Βασίλης Δημητρίου & Μποστ: Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1995)

Ο Μποστ (Μέντης Μποσταντζόγλου, 1918-1995) υπήρξε ένας πολυδιάστατος δημιουργός που εκφράστηκε σε ποικίλα πεδία της καλλιτεχνικής δημιουργίας, τόσο στον εικαστικό τομέα, όσο και στη δημιουργική γραφή. Οι παροιμιώδεις "ανορθογραφίες" του, το ευφάνταστο χιούμορ και οι απολαυστικές γελοιογραφίες, οι στιχοπλοκικές του επιδόσεις και τα θεατρικά του κείμενα έχουν καταγραφεί στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης με ιδιαίτερα εμφαντικό τρόπο.

Ως θεατρικός συγγραφέας ο Μποστ εμφανίστηκε ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '60 γράφοντας κείμενα σε μορφή παρωδίας πάνω σε κλασικά έργα του παρελθόντος. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται ακόμη και ...τραγωδίες, όπως η "Μήδεια", αλλά και έργα του διεθνούς κλασικού ρεπερτορίου, όπως το σεξπιρικό "Ρωμαίος και Ιουλιέτα".

Το 1995 λοιπόν, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, ο Μποστ μας χάρισε την ευφάνταστη παρωδία του πάνω στο "Ρωμαίο και Ιουλιέτα" του Σέξπιρ. Το έργο ανέβηκε από το Θέατρο Στοά σε σκηνοθεσία Θανάση Παπαγεωργίου, ο οποίος συμπρωταγωνίστηκε μαζί με τη σύζυγό του Λήδα Πρωτοψάλτη. Η πρεμιέρα δόθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1995 και οι παραστάσεις κάλυψαν ολόκληρη τη χειμερινή σεζόν 1995-1996.

Τη μουσική του έργου έγραψε ο Βασίλης Δημητρίου, ο οποίος νωρίτερα είχε επενδύσει μουσικά και τα έργα "Μήδεια" και "Φαύστα" του Μποστ. Η μουσική περιλαμβάνει θέματα σε ύφος βραδινής σερενάτας, καθώς και άλλα οργανικά και χορωδιακά μέρη που ερμηνεύουν μέλη του θιάσου. Άλλο ένα πολύ ενδιαφέρον soundtrack του καλού συνθέτη που δυστυχώς παραμένει ανέκδοτο.

Βασίλης Δημητρίου: Τρεις ψηλές γυναίκες (1995)

Τη σεζόν 1995-96 ο Ανδρέας Βουτσινάς σκηνοθέτησε την παράσταση "Τρεις ψηλές γυναίκες" στο Θέατρο Αθηνών πάνω στο ομώνυμο έργο του μεγάλου Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Edward Albee (1928-2016). Το έργο ανήκει στην όψιμη περίοδο του συγγραφέα, αφού γράφτηκε το 1991, ενώ η θεματολογία του παραπέμπει εμμέσως στο κλασικό του αριστούργημα "Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ΄".

Στην παράσταση πρωταγωνίστησαν τρεις σημαντικές ηθοποιοί μας, οι δυο μάλιστα με λαμπρές δάφνες από το παρελθόν: Η Ελένη Χατζηαργύρη, η Ζωή Λάσκαρη και η Κατερίνα Μαραγκού. Τη μετάφραση υπογράφει ο Ερρίκος Μελιές. Η ίδια μετάφραση χρησιμοποιήθηκε και στο πρόσφατο ανέβασμα του έργου από τη Μπέτυ Αρβανίτη.

Ο Βασίλης Δημητρίου έγραψε τη μουσική της παράστασης, ένα υπέροχο soundtrack για σόλο βιολοντσέλο στη φόρμα του θέματος με παραλλαγές, όπως είχε κάνει και σε άλλες περιπτώσεις. Ο ήχος του βιολοντσέλου σε αργό τέμπο μοιάζει σαν μακρινός απόηχος από τις αριστουργηματικές σουίτες για βιολοντσέλο του Μπαχ! Σολίστ ο Κώστας Θέος.

Βασίλης Δημητρίου: Δεσποινίς Τζούλια (1994)

Μουσική του Βασίλη Δημητρίου για την παράσταση του θεατρικού έργου "Δεσποινίς Τζούλια" του μεγάλου Σουηδού δραματουργού Αύγουστου Στρίνμπεργκ (1849-1912), που ανέβασε το 1994 από το Σύγχρονο Θέατρο ο Γιώργος Κιμούλης με συμπρωταγωνίστριά του την Καριοφυλιά Καραμπέτη σε σκηνοθεσία του Ανδρέα Βουτσινά. Τη μετάφραση υπογράφει ο ίδιος ο Κιμούλης σε συνεργασία με τον Ζ. Αρμάο

Ο συνθέτης έγραψε ένα πολύ όμορφο soundtrack στη φόρμα του θέματος με παραλλαγές με πρωταγωνιστές το πιάνο, το ακορντεόν και το φαγκότο. Το κύριο θέμα είναι ένα όμορφο ταγκό, πάνω στη μελωδία του οποίου ο συνθέτης στήνει μια σειρά πολύ γοητευτικών οργανικών παραλλαγών. Άλλο ένα εξαιρετικό έργο του συνθέτη που δυστυχώς παραμένει ανέκδοτο.

Βασίλης Δημητρίου: Ένας φιλήσυχος άνθρωπος (1988)

Ιδού άλλο ένα υπέροχο τηλεοπτικό soundtrack του Βασίλη Δημητρίου που δυστυχώς παραμένει ανέκδοτο. Και ιδου άλλη μια από τις πολυάριθμες συνεργασίες του συνθέτη με το δίδυμο των Κώστα Κουτσομύτη και Βαγγέλη Γκούφα.

Πρόκειται για τη σειρά της ΕΤ2 "Ένας φιλήσυχος άνθρωπος" που προβλήθηκε το 1988 κι επαναλήφθηκε άλλες δυο φορές, το 1991 και το 1994. Η σειρά βασίστηκε σε κείμενο του συγγραφέα Κώστα Κοτζιά, σενάριο του Βαγγέλη Γκούφα και σκηνοθεσία του Κώστα Κουτσομύτη. Πρωταγωνιστής ο ακαταμάχητος κωμικός μας Θύμιος Καρακατσάνης. Μαζί του οι: Γιώργος Κυρίτσης, Ρένια Λουιζίδου, Έρση Μαλικέντζου, Νίκος Κάπιος, Κατιάνα Μπαλανίκα, Σπύρος Παπαδόπουλος, Τάσος Κωστής και πολλοί άλλοι γνωστοί ηθοποιοί.

Η μουσική του Δημητρίου είναι χαμηλόφωνη με τζαζ αποχρώσεις και ερμηνεύεται από ένα κουιντέτο εκτελεστών, όπου κυριαρχεί ο ήχος του σαξόφωνου και του πιάνου. Συμμετέχουν οι μουσικοί: Πάνος Γκέκας (πιάνο), Θανάσης Αραπίδης (σαξόφωνο), Άγγελος Γαβριήλ (κιθάρες), Δημήτρης Ντουφεξιάδης (βιολοντσέλο), Βαλεντίν Μπέικοφ (βιολί).

Βασίλης Δημητρίου: Ο κίτρινος φάκελος (1990)

Ανέκδοτη μουσική του Βασίλη Δημητρίου για την τηλεοπτική σειρά "Ο κίτρινος φάκελος", βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μίτια Καραγάτση (Δημήτρη Ροδόπουλου), σε σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη και σενάριο Βαγγέλη Γκούφα. 

Η σειρά προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1 την περίοδο 1990-91 σε συνολικά 39 επεισόδια των 45 λεπτών. Στους βασικούς ρόλους ήταν ο Γιώργος Κιμούλης και η Καρυοφυλιά Καραμπέτη. Μαζί τους πολυάριθμοι ακόμη σπουδαίοι ηθοποιοί: Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Πέτρος Φυσσούν, Ηλίας Λογοθέτης, Νίκος Μπουσδούκος, Γεράσιμος Σκιαδαρέσης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, καθώς και η Μαργαρίτα Ζορμπαλά.

Ο συνθέτης κατέθεσε ένα υπέροχο soundtrack με όμορφες μελωδίες και ρετρό πινελιές σε χρωματισμούς μουσικής δωματίου. Ο ίδιος έχει δηλώσει πως θεωρούσε τη μουσική του αυτή ως την καλύτερη δουλειά του για την τηλεόραση. Παρόλα αυτά όμως παραμένει ανέκδοτη...

Βασίλης Δημητρίου: Η δασκάλα η Βροχή (1978)

Το θεατρικό soundtrack "Η δασκάλα η βροχή" κυκλοφόρησε το 1978 από την ετικέτα Olympic της Philips και αποτελεί μία από τις πρώτες δουλειές του Βασίλη Δημητρίου για το θέατρο. Δισκογραφικά είχαν προηγηθεί οι δουλειές του για το "Ω, τι κόσμος, μπαμπά" (1973) και "Δόξα και θάνατος" (1975). 

Ταυτόχρονα είναι κι ένας πολύ ενδιαφέρων, αν και μάλλον υποτιμημένος, παιδικός δίσκος, που έχει το πρόσθετο προσόν ότι διαθέτει στίχους γραμμένους από τον μεγάλο στιχουργό Μάνο Ελευθερίου. Μάλιστα ο σημαντικός στιχουργός έγραψε για την περίσταση και δύο σύντομα παραμύθια εναρμονισμένα στον λοιπό θεματικό άξονα των τραγουδιών.

Τα τραγούδια γράφτηκαν παλιότερα για τη θεατρική παράσταση "Τα παιδιά στο δάσος του Ρομπέν" του Τζον Κρόκερ, που ανέβηκε το 1975 στο θέατρο Σάτιρα. Ο συνθέτης για μια ακόμη φορά κατέθεσε αφειδώς ένα soundtrack πλημμυρισμένο από όμορφες μελωδίες και χαρούμενα τραγουδάκια, που ασφαλώς θα μπορούσαν να ακουστούν πολύ άνετα και από ένα σημερινό παιδικό ακροατήριο.

Το κύριο βάρος της ερμηνευτικής ευθύνης φέρει η "εθνική" μας σταρ Αλίκη Βουγιουκλάκη, που εκείνη την εποχή - διανύοντας πλέον τη δεύτερη φάση της ζηλευτής της καριέρας - γνώριζε μεγάλη επιτυχία στο θεατρικό σανίδι έχοντας προ πολλού εγκαταλείψει τον προνομιακό της χώρο, δηλαδή τη μεγάλη οθόνη. Είναι η περίοδος που είχε ωριμάσει πλέον και υποκριτικά, αλλά και φωνητικά, μακριά από τις ναζιάρικες και προσχολικού επιπέδου τραγουδιστικές της επιδόσεις. Κι εδώ πράγματι η ερμηνεία της είναι αξιοπρεπής και ώριμη. Δίπλα της ο ηθοποιός Δάνης Κατρανίδης στο ρόλο του αφηγητή. Συμμετέχει επίσης η Παιδική Χορωδία της Νέας Σμύρνης.

Βασίλης Δημητρίου: Κόντρα στον άνεμο (1980)

Μουσική και τραγούδια του Βασίλη Δημητρίου από την τηλεοπτική σειρά "Κόντρα στον άνεμο", παραγωγής 1980, βασισμένη σε μυθιστόρημα της Ειρήνης Γαλανού, με σενάριο και στίχους του Βαγγέλη Γκούφα και σκηνοθεσία Κώστα Κουτσομύτη. 

Στη σειρά πρωταγωνιστούσαν πολύ αξιόλογοι ηθοποιοί, όπως ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ, η Χρυσούλα Διαβάτη, ο Ηλίας Λογοθέτης, ο Κώστας Αρζόγλου και πολλοί άλλοι. Είναι από τις σειρές που δυστυχώς έχουν καταστραφεί και δεν υπάρχουν πια στο πολύτιμο αρχείο της ΕΡΤ! 

Όπως πάντα, ο συνθέτης δεν τσιγκουνεύτηκε τις μουσικές του ιδέες κι έγραψε μια σειρά όμορφα τραγούδια και οργανικά θέματα με τη χαρακτηριστική μελωδικότητα που έχουμε συνηθίσει σε όλες τις τηλεοπτικές του δουλειές. Τα τραγούδια ερμηνεύει η ξεχασμένη τραγουδίστρια Τζίνα Σπηλιωτοπούλου, η οποία δυο χρόνια νωρίτερα, στο ξεκίνημά της ακόμα, είχε γίνει γνωστή με το ποπ τραγουδάκι "Εσύ" του Robert Williams. Τραγουδούν επίσης και ηθοποιοί του έργου. Ένα μάλιστα από τα τραγούδια ("Καρδιά κοιμήσου") βασίστηκε σε ποίημα του παλιού ρομαντικού ποιητή Αχιλλέα Παράσχου (1836-1895). Όμορφα οργανικά κομμάτια συμπληρώνουν το υλικό του δίσκου.

Το συγκεκριμένο rip έγινε πριν από πολλά χρόνια με μάλλον πρωτόγονα τότε μέσα και γιαυτό το ηχητικό αποτέλεσμα δε βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό επίπεδο.

Κώστας Χαριτάτος: Τερέζα (1999)

«Αν με ρωτούσε κάποτε ο Θεός τι έκανα κάτω στη γη, θα του απαντούσα: Τόλμησα». Έτσι λακωνικά φαντάζομαι ότι θα έδινε η Τερέζα Δαμαλά στον Ύψιστο την αυτοβιογραφία της - μιας και δεν ήθελε να μιλά για τις ευρωπαϊκές αμαρτίες της, που θα την έφερναν, πάντως, κάποια στιγμή στο κατώφλι της αγιότητας: «Τόλμησα». Είχε ξεκινήσει τη ζωή της σαν ξεριζωμένο αγριολούλουδο της ανατολικής Θράκης, για να παντρευτεί το 1916 στην Αθήνα, να εξοριστεί το 1917 στην Κορσική και να παρατήσει τον άντρα της, το 1918, στο Μιλάνο. Ήταν η πρώτη φορά που τολμούσε. Στα επόμενα πέντε χρόνια η Τερέζα θα γνώριζε τον Πικάσσο, τον Ίωνα Δραγούμη, τον ντ' Αννούντσιο, τον Κοκτώ, τον Βενιζέλο, τον Μουσσολίνι, τον Κεμάλ - και βέβαια τον Έρνεστ Χέμινγουαιη. Αν ήταν πιο φλύαρη, θα μπορούσε να προσθέσει στη βιογραφία της: «Γνώρισα τους πιο σημαντικούς άντρες του καιρού μου. Και κοιμήθηκα με μερικούς από αυτούς». «Είμαστε οι τελευταίοι εραστές του Βυζαντίου!» λένε ότι της είπε κάποια στιγμή ο Χέμινγουαιη στην Πόλη. Κι από την άποψη αυτή θα πρέπει να δεχτούμε ότι το Βυζάντιο ήταν τελικά πολύ τυχερό - έστω και πέντε αιώνες μετά την Άλωση...

Φρέντυ Γερμανός

Βασισμένη στο best seller του Φρέντυ Γερμανού (1934-1999) παρουσιάστηκε από το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής στις θεατρικές σεζόν 1998-1999 η παράσταση "Τερέζα", ένα χρόνο δηλαδή μετά την κυκλοφορία του ομώνυμου βιβλίου (Καστανιώτης, 1997) με θέμα την πολυκύμαντη ζωή της Τερέζας Δαμαλά. Το έργο σκηνοθετήθηκε διαδοχικά από τους Δημήτρη Παπασταμάτη (1998) και Κωνσταντίνο Μάριο (1999). Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους έπαιξαν οι ηθοποιοί Νάντια Μουρούζη, Αίας Μανθόπουλος και Νίκος Κούρος. 

Τη μουσική έγραψε ο Κώστας Χαριτάτος επιστρατεύοντας όλα τα υφολογικά μουσικά χαρακτηριστικά της εποχής, κατά την οποία διαδραματίζονται τα επιλεγμένα επεισόδια από το βίο της ηρωίδας.

Το 1999 εκδόθηκε ένας διπλός ψηφιακός δίσκος από το ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής για την παράσταση, ο οποίος φυσικά είναι πια εκτός κυκλοφορίας. Ο πρώτος δίσκος περιλαμβάνει ηχογραφημένες δηλώσεις των συντελεστών της παράστασης, ενώ ο δεύτερος καλύπτεται από τη μουσική σύνθεση του Κώστα Χαριτάτου. Εδώ θα βρείτε μόνο το δεύτερο μέρος της έκδοσης.

Κώστας Χαριτάτος: Μοτέρ (1988)

Ο Κώστας Χαριτάτος ανήκει στην ευλογημένη γενιά των εμπνευσμένων τραγουδοποιών της δεκαετίας του '90, έστω κι αν δεν είχε ποτέ την καταξίωση των μεγάλων συνοδοιπόρων του, όπως ο Σωκράτης Μάλαμας, ο Ορφέας Περίδης και ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου.

Η πρώτη του εμφάνιση στη δισκογραφία σημειώθηκε το 1988 με το άλμπουμ "Μοτέρ". Στίχοι, μουσική και ερμηνεία από τον ίδιο. Η μουσική κινείται στα όρια μεταξύ "έντεχνου" και ροκ. Αξιοσημείωτα είναι τα δυο τελευταία τραγούδια του δίσκου. Το ένα είναι το μελοποιημένο ποίημα του Νίκου Καββαδία "Αντινομία", το οποίο λίγα χρόνια νωρίτερα είχε μελοποιήσει και ο Μιχάλης Τερζής ("Τραγούδια της θάλασσας", 1983). Το άλλο είναι το ποίημα "Ομολογία" του Μάνου Ελευθερίου.

Σημειώνω ότι στα φωνητικά συμμετέχει η Μαρία Αριστοπούλου, ενώ την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο Γιώργος Ανδρέου, φίλος και συνεργάτης του Χαριτάτου, αφού άλλωστε ο τελευταίος συμμετείχε ως τραγουδιστής στο δίσκο του "Δέκα τελευταία χρόνια" (1994).