Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Μανόλης Καλομοίρης: Κουαρτέτο σα Φαντασία & Κάποια λογάκια (1984)

Το 1921, τη χρονιά που ο Μανόλης Καλομοίρης έστρεψε το ενδιαφέρον σε συνθέσεις πιο λυρικού χαρακτήρα γράφοντας τα πρώτα έργα μουσικής δωματίου, όπως το εξαίρετο Τρίο για Πιάνο, μας δίνει ένα ακόμη σπουδαίο έργο στην ίδια κατηγορία, το Κουαρτέτο σα Φαντασία, μια πολύ ιδιόρρυθμη σύνθεση, η οποία περιλαμβάνει το σπάνιο οργανικό συνδυασμό άρπας, φλάουτου, αγγλικού κόρνου και βιόλας που παραπέμπει στα χαρακτηριστικά ηχοχρώματα του Claude Debussy, αν και δε φαίνεται πως Καλομοίρης είχε επαφή με τη μουσική του μεγάλου ομοτέχνου του. Το έργο αναθεωρήθηκε με νέα γραφή το 1954, αλλά παραδόξως παρέμεινε ανεκτέλεστο για δεκαετίες, μέχρι την πρώτη δημόσια εκτέλεσή του μόλις το 1982.
Ο δίσκος λοιπόν που σας παρουσιάζω περιέχει την πρώτη ηχογράφηση του έργου με σολίστες τους Αλίκη Κρίθαρη στην άρπα, τη Στέλλα Γαδέδη στο φλάουτο, τον Χρήστο Αργυρόπουλος στο αγγλικό κόρνο και τον Γιάννη Βατικιώτη στο πιάνο.
Η δεύτερη πλευρά του δίσκου περιλαμβάνει ένα φωνητικό έργο του συνθέτη με τίτλο "Κάποια Λογάκια". Πρόκειται για έναν πανέμορφο κύκλο τραγουδιών που βασίζεται στην ποιητική συλλογή "Βραδυνή φωτιά" του Κωστή Παλαμά, αγαπημένου ποιητή του συνθέτη. Το έργο είναι γραμμένο για φωνή, άρπα και κλαρινέτο και αναπτύσσεται σε έξι μέρη, από τα οποία το τρίτο είναι ένα οργανικό ιντερμέδιο. Τραγουδά η Ιωάννα Καρβελά. Στην άρπα είναι η Αλίκη Κρίθαρη και στο κλαρινέτο ο Νίκος Γκίνος.

Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018

Μανόλης Καλομοίρης: Τρίο για πιάνο, βιολί και τσέλο (1984)

Ένα από τα λιγοστά - μόλις τέσσερα - έργα μουσικής δωματίου του Μανόλη Καλομοίρη είναι και το υπέροχο Τρίο για Πιάνο, Βιολί και Βιολοντσέλο, έργο 22, που γράφτηκε το 1921 (λίγους μήνες πριν από την καταστροφή της ιδιαίτερης πατρίδας του της Σμύρνης).
Το έργο είναι δομημένο σε τετραμερή ανάπτυξη με ένα λυρικό moderato στο ξεκίνημα, ένα εκτενές δεύτερο μέρος στη φόρμα του θέματος με παραλλαγές (τέσσερις συνολικά), ένα ζωηρό scherzo για τρίτο μέρος κι ένα φινάλε (agitato) που θυμίζει τα γνωστά rondo του Μότσαρτ, για να καταλήξει κυκλικά σε μια σύντομη επανάληψη του πρώτου θέματος. Πρόκειται για ένα από τα πιο άρτια έργα του συνθέτη με πυκνή γραφή, μεγάλο πλούτο μελωδικών ιδεών και στέρεη τεχνική δόμηση.
Στο συγκεκριμένο δίσκο της Lyra που εκδόθηκε το 1984, το έργο ερμηνεύει το εξαιρετικό Ελληνικό Τρίο που αποτελείται από τους σπουδαίους μουσικούς Γιώργο Δεμερτζή στο βιολί, Βύρωνα Φιδετζή στο βιολοντσέλο και Δόμνα Ευνουχίδου στο πιάνο.

Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

Μανόλης Καλομοίρης: Η Συμφωνία των ανίδεων και καλών ανθρώπων (1986)

Η δεύτερη συμφωνία του Μανόλη Καλομοίρη είναι γνωστή με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Συμφωνία των ανίδεων και καλών ανθρώπων" εμπνευσμένη από μια φράση του Κωστή Παλαμά στη συλλογή "Ίαμβοι και ανάπαιστοι".
Η σύνθεση του έργου ξεκίνησε το 1925 και ολοκληρώθηκε το 1931, ένδεκα δηλαδή χρόνια μετά τη "Συμφωνία της Λεβεντιάς" και 24 χρόνια πριν από την τρίτη και τελευταία, τη λεγόμενη "Παλαμική". Η έμπνευση του Καλομοίρη είχε ως αφετηρία δυο προσφιλείς του λαϊκούς ανθρώπους, έναν περιβολάρη και μια υπηρέτρια, πράγμα που εξηγεί και τον τίτλο της συμφωνίας. Η πρώτη εκτέλεση του έργου πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 1932 με μαέστρο τον μεγάλο Δημήτρη Μητρόπουλο, ο οποίος μάλιστα έκανε και κάποιες διορθωτικές παρεμβάσεις στην παρτιτούρα με τη σύμφωνη γνώμη του συνθέτη.
Το έργο ακολουθεί την τυπική τετραμερή ανάπτυξη, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια φωνητική συμφωνία, αφού τα τρία από τα τέσσερα μέρη περιλαμβάνουν φωνητικά μέρη ερμηνευμένα από μεσόφωνο και χορωδία. Το πρώτο μέρος είναι ένα χαρούμενο και ανέμελο ορχηστρικό θέμα με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Στον κάμπο". Το δεύτερο μέρος είναι ένα moderato με υπότιτλο "Ειδύλλιο στα χωράφια" εμπνευσμένο από έναν ζωγραφικό πίνακα του Σπύρου Βασιλείου. Το τρίτο μέρος είναι ένα ζωηρό scherzo με χρωματισμούς δημώδεις που βασίζεται στο μελοποιημένο ποίημα "Η γριά βαβά μ'" του Ζαχαρία Παπαντωνίου (βασισμένο σ' ένα γαλλικό ποίημα). Το φινάλε, με υπότιτλο "Στο βουνό", ξεκινάει ως ένα δυναμικό Allegro και καταλήγει σ' ένα συγκλονιστικό μοιρολόι πάνω στους γνωστούς στίχους "Πάρε μ' απάνω στα βουνά τι θα με φάει ο κάμπος" του Κώστα Κρυστάλλη.
Η παρούσα εκτέλεση πραγματοποιήθηκε το 1986 με αρχιμουσικό τον Βύρωνα Φιδετζή, ο οποίος διευθύνει τη Συμφωνική Ορχήστρα και Χορωδία της Βουλγαρικής Ραδιοτηλεόρασης. Σολίστ η σημαντική Ελληνίδα μεσόφωνος Μαρκέλα Χατζιάνο.

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018

Μανόλης Καλομοίρης: Η Συμφωνία της Λεβεντιάς (Βύρων Φιδετζής, 1981)

Είχαμε προ καιρού μιλήσει για την περίφημη "Συμφωνία της Λεβεντιάς", τη μνημειώδη συμφωνική σύνθεση του Μανόλη Καλομοίρη, με αφορμή μια γερμανική έκδοση του έργου υπό τη μπαγκέτα του Μιλτιάδη Καρύδη (KOCH, 1990).
Επανέρχομαι ωστόσο στο ίδιο έργο, για να σας παρουσιάσω μια σημαντική ελληνική εκτέλεσή του, η οποία εκδόθηκε από την εταιρία Concert Athens το 1981. Η 1η Συμφωνία του Μανόλη Καλομοίρη, γνωστή περισσότερο ως "Συμφωνία της Λεβεντιάς", έργο 21, γράφτηκε στο διάστημα 1918-1920, αναθεωρήθηκε το 1937 και πήρε την οριστική της μορφή το 1952. Ο συνθέτης άντλησε την έμπνευσή του από τοπία της ελληνικής φύσης (βουνά και κάμπους) επιδιώκοντας να εκφράσει τη συγκίνηση που πηγάζει από την ελληνική λεβεντιά σε όλες τις εκδηλώσεις της ζωής, χαρά, πόλεμο, χορό, αγάπη, θάνατο. Το έργο είναι διαρθρωμένο κατά το πρότυπο της κλασικής τετραμερούς ανάπτυξης. Ακολουθώντας το πρότυπο της ενάτης Συμφωνίας του Μπετόβεν, ο Καλομοίρης έχει συνθέσει ένα εντυπωσιακό χορωδιακό φινάλε, όπου διαπλέκεται έντεχνα το μουσικό υλικό του πρώτου μέρους με τον βυζαντινό ύμνο "Τη Υπερμάχω".
Το έργο ερμηνεύει η Φιλαρμονική της Σόφιας με τη συμμετοχή της χορωδίας "Σβετοσλάβ Ομπρέτενοφ" υπό τη διδασκαλία του Γκιόργκι Ρόμπεφ. Την ορχήστρα διευθύνει ο Έλληνας βιολοντσελίστας και αρχιμουσικός Βύρων Φιδετζής, ένας από τους σημαντικότερους σκαπανείς της λόγιας μουσικής μας από τη νεότερη γενιά με πλούσια δισκογραφία στον τομέα αυτό.

Παρασκευή, 19 Οκτωβρίου 2018

Μανόλης Καλομοίρης, Άρης Γαρουφαλής: Έργα για πιάνο (1982)

Ο Μανόλης Καλομοίρης (1883-1962) υπήρξε ο πατριάρχης της ελληνικής "Εθνικής Σχολής" της λόγιας μουσικής μας με γιγαντιαίο έργο που απλώνεται σε όλες τις τυπικές μουσικές φόρμες (Συμφωνίες, κοντσέρτα, φωνητικά έργα, μουσική δωματίου, μουσική για πιάνο, τραγούδια), ενώ οι περισσότερες συνθέσεις του εξακολουθούν μέχρι σήμερα να παίζονται ακατάπαυστα, κυρίως εντός της Ελλάδας, και παράλληλα έχουν ηχογραφηθεί επανειλημμένα από διάφορους κατά καιρούς καλλιτέχνες.
Στον τομέα της μουσικής για σόλο πιάνο το έργο του Καλομοίρη είναι σημαντικό και ογκώδες. Από τις πρωτόλειες συνθέσεις του το 1902 ("Ανατολική ζωγραφιά") μέχρι τις ωριμότερες, δεν έπαψε ποτέ να δημιουργεί έργα για το συγκεκριμένο όργανο και μάλιστα συχνά να επιστρέφει σ' αυτά με αναθεωρημένες γραφές. Ίσως η πιο χαρακτηριστική σειρά πιανιστικών του συνθέσεων είναι η επιγραφόμενη "Για τα Ελληνόπουλα" (με τον διευκρινιστικό υπότιτλο "Εύκολα κομματάκια για πιάνο"), την οποία ξεκίνησε το 1905 και την ολοκλήρωσε το 1949!.
Η συγκεκριμένη έκδοση της Concert Athens περιλαμβάνει ένα μικρό απάνθισμα από την πιανιστική εργογραφία του μεγάλου δημιουργού. Η πρώτη όψη του δίσκου καλύπτεται με την πρώτη σειρά από το έργο "Για τα Ελληνόπουλα" διαρθρωμένη σε τέσσερα μέρη. Το έργο ξεκίνησε το 1905 κι ολοκληρώθηκε το 1912. Συμπληρώνεται με τις συνθέσεις "Νυχτιάτικο" (1906/8) και "Ραψωδία αρ.2" ("Τραγούδι στη νύχτα") (1921). Στη δεύτερη όψη έχουμε τις δύο από τις τρεις "Μπαλάντες" και τα "Πέντε πρελούντια". Η πρώτη "Μπαλάντα" (γράφτηκε το 1905 και αναθεωρήθηκε το 1933) είναι εμπνευσμένη από την ποιητική συλλογή "Les Orientales" του Βίκτορα Ουγκό, ενώ η τρίτη με υπότιτλο "Κίνησ' ο Χάρος" (εμπνευσμένη από το δημοτικό τραγούδι) γράφτηκε αρχικά το 1906 και αναθεωρήθηκε το 1958. Τα "Πέντε πρελούδια" ανήκουν στην όψιμη περίοδο, αφού γράφτηκαν το 1939.
Τα έργα ερμηνεύει ο σπουδαίος πιανίστας Άρης Γαρουφαλής (1942-2013), ένας από τους σεμνότερους και σταθερούς θεράποντες της ελληνικής λόγιας μουσικής για πολλές δεκαετίες.

Πέμπτη, 18 Οκτωβρίου 2018

Έλενα Σουλιώτη: Άριες (1967)

Ανάμεσα στις δυο κορυφαίες Ελληνίδες λυρικές ερμηνεύτριες του 20ου αιώνα, τη Μαρία Κάλλας και την Αγνή Μπάλτσα, έλαμψε μια τρίτη μεγάλη φωνή, η οποία δεν αξιώθηκε της ίδιας φήμης, ωστόσο υπήρξε πρώτης γραμμής υψίφωνος που διέγραψε μια λαμπρή πορεία στο λυρικό θέατρο για λιγότερο από μια δεκαετία, από τα μέσα του '60 ως τις αρχές του '70, και μας κληροδότησε μια ακριβή παρακαταθήκη ηχογραφήσεων υψηλής ποιοτικής στάθμης.
Αναφέρομαι στην υπέροχη Έλενα Σουλιώτη (1943-2004), γνωστή διεθνώς ως Elena Suliotis αρχικά και ως Elena Souliotis αργότερα. Συχνά πυκνά, ανατρέχοντας στο οπερατικό ρεπερτόριο, υποκύπτω στον πειρασμό να ακούσω για πολλοστή φορά τη μνημειώδη ερμηνεία της Σουλιώτη στην επική όπερα Nabucco του Verdi από την ιστορική και αξεπέραστη εκτέλεση της DECCA υπό τη διεύθυνση του Ιταλού αρχιμουσικού Lamberto Gardelli ηχογραφημένη το 1965. Η Σουλιώτη τότε ήταν μόλις 22 χρονών και μεγαλουργεί πλάι σε μυθικά ονόματα, όπως ο Tito Gobbi, ο Brunο Prevedi, ο Carlo Cava και άλλοι.
Οι ιστορικοί της μουσικής λένε ότι η Σουλιώτη από πολύ νωρίς δοκίμαζε τη φωνή της σε πολύ απαιτητικούς ρόλους κι αυτό πιθανότατα προκάλεσε πρόωρη φθορά στις φωνητικές της χορδές, όπως είχε συμβεί και με τη Μαρία Κάλλας. Γιαυτό και νωρίς μέσα στη δεκαετία του '70 ήταν ήδη εκτός του μουσικού στερεώματος και γρήγορα χάθηκε οριστικά από το προσκήνιο, για να πεθάνει, νέα ακόμη, το 2004 στη Φλωρεντία.
Από τη σύντομη, αλλά ιδιαιτέρως αποδοτική περίοδο της ακμής αυτής της σπουδαίας υψιφώνου η DECCA έχει σταχυολογήσει ένα χαρακτηριστικό πρόγραμμα με κορυφαίες ερμηνευτικές στιγμές της Έλενας Σουλιώτη από ηχογραφήσεις του 1967. Η μία πλευρά του ντοκουμέντου αυτού καλύπτεται με το φινάλε από την όπερα Anna Bolena του Donizetti, ενώ η δεύτερη πλευρά είναι αφιερωμένη στον Verdi με άριες από τις όπερες Macbeth, Luisa Miller και Un ballo in maschera. Την Ορχήστρα της Όπερας της Ρώμης διευθύνει ο Ιταλός αρχιμουσικός Oliviero De Fabritiis.
Χαρείτε αυτή τη μεγάλη άγνωστη Ελληνίδα, την υπέροχη Έλενα Σουλιώτη!

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Βασίλης Διαμαντόπουλος: Ρεσιτάλ ηθοποιίας (1971)

Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος (1922-1999) υπήρξε ένας κορυφαίος ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου με σημαντικές ερμηνείες σε δεκάδες ρόλους που ενσάρκωσε στη θεατρική σκηνή, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Σπούδασε στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου και του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Η εκφραστική φωνή του τον καθιστούσε ασυναγώνιστο σε πολύ ξεχωριστούς ρόλους. Το 1948 έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στην ταινία "Μαρίνος Καντάρας", ενώ τακτικότερη ήταν η κινηματογραφική του δραστηριότητα στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '60. Κάποια στιγμή εγκαταστάθηκε για λίγα χρόνια στο Παρίσι, απ' όπου επέστρεψε το 1970, για να αφιερωθεί ολοκληρωτικά πια στο θέατρο και την τηλεόραση. Ιστορική έμεινε η τηλεοπτική του σύμπραξη με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο στην τολμηρή για την εποχή της σειρά "Εκείνoς κι εκείνος" του Κώστα Μουρσελά (1972-1974).
Το 1966 πρωτόπαιξε στην ελληνική τηλεόραση ερμηνεύοντας σε μορφή μονολόγου το θεατρικό μονόπρακτο του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Αυτός και το παντελόνι του". Το ίδιο έργο λοιπόν έχει επιλεγεί για το δίσκο "Ρεσιτάλ ηθοποιίας" που εκδόθηκε το 1971 από την Olympic. Η άλλη πλευρά του δίσκου καλύπτεται από το μονόπρακτο "Οι βλαβερές συνέπειες του καπνού" του μεγάλου Ρώσου θεατρικού συγγραφέα και διηγηματογράφου Άντον Τσέχωφ. Ο ηθοποιός δίνει πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνείας διατρέχοντας όλο το φάσμα της υποκριτικής τέχνης και των συναισθηματικών διακυμάνσεων.
Να σημειώσω ότι πρόσφατα εκδόθηκε σε ψηφιακό δίσκο ένα ανάλογο πρόγραμμα θεατρικών μονολόγων με τη φωνή του Γιώργου Μιχαλακόπουλου που ήταν αφιερωμένο στον παλιό φίλο και συνοδοιπόρο του Βασίλη Διαμαντόπουλο.

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Κυριάκος Μέλλος: Καπιστράδες (2018)

Ο Κυριάκος Μέλλος είναι φίλος του Δισκοβόλου κι ένας πολύ ενδιαφέρων πνευματικός άνθρωπος. Η καταγωγή του ανατρέχει στη λακωνική γη, αν και ο ίδιος γεννήθηκε στο Σικάγο, ενώ οι πανεπιστημιακές του σπουδές πραγματοποιήθηκαν στο πανεπιστήμιο της Αθήνας, όπου σπούδασε Αγγλική Φιλολογία.
Ο Κυριάκος αγαπά την ελληνική μουσική και έχει καταπιαστεί με καταγραφές τραγουδιών διαφόρων καλλιτεχνών (Πόπη Αστεριάδη, Σπύρος Βλασσόπουλος), οι οποίες προορίζονται για έκδοση. Κρατώ στα χέρια μου ήδη το δείγμα αυτής της δουλειάς, όπου φαίνεται καθαρά το μεράκι του για το "έντεχνο" ελληνικό τραγούδι.
Αλλά ο Κυριάκος είναι και συγγραφέας. Μόλις πέρσι παρουσίασε την πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο "Διαβατήριο", ενώ το φετινό του πόνημα ανήκει στον τομέα της λεξικογραφίας. Τίτλος του: "Καπιστράδες". Ο υπότιτλος είναι πιο κατατοπιστικός: "Ιδιωματισμοί της Λακωνικής Διαλέκτου". Πρόκειται για ένα ιδιότυπο λεξικό ιδιωματικών λέξεων και φράσεων που καταγράφηκαν από τη βιωματική σχέση του συγγραφέα με τη γενέθλια γη της Λακωνίας. Δεν έχει τη μορφή απλού αλφαβητικού καταλόγου λέξεων, αλλά παραθέτει κάθε ιδιωματική φράση μέσα στο φυσικό λεκτικό της περιβάλλον, δηλαδή μέσα από ζωντανά παραδείγματα λόγου της καθημερινότητας, όπου εντάσσεται η κάθε λέξη, δίνοντας αμέσως μετά και την απλή ερμηνεία της στην κοινή ελληνική γλώσσα.

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

Χριστιάνα Νο 1 (1974)

Επανέρχομαι στη Χριστιάνα, γιατί έμεινε μια αιωρούμενη απορία σχετικά με τον πρώτο προσωπικό της δίσκο. Το μπέρδεμα οφείλεται στο ότι οι δισκογραφικοί κατάλογοι (π.χ. Δραγουμάνος) εμφανίζουν να έχει κυκλοφορήσει δίσκος της τραγουδίστριας με τον ίδιο τίτλο και το 1974 και το 1975 και μάλιστα με το ίδιο εξώφυλλο!
Διευκρινίζω λοιπόν ότι πράγματι πρόκειται για τον ίδιο δίσκο που προφανώς επανεκδόθηκε πολύ σύντομα, αλλά με μία μικρή, αν και όχι ασήμαντη διαφορά: Οι δυο δίσκοι διαφέρουν σε ένα τραγούδι! Ενώ η έκδοση του 1974 περιέχει το τραγούδι του Μίμη Πλέσσα "Σαββάτο ήσουν όνειρο" (εξαιρετικό τραγούδι!), για κάποιο λόγο η εταιρία το αφαίρεσε στην επανέκδοση και στη θέση του έβαλε το "Γιαρέμ" του Γιώργου Χατζηνάσιου! Ίσως το κριτήριο να ήταν αποκλειστικά εμπορικό, καθώς πράγματι το τραγούδι του Χατζηνάσιου έκανε τεράστια επιτυχία με τη φωνή της Χριστιάνας.
Υπάρχει επίσης μια ακόμη λεπτομέρεια: Στην πρώτη έκδοση το τραγούδι "Ξέχασέ με" αποδίδεται λανθασμένα στον Νίκο Ιγνατιάδη, ενώ βέβαια ανήκει στον διεθνή Έλληνα δημιουργό Λεό Λέανδρο (τον πατέρα της Βίκυς). Το λάθος δυστυχώς δεν αποκαταστάθηκε απόλυτα στην επανέκδοση, αφού ξέχασαν να το διορθώσουν στην ετικέτα (label) του δίσκου!
Πάντως και οι δυο εκδόσεις του πρώτου προσωπικού δίσκου της Χριστιάνας παραμένουν άνευ ψηφιακής επανέκδοσης. Κι αναρωτιέμαι: Αν κάποτε τον θυμηθεί η ψηφιακή τεχνολογία, θα ήταν τόσο δύσκολο να περιλαμβάνει 13 τραγούδια, αντί για 12;

Λαμπρινή Σκλήνου, Μαρίνα Σαμαρά: Μ' ένα αλεξίπτωτο (1991)

Ολοκληρώνω σήμερα την παρουσίαση της προσωπικής δισκογραφίας της Μαρίνας Σαμαρά-Μπαρούτα επιστρέφοντας στην αρχή της καριέρας της, όταν - δυο χρόνια μετά την παρθενική της συμμετοχή στο δίσκο "Επειγόντως" (1989) του Άκη Πάνου - ηχογράφησε τον πρώτο της ολοκληρωμένο δίσκο για λογαριασμό της Philips το 1991 σε μια παραγωγή του Διονύση Σαββόπουλου.
Πρόκειται για το δίσκο "Μ' ένα αλεξίπτωτο" που μάλλον είχε ανώμαλη προσγείωση, γιατί δεν ακούστηκε καθόλου και σήμερα πια είναι εντελώς ξεχασμένος. Τη μουσική και τους στίχους στα δώδεκα τραγούδια του δίσκου υπογράφει η αξιόλογη δημιουργός Λαμπρινή Σκλήνου, στην πρώτη της εδώ δισκογραφική εμφάνιση, η οποία δέκα χρόνια αργότερα μας έδωσε τον αξιόλογο δίσκο "Οι ένδοξες κατακτήσεις ενός κούκου", για να χαθεί δυστυχώς στη συνέχεια.
Μπορεί λοιπόν ο δίσκος να μην είχε την αποδοχή του κοινού, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στερείται ενδιαφέροντος. Αρκετά τραγούδια είναι καλογραμμένα και μπορούν να σταθούν ακόμη και σήμερα και γιαυτό δεν αποκλείω στο μέλλον να είναι από τους δίσκους που θα ανακαλυφθούν, για να δικαιωθεί έστω και ετεροχρονισμένα. Προσωπικά πάντως βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα αρκετά τραγούδια, όπως τα: "Μυστικές αγάπες", "Οι καρδιές που αγαπάνε", "Μπρος στον καθρέφτη", "Θα 'ν' από συνήθεια". Η φωνή της Μαρίνας Σαμαρά είναι κρυστάλλινη και αποδίδει με μια συναρπαστική γλυκύτητα όλα τα κομμάτια.