Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2018

Γιώργος Θεοδοσιάδης: Καυτές διακοπές (1976/2004)

Επιστρέφοντας από μια πολυήμερη επαγγελματική υποχρέωση θα ήθελα να ολοκληρώσω αυτόν τον κύκλο της κινηματογραφικής μουσικής που μας έδωσε ο συνθέτης και πιανίστας Γιώργος Θεοδοσιάδης για ταινίες που προβλήθηκαν από τα μέσα του '60 μέχρι τα μέσα της επόμενης δεκαετίας και οι οποίες παρέμεναν ανέκδοτες μέχρι τις αρχές του 2000, όταν πρωτοκυκλοφόρησαν από την εταιρία Potfleur.
Kλείνω λοιπόν σήμερα με το soundtrack της ερωτικής περιπέτειας "Καυτές διακοπές", γνωστής και με τους τίτλους "Η σπηλιά της αμαρτίας" και "Lust for Revenge", που γυρίστηκε το 1976 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Κώστα Κατσιμητσούλια με πρωταγωνιστή τον ακαταμάχητο γόη της εποχής Λάκη Κομνηνό πλαισιωμένο από πολλούς Έλληνες και ξένους ηθοποιούς.
Η ταινία βέβαια είναι εντελώς αδιάφορη, αλλά η μουσική του Γιώργου Θεοδοσιάδη έχει το ενδιαφέρον της και είναι γραμμένη πάνω στη γνωστή μανιέρα του συνθέτη με μια πανσπερμία μουσικής υφολογίας έντονα επηρεασμένης από τον διεθνή κινηματογραφικό ήχο της εποχής, αλλά και με εμφανή τη τζαζίστικη καταβολή του συνθέτη. Μικρά ατμοσφαιρικά θέματα διαμορφώνουν ένα υποβλητικό κλίμα, ενώ κυριαρχεί ως leitmotif ένα επαναλαμβανόμενο θέμα ("Hors d' Euvres") εκτελεσμένο κάθε φορά με διαφορετική οργανική σύνθεση.

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2018

Γιώργος Θεοδοσιάδης: Αεροσυνοδός (1971/2003)

Το 1971 ο Γιώργος Θεοδοσιάδης έγραψε τη μουσική επένδυση της ελληνικής αισθηματικής κωμωδίας "Αεροσυνοδός" που σκηνοθέτησε ο Σούλης Γεωργιάδης σε σενάριο του Κώστα Ασημακόπουλου με πρωταγωνιστικό δίδυμο τους Φαίδωνα Γεωργίτση και Χαριτίνη Καρόλου
Το soundtrack περιλαμβάνει 18 σύντομα ορχηστρικά θέματα σε τζαζ και αυτοσχεδιαστικό ύφος που ερμηνεύονται από τους σταθερούς συνεργάτες του συνθέτη, όπως ο Ρήγας Σαριτζιώτης στο σαξόφωνο και φλάουτο, ο Γιώργος Θεοδωρίδης στο μπάσο, ο Ίων Αλεξάκης στην κιθάρα κ.ά.
Στην ταινία ακούγονταν και κάποια τραγούδια που συμπεριέλαβα στο αρχείο, αν και δεν περιέχονται στην έκδοση της Potfleur που κυκλοφόρησε το 2003. Τραγουδούν: Ρένα Κουμιώτη, Τάμμυ και Δάκης.

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2018

Γιώργος Θεοδοσιάδης: Ο τρελός τα 'χει 400 (1968/2003)

Άλλη μια παλιά ελληνική ταινία που επένδυσε μουσικά ο παραγωγικότατος συνθέτης Γιώργος Θεοδοσιάδης ήταν η έγχρωμη κωμωδία "Ο τρελός τα 'χει 400", παραγωγής 1968 σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη και σενάριο Λάκη Μιχαηλίδη με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.
Ο Γιώργος Θεοδοσιάδης υπογραμμίζει τη δράση της ταινίας με σύντομα χαρακτηριστικά οργανικά θεματάκια στο γνωστό μουσικό του ύφος παίζοντας με ρυθμούς τζαζ, σόουλ και λάτιν.
Κι αυτό το soundtrack παρέμενε ανέκδοτο μέχρι το 2003, όταν ανέλαβε μαζικά η εταιρία Potfleur να ανασύρει από τη λήθη πάμπολλα ανάλογα soundtrack του παλιού ελληνικού κινηματογράφου των δεκαετιών του '60 και '70.
Σημειώνω ότι στην ταινία ακουγόταν και το τραγούδι "Πήρα τους δρόμους" των Γιώργου Ζαμπέτα και Δημήτρη Χριστοδούλου με τη Μαρινέλλα, αλλά δεν το συμπεριέλαβα στο παρόν soundtrack, όπου όμως υπάρχουν ως bonus τρεις εναλλακτικές εκτελέσεις θεμάτων από τη μουσική του Θεοδοσιάδη.

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2018

Γιώργος Θεοδοσιάδης: Υιέ μου... υιέ μου... (1965/2004)

Ο συνθέτης Γιώργος Θεοδοσιάδης (γενν. 1940) - συχνά συγχέεται με τον συνονόματό του σκηνοθέτη - υπήρξε ένας παραγωγικότατος συνθέτης τραγουδιών, ορχηστρικής και χορευτικής μουσικής και ιδιαίτερα μουσικής για τον κινηματογράφο με σημαντική προσφορά κυρίως στη δεκαετία του '60. Η γραφή του ήταν μοντέρνα με έντονα στοιχεία ποπ, αλλά και τζαζ, μιας και ο ίδιος υπήρξε σπουδαίος τζαζ πιανίστας και επικεφαλής σημαντικού τζαζ συγκροτήματος που έφερε το όνομά του, με το οποίο κατάφερε να έχει και διεθνή αποδοχή και αναγνωρισιμότητα.
Από τις πρώτες κινηματογραφικές μουσικές του Γιώργου Θεοδοσιάδη ήταν το soundtrack της ασπρόμαυρης κωμωδίας "Υιέ μου... Υιέ μου...", παραγωγής 1965, που σκηνοθέτησε με πολύ κέφι ο Γρηγόρης Γρηγορίου ως remake της παλιότερης ταινίας του Αλέκου Σακελλάριου "Δελησταύρου και υιός" (1957). Στην ταινία του Σακελλάριου είχε πρωταγωνιστήσει ο μεγάλος Βασίλης Λογοθετίδης, ενώ στη νέα βερσιόν του 1965 πρωταγωνιστής ήταν ο επίσης εξαιρετικός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Ο συνθέτης έγραψε ένα σύντομο ορχηστρικό μουσικό χαλί με εμφανή στοιχεία τζαζ και χορευτικής μουσικής. Η μουσική αυτή παρέμενε ανέκδοτη μέχρι το 2004 που εκδόθηκε σε μορφή 10/ιντσου βινυλίου από την εταιρία Potfleur. Στην έκδοση αυτή περιλαμβάνονται οκτώ συνολικά θέματα. Τα επτά είναι σύντομα οργανικά κομμάτια, ενώ ένα τραγούδι ερμηνεύει ο γνωστός Ιταλός ποπ τραγουδιστής Tony Pinelli. Ωστόσο στο αρχείο θα βρείτε ως bonus και δύο επιπλέον τραγούδια που ακούγονται στην ταινία ερμηνευμένα από την ηθοποιό Λίλιαν Μηνιάτη και την ελαφρά τραγουδίστρια Κλειώ Δενάρδου.

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Παπά-Άγγελος Ψυλλάκης: Τ' αληθινά ριζίτικα (1976)

Πριν από λίγες ημέρες σας είχα παρουσιάσει τον σπουδαίο κρητικό ερμηνευτή του αυθεντικού ριζίτικου τραγουδιού Παπά-Άγγελο Ψυλλάκη, τον περίφημο "Σφακιανομαδαρίτη" με το δίσκο "Τραγούδι του Δασκαλογιάννη" (1978). Μιλήσαμε τότε για την πολύπλευρη δραστηριότητα αυτού του δαιμόνιου ιερωμένου και είχα αναφέρει ότι είχε ηχογραφήσει νωρίτερα έναν ακόμη δίσκο.
Ιδού λοιπόν ο πρώτος του δίσκος που εκδόθηκε το 1976 από την Pan Vox. Τίτλος του: "Τ' αληθινά ριζίτικα". Περιλαμβάνει μια σειρά από αυθεντικές ηχογραφήσεις και ερμηνείες του κρητικού παραδοσιακού τραγουδιού με μουσικά θέματα που ο ίδιος επεξεργάστηκε και ερμήνευσε με τρόπο μοναδικό, εντελώς έξω από τη ραφιναρισμένη εκδοχή αυτών των τραγουδιών που γνώρισε ο πολύς κόσμος μακριά από τη μεγαλόνησο.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2018

Ο Σταμάτης Κόκοτας τραγουδά Απόστολο Καλδάρα (1980)

Ο μεγάλος λαϊκός συνθέτης Απόστολος Καλδάρας (1922-1990) στάθηκε ίσως ο μεγαλύτερος στυλοβάτης στην καριέρα του Σταμάτη Κόκοτα. Στο ξεκίνημα του τραγουδιστή ήταν αυτός που του χάρισε την κορυφαία εμπορική στιγμή του με το κλασικό αριστούργημα "'Ονειρο απατηλό", αλλά και πάμπολλα άλλα υπέροχα τραγούδια. Κι όταν στα μέσα της δεκαετίας του '70 η καριέρα του τραγουδιστή χρειάστηκε μια καινούργια ώθηση, πάλι ο Απόστολος Καλδάρας του έδωσε την ευκαιρία που είχε ανάγκη με το δίσκο "Τελευταία νύχτα" (1977), μέσα από τον οποίο ξεπήδησε η σπουδαία επιτυχία "Γιε μου, γιε μου".
Φτάνουμε λοιπόν στο 1980, όταν οι δυο καλλιτέχνες ξανασυντιούνται σε μια καινούργια ολοκληρωμένη συνεργασία με τίτλο "Ο Σταμάτης Κόκοτας τραγουδά για όλους", πάντα από την Columbia. Ο δίσκος περιλαμβάνει δέκα καλογραμμένα λαϊκά κομμάτια που δεν έχουν ίσως την ομορφιά των παλιότερων τραγουδιών τους, αλλά μπορούν να σταθούν με αξιοπρέπεια δείχνοντας τη μαστοριά του μεγάλου συνθέτη και φυσικά την ερμηνευτική πληρότητα του τραγουδιστή. 
Στα περισσότερα οι στίχοι γράφτηκαν από τη Λούλα Αποστόλου, ενώ στα υπόλοιπα έχουμε την παρουσία τριών διαχρονικών συνεργατών του συνθέτη, της μεγάλης Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, του Λευτέρη Παπαδόπουλου και του Δημήτρη Ρήτα. Παραδόξως απ' όλα τα τραγούδια περισσότερο ακούστηκε το "Αγριοκόριτσο", ένα τραγούδι εντελώς έξω από το γνωστό ύφος του συνθέτη με τον χαρακτηριστικό ποπ ήχο του, στα όρια της disco, θα έλεγα, που τότε μεσουρανούσε! Την ενορχήστρωση του δίσκου επιμελήθηκε ο Χάρης Ανδρεάδης.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

Σταμάτης Κόκοτας: Με αγάπη, Σταμάτης (1979)

Μετά τα μέσα του '70 για λίγο φάνηκε να "κολλάει" η καριέρα του Σταμάτη Κόκοτα, καθώς μπήκαμε κιόλας στην περίοδο της κυριαρχίας του πολιτικού τραγουδιού. Ωστόσο πήρε μια βαθιά ανάσα λίγο αργότερα με δυο πολύ πετυχημένους δίσκους που ηχογράφησε στη διετία 1977-1978 με τραγούδια των σπουδαίων συνθετών Απόστολου Καλδάρα ("Τελευταία νύχτα") και Γιώργου Χατζηνάσιου ("Θα σου χρωστώ"), οι οποίοι μάλιστα έγιναν και χρυσοί.
Η επόμενη ωστόσο δουλειά του Σταμάτη Κόκοτα που κυκλοφόρησε το 1979 με τίτλο "Με αγάπη. Σταμάτης", δεν είχε ανάλογη απήχηση στο κοινό κι έδειχνε φανερά πια την πτωτική πορεία του μεγάλου τραγουδιστή. 
Πρόκειται βέβαια για έναν συνηθισμένο κύκλο δώδεκα ελαφρολαϊκών τραγουδιών στα γνωστά μονοπάτια που ακολουθούσε ο ερμηνευτής όλα τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς πλέον να μπορούν να συγκινήσουν ιδιαίτερα το κοινό του. Ο δίσκος περιλαμβάνει εξ ημισείας συνθέσεις των Χάρη Λυμπερόπουλου και του μεγάλου δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Στέλιου Ζαφειρίου. Οι στίχοι ανήκουν στους Γιώργο Κανελλόπουλο, Η. Λυμπερόπουλο, Τ. Κωλέτη, Κ. Πανάγο και Τ. Παναγιωτούνη. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκαν ο Χάρης Λυμπερόπουλος για τα δικά του τραγούδια και ο Χάρης Ανδρεάδης για τα τραγούδια του Ζαφειρίου. Ξεχώρισε μόνο το τραγούδι "Πώς να σου πω", ενώ ακούστηκε λίγο και το "Θα θυμάσαι τον Σταμάτη". Τα υπόλοιπα δεν είχαν τύχη και ξεχάστηκαν νωρίς.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

Σταμάτης Κόκοτας, Χάρης Λυμπερόπουλος: Μια ζωγραφιά (1975)

Το 1975 στάθηκε πολύ παραγωγικό για τον Σταμάτη Κόκοτα, αφού είναι η χρονιά που εμφανίστηκε με δύο προσωπικούς δίσκους, οι οποίοι παραδόξως δεν έχουν εκδοθεί ποτέ ψηφιακά. Ο ένας είχε τίτλο "Θα συναντηθούμε" και περιλάμβανε τραγούδια του Ευάγγελου Πιτσιλαδή.
Ο δεύτερος δίσκος του Σταμάτη Κόκοτα μέσα στο 1975 ήταν το "Μια ζωγραφιά" με δώδεκα ελαφρολαϊκά τραγούδια του συνθέτη Χάρη Λυμπερόπουλου.
Ο Χάρης Λυμπερόπουλος υπήρξε ένας καλός συνθέτης του ελαφρολαϊκού τραγουδιού με αξιόλογη παρουσία στη δεκαετία του '70 μέσα από συνεργασίες του με τα κορυφαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου (Γιάννης Πάριος, Τόλης Βοσκόπουλος, Γιάννης Καλατζής, Φίλιππος Νικολάου, Σταμάτης Κόκοτας, Τζένη Βάνου, Κωστής Χρήστου κ.ά.). Ουσιαστικά ο παρών δίσκος του με τον Σταμάτη Κόκοτα είναι και ο μοναδικός προσωπικός του, αφού προτιμούσε να μοιράζει τα τραγούδια του σε δίσκους των τραγουδιστών της εποχής σημειώνοντας αρκετές επιτυχίες κατά καιρούς.
Ο δίσκος λοιπόν "Μια ζωγραφιά" είναι απολύτως αντιπροσωπευτικός του μουσικού ύφους του συνθέτη. Περιλαμβάνει δώδεκα καλογραμμένα τραγούδια, ενορχηστρωμένα από τον ίδιο, από τα οποία τα οκτώ έχουν στίχους του άγνωστου στιχουργού Ηλία Βεράνη, ενώ από δύο τραγούδια υπογράφουν οι Σώτια Τσώτου και ο ίδιος ο Σταμάτης Κόκοτας. Μάλιστα ένα από τα τραγούδια με στίχους του Κόκοτα, το τσιφτετέλι "Το κόκκινο φουστάνι", αποτέλεσε τη μεγάλη επιτυχία του δίσκου, αν και προσωπικά θα ξεχώριζα ως πιο ενδιαφέροντα τα τραγούδια: "Τι όμορφο εξώφυλλο", "Κοίταξέ με μες στα μάτια" και "Βγάλε σεργιάνι τον καημό".

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2018

Σταμάτης Κόκοτας, Ευάγγελος Πιτσιλαδής: Θα συναντηθούμε (1975)

Ο Ευάγγελος Πιτσιλαδής εμφανίστηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60 με δυο οργανικούς δίσκους αρχικά ("Κοράλλια", 1968, "Νεράιδες", 1969), ενώ παράλληλα άρχισε να ηχογραφεί σκόρπια τραγούδια στις 45 στροφές που κινούνταν σε μια ευρεία γκάμα μουσικού ύφους, από ποπ ("Ανάμνησις") μέχρι λαϊκά (Βίκυ Μοσχολιού, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μαρινέλλα, Σταμάτης Κόκοτας κ.ά.).
Η συνεργασία του συνθέτη με τον Σταμάτη Κόκοτα υπήρξε μακροχρόνια κι απέφερε κατά καιρούς κάμποσες επιτυχίες ευρείας αποδοχής. Πρωτοσυναντήθηκαν το 1969 στο δίσκο "Πυροτεχνήματα" (1969) με δυο τραγούδια, από τα οποία το ένα ("Στις 16 Μάη μήνα") έκανε πολύ μεγάλη επιτυχία. Την επόμενη χρονιά τους βρίσκουμε και πάλι μαζί στο δίσκο "Το ναυτικό μας", ενώ στον 3ο προσωπικό δίσκο του Σταμάτη Κόκοτα υπήρχε κι ένα τραγούδι του Πιτσιλαδή.
Το 1975 λοιπόν ήρθε η στιγμή μιας ολοκληρωμένης συνεργασίας. Πρόκειται για το άλμπουμ "Θα συναντηθούμε" που εκδόθηκε από την Columbia. Περιλαμβάνει 12 ερωτικά τραγούδια με ελαφρολαϊκό και ποπ ύφος σε στίχους του Γιάννη Κιούρκα, σταθερού συνεργάτη του συνθέτη από το ξεκίνημά του. Τα τραγούδια του δίσκου έχουν όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά της μουσικής του Πιτσιλαδή, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ακούστηκαν και τόσο πολύ. Το εναρκτήριο "Κάψαμε δυο καρδιές" και το "Αποφάσισα" ξεχωρίζουν λίγο παραπάνω, ενώ τα "Νιόβη" και "Ιφιγένεια" με τη χαρακτηριστική λαϊκοπόπ ενορχήστρωση (θυμίζουν αρκετά το μεγάλο σουξέ "Στις 16 Μάη μήνα") ακούστηκαν ίσως λίγο περισσότερο από τα υπόλοιπα.

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

Σταμάτης Κόκοτας Νο.3 (1971)

Το 1971 από την Columbia κυκλοφόρησε ο τρίτος προσωπικός δίσκος του Σταμάτη Κόκοτα με τίτλο το όνομά του. Πρόκειται για ένα δίσκο γεμάτο επιτυχίες, οι οποίες προέρχονται κυρίως από τις συμμετοχές του σε δύο μεγάλους δίσκους που κυκλοφόρησαν το 1970. Ο ένας είχε τίτλο "Ξαρχάκος+Κόκοτας" κι ο άλλος "Σαββατόβραδο" (μουσική Γιάννη Σπανού, στίχοι Λευτέρη Παπαδόπουλου).
Στο άλμπουμ λοιπόν "Σταμάτης Κόκοτας" (Νο.3) συγκεντρώθηκαν όλα τα τραγούδια που ερμήνευσε ο τραγουδιστής στο "Σαββατόβραδο" του Γιάννη Σπανού και δύο από το δίσκο του Σταύρου Ξαρχάκου. Μαζί προστέθηκαν και τραγούδια από τις 45 στροφές της διετίας 1970-1971 με μουσική Γιώργου Ζαμπέτα, Ευάγγελου Πιτσιλαδή και Γεράσιμου Λαβράνου. Ένα απ' αυτά, το περίφημο "Ρωμιός αγάπησε Ρωμιά" του Ζαμπέτα σημείωσε τεράστια επιτυχία. Όπως και το τραγούδι των Γιάννη Σπανού και Λευτέρη Παπαδόπουλου "Δεν το μπορείς", γραμμένο ακριβώς στα φωνητικά μέτρα του τραγουδιστή μ' αυτό το χαρακτηριστικό κανταδόρικο ύφος.
Αξίζει να σημειώσουμε (η πληροφορία προέρχεται από το ogdoo.gr) ότι η εκδοχή του δίσκου που σας παρουσιάζω είναι η δεύτερη, καθώς λίγο καιρό νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει με τον ίδιο κωδικό μια άλλη εκδοχή με τρία διαφορετικά τραγούδια ("Κάποιο πρωινό", "Έρχομαι, έρχομαι", "Τι μας μέλει")αλλά για άγνωστο λόγο η έκδοση αυτή αποσύρθηκε και στη θέση των τριών τραγουδιών μπήκαν τα: "Τελευταία αγάπη", "Φεύγω" και "Δεν το μπορείς"!
Ο δίσκος τα νεότερα χρόνια πέρασε και στην ψηφιακή τεχνολογία, αλλά εδώ σας δίνω την αυθεντική αναλογική με άριστη ποιότητα ήχου και εξωφύλλων.