Η Ειρήνη Παπά τραγουδά Θεοδωράκη

Η διάσημη Ελληνίδα ηθοποιός Ειρήνη Παπά είχε και μια αξιοπρόσεκτη παρουσία στο χώρο του τραγουδιού συνεργαζόμενη με μερικούς από τους μεγάλους μας συνθέτες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλος και ο Βαγγέλης Παπαθανασίου. Με τον Μίκη Θεοδωράκη μάλιστα η συνεργασία της ήταν μακρόχρονη, αφού πρωτοσυναντήθηκαν στην ταινία "Ηλέκτρα" (1962) και λίγο αργότερα στον "Ζορμπά" (1964), ενώ το 1969 ηχογράφησε στη Νέα Υόρκη έναν ολοκληρωμένο δίσκο με τραγούδια του συνθέτη (κυκλοφορεί από την FM Records).
Κατά τη διετία 1969-1970 ηχογράφησε στην Ιταλία δύο 45άρια με τέσσερα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη στην ιταλική γλώσσα βασισμένα σε μελωδίες παλιότερων τραγουδιών του. Το δισκάκι του 1969 είχε τα τραγούδια "Per te" και "Il mio Aprile". Το παρόν 45άρι του 1970 περιλαμβάνει τα τραγούδια La soglia και So cos'e' πάνω στις μελωδίες αντίστοιχα των τραγουδιών "Το ψωμί είναι στο τραπέζι" (από τη Γειτονιά των αγγέλων, 1963) και "Βραδιάζει" (από την Πολιτεία Β', 1964). Όμορφες και τρυφερές ερμηνείες από τη μεγάλη μας ηθοποιό.
Το δισκάκι είναι της φίλης μου Βασιλικής από τη Λάρισα, την οποία κι ευχαριστώ από καρδιάς!

Η Ίρμα Κολάση σε παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια (1954)

Η Ίρμα Κολάση (1918-2012) υπήρξε διάσημη ελληνίδα μεσόφωνος αρμενογαλλικής καταγωγής, εξαδέλφη του σημαντικού βιολονίστα και αρχιμουσικού Βύρωνα Κολάση. Η φήμη της βασίστηκε αποκλειστικά στις ζωντανές της εμφανίσεις και κάποιες δισκογραφικές της καταγραφές. Έχει εύστοχα χαρακτηριστεί ως η Ελληνίδα Victoria de los Angeles. Υπήρξε παιδί θαύμα, καθώς σε ηλικία 16 ετών ήταν ήδη καθηγήτρια μουσικής! Σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, πιάνο με τον Θησέα Πίνδιο (Α' βραβείο) και φωνητική με τη Μάγκυ Καρατζά (Α' βραβείο), αποφοιτώντας το 1938. Συνέχισε στην Ακαδημία Αγίας Καικιλίας Ρώμης με τον περίφημο συνθέτη και πιανίστα Αλφρέντο Καζέλα. 

Στο διάστημα 1940-1949 ήταν καθηγήτρια τραγουδιού στο Ελληνικό Ωδείο και εμφανιζόταν σε παραστάσεις της Λυρικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου, όπως: «Μπαττερφλάι» (1940), «Βοκκάκιος» (1941), «Ο Βαρόνος ατσίγγανος» (1941), «Κουρέας της Σεβίλλης» (1942), «Ηλέκτρα» (1942), «Μια Νύχτα στη Βενετία» (1943) και άλλα. 

Επιδιώκοντας τη διεθνή της καριέρα εγκαταστάθηκε το 1949 στο Παρίσι, όπου και εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε συναυλία της γαλλικής Ραδιοφωνίας. Στη δεκαετία του 1950 είχε πλέον καθιερωθεί ως σημαντική ερμηνεύτρια της νεότερης μουσικής και αρκετά έργα σύγχρονων συνθετών γράφτηκαν ειδικά για τη φωνή της. Έκανε μεγάλη καριέρα τραγουδώντας στο Παρίσι, στην Ολλανδία, στο Λονδίνο και σε πολλά άλλα μέρη. Συνεργάστηκε με κορυφαίες προσωπικότητες, όπως ο Ίγκορ Στραβίνσκι, του οποίου τραγούδησε τον "Οιδίποδα Τύραννο" με αφηγητή τον Κοκτό, ο Σεργέι Προκόφιεφ ή ο Ζορζ Ορίκ, υπό την πιανιστική συνοδεία του οποίου ερμήνευσε τη σύνθεσή του "Αραβικά Ποιήματά". 

Η συγκεκριμένη ιστορική έκδοση της Decca φιλοξενεί τη φωνή της Ίρμας Κολάση σε ερμηνείες της πάνω σε υλικό από την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Τη συνοδεύει ο πιανίστας Andre Collard. Η ηχογράφηση έγινε το 1954.

Τρία "επώνυμα" κουαρτέτα του Haydn

Άλλο ένα αγαπημένο μου βινύλιο από την ιδιαίτερα επιμελημένη σειρά της Philips "Musica da camera". Τρία πανέμορφα Κουρτέτα Εγχόρδων του πολυγραφότατου αυστριακού συνθέτη της κλασικής περιόδου Joseph Haydn (1732-1809). Πρόκειται για τρία "επώνυμα" κουαρτέτα, ένα πρώιμο με τίτλο "Σερενάτα" (op.3, No 5), ένα της μεσαίας περιόδου με τίτλο "Ο κορυδαλλός" (op.64, No 5) κι ένα της όψιμης, και συγκεκριμένα το 2ο από τον μεγάλο κύκλο κουαρτέτων op.76 με τίτλο "Οι πέμπτες". Και τα τρία κουαρτέτα ακολουθούν την τυποποιημένη τετραμερή ανάπτυξη. Ερμηνεύει το κορυφαίο μεταπολεμικό σύνολο Quartetto Italiano σε μια κρυστάλλινη ηχογράφηση του 1965.

 

 LP | Philips | 1965 | Flac | Πλήρη Εξώφυλλα

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ

Προσφυγιά, 2016 μ.Χ.

Η σύγχρονη προσφυγιά, ράπισμα στα μούτρα της υποκριτικής δημοκρατίας μιας παραπαίουσας Ευρώπης που αδυνατεί να συγκαλύψει το αποκρουστικό της πρόσωπο και μιας αδύναμης Ελλάδας που πασχίζει μάταια να περισώσει τα προσχήματα...

Η Ειρήνη Παπά τραγουδά στα ιταλικά το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη "Το ψωμί είναι στο τραπέζι" με τίτλο "La soglia" σε στίχους Audrey Nohra Stainton από δισκάκι 45 στροφών του 1970. Μοιάζει ωστόσο μακρινή και ξεχασμένη εκείνη η εποχή της αλληλεγγύης που ξεπηδούσε αυθόρμητα από μια γνήσια και ανυστερόβουλη ανθρωπιά. 
Το ίδιο πνεύμα απηχούσε και το πανέμορφο τραγούδι "Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι" (1963) των Σταύρου Ξαρχάκου και Λευτέρη Παπαδόπουλου με τη μαγική ερμηνεία της Βίκυς Μοσχολιού: "Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι | κάποιος πονεμένος θα βρεθεί...". Το 1971 ο Δήμος Μούτσης κι ο Μάνος Ελευθερίου επικαλούνταν τον δικό τους "Άγιο Φεβρουάριο", για να ξορκίσουν την προσφυγιά του '22: "Πρόσφυγα σ' έριξαν εδώ | κι ο χάρος έξι βήματα | τα χρόνια που 'ρθα να σε δω | μέσα στα παραπήγματα...". Ένα χρόνο αργότερα ο Απόστολος Καλδάρας θρηνολογούσε τον ξερριζωμό του μικρασιατικού ελληνισμού με τα λόγια του Πυθαγόρα και τη φωνή του Γιώργου Νταλάρα: "Σε ποια πέτρα σε ποιο χώμα | να ριζώσεις τώρα πια | κι απ' το θάνατο ακόμα | πιο πικρή είσαι προσφυγιά..."

Από τον Mozart στον Ελύτη...

Σας παρουσιάζω μια έξοχη εγγραφή δύο κοντσέρτων για πιάνο του Wolfgang Amadeus Mozart ερμηνευμένων υποδειγματικά από τον μεγάλο Ούγγρο πιανίστα Rudolf Serkin με τη συνοδεία της Συμφωνικής Ορχήστρας της Κολούμπια υπό τη διεύθυνση του μυθικού αρχιμουσικού Georg Szell (CBS/SONY, 1964). 

Πρόκειται για δύο κοντσέρτα της ώριμης δημιουργικής περιόδου του μεγαλοφυούς συνθέτη. Το υπ' αριθμόν 19 κατέχει τη θέση 459 στον κατάλογο των έργων του, ενώ το υπ' αριθμόν 20 τη θέση 466. 

Θέλω να σταθώ ιδιαίτερα στο κοντσέρτο αρ. 20 που ανήκει στα μεγαλύτερα αριστουργήματα του είδους, προσωπικά μάλιστα το τοποθετώ χωρίς καμία επιφύλαξη στην πρώτη θέση των πιανιστικών κοντσέρτων όλων των εποχών! Το πρώτο μέρος διακρίνεται για τη δυναμική του ανάπτυξη, ενώ το τρίτο διαθέτει έναν καταπληκτικό κυκλικό ρυθμό που σε παρασύρει. 

Ωστόσο το μεσαίο μέρος ("Romance") αποτελεί την κορύφωση του έργου με μια θεσπέσια μελωδία. Τι το ιδιαίτερο έχει όμως αυτή η μελωδία; Μα, αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για ένα ωραιότατο, αν και μάλλον άγνωστο, ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη από τη συλλογή "Τα ετεροθαλή" (1974) με τον ίδιο ακριβώς τίτλο:

Romance

Όμορφη λυπητερή ζωή
Πιάνο μακρινό υποχθόνιο
Το κεφάλι μου ακουμπάει στον Πόλο
Και τα χόρτα με κυριεύουν

Γάγγη κρυφέ της νύχτας πού με παίρνεις;
Από μαύρους καπνούς βλέπω δορκάδες
Μες στο ασήμι να τρέχουν να τρέχουν
Και δε ζω και δεν έχω πεθάνει

Ούτε ο έρωτας ούτε κι η δόξα
Ούτε τ' όνειρο ούτε δεν ήταν
Με το πλάι κοιμούμαι κοιμούμαι
Κι ακούω τις μηχανές της γης που ταξιδεύει.

Η Βίκυ Μοσχολιού τραγουδάει τον Άγιο Βαλεντίνο

Σταμάτης Κραουνάκης - Λίνα Νικολακοπούλου
"Του Αγίου Βαλεντίνου"
Βίκυ Μοσχολιού
45 ΣΤΡΟΦΕΣ | LYRA | 1985 | MP3 @320 | Εξώφυλλα

Ένα 45άρι του δίδυμου Σταμάτη Κραουνάκη και Λίνας Νικολακοπούλου κυκλοφόρησε το 1985 με ένα μόνο τραγούδι. Τίτλος του "Του Αγίου Βαλεντίνου". Ερμηνεύτρια η μεγάλη Βίκυ Μοσχολιού. Επρόκειτο για παραγγελία του Β' Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας για την αντίστοιχη επέτειο. Παίχτηκε πρώτα στο ραδιόφωνο στις 14 Φεβρουαρίου και στη συνέχεια βγήκε σε δίσκο.
Το τραγούδι αργότερα περιλήφθηκε στο premium CD του ΔΙΦΩΝΟΥ (τεύχος 44) μαζί με ολόκληρο το δίσκο "Σκουριασμένα χείλια" (1981), όπου είχε πραγματοποιηθεί η πρώτη συνάντηση και των τριών συντελεστών του συγκεκριμένου τραγουδιού.

 

 

                                                                                                                                             ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ

Ελένη Καραΐνδρου: Μουσική και τραγούδια για το θέατρο (2015)

Μπορεί η Ελένη Καραΐνδρου να έγινε διάσημη για τη σπουδαία κινηματογραφική της μουσική, ιδιαίτερα αυτή που συνοδεύει τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου, αλλά η σχέση της με το θέατρο υπήρξε πάντα πολύ στενότερη κι έχει αποδώσει μοναδικούς καρπούς, οι οποίοι επί δεκαετίες παρέμεναν ανέκδοτοι και στη σκιά των δημοφιλών της κινηματογραφικών soundtrack. Επιτέλους το 2010 η ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ μας χάρισε μια πρώτη χορταστική έκδοση (τριπλό άλμπουμ) με θεατρικές μουσικές της γραμμένες αποκλειστικά για παραστάσεις του συζύγου της και σκηνοθέτη Αντώνη Αντύπα.
Πρόσφατα όμως, στα τέλη του περασμένου χρόνου, είχαμε την ευτυχία να κυκλοφορήσει ένα δεύτερο διπλό άλμπουμ από την ίδια εταιρία με θεατρικές μουσικές και τραγούδια από δώδεκα άλλες παραστάσεις που ανέβηκαν στο διάστημα από το 1983 μέχρι το 2011. 

Ο πρώτος δίσκος περιλαμβάνει έργα σκηνοθετημένα από τον Λευτέρη Βογιατζή και τον Ζυλ Ντασσέν, ενώ ο δεύτερος παραστάσεις του Αντώνη Αντύπα, της Μάγιας Λυμπεροπούλου και του Βασίλη Παπαβασιλείου. Αξιοπρόσεκτο ότι για δύο διαδοχικές σεζόν η Καραΐνδρου έγραψε μουσική για τον "Γλάρο" του Τσέχοφ, πρώτα σε σκηνοθεσία του Ντασσέν για το Εθνικό Θέατρο κι αμέσως μετά για τη Μικρή Αυλαία της ΕΡΤ σε σκηνοθεσία Αντώνη Αντύπα. Σημειώνουμε επίσης τη μουσική για το "Θάνατο του εμποράκου" του Άρθουρ Μίλερ που αποτέλεσε το κύκνειο θεατρικό άσμα του Ντασσέν. Και φυσικά το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη "Διαμάντια και Μπλουζ" που σκηνοθέτησε ο Βασίλης Παπαβασιλείου για το Θέατρο Αθήναιον το 1989, όπου η Τζένη Καρέζη ερμήνευσε συγκλονιστικά το "Χάθηκα μέσα στη ζωή μου", τραγούδι που η συνθέτρια έχει απαγορεύσει οριστικά να το ερμηνεύσει οποιοσδήποτε άλλος στο μέλλον! Προσέξτε κι ένα αριστουργηματικό κομμάτι για σόλο κλασική κιθάρα με τίτλο "Ἁναπόληση" (CD2, track 21). Και φυσικά πολλά άλλα που μπορεί να ανακαλύψει ο καθένας!
Η έκδοση είναι εξαιρετικά επιμελημένη με πλούσιο φωτογραφικό και πληροφοριακό υλικό, αντάξιο του ακριβού της περιεχομένου. Η ελπίδα μας είναι σύντομα να υπάρξει και συνέχεια σ' αυτήν την εξαιρετική εκδοτική πρωτοβουλία της ΜΙΚΡΗΣ ΑΡΚΤΟΥ. Έχω ακούσει ότι επίκειται η ολοκληρωμένη έκδοση της μουσικής για το ανώνυμο ποιητικό δράμα "Δαβίδ", όπου η Καραΐνδρου έγραψε ένα από τα ωραιότερα μουσικά θέματα που ακούστηκαν ποτέ στο θέατρο! Ανυπομονούμε...

Ένα υπέροχο κινηματογραφικό τραγούδι (1964)

Ακούστε ένα υπέροχο κινηματογραφικό τραγούδι από την ταινία "The Naked Kiss" του Samuel Fuller, παραγωγής 1964. Η μουσική πιθανόν είναι παραδοσιακή*. Τίτλος του: "Mommy dear, tell me, please". Αποδίδει με πολλή ευαισθησία και συγκινητική τρυφερότητα τις αγωνίες των ανάπηρων παιδιών μέσα σε μια ορθοπεδική κλινική. Τραγουδούν τα ίδια τα παιδιά και η πρωταγωνίστρια της ταινίας Constance Towers. Το γλυκύτατο αυτό τραγούδι παίζει καταλυτικό ρόλο στην εντυπωσιακή ανατροπή της πλοκής της ταινίας, η οποία αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα νεο-noir κινηματογραφίας.

Ιδού οι στίχοι:

Mommy dear, tell me please is the world really round?
Tell me where is the bluebird of happiness found?
Tell me why is the sky up above us so blue?
And when you were a child did your mommy tell you?
What becomes of the sun when it falls into the sea?
And who lights it again bright as bright can be?
Tell me why can't I fly without wings through the skies?
Tell me why, Mommy dear, are there tears in your eyes?
 

Little one, little one, yes, the world's really round
And the bluebird you search for will surely be found
And the sky up above is so blue and clear 
so that you'll see the bluebird if it should come near
And the sun doesn't fall when it slips out of sight
All it does is make way for the moon's pretty light
And if children could fly there'd be no need for birds
And I cry, little one, 'cause I'm touched by your words

Don't be sad, Mommy dear, if it's true the world's round
I will search 'round the world till the bluebird is found
Little one, there's no need to wander too far
For what you really seek is right here where you are
Show me where, Mommy dear, and here's what I will do
I will take the dear bluebird and give it to you
Dear, the bluebird's the love in your heart pure and true
And I found it the day heaven blessed me with you.

* υγ. Ο καλός τραγουδοποιός Σταύρος Παπασταύρου μου έστειλε την εξής πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία για το τραγούδι: 

"Το τραγούδι αυτό έχει περίεργη ιστορία! Ξεκίνησε ως "L' oiseau bleu", σε μουσική Wayne Shanklin, και πρωτοακούστηκε στη γαλλική ταινία του 1955 "L' homme et l' enfant" από τον Eddie Constantine και τον Noam.Έγινε μεγάλη επιτυχία και το τραγούδησε μέχρι και ο... Michael Jackson! "

Ο Γιάννης Φλωρινιώτης τραγουδά μελοποιημένη ποίηση!

Ο γνωστός μαέστρος της κρατικής τηλεόρασης στα χρόνια της χούντας Γιώργος Γεωργιάδης ηχογράφησε κατά καιρούς διάφορους δίσκους με τραγούδια που κινούνται από το ανάλαφρο ποπ μέχρι τις παρυφές του έντεχνου!
Εδώ σας παρουσιάζω την πιο φιλόδοξη δουλειά του: Ένα δίσκο μελοποιημένης ποίησης! Γιάννης Γρυπάρης, Λάμπρος Πορφύρας, Μιχάλης Στασινόπουλος, Κώστας Ουράνης, Κώστας Βάρναλης είναι μερικοί ποιητές μας που φιλοξενούνται σ' αυτόν το δίσκο, ο οποίος διαθέτει κι ένα ακαταμάχητο ατού: Ο ερμηνευτής του φέρει το όνομα Γιάννης Φλωρινιώτης! 

Ναι, βεβαίως. Είναι εκείνος ο παρδαλός αοιδός που στα τέλη του '70 και στα πρώτα χρόνια του '80 ξεσήκωνε το πανελλήνιο με τη φωνή, την ευλυγισία και το παρδαλό του ντύσιμο! Δεν είχε αφήσει μάλιστα ασυγκίνητο ούτε κοτζάμ Μάνο Χατζιδάκι που σε μια από τις γνωστές προκλητικές χειρονομίες του απέναντι στον καθωσπρεπισμό του καιρού του παρουσίασε ολόκληρη ραδιοφωνική εκπομπή στο Τρίτο Πρόγραμμα με τραγούδια ερμηνευμένα από τον Φλωρινιώτη! Τέλος πάντων, όλα αυτά σήμερα μοιάζουν τόσο γραφικά, όσο και τα τραγούδια αυτού του δίσκου.
Ο Γιώργος Γεωργιάδης είχε ηχογραφήσει νωρίτερα, το 1973, άλλο ένα δίσκο με τον ίδιο τίτλο, και πιθανότατα - γιατί δε γνωρίζω το ακριβές περιεχόμενο εκείνου του δίσκου - αρκετά τραγούδια επαναλαμβάνονται και στο δίσκο του Φλωρινιώτη. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, τα τραγούδια δεν είναι για πέταμα. Η φωνή του Φλωρινιώτη έχει μια συμπαθητική χροιά και είναι φανερό ότι βάζει τα δυνατά του, για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων! Αν κάτι ενοχλεί περισσότερο, είναι η εντελώς παρωχημένης αισθητικής χορωδιακή συνοδεία. 

 (c) Cosmophone, 1982 | LP |