Κυριακή, 16 Ιουνίου 2019

Γιάννης Καλατζής: Τα καλύτερά μου τραγούδια (1979)

Η μια απώλεια μου θύμισε την άλλη, την πιο κοντινή. Χτες θυμηθήκαμε τον μεγάλο Μάνο με τη συμπλήρωση 25 χρόνων από τη "φυγή" του. Και κοντεύουν δυο χρόνια κιόλας που μας άφησε ο αγαπημένος λαϊκός τραγουδιστής Γιάννης Καλατζής.
Τα έχουμε πει ήδη πολλές φορές για τον υπέροχο αυτόν ερμηνευτή που ευτύχησε να βρεθεί στο προσκήνιο την πιο καλή στιγμή, τότε που ξεκίναγε το βίο της η μεγάλη δισκογραφική εταιρία MINOS, η οποία τον ενέταξε αμέσως στο δυναμικό της ως το πρώτο της όνομα δίνοντάς του την ευκαιρία να συμπορευτεί με τις καινούργιες δυνάμεις του ελληνικού τραγουδιού, τον Σταύρο Κουγιουμτζή και τον Μάνο Λοΐζο, που του εμπιστεύτηκαν μερικά εξαιρετικά τραγούδια τους και τον επέβαλαν δυναμικά στο μουσικό στερέωμα.
Η ακμή του Γιάννη Καλατζή ήταν ολιγόχρονη, κυρίως στο διάστημα 1969-1975, αλλά πρόλαβε σ' αυτά τα λίγα χρόνια να χτίσει ένα ζηλευτό ρεπερτόριο, πάνω στο οποίο πάτησε για να κρατηθεί στο προσκήνιο και στα επόμενα χρόνια, όταν σταδιακά η δημοτικότητά του, αλλά και η ποιότητα των τραγουδιών του έχασαν την παλιά τους λάμψη. Γιαυτό και νωρίς, το 1979 κιόλας, η Minos έσπευσε να του κάνει ένα πορτρέτο με τίτλο "Τα καλύτερά μου τραγούδια" θυμίζοντας και πάλι τις μεγάλες στιγμές αυτής της σπουδαίας διαδρομής. Το άλμπουμ φέρει και την επισήμανση "Νο.1" προαναγγέλλοντας και κάποια συνέχεια, η οποία όμως - απ' όσο γνωρίζω - δεν ήρθε ποτέ, τουλάχιστον μ' αυτόν τον τίτλο. Δεν έχει όμως σημασία, αφού κατά καιρούς εκδόθηκαν αρκετοί δίσκοι με συλλογές τραγουδιών του Γιάννη Καλατζή, έτσι που δε νομίζω πως έμειναν και πολλά τραγούδια του ακυκλοφόρητα, αν εξαιρέσουμε κάποια σκόρπια που σας είχα δώσει παλιότερα.
Μένοντας τώρα στη συγκεκριμένη ανθολογία διαπιστώνουμε ότι έγινε μια προσπάθεια για ακριβοδίκαιη μοιρασιά των επιλεγμένων τραγουδιών με βάση τη συμμετοχή των συνθετών που τροφοδότησαν το ρεπερτόριο του τραγουδιστή. Έτσι, έχουμε τους τρεις βασικούς συνθέτες - Μάνο Λοΐζο, Σταύρο Κουγιουμτζή, Γιώργο Κατσαρό - με τρία τραγούδια τον καθένα, ενώ με ένα τραγούδι έκαστος συμμετέχουν οι συνθέτες Γιώργος Μητσάκης, Θόδωρος Δερβενιώτης και Βασίλης Δημητρίου. Αν είχα εγώ την ευθύνη ενός τέτοιου αφιερώματος, σίγουρα δεν θα ξεχνούσα τουλάχιστον δύο συνθέτες ακόμη που έγραψαν αξιόλογα τραγούδια για τον Καλατζή. Μιλώ για τον Απόστολο Καλδάρα και τον Γιάννη Σπανό. Τουλάχιστον από ένα τραγούδι τους θα είχε θέση σ' ένα τέτοιο δίσκο, για να μπορούμε να πούμε ότι τηρήθηκαν απόλυτα οι σωστές αναλογίες...

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Μάνος Χατζιδάκις: Πάντα και για πάντα κοντά μας...

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ 
              +15-6-1994

ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ | ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ | ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΤΣΙΟΣ | ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ | ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ | ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ | ΛΑΚΗΣ ΠΑΠΠΑΣ | ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ | ΜΙΝΩΣ ΑΡΓΥΡΑΚΗΣ | ΜΑΙΡΗ ΛΩ | ΤΖΕΝΗ ΚΑΡΕΖΗ | ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΣΠΑΘΑΡΗΣ | ΜΠΕΡΤΟΛΝΤ ΜΠΡΕΧΤ | ΦΕΝΤΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΣΙΑ ΛΟΡΚΑ | ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ | ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ | ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΗΤΣΙΑΣ | ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ | ΕΛΣΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ | ΜΑΡΙΚΑ ΝΙΝΟΥ | ΑΝΝΑ ΧΡΥΣΑΦΗ | ΜΑΙΡΗ ΛΙΝΤΑ | ΝΙΚΗ ΚΑΜΠΑ | ΓΙΟΒΑΝΝΑ | NEW YORK ROCK & ROLL ENSEMBLE | ELIA KAZAN | JULES DASSIN | TENNESSEE WILLIAMS | ARTHUR ALTMAN | ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΜΠΕΤΑΣ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΙΑΝΟΣ | ΕΥΤΥΧΙΟΣ ΧΑΤΖΗΤΤΟΦΗΣ | ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΑΡΚΕΤΑΚΗΣ | ΕΛΛΗ ΠΑΣΠΑΛΑ | ΗΛΙΑΣ ΛΙΟΥΓΚΟΣ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΛΕΚΚΑΣ | ΡΑΛΛΟΥ ΜΑΝΟΥ | ΚΑΡΟΛΟΣ ΚΟΥΝ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ | ΜΑΡΙΚΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ | ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΠΟΥΛΟΥ | ΔΑΝΑΗ ΚΑΡΑ | MARTHA ARGERICH | ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΚΑΡΕΛΗΣ | ΝΕΝΑ ΒΕΝΕΤΣΑΝΟΥ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΤΑΛΑΡΑΣ | ΝΙΚΟΣ ΚΥΠΟΥΡΓΟΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΣ | ΤΑΣΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ | ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ | ΒΟΥΛΑ ΣΑΒΒΙΔΗ | ΜΑΝΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ | ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΠΟΥΡΜΠΟΥΛΗΣ | ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ | ΑΡΛΕΤΑ | ΑΓΑΘΗ ΔΗΜΗΤΡΟΥΚΑ | ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ | ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ | ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ | ΣΑΠΦΩ | ΜΕΛΙΣΣΑΝΘΗ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ | ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗΣ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΩΤΑΣ | ΘΑΛΕΙΑ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ | MAURICE BEJART | HARRY BELAFONTE | QUINCY JONES | ASTOR PIAZZOLLA | GEORGES MOUSTAKI | HANNELORE AUER | ΤΩΝΗΣ ΜΑΡΟΥΔΑΣ | ΚΑΙΤΗ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ | ΜΑΙΡΗ ΠΟΡΤΟΚΑΛΛΗ | ΣΟΥΛΗ ΣΑΜΠΑΧ | ΛΑΟΥΡΑ | ΤΟΛΗΣ ΧΑΡΜΑΣ | ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ | ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ | ΙΩΑΝΝΑ ΑΛΒΑ | ΔΑΦΝΗ ΣΚΟΥΡΑ | ΣΟΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ | ΚΩΣΤΑΣ ΓΡΗΓΟΡΕΑΣ | ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΠΟΥΝΤΟΥΝΗΣ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΚΚΑΣ | ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ | ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΩΡΑΪΤΗΣ | ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΜΗΛΙΑΡΕΣΗΣ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΦΑΜΠΑΣ | ΝΤΙΝΟΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ | ΜΑΝΟΣ ΚΑΤΡΑΚΗΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΡΙΝΟΣ | ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ | ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΧΟΡΤΑΤΖΗΣ | ΑΛΕΞΗΣ ΣΟΛΟΜΟΣ | ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ | Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ | ΣΟΛΟΜΩΝ | ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ | ΜΑΡΙΑ ΚΑΤΗΡΑ | ΦΕΡΕΝΙΚΗ ΒΑΛΑΡΗ | ΜΙΛΤΟΣ ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ | ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ | ΖΩΗ ΦΥΤΟΥΣΗ | ΒΟΥΛΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ | ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ | ΚΑΤΙΝΑ ΠΑΞΙΝΟΥ | ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ | ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ | ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ | ΟΡΕΣΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ | ΔΕΣΠΩ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ | ΤΙΤΟΣ ΒΑΝΔΗΣ | ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ | LALE ANDERSEN | MARIE BELL | PETER USTINOV | JEAN ANOUILH | SHAWN PHILIPS | BRENDA LEE | DORIS DAY | MAXIMILIAN SCHELL | TERENCE STAMP | CARLOS NOVI SANCHEZ | ΑΛΙΚΗ ΚΑΓΙΑΛΟΓΛΟΥ | ΣΑΒΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΤΟΥ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΡΝ | ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ | ΕΛΛΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ | ΕΥΓΕΝΙΑ ΣΥΡΙΩΤΗ | ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΡΑΒΑΝΟΠΟΥΛΟΥ | ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ | ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΡΑΚΟΤΑΣ | ΑΛΕΚΟΣ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΑΒΕΛΛΑΣ | ΝΤΙΝΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ | ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ | ΣΠΥΡΟΣ ΠΙΠΕΡΑΚΗΣ | ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΣ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ | ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ | ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ | ΛΙΤΣΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ | ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ | ΔΗΜΟΣ ΜΟΥΤΣΗΣ | ΣΤΕΛΛΑ ΚΥΠΡΑΙΟΥ | ΑΛΙΚΗ ΚΡΙΘΑΡΗ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΑΝΟΣ | ΘΑΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ | ΜΑΡΩ ΚΟΝΤΟΥ | ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ | ΟΡΦΕΑΣ ΚΡΕΟΥΖΗΣ | ΤΡΙΟ ΚΑΝΤΣΟΝΕ | ANN LONNBERG | DUSAN MAKAVEJEV | ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ | ΜΑΝΩΛΗΣ ΛΙΔΑΚΗΣ | NINO ROTA | ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ | ΑΙΣΧΥΛΟΣ | ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ | ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΔΟΥΡΟΣ | ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ | ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΙΤΣΑΝΗΣ | ΣΤΑΥΡΟΣ ΞΑΡΧΑΚΟΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ | ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ | ΜΑΡΙΑ ΔΟΥΡΑΚΗ | ΑΡΗΣ ΔΑΒΑΡΑΚΗΣ | ΜΑΡΙΑΝΑ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ | ΓΙΑΝΝΑ ΚΑΤΣΑΓΙΩΡΓΗ | ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ | ΦΩΤΗΣ ΔΗΜΑΣ | ΤΖΕΝΗ ΒΑΝΟΥ | ΠΟΛΥ ΠΑΝΟΥ | ΚΑΙΤΗ ΧΩΜΑΤΑ | ΠΟΠΗ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗ | ΑΘΗΝΑΙΟΙ | ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΧΤΣΗΣ | ΑΡΜΑΟΣ | ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ | ΚΛΕΙΩ ΔΕΝΑΡΔΟΥ | ΣΩΤΟΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ | ΜΑΡΙΟΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ | Κ. ΒΗΤΑ | RAINING PLEASURE | ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΤΗΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ | ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ | ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ | ΧΡΗΣΤΟΣ ΖΕΡΜΠΙΝΟΣ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ | ΜΙΛΤΟΣ ΛΟΓΙΑΔΗΣ | ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ | ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ | ACADEMY AWARD | ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ | ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ | ΣΕΙΡΙΟΣ | ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ | ΟΡΧΗΣΤΡΑ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ > ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

Γιώργος Κόρος, Π. Κοκοντίνης: Ελληνικοί χοροί (1976)

Ο Γιώργος Κόρος μπορούσε με την ίδια ευκολία να υπηρετεί με την απαράμιλλη τεχνική του όλο το φάσμα της ελληνικής μουσικής, παραδοσιακής, σμυρνέικου, ρεμπέτικου, λαϊκού, ακόμη και έντεχνου. Γιαυτό και η πλουσιότατη δισκογραφία του απλώνεται σε όλα τα μουσικά πεδία και κοσμείται από ιδιαίτερα σημαντικές συνεργασίες.
Μια τέτοια άκρως ευδόκιμη δισκογραφική στιγμή του Γιώργου Κόρου μας δίνει ο σημερινός μας δίσκος με τίτλο "Ελληνικοί χοροί", ο οποίος κυκλοφόρησε το 1976 από τη Minerva (Lyra). Πρόκειται για ένα χορταστικό άλμπουμ με δεκαέξι χορευτικά οργανικά θέματα παρμένα από την τοπική παράδοση διαφόρων περιοχών του ελληνισμού. Ο Κόρος παίζει το μαγικό βιολί του, ενώ στο κλαρίνο ακούμε τον Παναγιώτη Κοκοντίνη (1918-2000), έναν επίσης σπουδαίο λαϊκό οργανοπαίκτη της παλιάς γενιάς που διακρίθηκε κυρίως στο στεργιανό τραγούδι, αλλά δεν έχει καμιά δυσκολία να προσαρμοστεί και στις ιδιαίτερες ηχητικές απαιτήσεις του νησιώτικου, όπως συμβαίνει σ' αυτόν το δίσκο.

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2019

Γιώργος Κόρος: Το μαγικό βιολί (1982)

Κάθε φορά που η κουβέντα γυρνάει στο παρελθόν και στο παραδοσιακό μας τραγούδι είναι αναπόφευκτη μια στάση σε έναν από τους κολοσσούς παραδοσιακούς μας δεξιοτέχνες που άφησαν εποχή στο συγκεκριμένο πεδίο δημιουργώντας σχολή με την ακαταμάχητη δύναμη της καλλιτεχνικής τους προσωπικότητας. Αναφέρομαι στον Γιώργο Κόρο (1923-2014), απαράμιλλο δεξιοτέχνη του βιολιού και πολυγραφότατο συνθέτη τραγουδιών, έναν άνθρωπο που υπηρέτησε την παραδοσιακή και αυθεντική λαϊκή μας μουσική για επτά ολόκληρες δεκαετίες ξεκινώντας από τα μέσα του '30 και έχοντας συμπορευτεί με πολλούς άλλους σπουδαίους ανθρώπους του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Γιώργος Παπασιδέρης και ο Δημήτρης Ζάχος στο δημοτικό ή η Ρόζα Εσκενάζυ και η Ρίτα Αμπατζή στο σμυρνέικο, καθώς και οι μεταγενέστεροι καλλιτέχνες από τον Στέλιο Καζαντζίδη ως τον Γιώργο Νταλάρα και τη Χαρούλα Αλεξίου.
Το 1982 από την εταιρία των Αδελφών Φαληρέα εκδόθηκε ο δίσκος "Το μαγικό βιολί" ενταγμένος στη σειρά "Έλληνες δεξιοτέχνες" που φυσικά ήταν αφιερωμένος στην τέχνη του Γιώργου Κόρου. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα δεξιοτεχνικά κομμάτια, μεταξύ των οποίων κι ένα τραγούδι που ερμηνεύει ο Δημήτρης Κοντογιάννης και η Κατερίνα Κόρου, η κόρη του μεγάλου βιολιστή. Τα οργανικά κομμάτια προέρχονται από παραδοσιακό υλικό κι έχουν έντονα το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού και της δεξιοτεχνίας.

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2019

Λεοντής-Μαρινέλλα: Η ομορφιά του ναύτη (ανέκδοτο)

Το 1965 η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης βρέθηκαν στο στούντιο ηχογράφησης για την Odeon ως ερμηνευτές του έντεχνου λαϊκού κύκλου τραγουδιών "Καταχνιά" του νέου συνθέτη Χρήστου Λεοντή. Την επόμενη χρονιά η Μαρινέλλα, χωρίς την παρουσία του Καζαντζίδη αυτή τη φορά, ξανασυνεργάστηκε με τον Λεοντή συμμετέχοντας με δυο τραγούδια στο δίσκο "Ανάσταση ονείρων" σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. 
Στο παρασκήνιο αυτής της δεύτερης συνεργασίας φαίνεται πως υπήρξε και μια ακόμη ανέκδοτη ηχογράφηση ενός τραγουδιού του Χρήστου Λεοντή με τη Μαρινέλλα. Ο (ανεξακρίβωτος) τίτλος του είναι "Η ομορφιά του ναύτη" και τους στίχους υπογράφει ο παλιός αγωνιστής δημοσιογράφος Πάνος Λαμψίδης. Η μουσική πατάει εμφανώς πάνω στη μελωδία του τραγουδιού "Άργησες" που ακούγεται στο δίσκο "Ανάσταση ονείρων". Πρόκειται πάντως για μια πολύ όμορφη εκδοχή του ωραίου αυτού τραγουδιού με πολύ ενδιαφέροντες στίχους και φυσικά με εξαιρετική ερμηνεία από τη Μαρινέλλα. Μάλιστα η ανέκδοτη αυτή ηχογράφηση διασώζεται σε δύο εκδοχές, μία σε μονοφωνία και μία σε διφωνία της Μαρινέλλας! Αξίζει να το ακούσετε...
ΥΓ. Σημειώνω ότι η πρώτη μνεία της άγνωστης αυτής ηχογράφησης έγινε στη διαδικτυακή σελίδα ogdoo.gr, ενώ το ηχογράφημα (σε ανεπεξέργαστη μορφή) μου έστειλε ένας καλός φίλος από τη Γερμανία, τον οποίο ευχαριστώ θερμά...

Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2019

Μανώλης Χιώτης: 30 Χρόνια (1980)

Ας αφεθούμε σήμερα στην ακαταμάχητη γοητεία του απαράμιλλου δεξιοτέχνη του μπουζουκιού και σπουδαίου συνθέτη τραγουδιών Μανώλη Χιώτη (1921-1970), ο οποίος άφησε βαθύτατο το αποτύπωμά του στο ελληνικό τραγούδι, αλλά και στη νυχτερινή διασκέδαση. Δεν έχει νόημα να αραδιάσουμε εδώ τις λεπτομέρειες από τη ζωή και το έργο αυτού του τόσο προικισμένου καλλιτέχνη που ξεκίνησε στα εφηβικά του κιόλας χρόνια να γράφει τραγούδια στο περιβάλλον του ρεμπέτικου συναφιού πλάι στον Στράτο Παγιουμτζή, για να μεταπηδήσει από τις αρχές του '50 στο λεγόμενο "αρχοντορεμπέτικο", όταν το απαγορευμένο ίσαμε τότε μπουζούκι απέκτησε την απαιτούμενη νομιμοποίηση και πέρασε στις μεγάλες μάζες, την εποχή που ο ίδιος ως δεξιοτέχνης δεν βολευόταν με το κλασικό τρίχορδο όργανο και επινόησε το τετράχορδο μπουζούκι, με το οποίο έφτασε σε ταχυδακτυλουργικά επίπεδα τις δεξιοτεχνικές του επιδόσεις, ενώ στις αρχές της επόμενης δεκαετίας βρέθηκε πλάι στον Μίκη Θεοδωράκη λειτουργώντας σχεδόν ως συνδημιουργός των μεγάλων έργων του ("Επιτάφιος", "Αρχιπέλαγος", "Πολιτεία"). Να προσθέσω μόνο ότι από τους τρεις γάμους του ο δεύτερος με τη Μαίρη Λίντα σημάδεψε αποφασιστικά την πορεία του, γιατί οι δυο τους δημιούργησαν το κορυφαίο ντουέτο στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού με πάμπολλες μάλιστα εμφανίσεις στον ελληνικό κινηματογράφο μέχρι τα μέσα του '60.
Από την ιστορική σειρά της EMI Columbia με γενικό τίτλο "30 Χρόνια" κυκλοφόρησε το 1980 το ομότιτλο διπλό άλμπουμ αφιερωμένο στον Μανώλη Χιώτη με 30 τραγούδια που καλύπτουν τη συνολική καλλιτεχνική του διαδρομή, από το πρώτο του τραγούδι ("Το χρήμα δεν το λογαριάζω") μέχρι τα χιλιοτραγουδισμένα σουξέ - κυρίως σε δεύτερη εκτέλεση - της δεκαετίας του '60. Το υλικό έχει κάπως ετερόκλητο χαρακτήρα, αφού περιλαμβάνει ηχογραφήσεις από πολύ διαφορετικές χρονικές στιγμές, αλλά επικεντρώνεται περισσότερο στις δόκιμες επανεκτελέσεις των αρχών του του '60. Ερμηνευτές είναι μερικά από τα κορυφαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως: Στράτος Παγιουμτζής, Στελλάκης Περπινιάδης, Στέλιος Καζαντζίδης, Καίτη Γκρέυ, Γιώτα Λύδια, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μανώλης Αγγελόπουλος, Στράτος Διονυσίου και φυσικά η Μαίρη Λίντα.

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2019

Βούλα Πάλλα Νο.2: Συγχώρα με (1968)

Μιας και πιάσαμε λοιπόν την περίπτωση της εξαίρετης και πρόωρα χαμένης ερμηνεύτριας Βούλας Πάλλα, ας σταθούμε σε έναν από τους πρώτους προσωπικούς της δίσκους 33 στροφών που αποδίδει καλύτερα το πραγματικό ερμηνευτικό της μέγεθος.
Το 1968 η Βούλα Πάλλα ηχογράφησε για την RCA δύο μεγάλους δίσκους με τίτλο το όνομά της αριθμημένους κατά σειρά με τα νούμερα 1 και 2. Και οι δυο ήταν πλημμυρισμένοι με κοσμαγάπητα τραγούδια που ακούστηκαν πολύ εκείνη την εποχή και εδραίωσαν την παρουσία της τραγουδίστριας στα πρώτα μεγέθη του ελληνικού πενταγράμμου. Ο δεύτερος από τους δίσκους αυτούς έφερε τον υπότιτλο "Συγχώρα με" παρμένο από το ομώνυμο τεράστιο σουξέ. Ο δίσκος περιλαμβάνει δώδεκα συνολικά τραγούδια που κινούνται σε λαϊκό ή δημώδες ύφος. Πολλά από αυτά έγιναν μεγάλες επιτυχίες. Ιδού τα πιο ξεχωριστά: "Συγχώρα με", "Η παντρεμένη", "Μαζί θα ζήσουμε", "Γλυκιά μου αγάπη", "Νυφούλα σε στολίζουνε", "Ο γυρισμός", "Τι θα γίνω". Τα περισσότερα έχουν δική της μουσική, ενώ μερικά υπογράφουν οι: Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Ιωάννης Γούβαλης και Τριαντάφυλλος Ντόβας.
Όποιες επιφυλάξεις κι αν έχω για το συγκεκριμένο είδος τραγουδιού, δεν μπορώ να μην υποταχθώ άνευ όρων στην αφοπλιστική γοητεία αυτής της μοναδικής φωνής με το υπέροχο ηχόχρωμα. Πολλά χρόνια αργότερα, όταν πρωτοάκουσα την Ελευθερία Αρβανιτάκη στα πρώτα της τραγούδια με την Οπισθοδρομική Κομπανία, συνειρμικά τη σύγκρινα με τη φωνή της Βούλας Πάλλα που μου τη θύμιζε έντονα. Ίσως γιαυτό κι από την αρχή λάτρεψα τη φωνή της Ελευθερίας!

ΥΓ. Σημειώνω ότι ο δίσκος επανεκδόθηκε την επόμενη χρονιά από την Olympic (Philips) και από αυτή την έκδοση είναι το αρχείο που σας δίνω.

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2019

Η Βούλα Πάλλα τραγουδά Γιάννη Μαρκόπουλο (1963)

Η Βούλα Πάλλα - πραγματικό όνομα: Παρασκευή Πρωτόπαππα - γεννήθηκε στην Κόρινθο το 1929 κι έφυγε πολύ πρόωρα από τη ζωή το 1980. Διέθετε υπέροχη φωνή και πρόλαβε στη σύντομη ζωή της να χτίσει μια ζηλευτή καριέρα που κορυφώθηκε στη δεκαετία του '60, όταν έχοντας περιδιαβεί όλα τα είδη του ελληνικού τραγουδιού (λαϊκό, δημοτικό, έντεχνο) βρήκε την ιδανική της έκφραση μέσα από τα περιβόητα "ινδικά" τραγούδια που κατέκλυσαν την ελληνική δισκογραφία στο πρώτο μισό της ίδιας δεκαετίας ξεσηκώνοντας ομηρικούς καυγάδες μεταξύ των λαϊκών καλλιτεχνών, όπως η περίφημη διαμάχη του Βασίλη Τσιτσάνη με τον Απόστολο Καλδάρα. Η Βούλα Πάλλα υπήρξε η ερμηνεύτρια που σχεδόν ταυτίστηκε με το είδος και - κατά τη γνώμη μου - μετέφερε στα καθ' ημάς με πολύ πειστικό και αξιοπρεπή τρόπο τα τραγούδια της μυθικής Ναργκίς από το κινηματογραφικό θησαυροφυλάκιο του μακρινού Bollywood (Βομβάη).
Μοιάζει όμως απίστευτο και οπωσδήποτε εντυπωσιακό ότι πριν απ' όλα αυτά η Βούλα Πάλλα συναντήθηκε - στις αρχές του '60 - με έναν ανερχόμενο τότε σπουδαίο "έντεχνο" συνθέτη που επρόκειτο σύντομα να κατακτήσει μια από τις κορυφαίες θέσεις στο ελληνικό τραγούδι. Μιλώ βέβαια για τον Γιάννη Μαρκόπουλο! Πράγματι λοιπόν η Βούλα Πάλλα ηχογράφησε δυο λαϊκά τραγούδια του συνθέτη σε ένα δισκάκι 45 στροφών της RCA Victor, τα οποία ελάχιστοι γνωρίζουν, γιατί δεν ακούστηκαν πολύ και φυσικά το δισκάκι πλέον είναι δυσεύρετο. Οι τίτλοι των τραγουδιών: "Γύρισε ξανά", "Απάνω στο τιμόνι"Πρόκειται για απλά, καλογραμμένα τραγουδάκια με συνοδεία αυθεντικής λαϊκής ορχήστρας που κινούνται στον απόηχο των κινηματογραφικών τραγουδιών του συρμού εκείνης της εποχής, κυρίως αυτών που ακούγαμε στις κοσμαγάπητες μελό ταινίες!
Η συνάντηση μάλιστα αυτή μας επιφυλάσσει και μια άλλη μεγάλη έκπληξη, καθώς βλέπουμε να φιγουράρει στους στίχους η υπογραφή του Κώστα Γεωργουσόπουλου, πιθανότατα για πρώτη φορά στη δισκογραφία, έστω κι αν οι απλοϊκοί αυτοί στίχοι δε θυμίζουν σε τίποτε τη στιβαρή του γραφή που γνωρίζουμε μέσα από τις μεγάλες κατοπινές του συνεργασίες με τον Μαρκόπουλο
Σημειώνω ότι ο Γιάννης Μαρκόπουλος διήνυε τότε μια περίοδο αναζήτησης του προσωπικού του μουσικού στίγματος και έγραψε πολλά λαϊκά τραγούδια, γνωστά ή άγνωστα, πολλά από τα οποία ακούγονταν στις ασπρόμαυρες ταινίες της εποχής. Ήδη σας έχω παρουσιάσει μια σχετική συλλογή τέτοιων τραγουδιών του συνθέτη που καλύπτουν τη "λαϊκή" του, ας πούμε, περίοδο (1960-1966), ανάμεσα στα οποία περιέχονται και τα δυο τραγούδια με τη Βούλα Πάλλα, αν και εδώ σας τα δίνω με εμφανώς καλύτερο ήχο και με τα αυθεντικά τους labels μαζί με κάποια πρόσθετα εξωφυλλάκια που σκάρωσα ο ίδιος...

Τετάρτη, 5 Ιουνίου 2019

Τζώρτζια Ντρέικ: Χρυσό μου αστέρι (1971)

Η Τζώρτζια Ντρέικ - κανονικό όνομα: Georgia Drake Tsarpalas -  ήταν μια ενδιαφέρουσα ελληνοαμερικανίδα τραγουδίστρια της δεκαετίας του '60. Η ίδια γεννήθηκε στο Σικάγο το 1937, ενώ η καταγωγή του πατέρα της Δημήτριου Τσαρπάλα ήταν από την Πύλο της Μεσσηνίας. Υπήρξε η πρώτη καλλιτέχνιδα ελληνικής καταγωγής που είχε δικό της σόου το 1959 στην αμερικανική τηλεόραση με τίτλο "The Georgia Drake Show", μέσα από το οποίο απέκτησε μεγάλη αναγνωρισιμότητα που της έδωσε την ευκαιρία να κάνει πάμπολλες εμφανίσεις σε χώρους για θεατές υψηλών εισοδημάτων. Στην Ελλάδα πρωτοεμφανίστηκε στα χρόνια της χούντας στο ξενοδοχείο Χίλτον και την ίδια περίπου εποχή ηχογράφησε τον μοναδικό ελληνικό της δίσκο 33 στροφών που σας παρουσιάζω σήμερα.
Ο δίσκος λοιπόν "Χρυσό μου αστέρι" εκδόθηκε το 1971 από την Panivar και περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια, τα περισσότερα αγνώστων δημιουργών, ελληνικά ή ξένα, κι ανάμεσά τους τα διάσημα ελληνικά σουξέ "Ποτέ την Κυριακή" και "Μισιρλού". Η ερμηνεία της δείχνει μια ώριμη καλλιτέχνιδα με ωραία φωνή, αν και η αλλοίωση της καθαρής ελληνικής άρθρωσης λόγω της αμερικανικής της ανατροφής είναι εμφανής και ελαφρώς ενοχλητική.
Ο δίσκος πάντως είναι πολύ σπάνιος και βρέθηκε στα χέρια μου με τη μεσολάβηση φίλων, τους οποίους ευχαριστώ θερμά. Τα εξώφυλλα δεν ήταν σε καλή κατάσταση και γιαυτό χρειάστηκε γενναία παρέμβαση, ώστε να πάρουν μια αξιοπρεπώς αποδεκτή, αλλά ολοκληρωμένη μορφή.

Τρίτη, 4 Ιουνίου 2019

Η Λάουρα τραγουδά Ανδρέα Χατζηαποστόλου (1977)

Ξαναγυρνάμε για λίγο και πάλι στον ελαφρό/ελαφρολαϊκό συνθέτη Ανδρέα Χατζηαποστόλου, για να προσθέσουμε έναν ακόμη δίσκο του από την παραγωγική του δεκαετία του '70 με αποκλειστική ερμηνεύτρια τη Λάουρα.
Αλήθεια, τι θυμάστε τη Λάουρα, κατά κόσμον Ελένη Λαλαπάνου, από τις εμφανίσεις της στον ασπρόμαυρο κινηματογράφο της χρυσής εποχής; Ήταν εκείνη η ανεπανάληπτη τσιγγάνα που πλημμύρισε την οθόνη της πρώτης "Λατέρνας" του Σακελλάριου (1955), αλλά και της δεύτερης δυο χρόνια αργότερα τραγουδώντας τα σοφιστικέ τσιφτετέλια του Μάνου Χατζιδάκι ("Γαρίφαλο στ' αφτί", "Φούστα κλαρωτή"). Ξεκίνησε ως ελαφρά τραγουδίστρια, αλλά με ευκολία πέρασε και στο χώρο του λαϊκού πλάι στον Βασίλη Τσιτσάνη και άλλους λαϊκούς δημιουργούς στη συνέχεια. Όπως λένε οι παλιοί, υπήρξε από τις πιο εκρηκτικές γυναικείες παρουσίες της μεγάλης οθόνης συναγωνιζόμενη επί ίσοις όροις τις ακαταμάχητες "γυναικάρες" του καιρού Μάγια Μελάγια και Σπεράντζα Βρανά!
Εδώ λοιπόν έχουμε ένα όψιμο δείγμα του τραγουδιστικού της ταλέντου με το δίσκο "Η Λάουρα τραγουδά Ανδρέα Χατζηαποστόλου" που εκδόθηκε το 1977 από τη Delta. Ο δίσκος περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια του Ανδρέα Χατζηαποστόλου σε στίχους Πυθαγόρα, Κ. Βίρβου, Τ. Σωτήρχου, Ι. Πολίτη, Ζ. Μιχαηλίδου και Δ. Γαρυφάλλου. Νομίζω πως όλα είναι σε δεύτερη εκτέλεση και προέρχονται από την ελαφρολαϊκή δισκογραφία του συνθέτη και κυρίως από το δίσκο "Καυτό παράπονο" (1974). Οι ερμηνείες της Λάουρας είναι αξιοπρεπείς, αν και το φωνητικό της ηχόχρωμα δεν θυμίζει πλέον την τσαχπινιά με τις τζαλκάντζες της νεανικής της φωνής.

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Γιώργος Χατζηνάσιος: Ζήσε τη ζωή (1984)

Άλλη μια σκηνική μουσική σύνθεση του Γιώργου Χατζηνάσιου σας παρουσιάζω σήμερα. Πρόκειται για τη μουσική και τα τραγούδια με τίτλο "Ζήσε τη ζωή" που εκδόθηκαν σε δίσκο το 1984 από τον Δισκογραφικό Συνεταιρισμό Καλλιτεχνών και τη CBS. Αφορμή για το δίσκο αυτό στάθηκε η θεατρική παράσταση "The Owl and the Pussy-Cat" του Billy Manhoff που ανέβασε η Ζωή Λάσκαρη και ο Κώστας Καρράς στο θέατρο Διάνα τη σεζόν 1984-85. Το έργο βασίστηκε στο ομώνυμο κλασικό ποίημα του Edward Lear που τροφοδότησε την έκδοση μεγάλης σειράς παιδικών βιβλίων και κόμικς, ενώ το 1970 γυρίστηκε και η ομώνυμη ταινία του Herbert Ross με πρωταγωνίστρια τη Barbra Streisand.
Ο δίσκος περιλαμβάνει οκτώ οργανικά θέματα και δύο τραγούδια που ερμηνεύει η Μαντώ, το ένα σε ελληνικούς στίχους της Μαρί Μωραΐτη και το άλλο αγγλόφωνο σε στίχους του Al Macree. Εξ όσων γνωρίζω, ο δίσκος δεν εκδόθηκε ποτέ ψηφιακά.

Κυριακή, 2 Ιουνίου 2019

Γιώργος Χατζηνάσιος: Μυστικοί αρραβώνες (1980)

Ιδού ένα από τα πολύ όμορφα τηλεοπτικά soundtrack που μας χάρισε η μελωδική φλέβα του Γιώργου Χατζηνάσιου. Πρόκειται για τη μουσική, με την οποία έντυσε τη σειρά "Μυστικοί αρραβώνες" που παίχτηκε από την τότε ΥΕΝΕΔ σε 38 συνολικά επεισόδια κατά τη σεζόν 1979-1980. Η σειρά βασίστηκε στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Γρηγόριου Ξενόπουλου με θέμα την αληθινή ερωτική επιστολογραφία της ποιήτριας Μυρτιώτισσας μαζί του. Τη σειρά σκηνοθέτησε ο Ερρίκος Ανδρέου σε σενάριο της Σούλας Πιερράκου, ενώ πρωταγωνίστησαν σημαντικοί ηθοποιοί της παλιότερης γενιάς, όπως: Αλέκος Αλεξανδράκης, Νόρα Βαλσάμη, Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Καίτη Λαμπροπούλου, Ρίτα Μουσούρη και Δάνης Κατρανίδης.
Ο συνθέτης έγραψε μια σειρά δεκαπέντε οργανικών θεμάτων μελωδικού ή ρυθμικού χαρακτήρα που υπηρετούν κατάλληλα την πλοκή και την ατμόσφαιρα της σειράς. Ο δίσκος κυκλοφόρησε από τη Philips το 1980, ενώ αργότερα επανεκδόθηκε και ψηφιακά, αλλά η έκδοση αυτή είναι πλέον δυσεύρετη. 

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

Ο Μουσικός Κόσμος του Χατζηνάσιου Νο.2 (1980)

Στην ελληνική δισκογραφία καταγράφονται πάμπολλες εκδόσεις ορχηστρικής μουσικής, ένα είδος που κατά καιρούς μας έδωσε πολύ δημοφιλείς κι αγαπημένες μελωδίες, άλλοτε πρωτότυπες κι άλλοτε (συνήθως) βασισμένες σε γνωστά τραγούδια των συνθετών. Πρώτος ο Μάνος Χατζιδάκις καλλιέργησε συνειδητά το είδος με μερικούς πολυσήμαντους ορχηστρικούς δίσκους στη δεκαετία του '60, αλλά κι αργότερα. Δημοφιλέστερος όλων το περίφημο "Χαμόγελο της Τζοκόντας". Νομίζω όμως ότι ως πρότυπο, στο οποίο βασίστηκε εν πολλοίς ο συρμός των οργανικών δίσκων επί δύο τουλάχιστον δεκαετίες, στάθηκαν οι "Δεκαπέντε Εσπερινοί", πάλι του Χατζιδάκι. Ο πρώτος που το ακολούθησε ήταν ο Γιάννης Σπανός, ενώ τα δείγματα πολλαπλασιάστηκαν τα κατοπινά χρόνια (Ξαρχάκος, Πιτσιλαδής, Δημητρίου, Ανδριόπουλος κ.ά.), χωρίς να συνυπολογίζω σ' αυτήν την κατηγορία τους αμέτρητους "τουριστικούς" δίσκους διαφόρων σολίστ πάνω στο αβανταδόρικο υλικό ενός Θεοδωράκη ή ενός Χατζιδάκι.
Έχουμε ήδη ασχοληθεί με τον πρώτο ορχηστρικό δίσκο του Γιώργου Χατζηνάσιου με τίτλο "Ο μουσικός κόσμος του Χατζηνάσιου" που λογίζεται ως υπ' αριθμόν 1, μιας και ακολούθησε και δεύτερος μέσα σε τρία χρόνια. 
Ο "Μουσικός κόσμος του Χατζηνάσιου" αρ.2 κυκλοφόρησε από τη Philips το 1980  και αποτελεί τη φυσική συνέχεια του προηγούμενου με ίδια μουσικά χαρακτηριστικά και με μελωδίες βασισμένες σε δημοφιλή τραγούδια του συνθέτη από το δεύτερο κυρίως μισό της δεκαετίας που είχε μόλις ολοκληρωθεί, τα οποία είχαν ακουστεί από μεγάλες φωνές, όπως της Μαρινέλλας, του Σταμάτη Κόκοτα και της Δήμητρας Γαλάνη. Η ενορχηστρωτική ικανότητα του συνθέτη συμβάλλει στη δημιουργία στέρεων αυτόνομων μελωδιών που μπορούν να σταθούν και δίχως την υποστήριξη του λόγου. Κι αυτό δεν είναι καθόλου μικρή υπόθεση!

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Η Νάντια και οι Επτά (1993)

Επιστροφή για λίγο στην αγαπημένη Νάντια Κωνσταντοπούλου, για να κλείσουμε τους δισκογραφικούς μας λογαριασμούς με έναν ακόμη προσωπικό της δίσκο, τον τελευταίο της μακρόχρονης καριέρας της που κυκλοφόρησε το 1993 από την Artistic σε αναλογική και ψηφιακή μορφή.
Ο δίσκος έχει τον εύγλωττο τίτλο "Η Νάντια και οι επτά". Δεν πρόκειται φυσικά για τους επτά νάνους, ώστε να φανταστούμε τη Νάντια σε ρόλο Χιονάτης! Δεν το επέτρεπε άλλωστε η ηλικία της πια. Οι "επτά" λοιπόν του τίτλου είναι οι επτά διαφορετικοί συνθέτες που συνέπραξαν στη δημιουργία των δέκα τραγουδιών του δίσκου. Ο Δημήτρης Σταμπουλής έχει το μεγαλύτερο μερίδιο με τρία τραγούδια κι ακολουθεί ο Χρήστος Νικολόπουλος με δύο. Μαζί τους επίσης οι συνθέτες Τάκης Μωράκης, Γιάννης Σπανός, Μίμης Πλέσσας, Θανάσης Πολυκανδριώτης και Robert Williams. Η ετερόκλητη μουσική ταυτότητα αυτών των επτά συνθετών δικαιολογεί και τον ετερόκλητο χαρακτήρα των τραγουδιών που κινούνται σε ένα ύφος από ποπ και μοντέρνο μέχρι ελαφρολαϊκό. Στο μπουζούκι είναι ο Γρηγόρης Μακρίδης, ενώ την ενορχήστρωση υπογράφει ο Νίκος Αναδιώτης. Όλους τους στίχους έγραψε η Νάντια.
Δεν θα ήθελα να προχωρήσω σε αξιολογικές κρίσεις για το υλικό αυτού του δίσκου που κινείται έξω από τις προσωπικές μου αισθητικές προτιμήσεις. Θα πω μονάχα πως η ερμηνεία της Νάντιας παραμένει σε υψηλά στάνταρ, αν και είναι εμφανής η επιδραση του χρόνου στον φωνητικό της χρωματισμό.

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2019

Κώστας Παπαδόπουλος: La Grecia de Theodorakis (1978)

Ένα δυο χρόνια πριν ηχογραφήσει ο Λάκης Καρνέζης τους "Ελληνικούς χορούς" του Μίκη Θεοδωράκη, ο έτερος μεγάλος σολίστας του μπουζουκιού, αχώριστο δίδυμο με τον Καρνέζη στη μακρόχρονη συμπόρευσή τους με τον κορυφαίο συνθέτη, ο Κώστας Παπαδόπουλος, ηχογράφησε έναν υπέροχο κύκλο ορχηστρικών μελωδιών με αρχικό τίτλο "The Sound of Greece: Syrtaki", γνωστό όμως και από μεταγενέστερη έκδοση με τον ισπανόγλωσσο τίτλο "La Grecia de Theodorakis".
Πρόκειται για μια σειρά ορχηστρικών διασκευών πασίγνωστων τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη που ξεκινούν από την εποχή της "Πολιτείας" και του "Αρχιπελάγους", διατρέχουν την ενδιάμεση εποχή στα χρόνια της δικτατορίας και φτάνουν μέχρι το "Canto General" (1975). Λιτή ενορχήστρωση με ακουστικά όργανα και ακαταμάχητο πρωταγωνιστή το μπουζούκι του Κώστα Παπαδόπουλου. Απολαυστικό ακρόαμα.
Διευκρινίζω ότι ο δίσκος κυκλοφόρησε αρχικά από την Embassy το 1975, επανεκδόθηκε το 1977, ενώ το 1978 συμπεριλήφθηκε και στον κατάλογο της ισπανικής CBS, απ' όπου προέρχεται και το αρχείο που σας δίνω με τον ισπανόγλωσσο τιτλο.
ΥΓ. Γενικά με τους δίσκους του Μίκη Θεοδωράκη επικρατεί ένα χάος στην ελληνική και διεθνή δισκογραφία. Γιαυτό και η ακριβής χρονολόγηση κάποιων εκδόσεων ή πολλαπλών επανεκδόσεων με διαφοροποιημένους τίτλους δεν είναι καθόλου ασφαλής και αναμφισβήτητη. Μια ιδέα μπορείτε να πάρετε και από τα πολύ ενδιαφέροντα σχόλια που συνοδεύουν ήδη την παρούσα ανάρτηση.

Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

Ο Λάκης Καρνέζης στους Ελληνικούς Χορούς του Μίκη Θεοδωράκη (1978)

Μαζί με τον Κώστα Παπαδόπουλο ο Λάκης Καρνέζης συμπληρώνει το κορυφαίο σολιστικό δίδυμο του μπουζουκιού που συμπορεύτηκε πολύ γόνιμα με τον Μίκη Θεοδωράκη για πάνω από δυο δεκαετίες συμμετέχοντας τόσο στις ζωντανές εμφανίσεις και περιοδείες του συνθέτη, όσο και στα στούντιο των ηχογραφήσεων πάμπολλων κλασικών έργων του.
Το 1978 λοιπόν ο Λάκης Καρνέζης, επικεφαλής λαϊκής ορχήστρας υπό τη διεύθυνση του Μίκη Θεοδωράκη, ηχογράφησε για τη μεγάλη γαλλική εταιρία Le Chant du Monde έναν κύκλο δώδεκα ορχηστρικών κομματιών με αρχικό τίτλο "Musique pour bouzouki solo". Και λέω αρχικό τίτλο, γιατί η συγκεκριμένη ηχογράφηση γνώρισε τουλάχιστον τέσσερις ακόμη διαφορετικές επανεκδόσεις σε Γερμανία και Ελλάδα, για να καταλήξει στον τελικό τίτλο "Ελληνικοί Χοροί". Ο τίτλος αυτός προήλθε από την προσαρμογή του υλικού σε μορφή σουίτας για τα περίφημα Μπαλέτα του 20ου αιώνα του διάσημου Γάλλου χορογράφου Maurice Bejart, ο οποίος ανέβασε το έργο το 1980.
Πρόκειται για μια υπέροχη ορχηστρική διασκευή μερικών κλασικών τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη από τους πρώτους πολυσήμαντους κύκλους τραγουδιών του ("Επιτάφιος", "Πολιτεία", "Αρχιπέλαγος", "Τραγούδι του νεκρού αδελφού", "Θαλασσινά φεγγάρια", "Τραγούδια του αγώνα"). Ο Λάκης Καρνέζης μεγαλουργεί με το υλικό αυτό χαρίζοντας μια άλλη διάσταση στις αριστουργηματικές μελωδίες του συνθέτη. Στην ορχήστρα συμμετέχουν σπουδαίοι μουσικοί, μεταξύ των οποίων ο Βαγγέλης Παπαγγελίδης στο μπάσο, ο Μάνος Αβαράκης στο φλάουτο και ο Σταύρος Παπαδόπουλος στην κλασική κιθάρα.
Σημειώνω ότι ο δίσκος γνώρισε τουλάχιστον δύο ψηφιακές επανεκδόσεις. Η πρώτη μοιράστηκε ως premium από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία και η δεύτερη, πολύ πιο προσεγμένη, από την FM Records. Εδώ έχουμε την αρχική αναλογική έκδοση που κυκλοφόρησε στη Γαλλία το 1978.

Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

Η Νινή Ζαχά στα ωραιότερα τραγούδια του Αττίκ (1969)

Ολοκληρώνω σήμερα το μικρό μου αφιέρωμα στον κορυφαίο προπολεμικό τραγουδοποιό Αττίκ που μας κληροδότησε έναν υπέροχο θησαυρό πανέμορφων πολυτραγουδισμένων μελωδιών που έχουν τραγουδηθεί και ηχογραφηθεί από πάμπολλους ερμηνευτές κατά καιρούς και συνεχίζουν να επανέρχονται συχνά στο προσκήνιο με καινούργιες εκτελέσεις.
Το 1969 λοιπόν εκδόθηκε από τη Lyra με την ετικέτα της Zodiac ο δίσκος "Η Νινή Ζαχά στα ωραιότερα τραγούδια του Αττίκ", όπου η εκλεκτή ερμηνεύτρια και συνθέτις Νινή Ζαχά (1931-2013), η οποία υπήρξε παιδί-θαύμα (άρχισε να τραγουδάει από επτά χρονών), ερμηνεύει σε νέα εκτέλεση δέκα όμορφα τραγούδια του Αττίκ με τον δικό της ιδιαίτερα εκφραστικό τρόπο.

Εδώ έχουμε την αρχική αναλογική έκδοση, αν και ο δίσκος επανεκδόθηκε κάποια στιγμή και ψηφιακά.

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Αττίκ (ΕΜΙ/1969)

Το 1969 από την ετικέτα Regal της EMI Columbia εκδόθηκε ένα αφιερωματικό άλμπουμ για τον Αττίκ που φέρει για τίτλο το όνομά του.
Πρόκειται για μια υπέροχη ανθολογία δώδεκα γνωστών κι αγαπημένων μελωδιών του σπουδαίου τραγουδοποιού στις αρχικές τους ηχογραφήσεις που ερμηνεύει έξοχα η γλυκύτατη Ζωή Μάγκου, παλιά ελαφρά ερμηνεύτρια με αρκετές κινηματογραφικές παρουσίες. Τρία τραγούδια ερμηνεύει επίσης ο Τώνης Μαρούδας, ενώ το τραγούδι "Κι όμως" αποδίδει το ντουέτο Κ. Τρογάδης και Γ. Τασούλης με συνοδεία μαντολινάτας.

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

Αττίκ: Ξαναζώντας στη Μάντρα του (1965)

Παραμένουμε στη γοητευτική κληρονομιά του μεγάλου τραγουδοποιού του ελαφρού τραγουδιού Αττίκ, για να ξαναθυμηθούμε τη θρυλική του Μάντρα, ένα πρωτοποριακό για την εποχή του υπαίθριο μουσικό στέκι, όπου εμφανιζόταν κατά τους θερινούς μήνες με μια πλειάδα καλλιτεχνών. Η Μάντρα ιδρύθηκε το 1931 και βρισκόταν στην παλιά πλατεία Αμερικής. Επέζησε μέχρι το θάνατο του Αττίκ, ενώ στη συνέχεια έπαψε να λειτουργεί παρά τις επανειλημμένες απόπειρες για την αναβίωσή της. Στάθηκε πάντως το πρότυπο για τα περίφημα αναψυκτήρια που γέμισαν την Αθήνα στα χρόνια του '50 και '60. Και φυσικά η Μάντρα αποτέλεσε πραγματικό φυτώριο σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως η Δανάη, η Κάκια Μένδρη, ο Ορέστης Λάσκος, ο Μίμης Τραϊφόρος και πολλοί άλλοι.
Τον απόηχο λοιπόν του μυσταγωγικού κλίματος που ζούσαν οι θαμώνες της προπολεμικής Μάνδρας μας μεταφέρει ο δίσκος της Odeon "Ξαναζώντας στη Μάντρα" του Αττίκ που εκδόθηκε το 1965 με παλιότερες ηχογραφήσεις μερικών υπέροχων τραγουδιών του δημιουργού που ερμηνεύουν σημαντικές φωνές, όπως η Ελίζα Μαρέλη, η Έλσα Λάμπο, ο Σπύρος Κορώνης και η Νινή Ζαχά. Εξαιρετικές φωνές, εξαίσιες μελωδίες, αυθεντικό κλίμα μιας άλλης εποχής που δεν έχει πάψει ποτέ να ασκεί μοναδική γοητεία.

Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Η Δανάη στα πιο όμορφα τραγούδια του Αττίκ (1966)

Ο μέγιστος τραγουδοποιός Κλέων Τριανταφύλλου, ο αγαπημένος μας Αττίκ (1885-1944), γαλλοθρεμμένος συνθέτης, στιχουργός, πιανίστας, ερμηνευτής και εμψυχωτής μουσικών παραστάσεων, μας έχει κληροδοτήσει έναν πανάκριβο θησαυρό υπέροχων μελωδιών με το χαρακτηριστικό πεζολογικό τους ύφος που τραγουδήθηκαν και ηχογραφήθηκαν αμέτρητες φορές από πληθώρα νεότερων ερμηνευτών του ελαφρού τραγουδιού. 
Η κατεξοχήν όμως γυναικεία φωνή που συνδέθηκε άρρηκτα με τις μπαλάντες του Αττίκ δεν ήταν άλλη από τη σπουδαία Δανάη Στρατηγοπούλου (1913-2009) που την ξέρουμε όλοι μόνο με το μικρό της όνομα, αφού το επίθετό της το χρησιμοποίησε μόνο για τις άλλες πνευματικές της δραστηριότητες, μιας και υπήρξε και εγκυρότατη μεταφράστρια έχοντας υπογράψει μεταξύ άλλων και την πιο δόκιμη απόδοση στα ελληνικά του Canto General του Pablo Neruda.
Ο δίσκος λοιπόν "Η Δανάη στα πιο όμορφα τραγούδια του Αττίκ", που εκδόθηκε αρχικά το 1966 από τη Philips, αλλά γνώρισε και άλλες νεότερες επανεκδόσεις, μεταξύ των οποίων και μία ψηφιακή στα μέσα της δεκαετίας του '90, μας δίνει μια μικρή γεύση αυτής της ιστορικής συνεργασίας του Αττίκ με τη Δανάη, αν και πρόκειται φυσικά για νεότερες εκτελέσεις, πολλά χρόνια μετά τον άδικο χαμό του δημιουργού στα σκοτεινά χρόνια της Γερμανικής Κατοχής. 
Στη συγκεκριμένη ηχογράφηση έχουν επιλεγεί δώδεκα ξεχωριστές μελωδικές στιγμές του Αττίκ, τις οποίες ερμηνεύει η Δανάη με τη δεξιοτεχνική πιανιστική συνοδεία του Μίμη Πλέσσα. Υπέροχες στιγμές από τους δύο σημαντικούς αυτούς καλλιτέχνες που με σεβασμό και γνώση αποτίουν τον δέοντα φόρο τιμής στον μεγάλο τραγουδοποιό. 

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

Κώστας Παπαδόπουλος: Super Hits & Syrtaki (1977)

Στην ίδια σειρά των τουριστικής αισθητικής δίσκων της εταιρίας Embassy ο μεγάλος δεξιοτέχνης του μπουζουκιού Κώστας Παπαδόπουλος ηχογράφησε έναν ακόμη δίσκο με ανάλογη αισθητική, αλλά και τίτλο. Για την ακρίβεια, ο δεύτερος δίσκος έχει τίτλο "Super Hits & Syrtaki" και εκδόθηκε το 1977 ως φυσική συνέχεια του προηγούμενου, με τον οποίο άλλωστε συνδέεται ακόμη και στο περιεχόμενο, αφού τα δυο ορχηστρικά κομμάτια που περιέχει ("Ζορμπάς", "Τα παιδιά του Πειραιά") είναι παρμένα αυτούσια από το δίσκο του 1976.
Κατά τα λοιπά, ο δίσκος περιέχει - πέρα από τα δυο προαναφερθέντα οργανικά - δώδεκα γνωστά λαϊκά σουξέ σε επανεκτέλεση με επικεφαλής της ορχήστρας τον Κώστα Παπαδόπουλο. Περιλαμβάνονται λοιπόν τραγούδια των Τόλη Βοσκόπουλου, Γρηγόρη Μπιθικώτση, Παναγιώτη Τούντα, Λυκούργου Μαρκέα, Βασίλη Δημητρίου, αλλά και Μάνου Χατζιδάκι και Μίκη Θεοδωράκη. Το ετερόκλητο αυτό υλικό ερμηνεύουν συμπαθητικά η Μαίρη Γιώτη με το Αττικό Τρίο, ο Σωκράτης Μανδήλας και ο Θόδωρος Τσανακαλιώτης.

Κυριακή, 19 Μαΐου 2019

Κώστας Παπαδόπουλος: Syrtaki (1976)

Το μπουζούκι είναι το όργανο που ταυτίζεται με το λαϊκό μας τραγούδι, έτσι που - λανθασμένα πάντως - να θεωρούμε ότι οποιοδήποτε μουσικό κομμάτι έχει μέσα μπουζούκι, είναι αυτομάτως και λαϊκό! Ή και το ανάποδο: Αν λείπει το μπουζούκι από ένα μουσικό θέμα, αυτό δεν είναι λαϊκό!
Τέλος πάντων. Οι παρεξηγήσεις και οι παρανοήσεις είναι αμέτρητες σ' αυτά τα θέματα. Πάντως είναι γεγονός ότι το άλλοτε απαξιωμένο και κατά καιρούς απαγορευμένο αυτό μουσικό όργανο, κατάφερε να συνδεθεί αδιάσπαστα με το λεγόμενο "έντεχνο" λαϊκό μας τραγούδι και να μεγαλουργήσει σε αριστουργηματικές συνθέσεις των κορυφαίων μας δημιουργών, όπως ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Μίκης Θεοδωράκης και η μεγάλη επιγονική γενιά που ακολούθησε.
Και βέβαια το μπουζούκι ανέδειξε και τους μεγάλους του δεξιοτέχνες. Κι αν στον αυτοκρατορικό θρόνο έχουν στρογγυλοκαθήσει οι δυο μεγάλοι παλιοί δεξιοτέχνες, ο Μανώλης Χιώτης και ο Γιώργος Ζαμπέτας, ήρθε η δεύτερη μεγάλη γενιά των δεξιοτεχνών που συμπορεύτηκαν με την άνδρωση του έντεχνου τραγουδιού στα χρόνια του '60. Τρεις είναι οι κορυφαίοι εκφραστές αυτής της γενιάς: Ο Λάκης Καρνέζης, ο Στέλιος Ζαφειρίου και ο Κώστας Παπαδόπουλος. Όλοι τους έχουν καταθέσει χιλιάδες εργατοώρες μέσα στα στούντιο των ηχογραφήσεων αναδεικνύοντας με την απαράμιλλη δεξιοτεχνία τους τις μελωδίες όλης εκείνης της χρυσής γενιάς συνθετών της δεκαετίας του '60, ενώ συχνά ηχογραφούσαν και προσωπικά τους άλμπουμ με ορχηστρικές μελωδίες, ιδιαίτερα μετά την τεράστια ώθηση που έδωσε στο είδος η παγκόσμια επιτυχία του "Ζορμπά" που γέννησε το περίφημο Συρτάκι.
Ο Κώστας Παπαδόπουλος (γενν. 1937) λοιπόν ηχογράφησε κατά καιρούς διάφορα ορχηστρικά άλμπουμ, όπως αυτό που σας παρουσιάζω σήμερα. Τίτλος του: "The Sound of Greece: Syrtaki". Αγγλόφωνος ο τίτλος, μιας και αυτού του είδους οι εκδόσεις είχαν εμφανώς τουριστικό προσανατολισμό, αλλά αυτό επ' ουδενί δεν ακυρώνει την αξία του περιεχομένου, γιατί ο Παπαδόπουλος, όπως και όλοι οι άλλοι κορυφαίοι σολίστες, αγαπούσαν την τέχνη τους και την αντιμετώπιζαν πάντα με απόλυτη σοβαρότητα. 
Εδώ λοιπόν ο σολίστας διάλεξε έναν κύκλο δεκατριών μελωδιών σε ρυθμό χασάπικο ή χασαποσέρβικο, δηλαδή συρτάκι. Δεν λείπει φυσικά ο "Ζορμπάς" του Μίκη Θεοδωράκη, ούτε τα "Παιδιά του Πειραιά" του Μάνου Χατζιδάκι. Και μαζί μ'αυτά ο "Ταρζάν" του Γιάννη Μαρκόπουλου, αλλά και πασίγνωστες μελωδίες των μεγάλων του ρεμπέτικου, όπως ο Βαμβακάρης, ο Τσιτσάνης, ο Παπαϊωάννου, ο Μπαγιαντέρας και ο Ζαμπέτας. Η δεξιοτεχνία του Κώστα Παπαδόπουλου είναι εκτός κριτικής φυσικά!

Σάββατο, 18 Μαΐου 2019

Λάζαρος Κουλαξίζης: Τα Μικρασιάτικα (1983)

Επιστροφή στην παράδοση με μια επιλογή μικρασιατικών σκοπών διασκευασμένων για ακορντεόν από τον κορυφαίο δεξιοτέχνη Λάζαρο Κουλαξίζη, σε μουσικές που κυλούν στο αίμα του. Μαζί του ο Αγάθωνας Ιακωβίδης που παίζει κιθάρα και μπαγλαμά.
Αντιγράφω απ' το οπισθόφυλλο του βινυλίου:
Ο Λάζαρος Κουλαξίζης (γενν. 1937) κατάγεται από οικογένεια μουσικών. Ο πατέρας και τέσσερα αδέρφια επαγγελματίες μουσικοί. Ο Νίκος Κουλαξίζης, πατέρας του Λάζαρου, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Οφρίνιο της Τουρκίας. Έμαθε αρμόνικα από τον Έλληνα δάσκαλο Παρίση. Με τον δεύτερο διωγμό ο Νίκος Κουλαξίζης βγήκε στην Καβάλα και εκεί έζησε το υπόλοιπο της ζωής του. Στη μνήμη του πατέρα του ο Λάζαρος Κουλαξίζης αφιερώνει αυτόν τον δίσκο, διότι είναι ένα δείγμα απ' τα τραγούδια που κληρονόμησε απ' τον πατέρα του.

Πέμπτη, 16 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Νάντια τώρα (1988)

Μετά την παραγωγικότατη δεκαετία του '70 η Νάντια Κωνσταντοπούλου σταδιακά αποσύρθηκε από το δισκογραφικό προσκήνιο επιστρέφοντας πλέον πολύ αραιά με νέες δουλειές, όπως αυτή που κυκλοφόρησε το 1988 με τίτλο "Νάντια τώρα" και μια τελευταία πέντε χρόνια αργότερα ("Η Νάντια και οι επτά").
Ο δίσκος λοιπόν "Νάντια τώρα", που εκδόθηκε από την εταιρία Athenaeum, ο πρώτος της ερμηνεύτριας εκτός της Columbia, σήμανε μια προσωρινή επιστροφή της στο προσκήνιο και μάλιστα με τρόπο δυναμικό, αφού περιέχει ένα εντελώς διαφορετικό μουσικό υλικό, με έντονα στοιχεία ροκ και τζαζ και πολύ πιο δυναμική ενορχήστρωση υπό την επιμέλεια του γιου της Πρίαμου Μωράκη, αξιολογότατου τζαζ μουσικού και σπουδαίου κιθαρίστα. Άλλωστε τα μισά τραγούδια του δίσκου αποτελούν συνθέσεις του Πρίαμου, ενώ τα υπόλοιπα ανήκουν στον Τάκη Μωράκη κι ένα στην ίδια τη Νάντια, η οποία έγραψε και όλους τους στίχους.

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Πέρ' απ' τις νότες (1975)

Ξαναγυρνάμε λίγο πίσω, στα μέσα της δεκαετίας του '70, όταν το 1975 η Νάντια Κωνσταντοπούλου ηχογράφησε για την Columbia τον πέμπτο προσωπικό της δίσκο με τίτλο "Πέρ' απ' τις νότες".
Φυσικά το υλικό του δίσκου έχει τα συνήθη χαρακτηριστικά του ρεπερτορίου που υπηρετούσε η σπουδαία ερμηνεύτρια. Από τα δώδεκα τραγούδια τα πέντε υπογράφει ο Τάκης Μωράκης, από δύο οι Μίμης Πλέσσας, Γιώργος Κατσαρός και Δημήτρης Μηλιός, ενώ σε επανεκτέλεση υπάρχει και ένα τραγούδι του Αττίκ. Στο φινάλε για ανεξήγητο λόγο έχουμε επανάληψη του αρχικού τραγουδιού που έδωσε τον τίτλο στο δίσκο. 
Η μουσική επιμέλεια του υλικού έχουν οι ίδιοι οι συνθέτες, ενώ η ερμηνεία της Νάντιας είναι, όπως πάντα, στέρεη και απόλυτα πειστική. Πάντως τα τραγούδια αυτά δεν ακούστηκαν ιδιαίτερα στην εποχή τους και βέβαια σήμερα είναι πια ξεχασμένα.

Τρίτη, 14 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Μπράβο (1980)

Η Νάντια Κωνσταντοπούλου κλείνει πανηγυρικά την παραγωγική της δεκαετία του '70 με το δίσκο "Μπράβο", πάλι από την Columbia. Αυτή τη φορά διάλεξε να ερμηνεύσει σε δεύτερη εκτέλεση μερικά από τα διάσημα και αγαπημένα τραγούδια της μεγάλης ιέρειας του γαλλικού τραγουδιού Edith Piaf (1915-1963). 
Πρόκειται για δέκα πασίγνωστες μελωδίες που υπογράφουν μουσικά οι: A. Gabral, J. Bouquet, M. Monnot, M. Emer, N. Glanzberg, Louiguy, C. Doumont. Τη διασκευή, ενορχήστρωση και διεύθυνση της μοντέρνας ορχήστρας έχει επωμιστεί φυσικά ο Τάκης Μωράκης, ενώ την ελληνική προσαρμογή των στίχων έκανε η Νάντια Κωνσταντοπούλου.
Για τους λάτρεις των αυθεντικών ερμηνειών - όπως εγώ - δεν είναι δυνατόν να υποκατασταθεί σε καμία περίπτωση η στενή σύνδεση αυτών των κλασικών τραγουδιών με την αιώνια φωνή της Πιάφ. Η ίδια η Νάντια φαίνεται να έχει επίγνωση της μειονεκτικής της θέσης απέναντι στο "σπουργιτάκι" του Παρισιού και κρατάει μικρό καλάθι, όπως σεμνά το ομολογεί στο σημείωμά της στο οπισθόφυλλο του δίσκου. Ασφαλώς όμως η προσπάθειά της είναι πολύ ενδιαφέρουσα και κάποια τραγούδια ακούγονται πολύ όμορφα στη δική της απόδοση.

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Από τις 45 στροφές (1966-68)

Γυρνώντας τώρα λίγο πίσω, στα χρόνια του '60 και στην εποχή που η Νάντια Κωνσταντοπούλου έκανε ακόμη τα πρώτα της βήματα στο δισκογραφικό στερέωμα, σας παρουσιάζω τέσσερα πολύ ενδιαφέροντα και σπάνια τραγούδια της που κυκλοφόρησαν στις 45 στροφές κατά το διάστημα 1966-1968. 
Πρόκειται για τέσσερα τραγούδια με μουσική του Τάκη Μωράκη, τα δυο σε στίχους Γιώργου Οικονομίδη, ένα σε στίχους Πυθαγόρα κι άλλο ένα σε στίχους της Νάντιας. Τα τραγούδια αυτά εκδόθηκαν ανά δύο σε δυο δισκάκια 45 στροφών ως εξής:
  • α' δισκάκι (SCDG 3669): "Δεν θα κλάψω", "Τώρα μη μιλάς"
  • β' δισκάκι (SCDG 3759): "Έχω και 'γω κάποια πληγή", "Θεέ μου".
Την ορχήστρα διευθύνει ο Τάκης Μωράκης.

Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Οι χρυσές επιτυχίες (1984)

Με την είσοδο της δεκαετίας του '80 η Νάντια Κωνσταντοπούλου σταδιακά αποσύρεται από το προσκήνιο αραιώνοντας πολύ τη δισκογραφική της παρουσία. Παρόλα αυτά, μέσα σ' εκείνη τη δεκαετία είχαμε κάμποσες κυκλοφορίες με το όνομά της μέσα από την προσφιλή συνήθεια των εταιριών να επανεκδίδουν παλιότερες ηχογραφήσεις σε μορφή συλλογών ή πορτρέτων.
Έτσι λοιπόν το 1984 η Columbia παρουσίασε ένα μίνι πορτρέτο της σπουδαίας ερμηνεύτριας ενταγμένο στη γνωστή σειρά "Οι Χρυσές Επιτυχίες" υπό την ετικέτα της Regal.
Το άλμπουμ περιλαμβάνει 14 τραγούδια που καλύπτουν ενδεικτικά τις δεκαετίες του '60 και '70 από την πορεία της τραγουδίστριας. Σχεδόν όλα τα τραγούδια ανήκουν φυσικά στον Τάκη Μωράκη, ενώ περιλαμβάνεται κι από ένα τραγούδι των Ανδρέα Χατζηαποστόλου και Κώστα Χατζή. Απουσιάζει το εμβληματικό "Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη", αλλά περιλαμβάνονται τα περισσότερα γνωστά σουξέ της Νάντιας, όπως τα: "Ήταν κάποιο λούνα παρκ", "Τι φταίω", "Αγαπώ ένα τύπο", "Πού πάτε κύριε", "Μαριλού", "Χθες ακόμα", "Μια κάντιλακ γκρενά", "Πες μπαλαλάικα" και φυσικά το υπέροχο "Αεροπλάνο" του Χατζή.
Σημειώνω ότι η συλλογή εκδόθηκε αργότερα και ψηφιακά, αλλά πλέον βρίσκεται εκτός κυκλοφορίας.

Σάββατο, 11 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Η Νάντια τραγουδάει ταγκό (1976)

Γυρίζουμε πάλι λίγο πίσω, στο 1976, τη χρονιά που η Νάντια Κωνσταντοπούλου μας πρόσφερε το άλμπουμ "Νάντια '77". Την ίδια χρονιά λοιπόν ηχογράφησε κι έναν δεύτερο προσωπικό δίσκο με τίτλο "Η Νάντια τραγουδάει ταγκό" για τον Columbia.
Πρόκειται για μια πολύ ταιριαστή μουσική φόρμα για τη φωνή της Νάντιας. Το "ταγκό" υπήρξε πάντα ο κυρίαρχος ρυθμός του ελαφρού τραγουδιού κι εδώ δίνεται η ευκαιρία στη σπουδαία ερμηνεύτρια να ξεδιπλώσει αβίαστα όλο της το ταλέντο. 
Με τη μουσική επιμέλεια και διεύθυνση του Τάκη Μωράκη η Νάντια ερμηνεύει σε δεύτερη εκτέλεση δώδεκα "ταγκό", τα μισά σε μουσική του Μωράκη και τα υπόλοιπα σε κατάλληλες διασκευές από ξένες συνθέσεις (Castelano, Eduardo Bianco, Filiberto-Panacolla, Mario Melfi). 
Περιέχεται επίσης το κλασικό ταγκό του Μάνου Χατζιδάκι "Μια μαύρη Φορντ" από την "Οδό Ονείρων", ενώ ο δίσκος κλείνει με το αριστουργηματικό τραγούδι του Τάκη Μωράκη σε στίχους Γ. Φερμάνογλου "Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη" που γράφτηκε το 1956 για τις ανάγκες της διεθνούς κινηματογραφικής παραγωγής "Το παιδί και το δελφίνι".

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Πρέπει (1978)

Δυο χρόνια μετά το "Νάντια '77", το 1978 η Νάντια Κωνσταντοπούλου ηχογραφεί τον όγδοο κατά σειρά προσωπικό της δίσκο με τίτλο "Πρέπει", πάντα από την Columbia.
Πρόκειται για ένα συμπαθητικό άλμπουμ με δώδεκα στυλιζαρισμένα τραγούδια σε μουσική του Τάκη Μωράκη και στίχους της Νάντιας, εκτός από ένα που έχει στίχους του Κώστα Ρουβινέτη. Η ενορχήστρωση που υπογράφεται από τον συνθέτη έχει τα τυπικά χαρακτηριστικά του διεθνούς ελαφρού τραγουδιού της εποχής, ενώ η ερμηνεία της Νάντιας κινείται στα ίδια πάντα υψηλά στάνταρ. Μερικά τραγούδια ακούστηκαν αρκετά εκείνο τον καιρό, όπως το ομότιτλο "Πρέπει" και το "Είναι κανείς εδώ". Συμπαθητικά ακούγονται και τα υπόλοιπα, αν και σήμερα νομίζω πως είναι τελείως ξεχασμένα.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Νάντια '77 (1976)

Στην παραγωγικότατη δεκαετία του '70 η Νάντια Κωνσταντοπούλου είχε συνεχή δισκογραφική παρουσία με αλλεπάλληλους προσωπικούς δίσκους πάντα από την ΕΜΙ. Από το 1971 που κυκλοφόρησε ο τρίτος προσωπικός της δίσκος με τίτλο "Νάντια '72" μέχρι το 1976 που κυκλοφόρησε το "Νάντια '77" μεσολάβησαν ακόμη τρεις δίσκοι της: "Τραγουδά η Νάντια" (1974), "Πέρα από τις νότες" (1975), "Η Νάντια τραγουδά ταγκό" (1976). Ακολούθησαν επίσης κάμποσοι ακόμη προσωπικοί δίσκοι, αλλά η παρουσία της μετά το 1980 άρχισε σταδιακά να αραιώνει, μιας και το είδος που υπηρετούσε δε φαινόταν πια να έχει απήχηση στον κόσμο.
Το άλμπουμ "Νάντια '77" περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια στο τυποποιημένο ύφος της τραγουδίστριας, συμπαθητικά, αλλά χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις. Οι συνθέσεις του Τάκη Μωράκη κατέχουν τη μερίδα του λέοντος με επτά μελωδικές στιγμές σε στίχους κυρίως της Νάντιας, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια υπογράφουν οι Γιώργος Μουζάκης, Μιχάλης Καρράς και Κώστας Πρέντας. Η ερμηνεία της Νάντιας είναι πάντα το μεγάλο ατού κι αυτού του δίσκου που δεν ανέδειξε κάποιο σουξέ. Εντυπωσιακή πάντως η φωτογραφία της στο εξώφυλλο!

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

Νάντια Κωνσταντοπούλου: Νάντια '72 (1971)

Η Κωνσταντίνα Κωνσταντοπούλου, η αγαπημένη Νάντια Κωνσταντοπούλου (1933/36-2016), υπήρξε μια κορυφαία ερμηνεύτρια του "ελαφρού" τραγουδιού. Ανήκει στη δεύτερη μεταπολεμική γενιά του συγκεκριμένου είδους, καθώς η ακμή της σημειώθηκε στις δεκαετίες του '60 και '70. Το πρώτο της δισκογραφικό φανέρωμα καταγράφεται το 1958, ενώ από το 1961 και μετά η πορεία της ήταν απόλυτα συνυφασμένη με την πορεία του σπουδαίου ελαφρού συνθέτη Τάκη Μωράκη, μόνιμου συντρόφου της στη ζωή και στο τραγούδι. 
Ο Τάκης Μωράκης (1916-1991) δε χρειάζεται βέβαια ιδιαίτερες συστάσεις για τους ενημερωμένους φιλόμουσους. Θυμίζω πάντως τις τρεις πιο χαρακτηριστικές "στιγμές" της πολύχρονης μουσικής του διαδρομής: Η πρώτη είναι η πασίγνωστη διασκευή του θρυλικού "Τσοπανάκου" που για δεκαετίες αποτελούσε το εμβληματικό σήμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Η δεύτερη - και κορυφαία - στιγμή του είναι το αριστουργηματικό τραγούδι "Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη" που έγραψε για την ξένη ταινία "Το παιδί και το δελφίνι" (1957) κι ευτύχησε να γίνει διεθνής επιτυχία ερμηνευμένο από τη Σοφία Λόρεν και τον Τώνη Μαρούδα! Η τρίτη του στιγμή είναι αυτή που τον συνδέει για πρώτη φορά τόσο πετυχημένα με τη Νάντια Κωνσταντοπούλου, όταν κέρδισαν μαζί το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης το 1964 με το τραγούδι "Ποιος".
Από τα μέσα της δεκαετίας του '60, όταν άρχισε σιγά σιγά να κυριαρχεί ο δίσκος 33 στροφών, η Νάντια Κωνσταντοπούλου είχε μια συνεχή δισκογραφική παρουσία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80 ερμηνεύοντας σχεδόν αποκλειστικά συνθέσεις του Τάκη Μωράκη γράφοντας μάλιστα η ίδια τους στίχους. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου "Νάντια '72" που κυκλοφόρησε το 1971 από την Columbia. Η μουσική του Μωράκη ήταν φυσικό πια αυτή την εποχή να έχει προσαρμοστεί στις νέες τάσεις του τραγουδιού κι έτσι αυτά τα τραγούδια βρίσκονται κοντά στη φόρμα του ελαφρολαϊκού. Η ερμηνεία της Νάντιας είναι ό,τι ξεχωρίζει από το δίσκο που ανέδειξε το μεγάλο σουξέ "Μια κάντιλακ γκρενά", ένα χαριτωμένο ταγκό που μεταλλάσσεται έξυπνα σε ζεϊμπέκικο και ακούστηκε πολύ εκείνο τον καιρό.

Δευτέρα, 6 Μαΐου 2019

Δώρος Γεωργιάδης: Παγκόσμιος πολίτης (1987)

Το 1987 ο Δώρος Γεωργιάδης ηχογραφεί για λογαριασμό της νεοσύστατης τότε ψηφιακής εταιρίας Αλέξανδρος ΑΕ έναν διπλό ψηφιακό δίσκο σε παράλληλη κυκλοφορία με την αναλογική του έκδοση, ο οποίος περιλαμβάνει δύο μικρότερους κύκλους τραγουδιών. Ο πρώτος κύκλος έχει τίτλο "Παγκόσμιος πολίτης" και αποτελείται από επτά συνθέσεις του Δώρου που ερμηνεύει ο ίδιος. Ο δεύτερος επιγράφεται "Μπράβο σου Ανδρέα, μπράβο σου" και περιλαμβάνει οκτώ λαϊκά τραγούδια, από τα οποία τα δύο είναι δικά του, ενώ τα υπόλοιπα γράφτηκαν από τους Ηλία Καραγιάννη, Νίκο Καρβέλα, Μάκη Χριστοδουλόπουλο και Ηλία Μπάσσιο. Τα ερμηνεύει η λαϊκή τραγουδίστρια Άννα Βυτινάρου. Κάποια από αυτά είναι σε δεύτερη εκτέλεση. Όλα είναι ενορχηστρωμένα από τον Δώρο Γεωργιάδη.
Το τραγούδι "Απ' όλα τα παιδιά ζητώ συγγνώμη" το ξαναβρήκαμε και στο δίσκο "Εγώ ζωγράφισα τη γη", όπου το είχε ερμηνεύσει ο Πασχάλης. Πέρα απ' αυτό το τραγουδάκι δε βρίσκω κάποιο ενδιαφέρον στο ετερόκλητο περιεχόμενο του δίσκου. Σίγουρα είναι ένας από τους πρώτους ψηφιακούς δίσκους στην Ελλάδα, αν και δε φάνηκε ιδιαίτερα γούρικος για την εταιρία, γιατί δεν περπάτησε εμπορικά και μάλλον ξεχάστηκε νωρίς...

Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

Δώρος Γεωργιάδης, Πασχάλης: Εγώ ζωγράφισα τη γη (1983)

Μετά το κλείσιμο της παραγωγικής δεκαετίας του '70 η παρουσία του Δώρου Γεωργιάδη στα δισκογραφικά μας πράγματα έγινε πιο αραιή, αν και ποτέ δε διακόπηκε οριστικά, ακόμη κι όταν ο δημιουργός επέστρεψε για μόνιμη εγκατάσταση στην Κύπρο.
Το 1983 λοιπόν μας έδωσε ακόμη ένα προσωπικό άλμπουμ με τίτλο "Εγώ ζωγράφισα τη γη" που εκδόθηκε από τη Philips και περιλαμβάνει ένδεκα καινούργια τραγούδια σε δική του μουσική πάνω σε στίχους της Σώτιας Τσώτου, της ξεχωριστής αυτής στιχουργού που συμπορεύτηκε μαζί του σχεδόν σε όλη του τη μουσική διαδρομή.
Ο δίσκος αποπνέει μια διάθεση εξομολόγησης για τους αμαρτωλούς εαυτούς μας είτε σε επίπεδο καθημερινότητας (π.χ. άμβλωση), είτε σε επίπεδο παγκόσμιας τάξης πραγμάτων με επίμονες αναφορές στον πυρηνικό όλεθρο και τον επαπειλούμενο τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Συχνά οι στίχοι εκτρέπονται σε μια μεγαλοστομία που τους κάνει σήμερα να ακούγονται κάπως αφελείς, αλλά το όλο πνεύμα του δίσκου εκπέμπει μια ειλικρίνεια αφοπλιστικής εξομολόγησης. Ίσως γιατί στο κέντρο του προβληματισμού βρίσκονται τα παιδιά, στα οποία άλλωστε είναι αφιερωμένο το πιο δυνατό τραγούδι του δίσκου ("Απ' όλα τα παιδιά ζητώ συγγνώμη"). Ξεχωρίζουν επίσης οι τρυφερές μπαλάντες "Χρυσαλλίδα" και "Χαμογέλασε στον ήλιο".
Η μουσική του Δώρου Γεωργιάδη κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ ποπ και ροκ μπαλάντας, ενώ αποκλειστικός ερμηνευτής είναι ο Πασχάλης, πολύ πιο ώριμος πια από την εποχή που έχτισε τον προσωπικό του μύθο μέσα από τα κοσμαγάπητα ποπ σουξεδάκια της δεκαετίας του '60. Τον συνοδεύει παιδική χορωδία. Την ενορχήστρωση έχει επιμεληθεί ο συνθέτης.

Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Δώρος Γεωργιάδης: Όπου και να 'σαι (1978)

Ο δίσκος "Περάσαν 2000 χρόνια" (1976) στάθηκε μάλλον μια παρένθεση στο συνθετικό ύφος του Δώρου Γεωργιάδη, γιατί η αμέσως επόμενη προσωπική δουλειά του με τίτλο "Όπου και να 'σαι" επανέρχεται στο οικείο ελαφρολαϊκό ύφος που χαρακτήριζε τις πρώτες του δισκογραφικές καταθέσεις στη Minos (1971-1974).
Ο δίσκος εκδόθηκε το 1978 από την Polydor, αφού μεσολάβησε την προηγούμενη χρονιά η μεγάλη διάκρισή του στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, όπου κατέκτησε το πρώτο βραβείο σύνθεσης με το τραγούδι "Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή" που τραγούδησε η Άννα Βίσση. 
Περιλαμβάνει δώδεκα ευχάριστα τραγουδάκια σε στίχους της Σώτιας Τσώτου, του Μάνου Κουφιανάκη, του Σταύρου Σιδερά, του Κύπριου ποιητή Μιχάλη Πασιαρδή και δικούς του. Μοναδικός ερμηνευτής του δίσκου ο ίδιος. Εκτός από το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο στο δίσκο, τα υπόλοιπα δεν ακούστηκαν ιδιαίτερα και γρήγορα ξεχάστηκαν δείχνοντας πλέον φανερά τα σημάδια της σταδιακής υποχώρησης του δημιουργού από την πρωτοκαθεδρία που είχε τα προηγούμενα χρόνια. 

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2019

Δώρος Γεωργιάδης: Περάσαν 2000 χρόνια (1976)

Το 1976 ο Δώρος Γεωργιάδης, κλείνοντας έναν πρώτο δισκογραφικό κύκλο στη Minos με ελαφρολαϊκού τύπου τραγούδια, μετακινήθηκε στη Philips (Polydor), όπου παρουσίασε το δίσκο "Περάσαν 2000 χρόνια" σε συνεργασία με τον Σταύρο Σιδερά, με τον οποίο μοιράστηκε την ερμηνεία των τραγουδιών. 
Ο Σταύρος Σιδεράς, συνομήλικος και συμπατριώτης του Δώρου Γεωργιάδη, αξίζει μιας μικρής μνείας, γιατί πρόκειται για μια πολυσχιδή καλλιτεχνική προσωπικότητα που ξεκίνησε ως μουσικός και στιχουργός, αλλά στη συνέχεια καταπιάστηκε και με πολλά άλλα πράγματα, όπως η ραδιοφωνική παραγωγή, η σκηνοθεσία και τελικά το μουσικό θέατρο, όπου έδωσε και το σημαντικότερο μέρος του έργου του υπογράφοντας πάμπολλα λιμπρέτα σε μεγάλες παραγωγές ροκ όπερας (όπως οι "Δαίμονες" του Νίκου Καρβέλα).
Επανέρχομαι όμως στο δίσκο, ο οποίος αποτελεί ένα ιδιότυπο μίγμα νεοχριστιανικής ροκ και ποπ σύνθεσης με υπόγεια ηλεκτρονικά και συμφωνικά ηχοχρώματα. Εκ των υστέρων το έργο ηχεί αρκετά αφελές και πομπώδες με μια, ας την πούμε, μεγαλοϊδεατική και επίμονα πεσιμιστική οπτική, αλλά στην εποχή του έκανε ισχυρή εντύπωση και μερικά μέρη του ακούστηκαν πολύ. Άλλωστε η μελωδική φλέβα του συνθέτη είναι κι εδώ εμφανής.
ΥΓ. Ευχαριστώ θερμά τον φίλο Σωφρόνη που βοήθησε αποφασιστικά στην ολοκληρωμένη παρουσίαση του έργου.

Πέμπτη, 2 Μαΐου 2019

Δώρος Γεωργιάδης: Ταξίδευα παιδί κι εγώ (1971)

Ο αξιόλογος Κύπριος τραγουδοποιός Δώρος Γεωργιάδης (Λευκωσία, 1947) πρωτοεμφανίστηκε στο ελληνικό τραγούδι στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60 ηχογραφώντας κάμποσα 45άρια με τραγουδάκια στο ποπ ύφος της εποχής. Το 1971 ο Μίμης Πλέσσας τον αξιοποίησε ως ερμηνευτή του κύκλου τραγουδιών "Το πανόραμα" (ο δίσκος αυτός μερικά χρόνια αργότερα ηχογραφήθηκε εκ νέου με άλλους τραγουδιστές). Την ίδια χρονιά μας παρουσίασε και τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Ταξίδευα παιδί κι εγώ".
Ο δίσκος αυτός αποτέλεσε και το αποφασιστικό βήμα για να καθιερωθεί ο Γεωργιάδης αμέσως στο μουσικό μας στερέωμα. Το ομότιτλο τραγούδι (σε στίχους της Σώτιας Τσώτου) γνώρισε μεγάλη επιτυχία κι έγινε το μεγάλο εφαλτήριο στη σπουδαία πορεία του ως το τέλος εκείνης της πολύ παραγωγικής του δεκαετίας. Από τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου τα τρία είχαν δική του μουσική, ενώ τα υπόλοιπα έγραψαν οι Γιώργος Μητσάκης, Μίμης Πλέσσας, Θόδωρος Δερβενιώτης, Λυκούργος Μαρκέας, Γιώργος Κατσαρός, Κώστας Μυλωνάς και Δημήτρης Αναστασίου. Με εξαίρεση το τραγούδι του τίτλου και ίσως τις "Ψιλοσυννεφιές" του Μητσάκη, τα υπόλοιπα δεν ακούστηκαν ιδιαίτερα, αλλά το τραγούδι του τίτλου ήταν αρκετό, για να δώσει ώθηση σε ολόκληρο το δίσκο.
Σημειώνω ότι αυτός είναι και ο μοναδικός προσωπικός δίσκος του Δώρου Γεωργιάδη (μαζί με το "Πανόραμα" του Πλέσσα) που γνώρισε ψηφιακή επανέκδοση, ενώ όλη η υπόλοιπη δισκογραφία του παραμένει αναλογική.

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2019

Νίκος Γούναρης (Fidelity, 1967)

Δεύτερη μέρα του Πάσχα σήμερα και συγχρόνως η γιορτή του Αγίου Γεωργίου. Θυμήθηκα λοιπόν ένα παλιό χαριτωμένο τραγουδάκι του Νίκου Γούναρη για τον Άη Γιώργη στο Λυκαβηττό κι έτσι οδηγήθηκα στη σκέψη να σας παρουσιάσω έναν ολόκληρο δίσκο του μεγάλου αυτού τραγουδιστή που περιέχει βέβαια και το συγκεκριμένο τραγούδι.
Ο Νίκος Γούναρης γεννήθηκε στη Ζαγορά του Πηλίου το 1915. Ήταν συμπατριώτης δηλαδή του λαϊκού συνθέτη Θόδωρου Δερβενιώτη. Και στέκομαι σ' αυτό, γιατί την εποχή που μεσουράνησε στο μουσικό μας στερέωμα ο Νίκος Γούναρης, τη δεκαετία του '50, μαίνονταν ένας ακήρυχτος πόλεμος ανάμεσα στο λαϊκό το το ελαφρό τραγούδι και μάλιστα ο Βασίλης Τσιτσάνης είχε πει τότε ότι όσο υπάρχει ο Γούναρης, δεν πρόκειται ποτέ το λαϊκό τραγούδι να κερδίσει τα πρωτεία! Είναι αλήθεια πάντως ότι ο Νίκος Γούναρης γνώρισε τεράστια δημοτικότητα ερμηνεύοντας μόνος του ή σε συνεργασία με το Τρίο Μπελκάντο ένα ευρύ ρεπερτόριο που συχνά ξέφευγε από τα στενά όρια του ελαφρού και αγκάλιαζε ακόμη και το λαϊκό, αλλά και το δημοτικό. Ο Γούναρης ήταν στενός φίλος του Φώτη Πολυμέρη και συνεργάστηκε πολύ μαζί του. Πέθανε νεότατος το 1965.
Ο σημερινός λοιπόν δίσκος είναι μια συλλογή δώδεκα δικών του συνθέσεων και κυκλοφόρησε μεταθανάτια από τη Fidelity το 1967. Πρόκειται για ετερόκλητο υλικό που αναδεικνύει και όλη την ερμηνευτική γκάμα του σπουδαίου καλλιτέχνη. Μπουζούκι παίζει ο Φώτης Γκόνης, ενώ την ορχήστρα επιμελήθηκε ο Γιώργος Στρατής.

Κυριακή, 28 Απριλίου 2019

Δόμνα Σαμίου: Της Λαμπρής και της Άνοιξης (2012)

Ο μεγάλη θεραπαινίδα της παραδοσιακής μας μουσικής Δόμνα Σαμίου (1928-2012) υπηρέτησε το ελληνικό παραδοσιακό τραγούδι με συνέπεια επί δεκαετίες είτε ως ερμηνεύτρια, είτε ως μελετήτρια και μουσικολόγος. Έχει καταθέσει μια πλουσιότατη δισκογραφική παρακαταθήκη με συλλογές τραγουδιών από κάθε μεριά της ελληνικής γης χωρίς να δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στο ξεχωριστό ύφος τραγουδιού του κάθε τόπου, ενώ πάμπολλες είναι και οι θεματικές δισκογραφικές της καταθέσεις.
Έτσι λοιπόν το 1988 κυκλοφόρησε η συλλογή "Τα πασχαλιάτικα", όπου συγκέντρωσε και ερμήνευσε παραδοσιακά τραγούδια που χορεύονται και τραγουδιούνται τη μέρα του Πάσχα σε όλη την Ελλάδα. Το 2012, τη χρονιά του θανάτου της, κυκλοφόρησε μια νέα συλλογή τέτοιων τραγουδιών που επιμελήθηκε η ίδια με τίτλο "Της Λαμπρής και της Άνοιξης", η οποία αντλήθηκε από το αρχείο του Καλλιτεχνικού Συλλόγου Δημοτικής Μουσικής "Δόμνα Σαμίου" και φυσικά αφιερώθηκε στη μνήμη της. Η συλλογή περιλαμβάνει δύο μικρότερες θεματικές ενότητες, μία για τη μέρα της Λαμπρής κι άλλη μία για την Άνοιξη και ιδιαίτερα για την Πρωτομαγιά που συνήθως - όπως φέτος - έρχεται σχεδόν αμέσως μετά τη Λαμπρή.
Ο δίσκος περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια και δύο οργανικά χορευτικά κομμάτια που καλύπτουν σχεδόν κάθε γωνιά του ελληνισμού (Μικρά Ασία, Θράκη, Ήπειρος, Θεσσαλία, Ρούμελη, Πελοπόννησος. Κρήτη, νησιά). Τραγουδά η ίδια η Δόμνα Σαμίου, καθώς και οι: Βαγγέλης Δημούδης, Σάββας Σιάτρας, Βασίλης Κολοβός, Θανάσης Μωραΐτης, Δημήτρης Σκουλάς και διάφορα χορωδιακά σχήματα.