιτσόπουλος και πολλοί άλλοι.

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπογράφει κι εδώ τη μουσική εφαρμόζοντας με την ίδια επιτυχία την προσωπική του μανιέρα που είχε διαμορφώσει η καλή του χημεία με τη λαμπερή πρωταγωνίστρια. Ανάμεσα στα καλογραμμένα και εύπεπτα οργανικά θέματα περιλαμβάνονται και τέσσερα τραγούδια, όλα σε στίχους του Αλέκου Σακελλάριου. Η Αλίκη ερμηνεύει τα τρία από αυτά ("Ο γαϊδαράκος", "Τράβα μπρός", "Ο γλάρος"), ενώ το τραγουδάκι "Πάει πάει" το ερμηνεύουν οι Αδελφοί Κατσάμπα. Αξίζει να σταθούμε στο εξαιρετικό τραγούδι "Ο γλάρος" όχι μόνο για τη θαυμάσια μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, αλλά κυρίως για τους ωραιότατους στίχους του Σακελλάριου σε μια συναρπαστική πλημμυρίδα εικόνων και συναισθημάτων.

Κι αυτό το soundtrack έμεινε ανέκδοτο για πολλές δεκαετίες και τελικά δισκογραφήθηκε μόλις το 1990 από τη Lyra την εποχή που ο Μάκης Δελαπόρτας είχε ξεκινήσει το έργο ζωής του με τη συστηματική προσπάθεια να επαναφέρει στην επιφάνεια ξεχασμένες μουσικές από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο.

Μάνος Χατζιδάκις: Μανταλένα (1960/1990)

Το 1960 ήταν μια χρονιά θριάμβου για την εθνική μας σταρ Αλίκη Βουγιουκλάκη, αφού εκείνη τη χρονιά έσπαγε ταμεία με απανωτές κινηματογραφικές εμφανίσεις, όπως το "Κλωτσοσκούφι", η "Μανταλένα" και "Η Αλίκη στο ναυτικό". Κοινό στοιχείο όλων αυτών των επιτυχιών ήταν η παρουσία του συνθέτη Μάνου Χατζιδάκι, ο οποίος είχε βρει τον τρόπο να υπηρετεί πολύ αποτελεσματικά αυτό το είδος λαϊκού κινηματογράφου γράφοντας μουσική ανάλαφρη και εύπεπτη μέσα από ευφάνταστα χορευτικά και μελωδικά θέματα που περνούσαν πολύ εύκολα στο κοινό της εποχής και ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες.

Σήμερα θα σταθούμε στην όμορφη ηθογραφική κωμωδία Μανταλένα που γυρίστηκε το 1960 από τη Finos Film με σκηνικό το παρθένο ακόμη από τις ορδές της τουριστικής αλλοτρίωσης τοπίο της Αντιπάρου, απ' όπου καταγόταν ο σεναριογράφος της ταινίας Γεώργιος Ρούσσος (1910-1984), επιφανής δημοσιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ιστορικός, ο οποίος έγραψε ένα σενάριο βασισμένο, όπως λέγεται, σε αληθινή ιστορία. Την ταινία σκηνοθέτησε ο καλός σκηνοθέτης Ντίνος Δημόπουλος, ενώ έλαβαν μέρος σπουδαίοι ηθοποιοί της παλιάς γενιάς, όπως: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Παντελής Ζερβός, Λαυρέντης Διανέλλος, Θανάσης Βέγγος, Καίτη Λαμπροπούλου, Σμαρώ Στεφανίδου, Γιώργος Δαμασιώτης, Σπύρος Καλογήρου και Θόδωρος Μορίδης. Η ταινία γνώρισε μεγάλη επιτυχία κόβοντας συνολικά 192.376 εισιτήρια που την κατέταξαν στη 2η θέση πίσω από την "Αλίκη στο ναυτικό".

Ο Μάνος Χατζιδάκις έγραψε ένα εμπνευσμένο soundtrack με μελωδίες και χορευτικά θέματα απόλυτα λειτουργικά με την πλοκή της ταινίας. Ανάμεσά τους και τρία τραγούδια ("Θάλασσα πλατιά", "Μες σ' αυτή τη βάρκα", "Σ' αυτή τη γειτονίτσα") σε στίχους του Γεώργιου Ρούσσου και του ιδίου που ερμηνεύει η πρωταγωνίστρια και χορωδία. Τα δύο πρώτα ανήκουν ασφαλώς στις ωραιότερες κινηματογραφικές δημιουργίες του συνθέτη και μάλιστα το δεύτερο ("Μες σ' αυτή τη βάρκα") αποτέλεσε τη βάση της εξαίσιας οργανικής σύνθεσης "Η παρθένα της γειτονιάς μου" από το Χαμόγελο της Τζοκόντας (1965). Πάντως το soundtrack παρέμεινε ανέκδοτο για τρεις περίπου δεκαετίες, ώσπου το 1990 ο Μάκης Δελαπόρτας επιμελήθηκε την πρώτη ολοκληρωμένη του έκδοση για λογαριασμό της Lyra, όπου μάλιστα επανεκδόθηκε αρκετές φορές.

Μάνος Χατζιδάκις: Ραντεβού στην Κέρκυρα (1960) - Χαμένα όνειρα (1961)

Το τρίτο μέρος της τετραπλής κασετίνας που εξέδωσε το 1994 η Philips με γενικό τίτλο Ο Μάνος Χατζιδάκις στον ελληνικό κινηματογράφο περιλαμβάνει τη μουσική που συνέθεσε ο Μάνος Χατζιδάκις για δύο ελληνικές ταινίες της περιόδου 1960-1961, αυτή τη φορά όμως χωρίς την παρουσία της Αλίκης Βουγιουκλάκη στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Πρόκειται για τις ταινίες "Ραντεβού στην Κέρκυρα" και "Χαμένα όνειρα".

Η χαριτωμένη κωμωδία Ραντεβού στην Κέρκυρα γυρίστηκε το 1960 από την Ολύμπια Φιλμ βασισμένη σε σενάριο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σκηνοθεσία του Ντίμη Δαδήρα και πρωταγωνιστές τους Τζένη Καρέζη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Ελένη Χαλκούση, Λυκούργο Καλλέργη και Βαγγέλη Πλοιό. Η ταινία είχε μέτρια εμπορική αποδοχή κόβοντας 95.664 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή και κατετάγη στην 5η θέση σε μια χρονιά που κυριάρχησαν οι ταινίες της Αλίκης "Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο" και "Το κλωτσοσκούφι". Αξιοσημείωτο είναι ότι στις επόμενες δύο θέσεις είχαν καταταγεί οι ταινίες "Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος" και "Το νησί των γενναίων", πράγμα που σημαίνει ότι στις πέντε εμπορικότερες ταινίες της χρονιάς τη μουσική υπέγραψε ο ίδιος συνθέτης, δηλαδή ο Μάνος Χατζιδάκις! 

Στην ταινία Ραντεβού στην Κέρκυρα βρίσκουμε τα ίδια μουσικά χαρακτηριστικά του συνθέτη με χαριτωμένα χορευτικά θέματα που παίζουν με τους δημοφιλείς ρυθμούς της εποχής (μάμπο, τσα τσα, φόξτροτ, μπλουζ). Εδώ επίσης ακούγεται και το υπέροχο τραγούδι "Καπου υπάρχει η αγάπη μου" σε στίχους του συνθέτη που την προηγούμενη χρονιά είχε αποσπάσει το πρώτο βραβείο στο πρώτο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού του Ε.Ι.Ρ. με ερμηνεύτρια τη Νάνα Μούσχουρη, ενώ στα φωνητικά ακούγεται και ο Γιάννης Βογιατζής.

Το 1961 σε συμπαραγωγή της Φινος Φιλμ με την εταιρεία Δαμασκηνός-Μιχαηλίδης γυρίστηκε η δραματική ταινία Χαμένα όνειρα σε σενάριο και σκηνοθεσία του Αλέκου Σακελλάριου με πρωταγωνιστές τους Δημήτρη Παπαμιχαήλ, Αντιγόνη Βαλάκου, Λαυρέντη Διανέλλο, Θανάση Βέγγο, Γιώργο Δαμασιώτη και Τζόλυ Γαρμπή. Εδώ ο Μάνος Χατζιδάκις έγραψε ένα από τα πιο τρυφερά και όμορφα soundtrack της καριέρας του με αργές μελωδίες και παραλλαγές εκτελεσμένες από μικρή συμφωνική ορχήστρα και με πρωταγωνιστή το βιολί του Βύρωνα Κολάση. Η αίσθηση της χιμαιρικής και ανεκπλήρωτης προσδοκίας που κυριαρχεί στην ταινία αποδίδεται με εξαιρετικά πειστικό τρόπο μέσα από τα υπέροχα αυτά μικρά adagio του μεγάλου συνθέτη. Το πασίγνωστο ακροτελεύτιο "Βαλς των χαμένων ονείρων" αποζημιώνει τη μάταιη προσδοκία με την ακαταμάχητη καθαρτική του δύναμη! 

Η ταινία δε γνώρισε επιτυχία, αφού έκοψε μόλις 61.469 εισιτήρια καταλαμβάνοντας την 8η θέση σε μια χρονιά πάντως που ο συνθέτης είχε και πάλι κυριαρχήσει με τις μουσικές του για τις τρεις πρώτες ταινίες της σεζόν, δηλαδή την "Αλίκη στο ναυτικό", τη "Μανταλένα" και βέβαια το "Ποτέ την Κυριακή" που έκανε το όνομά του παγκόσμια γνωστό!

Μάνος Χατζιδάκις: Το κλωτσοσκούφι (1960) - Aliki my Love (1962)

Στην ίδια έκδοση της Philips (1994) έχουμε άλλα δύο ενδιαφέροντα κινηματογραφικά soundtrack του Μάνου Χατζιδάκι από τις αρχές της δεκαετίας του '60 γραμμένα για δυο παραγωγές της Finos Film με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη. 

Η πρώτη ταινία είναι το κοσμαγάπητο Κλωτσοσκούφι παραγωγής 1959-1960 σε σενάριο των Αλέκου Σακελλάριου και Χρήστου Γιαννακόπουλου και σκηνοθεσία του Ντίνου Δημόπουλου με συμπρωταγωνιστές της Αλίκης τον Αλέκο Αλεξανδράκη, τον Στέφανο Ληναίο, τον Θανάση Βέγγο, τον Σταύρο Ξενίδη, τη Τζόλυ Γαρμπή, τη Μαρίκα Κρεβατά και την Τασσώ Καββαδία. Η ταινία έκοψε 202.542 στην πρώτη της προβολή και κατετάγη δεύτερη, πίσω από το "Ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο", όπου επίσης πρωταγωνιστούσε η Αλίκη. Ο Μάνος Χατζιδάκις έγραψε και πάλι όμορφα μελωδικά και χορευτικά θέματα κι ανάμεσά τους δυο πολύ γνωστά τραγούδια ("Το κλωτσοσκούφι", "Σπουργιτάκι μου") σε δικούς του στίχους και ερμηνεία πάντα από την Αλίκη συνοδευόμενη από το Τρίο Καντσόνε. Μέρος του soundtrack (τέσσερα οργανικά θέματα) εκδόθηκε το 1960 σε δίκσο 45 στροφών extended από τη Fidelity, ενώ σε απλό 45άρι κυκλοφόρησαν από την ίδια εταιρεία και τα δυο τραγούδια της ταινίας.

Δυο χρόνια αργότερα γυρίστηκε η φιλόδοξη ταινία Aliki my Love με την Αλίκη να συμπρωταγωνιστεί με ξένους ηθοποιούς (Wilfrid Hyde-White, Jess Conrad, Katherine Kath), αλλά και Έλληνες (Πάρις Αλεξάντερ, Βάσος Ανδρονίδης κ.ά.) σε μια προσπάθεια να στήσει μια διεθνή καριέρα. Παρά την παρουσία του διάσημου Αμερικανοπολωνού σκηνοθέτη Rudolph Mate (που είχε πίσω του μια μεγάλη καριέρα στο Χόλιγουντ κυρίως με film noir), η ταινία δε γνώρισε την αναμενόμενη επιτυχία, ενώ στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες έκοψε 235.890 εισιτήρια καταλαμβάνοντας μόλις τη 14η θέση σε μια περίοδο που οι πιο πετυχημένες ταινίες ξεπερνούσαν πλέον το μισό εκατομμύριο εισιτήρια με τα κοσμαγάπητα μιούζικαλ του Δαλιανίδη να μονοπωλούν την κορυφή! Πάντως ο Μάνος Χατζιδάκις υποστήριξε την ταινία με το δικό του πειστικό τρόπο γράφοντας όμορφα μουσικά θέματα και αρκετά τραγούδια σε στίχους μάλιστα του Νίκου Γκάτσου, μεταξύ των οποίων τα εξαιρετικά "Θαλασσοπούλια μου" και "Τραγούδι της Σειρήνας" που στη δισκογραφία πέρασαν με τη φωνή της Μαίρης Λίντα, ενώ το πλήρες soundtrack της ταινίας εκδόθηκε το 1963 από τη Fontana για τη διεθνή αγορά.

Μάνος Χατζιδάκις: Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο (1959) - Η Λίζα και η άλλη (1961)

Το 1959 στάθηκε μια εξαιρετικά γόνιμη χρονιά για τον Μάνο Χατζιδάκι με επτά συνολικά ταινίες να έχουν δική του μουσική επένδυση. Ξεχωρίζει το πολεμικό δράμα του Ντίμη Δαδήρα "Το νησί των γενναίων", όπου ακούστηκε το αριστουργηματικό τραγούδι "Μην τον ρωτάς τον ουρανό" από τη φωνή της πρωταγωνίστριας Τζένης Καρέζη.

Την ίδια λοιπόν χρονιά ο συνθέτης έγραψε κι ένα από τα πιο χαριτωμένα του soundtrack για την κλασική κωμωδία της Finos Film Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο σε σενάριο και σκηνοθεσία του Αλέκου Σακελλάριου με πρωταγωνιστές το δημοφιλέστατο δίδυμο Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρη Παπαμιχαήλ μαζί με ένα εντυπωσιακό καστ ηθοποιών, μεταξύ των οποίων ο Ορέστης Μακρής, ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Χρήστος Τσαγανέας, η Μαρίκα Κρεβατά, η Μέλπω Ζαρόκωστα, ο Γιώργος Γαβριηλίδης και ο Θόδωρος Μορίδης. Η ταινία έσπασε τα ταμεία εκείνη τη χρονιά κόβοντας στην πρώτη της προβολή 239.530 εισιτήρια που την κατέταξαν στην πρώτη θέση, μπροστά από τις επίσης πολύ δημοφιλείς ταινίες της ίδιας σεζόν (1959-60) "Το κλωτσοσκούφι" και "Το κοροϊδάκι της δεσποινίδος" που επίσης είχαν μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Το σύντομο soundrack της ταινίας (διάρκειας 15 λεπτών) περιλαμβάνει πολύ όμορφες μελωδικές στιγμές και δυο τραγούδια ("Έχω ένα μυστικό", "Το γκρίζο γατί") σε στίχους του Αλέκου Σακελλάριου που ερμήνευσε με το δικό της παιδικό μπρίο η πρωταγωνίστρια Αλίκη Βουγιουκλάκη. Με εξαίρεση τα δυο αυτά δημοφιλέστατα τραγουδάκια που εκδόθηκαν αμέσως σε δίσκο 45 στροφών, το soundtrack αυτό παρέμεινε ανέκδοτο μέχρι το 1994, όταν και εκδόθηκε για πρώτη φορά από τη Philips ενταγμένο στην τετραπλή κασετίνα Ο Μάνος Χατζιδάκις στον ελληνικό κινηματογράφο και συνδυασμένο με τη μουσική της ταινίας Η Λίζα και η άλλη.

Η κωμωδία Η Λίζα και η άλλη, παραγωγής 1961, ήταν σκηνοθετημένη από τον Ντίνο Δημόπουλο σε σενάριο του Βαγγέλη Γκούφα, ο οποίος έγραψε και τους στίχους στο εξαιρετικό τραγούδι "Ξημερώνει" που στη δισκογραφία πέρασε με τη φωνή της Μαίρης Λίντα, αλλά η πρώτη του εκτέλεση ανήκει στην πρωταγωνίστρια της ταινίας Αλίκη Βουγιουκλάκη με το μπουζούκι του Γιώργου Ζαμπέτα να δίνει τον τόνο. Μάλιστα το τραγούδι ακούγεται και σε δεύτερη εκδοχή στο φινάλε με τίτλο "Τα δάκρυα της χαράς, βροχή". Αξιοσημείωτο είναι ότι στην ταινία η Αλίκη δεν είχε παρτενέρ τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, αλλά τον Γιώργο Πάντζα στα πρώτα βήματα της καριέρας του και μαζί πολλούς ακόμη αξιόλογους ηθοποιούς, όπως ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, ο Θανάσης Βέγγος, ο Γιώργος Λευτεριώτης, ο Παντελής Ζερβός, ο Λαυρέντης Διανέλλος, η Τζόλυ Γαρμπή και ο Δημήτρης Νικολαΐδης. Η ταινία έκοψε στην πρώτη της προβολή 152.896 εισιτήρια και κατέλαβε τη δεύτερη θέση πίσω από τον "Κατήφορο" του Γιάννη Δαλιανίδη.