Οδυσσέας Ελύτης, Μίκης Θεοδωράκης: Το Άξιον Εστί (1988)

Το «Άξιον Εστί» των Μίκη Θεοδωράκη και Οδυσσέα Ελύτη αξιώθηκε και μιας μεγάλης σειράς «ελληνικών» επανεκτελέσεων ζωντανά ηχογραφημένων παρουσία κοινού είτε στο Ηρώδειο, είτε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, είτε και σε πανεπιστημιακά αμφιθέατρα. 

Από τις επανεκτελέσεις αυτές η πρώτη και γνωστότερη είναι αυτή που ηχογραφήθηκε στο Θέατρο Ηρώδου του Αττικού στις 17 Σεπτεμβρίου 1988 σε μια συναυλία που έδωσε ο Μίκης Θεοδωράκης με σκοπό να ενισχύσει οικονομικά την προσπάθεια ανέγερσης νέου Μουσείου της Ακρόπολης, έργο ζωής της τότε υπουργού πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη. Μάλιστα η Μελίνα μεσολάβησε να παραχωρηθεί ο ιερός χώρος του Ηρωδείου στον μεγάλο συνθέτη, κάτι θα γινόταν για πρώτη φορά για «αριστερό» καλλιτέχνη, αφού ο χώρος αυτός στο παρελθόν ήταν διαθέσιμος αποκλειστικά και μόνο για καλλιτέχνες του συντηρητικού ιδεολογικού χώρου! Τον είχαν άλλωστε αρνηθεί ευθέως στον Μίκη παλιότερα αναγκάζοντάς τον να δηλώσει σε διεθνή μέσα ενημέρωσης ότι θα εγκατέλειπε την Ελλάδα, πράγμα που ενόχλησε αφάνταστα την τότε κυβέρνηση που έσπευσε ως αντάλλαγμα να του παραχωρήσει το θέατρο Λυκαβηττού! Γελοιότητες!

Στη συγκεκριμένη λοιπόν εκτέλεση το ρόλο του λαϊκού τραγουδιστή είχε ο Γιώργος Νταλάρας, παλιότερος ήδη συνεργάτης του συνθέτη από την εποχή των «18 Λιανοτράγουδων» (1974) και του «Ραντάρ» (1981). Στο ρόλο του ψάλτη ο βαρύτονος Ανδρέας Κουλουμπής και αφηγητής ο ηθοποιός Νικήτας Τσακίρογλου. Την Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα διηύθυνε φυσικά ο συνθέτης, ενώ συμμετείχε και Μικρή Λαϊκή Ορχήστρα με επικεφαλής τους μεγάλους δεξιοτέχνες του μπουζουκιού και διαχρονικούς συνεργάτες του συνθέτη Κώστα Παπαδόπουλο και Λάκη Καρνέζη. Συμμετείχαν επίσης ο Τάτσης Αποστολίδης στο βιολί, ο Σωτήρης Ταχιάτης στο βιολοντσέλο και ο Νίκος Γκίνος στο κλαρινέτο. Έλαβε μέρος και το Αθηναϊκό Χορωδιακό Σύνολο υπό τη διεύθυνση της Έλλης Νικολαΐδου. Επισημαίνουμε ότι στα μέρη του «Ναοί στο σχήμα τ' ουρανού» και «Δοξαστικόν» για πρώτη φορά έχουμε συμμετοχή λαϊκού τραγουδιστή. 

Αξίζει να παραθέσουμε σχετικό κείμενο που έγραψε ο συνθέτης για τη συγκεκριμένη μεγάλη συναυλία που επανέφερε στο προσκήνιο το εμβληματικό αυτό αριστούργημα: 

«Είκοσι πέντε χρόνια πέρασαν από την πρώτη ηχογράφηση του έργου. Σε μια εποχή μεγάλης έντασης σαν τη σημερινή που κάνει τη φωνή του ποιητή και το έργο του μουσικού ν’ ακούγεται πολύ αχνά, πιστεύω ότι η εκτέλεση του «Άξιον Εστί» στο Ηρώδειο, με τους καινούργιους του ερμηνευτές, αποτελεί σταθμό για την καριέρα του έργου, γιαυτό αποφάσισα την ηχογράφησή του. Η ηχογράφηση έγινε χωρίς τη βοήθεια πολυκάναλων μαγνητοφώνων, έτσι ώστε να μην είναι δυνατή καμιά επεξεργασία στο στούντιο. Ήθελα η συναυλία αυτή να καταγραφεί με όλη την αλήθεια της ζωντανής εκτέλεσης, όπου ακούγεται ακόμα κι η ανάσα του κοινού. Ο Γιώργος Νταλάρας ερμηνεύοντας το «Άξιον Εστί» δικαιώθηκε για την αγάπη του στο έργο και την επιμονή του να ξανακουστεί και δικαιώθηκα κι εγώ που τον πίστεψα απ' την αρχή. Η Μελίνα Μερκούρη εμπνευσμένη από το πνεύμα της Ακρόπολης μας βρήκε συμπαραστάτες στην προσπάθειά της. Εμείς της οφείλουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ευαισθησία της και την πρωτοβουλία να αναλάβει την παραγωγή και τη διοργάνωση των συναυλιών αυτών, θέτοντας τις υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού». 

Αξιοσημείωτο επίσης είναι ότι στην ίδια συναυλία παίχθηκε και ο κύκλος «Romancero gitano» σε ποίηση Federico Garcia Lorca με τον Κώστα Κοτσιώλη στην κιθάρα και ερμηνευτές τη Μαρία Φαραντούρη και τον Πέτρο Πανδή.

Οδυσσέας Ελύτης, Μίκης Θεοδωράκης: Το Άξιον Εστί (γερμανική έκδοση, 1983)

Άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα ξένη ερμηνεία του αριστουργηματικού έργου «Το Άξιον Εστί» σε ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη και μουσική του Μίκη Θεοδωράκη έχει σειρά σήμερα. Πρόκειται για μια «γερμανική» εκτέλεση σε μετάφραση του Dirk Mandel που ηχογραφήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1982 στην αίθουσα Gewandhaus της Λειψίας, ενώ λίγους μήνες νωρίτερα με τους ίδιους συντελεστές είχε παρουσιαστεί ζωντανά στη Δρέσδη στα πλαίσια του ετήσιου μουσικού φεστιβάλ της τότε ανατολικογερμανικής πόλης.

Στην συγκεκριμένη έκτέλεση έλαβαν μέρος ο βαθύφωνος Gunther Emmerlich (στο ρόλο του λαϊκού τραγουδιστή), ο βαρύτονος Gothart Stier (στο ρόλο του ψάλτη) και ο Friedrich Wilhelm Junge (στο ρόλο του αφηγητή). Μπουζούκι έπαιξε ο Λάκης Καρνέζης και σαντούρι το Erik Kross. Συμμετείχε η Ορχήστρα της Μουσικής Ακαδημίας της Δρέσδης "Carl Maria von Weber" υπό τη διεύθυνση του Μίκη Θεοδωράκη, καθώς και η Παιδική Χορωδία της Φιλαρμονικής της Δρέσδης, η Χορωδία Beethoven της Δρέσδης και η Χορωδία ΕΟS Kreuzschule της Δρέσδης. Συνολικά έλαβαν μέρος 500 εκτελεστές!

Το ηχογράφημα αυτό αρχικά κυκλοφόρησε σε διπλό αναλογικό δίσκο το 1983 από την Eterna, ενώ γνώρισε και δύο μεταγενέστερες ψηφιακές επανεκδόσεις, μία το 1998 από τη Berlin Classics και μία το 2005 από την Edel Classics ως πρώτο μέρος ενός ευρύτερου πακέτου έξι συνολικά ψηφιακών δίσκων αφιερωμένων στο συμφωνικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη.

Οδυσσέας Ελύτης, Μίκης Θεοδωράκης: Το Άξιον Εστί (σουηδική έκδοση, 1980)

Συμπληρώνονται σήμερα 30 χρόνια από το θάνατο του κορυφαίου Έλληνα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη (1911-1996), ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 18 Μαρτίου 1996 αφήνοντας πίσω του μια βαριά ποιητική παρακαταθήκη σφραγισμένη μάλιστα με τη διεθνή αναγνώριση που επικυρώθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979. 

Έχουμε μιλήσει επανειλημμένα για το σπουδαίο έργο του ποιητή και για τη δυναμική παρουσία του στην ελληνική δισκογραφία μέσα από τις δεκάδες μελοποιήσεις ολοκληρωμένων ποιητικών κύκλων ή και σκόρπιων ποιημάτων του, ώστε δε βρίσκω το λόγο να τα επαναλάβουμε πάλι εδώ. Αν βέβαια κάτι ξεχωρίζει λίγο περισσότερο μέσα σ' αυτό το ανεκτίμητο θησαυροφυλάκιο είναι η επική ποιητική σύνθεση «Το Άξιον Εστί» που εκδόθηκε το 1959 από τον εκδοτικό οίκο Ίκαρος και στάθηκε ο βασικός λόγος για την απονομή του μεγάλου βραβείου της Σουηδικής Ακαδημίας. 

Θα χτίσουμε λοιπόν το μικρό μας αφιέρωμα στον ποιητή πάνω σ' αυτό το εμβληματικό αριστούργημα, το οποίο αξιώθηκε μιας εξίσου εμβληματικής μελοποίησης από τον Μίκη Θεοδωράκη σε μορφή λαϊκού ορατορίου, η οποία ξεκίνησε στο Παρίσι το 1960 και ολοκληρώθηκε στην Αθήνα το 1963, για να γνωρίσει την πρώτη δημόσια εκτέλεσή του στις 24 Μαΐου 1964 για λογαριασμό του ΡΙΚ της Κύπρου, ενώ λίγους μήνες αργότερα, στις 19 Οκτωβρίου 1964, παρουσιάστηκε και στην Αθήνα στο Θέατρο Rex με τους βασικούς συντελεστές (Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μάνος Κατράκης, Θεόδωρος Δημήτριεφ, Χορωδία Θάλειας Βυζαντίου) που συμμετείχαν και στην ιστορική πρώτη δισκογραφική έκδοση του έργου που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά από την EMI Columbia.

Το αφιέρωμά μας λοιπόν περιλαμβάνει μερικές έγκυρες μεταγενέστερες επανεκτελέσεις του έργου, δύο ξένες (μία σουηδική και μία γερμανική) και κάποιες ελληνικές (σε ζωντανή ηχογράφηση). Η πρώτη από αυτές είναι η λεγόμενη «σουηδική» και έχει ένα ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον, αφού πρόκειται για την εκτέλεση που παρουσιάστηκε κατά την τελετή απονομής του Νόμπελ στον ποιητή και ηχογραφήθηκε λίγο αργότερα (26 Νοεμβρίου 1979) στην Stocholm Konserthaus της Σουηδίας. Η εκτέλεση έγινε στη σουηδική γλώσσα σε μετάφραση του Ingemar Rhedin με Σουηδούς καλλιτέχνες και ορχήστρα, ενώ ο δίσκος εκδόθηκε το 1980 και ανατυπώθηκε για την ελληνική αγορά από τη Lyra. Τα φωνητικά μέρη αποδίδουν οι Björn Thulin και Rolf Leanderson, ενώ αφηγητής είναι ο Björn Gedda. Μπουζούκι παίζουν ο Ale Moller και ο Χρήστος Μητρέντζης. Συμμετέχουν οι ορχήστρες Göteborgs Ungdomssymfoniorkester και Konserthuset, Stockholm, καθώς και η χορωδία Collegium Musicum υπό τη διεύθυνση του Sam Claeson. 

Μίμης Πλέσσας: Δημήτρης Ποταμίτης (2009)

Θα κλείσουμε κάπου εδώ αυτόν τον κύκλο με τη θεατρική μουσική του Μίμη Πλέσσα επιστρέφοντας στον άνθρωπο που μας έδωσε την αφορμή γι' αυτό το αφιέρωμα, τον σπουδαίο θεατράνθρωπο Δημήτρη Ποταμίτη (1945-2003), με τον οποίο ο μεγάλος συνθέτης είχε πολύχρονη και ιδιαίτερα γόνιμη συνεργασία, όπως είδαμε άλλωστε στην παρουσίαση του δίσκου με τη μουσική της παράστασης «Η φάρμα των ζώων». Το άλμπουμ «Δημήτρης Ποταμίτης», ενταγμένο στη θεατρική σειρά των αφιερωμάτων της Legend στον Μίμη Πλέσσα, περιλαμβάνει τη μουσική που έγραψε ο συνθέτης για δυο θεατρικές παραστάσεις που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Ποταμίτης. 

Η πρώτη από αυτές ήταν η θεατρικοποιημένη διασκευή του μυθιστορήματος «Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι», του μοναδικού που έγραψε ο μεγάλος Ιρλανδός δραματουργός Όσκαρ Ουάιλντ, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1890, σε μια εποχή που αντιμετώπισε έντονες αντιδράσεις από τη συντηρητική βικτωριανή ηθική για το τολμηρό του περιεχόμενο, τον περίφημο αρχετυπικό μύθο του πορτρέτου και της αναζήτηση της αιώνιας νεότητας, όπως το μακρινό του πρότυπο, ο Φάουστ του Γκαίτε, στις αρχές του ίδιου αιώνα. Το έργο ανέβηκε από το Θέατρο Έρευνας του Δημήτρη Ποταμίτη κατά την περίοδο 1976-1977 σε θεατρική διασκευή Ροζίτας Σώκου, ενώ στη συνέχεια παίχθηκε και στο Θέατρο της Δευτέρας του ΕΙΡΤ κι εντάχθηκε και στη σειρά εκπομπών Από το Ελληνικό και Ξένο Δραματολόγιο της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, όπου μεταδόθηκε τον Ιούλιο του 1977. Συμμετείχαν οι ηθοποιοί: Δημήτρης Ποταμίτης, Τρύφων Καρατζάς, Άννα Αδριανού, Πάνος Χατζηκουτσέλης, Χρήστος Κωνσταντόπουλος, Γιώργος Χριστοδούλου, Μάκης Ρευματάς. Εδώ ακούμε ένα μέρος της ατμοσφαιρικής μουσικής που συνέθεσε ο Μίμης Πλέσσας με τον Δημήτρη Ποταμίτη να αποδίδει τα αφηγηματικά μέρη.

Το δεύτερο έργο είναι ο «Γάμος του Φίγκαρο», μια παλιά κωμωδία σε μορφή τριλογίας που έγραψε το 1778 ο Γάλλος θεατρικός συγγραφέας Μπομαρσέ εμπνέοντας μάλιστα δύο δημοφιλέστατες κωμικές όπερες, μία του Μότσαρτ («Οι γάμοι του Φίγκαρο») και μία του Ροσίνι («Ο κουρέας της Σεβίλλης»). Ο Δημήτρης Ποταμίτης διασκεύασε το έργο στα ελληνικά κι εγραψε τους στίχους των τραγουδιών που έντυσε μουσικά ο Μίμης Πλέσσας για την παράσταση του έργου, το οποίο παρουσιάστηκε στο Θέατρο Λυκαβηττού τον Ιούλιο του 1981 στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών. Τα τραγούδια ερμήνευσαν οι ηθοποιοί της παράστασης.

Μίμης Πλέσσας: Το παλκοσένικο ανθεί, αρ.2 (2009)

Σήμερα θα σταθούμε στο δεύτερο άλμπουμ με τίτλο «Το παλκοσένικο ανθεί» (αρ. 2) που εξέδωσε η Legend το 2009, πάντα με μουσική για το θέατρο του μεγάλου συνθέτη Μίμη Πλέσσα. 

Το άλμπουμ περιλαμβάνει μουσική του συνθέτη για δύο ακόμη θεατρικές παραστάσεις, από τις οποίες παλιότερη είναι το έργο «Ουτοπία» σε κείμενο και στίχους του Κώστα Βίρβου, το οποίο μάλιστα εκδόθηκε αμέσως και σε αυτοτελή έκδοση το 1976 από την EMI Columbia. Εδώ ο Βίρβος εμπνέεται από τα διαχρονικά αρχέτυπα της φαντασιακής λογοτεχνίας, όπως η «Ατλαντίδα» και η «Πολιτεία» του Πλάτωνα και η «Νεφελοκωκκυγία» του Αριστοφάνη, αλλά και η νεότερη «Ουτοπία» του Thomas Mor και η μελλοντολογική λογοτεχνία του Ιουλίου Βερν ως το εφιαλτικό «1984» του George Orwell. Η μουσική του Μίμη Πλέσσα μας χαρίζει μια εμπνευσμένη ποπ όπερα που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί και τραγουδιστές της παράστασης, όπως:  Βάσια Ζήλου, Αλέξης (Κώστας Μπίγαλης), Χρήστος Γριτσόπουλος, Ιορδάνης Χατζηιωάννου, Σοφία Χρήστου και Μηνάς Κωνσταντόπουλος.

Το δεύτερο έργο του άλμπουμ είναι και πάλι μια παιδική θεατρική παράσταση με τίτλο «Το παραμύθι με τα αινίγματα» (ή: «Η βασίλισσα με τα αινίγματα») βασισμένο σε κέιμενο του Γιώργου Οικονομίδη που αφηγείται την ιστορία ενός φιλομαθούς παλικαριού που ξεκινά μια σειρά περιπλανήσεων, ώσπου ανακαλύπτει τον έρωτα προσπαθώντας να κατακτήσει μια πριγκίπισσα. Το κείμενο διασκεύασε κατάλληλα και σκηνοθέτησε ο Μανούσος Μανουσάκης σε συνεργασία με το θεατρικό σχήμα Θίασος του Ονείρου, ένα σχήμα που είχε μια ενδιαφέρουσα θεατρική δραστηριότητα κατά τις δεκαετίες του '80 και '90 επικεντρωμένο κυρίως στο παιδικό και μουσικό θέατρο. Τα αφηγηματικά μέρη του έργου αποδίδει η Δέσποινα Μανουσάκη, ενώ τραγουδούν κι εδώ οι ηθοποιοί της παράστασης: Δημήτρης Πετρόπουλος, Τζώνυ Θεοδωρίδης, Κώστας Πανουργιάς, Κατερίνα Γούναρη, Γωγώ Κώνστα και Ευαγγελία Βαλσαμά. 

Μίμης Πλέσσας: Το παλκοσένικο ανθεί (2009)

Με τίτλο «Το παλκοσένικο ανθεί» εκδόθηκαν δύο ψηφιακά άλμπουμ μέσα στο 2009 από τη Legend με θεατρική μουσική του Μίμη Πλέσσα. Το πρώτο από τα άλμπουμ αυτά περιλαμβάνει μουσική που συνέθεσε ο πολυγραφότατος συνθέτης για δύο παιδικές παραστάσεις που παρουσιάστηκαν κατά την περίοδο 1982-1983 από τον θεατρικό όμιλο Θίασος 81. 

Εδώ αξίζει να επισημάνουμε ότι το συγκεκριμένο θεατρικό σχήμα δημιουργήθηκε το 1981 με πρωτεργάτες τους ηθοποιούς Νανά Νικολάου, Νίκο Δαφνή και Γιώργο Μιχαλάκη σε μια προσπάθεια ανεξάρτητης δραστηριότητας στο χώρο του παιδικού θεάτρου που είχε συνεχή παρουσία για πάνω από είκοσι χρόνια και είχε συνεργασίες με εκλεκτούς συγγραφείς, όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, αλλά και συνθέτες, όπως ο Νότης Μαυρουδής, ο Μίμης Πλέσσας, ο Σάκης Τσιλίκης, ο Μίνως Μάτσας κ.ά..

Ο δίσκος λοιπόν καταγράφει την πλούσια μουσική του Μίμη Πλέσσα για τις παιδικές παραστάσεις «Ο Μάγος του Οζ» και «Μια φορά κι ένα νερό». Και οι δυο παραγωγές ήταν πλημμυρισμένες με τραγούδια βασισμένα σε στίχους του παλιού αγωνιστή και ποιητή Δημήτρη Ραβάνη-Ρεντή (1925-1996). Το έργο «Ο Μάγος του Οζ» φυσικά αποτελεί θεατρική διασκευή του παιδικού μυθιστορήματος του Lyman Frank Baum που γράφτηκε το 1900, ενώ το 1939 έγινε η βάση του ομώνυμου χολιγουντιανού μιούζικαλ με σκηνοθεσία του Βίκτορ Φλέμινγκ και πρωταγωνίστρια τη Τζούντι Γκάρλαντ. Στη μουσική της παράστασης ο συνθέτης συνεργάστηκε με τον γιο του Αντώνη Πλέσσα. Τα τραγούδια ερμηνεύουν οι ηθοποιοί της παράστασης, όπως: Τάκης Χρυσούλης, Βασίλης Καΐλας, Νανά Νικολάου, Νίκος Δαφνής και Αλίκη Αλεξανδράκη. Η μουσική του έργου πρωτοκυκλοφόρησε σε ανεξάρτητη έκδοση το 1982 από την ετικέτα Ρυθμός.

Μίμης Πλέσσας: Μάγεψέ με κι άσε με να ονειρευτώ (2009)

Άλλη μια σημαντική έκδοση της Legend με θεατρική μουσική του Μίμη Πλέσσα στο πλαίσιο της μεγάλης σειράς που έδωσε στην κυκλοφορία το 2009 η συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρεία έχει σήμερα το λόγο. Με γενικό τίτλο «Μάγεψέ με κι άσε με να ονειρευτώ» η έκδοση μας προσφέρει τη μουσική για δύο θεατρικές παραστάσεις βασισμένες σε κείμενα αρχαίων ποιητών, του νεότερου ρήτορα και σατιρικού συγγραφέα Λουκιανού (2ος αι. μ.Χ.) και του κορυφαίου δραματικού ποιητή της κλασικής Αθήνας Αισχύλου (5ος αι. π.Χ.).

Το πρώτο μέρος της έκδοσης περιλαμβάνει το έργο «Λουκιανού διάλογοι», βασισμένο σε ευφάνταστα κείμενα του Λουκιανού στην εύστοχη νεοελληνική απόδοση-διασκευή του λαϊκού στιχουργού Κώστα Βίρβου. Το έργο ανέβηκε στο Θέατρο Άννας Συνοδινού στο Λυκαβηττό το καλοκαίρι του 1979 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μαλαβέτα με τη συμμετοχή μιας πλειάδας εκλεκτών ηθοποιών και τραγουδιστών, όπως: Δημήτρης Μαλαβέτας, Δημήτρης Ψαριανός, Μαρία Τζομπανάκη, Πέμυ Ζούνη, Δήμητρα Χατούπη, Σάκης Μπουλάς, Κώστας Μπίγαλης, Κατιάνα Μπαλανίκα, Σοφία Σεϊρλή, Μέμη Σπυράτου και πολλοί άλλοι. Στη γυναικεία μάλιστα χορωδία έχουμε ονόματα όπως της Ξανθίππης Καραθανάση, της Σοφίας Βόσσου, της Ελίνας Παπανικολάου και της Κλεοπάτρας. Τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Μίμης Πλέσσας στη δεύτερη μάλιστα δουλειά του πάνω σε κείμενα του Λουκιανού με τη συνεργασία του Κώστα Βίρβου, αφού είχε προηγηθεί ο κύκλος «Λουκιανού Νεκρικοί Διάλογοι» (1974). Αξιοσημείωτο είναι ότι και τα τραγούδια της παράστασης «Λουκιανού διάλογοι» εκδόθηκαν επίσης σε δίσκο το 1979 από τη Lyra.

Η έκδοση συμπληρώνεται με τη μουσική του Μίμη Πλέσσα για μία παράσταση της τραγωδίας «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου που διδάχθηκε το 467 π.Χ. και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Η συγκεκριμένη παράσταση ανέβηκε τη σεζόν 1986-1987 σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Δημήτρη Βλάσση γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, ενώ αξιώθηκε και διεθνούς περιοδείας. Η πλούσια μουσική του Μίμη Πλέσσα περιλαμβάνει μια σειρά χορωδιακών τραγουδιών που αποδίδουν ηθοποιοί της παράστασης.

Μίμης Πλέσσας: Στιγμές θεάτρου, αρ.1 (2009)

Από την ίδια σειρά της Legend με μουσική και τραγούδια για τον κινηματογράφο και το θέατρο του χαλκέντερου συνθέτη Μίμη Πλέσσα εκδόθηκε το 2009 και το θεατρικό άλμπουμ «Στιγμές Θεάτρου», αρ.1, με τη μουσική για θεατρικές παραστάσεις του 1975, ένα χρόνο μετά τη Μεταπολίτευση, όταν ο συνθέτης βρισκόταν στο απόγειο του δημιουργικού του οίστρου συνεχίζοντας να γράφει ακατάπαυστα μουσική για τον κινηματογράφο, αλλά και αλλεπάλληλους κύκλους τραγουδιών παράλληλα με τη σταθερή ενασχόλησή του με τη θεατρική σκηνή, η οποία παρέμενε κατά κανόνα έξω από τα φώτα της δημοσιότητας.

Ο δίσκος περιλαμβάνει κυρίως τη μουσική και τα τραγούδια της δίπρακτης μουσικής επιθεώρησης «Ο γενικός γραμματεύς», μιας παλιάς μουσικής κωμωδίας που είχε γράψει το 1893 ο Ηλίας Καπετανάκης (1858-1922). Η παράσταση ανέβηκε το 1975 στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου, σκηνικά και κοστούμια του Γιάννη Μιγάδη και χορογραφία της Μαρίας Χορς. Στη διανομή των ρόλων συμμετείχαν εκλεκτοί ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου, όπως ο Γιάννης Αργύρης, ο Βασίλης Κανάκης, η Μιράντα Ζαφειροπούλου, ο Θόδωρος Μορίδης, ο Νάσος Κεδράκας, ο Γιώργος Τσιτσόπουλος και ο Δημήτρης Μαλαβέτας. Η μουσική επένδυση του έργου από τον Μίμη Πλέσσα είναι πλημμυρισμένη από τραγούδια σε στίχους του Ντίνου Δημόπουλου που ερμηνεύουν οι ηθοποιοί της παράστασης.

Συμπληρωματικά ο δίσκος περιλαμβάνει κι ένα μικρό μέρος (ένα οργανικό θέμα και δυο σύντομα τραγουδάκια) από τη μουσική του συνθέτη για την παράσταση της κλασικής κωμωδίας του αρχαίου κωμωδιογράφου Μένανδρου (4ος αι. π.Χ.) «Ο δύσκολος», της μοναδικής που σώζεται πλήρης από το τεράστιο έργο του ποιητή, η οποία παίχτηκε στα Λήναια το 316 π.Χ. Το έργο ανέβηκε στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 1975 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Μπούχλη και σκηνικά και κοστούμια επίσης του Γιάννη Μιγάδη, όπως και στην προηγούμενη παράσταση που προαναφέραμε. Έπαιξαν οι ηθοποιοί Βασίλης Γκόπης, Δημήτρης Ναζίρης, Πόπη Άλβα, Γιώργος Λέφας, Γιώργος Βλαχόπουλος και άλλοι. Τα δυο τραγούδια της παράστασης που έχουν περιληφθεί στο δίσκο ερμηνεύουν οι ίδιοι οι ηθοποιοί.

Μίμης Πλέσσας, Δημήτρης Ποταμίτης: Η φάρμα των ζώων (2009)

Σαν σήμερα, πριν από 81 χρόνια, στις 13 Μαρτίου 1945 γεννήθηκε στη Λεμεσσό της Κύπρου ο σπουδαίος θετράνθρωπος Δημήτρης Ποταμίτης (1945-2003), ο οποίος μεγάλωσε στην Αμμόχωστο κι εγκαταστάθηκε από το 1962 στην Αθήνα για σπουδές στη φιλοσοφική σχολή και στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου αξιώθηκε να έχει δασκάλους μεταξύ άλλων την Κατίνα Παξινού και τον Άγγελο Τερζάκη, ενώ στη συνέχεια είχε την ευκαιρία να αναπτύξει μια ζηλευτή θεατρική δραστηριότητα, αρχικά πλάι σε μυθικά πρόσωπα, όπως ο Μάνος Κατράκης, η Κατίνα Παξινού, ο Θάνος Κωτσόπουλος και η Έλσα Βεργή, για να εδραιώσει την παρουσία του στο θεατρικό γίγνεσθαι της πρωτεύουσας από το 1972 και μετά μέσα από την ίδρυση του περίφημου Θεάτρου Έρευνας, όπου σκηνοθέτησε επί τριάντα σχεδόν συνεχή χρόνια δεκάδες κλασικά έργα του ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου.

Το αλληγορικό αριστούργημα του Τζορτζ Όργουελ «Η φάρμα των ζώων» (γραμμένο το 1945) σε θεατρική διασκευή του Πίτερ Χολ ανέβηκε στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (Κοτοπούλη) κατά τη σεζόν 1993-1994 σκηνοθετημένο από τον Δημήτρη Ποταμίτη με τη συμμετοχή σπουδαίων ηθοποιών, όπως: Μαρία Αλκαίου, Γιώργος Μούτσιος, Βιβέτα Τσιούνη, Σπύρος Φασιανός, Γιώργος Μπαγιώκης, Μαρία Σκουλά και άλλοι. Τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης έγραψε ο Μίμης Πλέσσας και τα ερμήνευσε ο επταμελής Χορωδία Φίλων της Μοντέρνας Μουσικής του Δημήτρη Παπαδημητρίου. Την ελληνική απόδοση του κειμένου έκανε ο Ερρίκος Μπελιές, ενώ τα αφηγηματικά μέρη της παράστασης απέδωσαν ο συνθέτης και η σύζυγός του Λουκίλα Καρρέρ. 

Το μουσικό υλικό της παράστασης εκδόθηκε για πρώτη φορά σε ψηφιακό δίσκο το 2009 ενταγμένο στη μεγάλη διπλή σειρά Μουσική και τραγούδια του Μίμη Πλέσσα (μία για τον κινηματογράφο και μία για το θέατρο) που εξέδωσε η δισκογραφική εταιρεία Legend ως δεύτερο μέρος της ενότητας Στιγμές Θεάτρου.