Μιχάλης Νικολούδης, Αναστασία Μουτσάτσου: Magenta (2006)

Συνεχίζοντας τη δισκογραφική του δραστηριότητα ο Μιχάλης Νικολούδης μας έδωσε το 2005 έναν ακόμη κύκλο τραγουδιών με τίτλο Γυναίκες που ερμήνευσαν η Σωτηρία Λεονάρδου και η Φωτεινή Βελεσιώτου, για να φτάσουμε στο 2006 και στην κορυφαία, κατά τη γνώμη μου, δισκογραφική δουλειά του συνθέτη στο χώρο του τραγουδιού. Αναφέρομαι στο άλμπουμ με τον αινιγματικό τίτλο Magenta που επεξηγηματικά (;) συνοδεύεται από ολόκληρο το ελληνικό αλφάβητο σαν να αναφέρεται στη γνωστή γραμματοσειρά της υπολογιστικής γραφής. 

Στην πραγματικότητα βέβαια Magenta ονομάστηκε ένα βραχύβιο μουσικό τρίο που δημιούργησε ο συνθέτης μαζί με τον κορυφαίο κιθαριστή Βασίλη Ρακόπουλο και την ερμηνεύτρια Αναστασία Μουτσάτσου, καρπός του οποίου στάθηκε αυτό το εξαιρετικό άλμπουμ που περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια, όλα σε στίχους του Μιχάλη Κουμπιού, από τα οποία τα δύο είναι σε επανεκτέλεση. Συγκεκριμένα, το τραγούδι "Έλα πάρε με" εδώ αποδίδεται σε τρίτη εκτέλεση, καθώς είχαν προηγηθεί η Σοφία Τσέρου από το άλμπουμ Αιολία (1995) και ο Γιάννης Χαρούλης από το άλμπουμ Γύρω μου κι εντός (2003), όπου επίσης πρωτοακούστηκε και το τραγούδι "Θάλασσα γυαλί". 

Θαυμάσιες μελωδίες που αποκτούν μια ξεχωριστή ομορφιά μέσα από τη λιτή ενορχήστρωση με βασικά όργανα το ούτι και την κλασική κιθάρα πλαισιωμένα από ήχους κρουστών. Νωχελικοί ήχοι που απλώνονται από το μπλουζ ως πορτογαλικό fado, το ισπανικό flamenco ή το αργεντίνικο tango διαμορφώνουν γοητευτικά ηχοχρώματα, πάνω στα οποία πατάει αρμονικά η συναρπαστική ερμηνεία της Αναστασίας Μουτσάτσου σε μια μεγάλη ασφαλώς δισκογραφική της στιγμή. Η κορύφωση του δίσκου έρχεται στο φινάλε με το υπέροχο "Μπλουζ του κόσμου", στην ερμηνεία του οποίου συμπράττει και ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης. Την παραγωγή του δίσκου έκανε ο Νότης Μαυρουδής.

Μιχάλης Νικολούδης, Γιάννης Χαρούλης: Γύρω μου κι εντός (2003)

Με το δίσκο Μελισσόκηπος (1997) ο Μιχάλης Νικολούδης μας συστήθηκε και ως ικανός τραγουδοποιός δείχνοντας τον παράλληλο δρόμο που θα ακολουθούσε στη μουσική του διαδρομή. Την επόμενη χρονιά μάλιστα μας έδωσε άλλο ένα φωνητικό δίσκο με τίτλο Gaia (Γαία, 1998) που περιλαμβάνει παραδοσιακό υλικό ερμηνευμένο από τη σπουδαία ιέρεια του δημοτικού μας τραγουδιού Γιώτα Βέη, για να ακολουθήσουν κάποιες διεθνείς συνεργασίες με κυριότερη τον ορχηστρικό δίσκο Deja Vu (2001).

Κι έτσι φτάνουμε στο δεύτερο σημαντικό κύκλο τραγουδιών του με τίτλο Γύρω μου κι εντός που εκδόθηκε από τη δισκογραφική εταιρεία Polymusic το 2003. Με το δίσκο αυτό ο συνθέτης μας συστήνει άλλη μια καινούργια φωνή σε πρώτη εμφάνιση. Πρόκειται για τον Κρητικό ερμηνευτή Γιάννη Χαρούλη που με την πρώτη του αυτή εμφάνιση έκανε αμέσως μεγάλη εντύπωση χάρις στο θαυμάσιο φωνητικό του χρώμα που συνειρμικά μας φέρνει στο νου τον αλησμόνητο βάρδο της Κρήτης Νίκο Ξυλούρη. Ο δίσκος αυτός τού έδωσε την ευκαιρία μέσα από τις θαυμάσιες μελωδίες του συνθέτη που πατάνε πάντα στα χρώματα της παράδοσης να ξεδιπλώσει ένα σπουδαίο ερμηνευτικό ταλέντο κι έκτοτε να παραμένει στην πρώτη γραμμή του σύγχρονου πενταγράμμου μας.

Ο δίσκος περιλαμβάνει δεκατρία συνολικά τραγούδια, από τα οποία ένα ("Έλα πάρε με") αποδίδεται σε δεύτερη εκτέλεση. Μεταξύ των τραγουδιών έχουμε δύο μελοποιημένα ποιήματα του παλιού ποιητή Γιάννη Κουγιούλη (1906-2002), άλλο ένα της Σοφίας Μαυροειδή-Παπαδάκη (1898-1977) κι ένα του Διονύση Καψάλη (γενν. 1952), ενώ τα υπόλοιπα έχουν στίχους των Μανώλη Γαλιάτσου, Φάνη Καβαδά, Νίκου Γεωργιάδη, Γιώργου Κοροπούλη, Μαρίας Στρίγγου και Μιχάλη Κουμπιού, ο οποίος μάλιστα υπογράφει και τη μουσική στο τραγούδι "Στους ουρανούς". Το τραγούδι "Τραγουδώ βαθιά μου" του Γιάννη Κουγιούλη ξεκινά με τους στίχους: "Πόση καλοσύνη / γύρω μου κι εντός / από του παντός / τη μεγαλοσύνη...". Τι μας θυμίζουν άραγε; Μα, τον Διονύση Σαββόπουλο που τους μελοποίησε πολλά χρόνια νωρίτερα για το soundtrack της ταινίας Happy Day (1976).  

Εξαιρετική η ερμηνεία του Γιάννη Χαρούλη, καθώς και της Αναστασίας Μουτσάτσου που συμμετέχει αποδίδοντας δύο τραγούδια του δίσκου ("Ανταπόκριση", "Μια φίλη"). Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο Μιχάλης Νικολούδης, ενώ την παραγωγή ο Μιχάλης Κουμπιός.

Μιχάλης Νικολούδης, Σοφία Τσέρου: Μελισσόκηπος (1997)

Μπορεί το κύριο στοιχείο της συνθετικής ταυτότητας του Μιχάλη Νικολούδη να αποτελεί η οργανική μουσική, αλλά δεν είναι λίγα και τα πειστικά δείγματα της τραγουδοποιητικής του ικανότητας με μια μεγάλη σειρά συνεργασιών που έχει αναπτύξει επί πολλά χρόνια με παλιούς και νεότερους ερμηνευτές, όπως ο Βασίλης Σκουλάς, η Γιώρα Βέη, η Αναστασία Μουτσάτσου, ο Γιάννης Χαρούλης, η Φωτεινή Βελεσιώτου και η Σωτηρία Λεονάρδου. 

Στον κατάλογο ωστόσο αυτό θα πρέπει να προστεθεί ακόμη μία εκλεκτή ερμηνεύτρια λιγότερο γνωστή, η οποία ωστόσο διαθέτει εξαιρετικό φωνητικό ηχόχρωμα και αποτελεί δημιούργημα του συνθέτη. Αναφέρομαι στη Σοφία Τσέρου (γενν. 1976), η οποία πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 1995 με δύο τραγούδια του Μιχάλη Νικολούδη από το δίσκο Αιολία, ένα από τα οποία μάλιστα ("Έλα πάρε με") αποτελεί το σήμα κατατεθέν του συνθέτη με αλλεπάλληλες επανεκτελέσεις. 

Στη Σοφία Τσέρου λοιπόν ο συνθέτης αφιέρωσε έναν εξολοκλήρου προσωπικό δίσκο με τον ποιητικό τίτλο Μελισσόκηπος που κυκλοφόρησε το 1997 από τη Libra Music. Πρόκειται για έναν θαυμάσιο κύκλο δέκα λυρικών στιγμών που βασίζονται στους υπέροχους στίχους του Ηλία Κατσούλη (1939-2008), ενός παραγωγικότατου στιχουργού μας με ποιητικές καταβολές, ο οποίος εμφανίστηκε όψιμα στη δισκογραφία (στα 50 του χρόνια), αλλά άφησε βαθύ το αποτύπωμά του με πληθώρα θαυμάσιων τραγουδιών από τις συνεργασίες του με νεότερους κυρίως συνθέτες. Ο Μελισσόκηπος ανήκει στις καλύτερες στιγμές του με τραγούδια που ξεχειλίζουν από αρώματα και χρώματα του ελληνικού τοπίου και ερωτικά φτερουγίσματα με ατέρμονες ονειρικές φαντασιώσεις. Γοητευτικές μελωδίες ατμοσφαιρικής σαγήνης και ομορφιάς ντύνουν τους στίχους και μια αέρινη φωνή τις ζωντανεύει προσφέροντας γνήσια απόλαυση. Όλα τα τραγούδια κινούνται σε υψηλά αισθητικά επίπεδα. Κορυφαία στιγμή το μαγευτικό "Ψίθυρος στο αίμα". Θαυμάσια επίσης τα: "Με στίχους του Ερωτόκριτου", "Μέντα και λεβάντα", "Φερνάντες" και "Μελισσόκηπος".

Μιχάλης Νικολούδης: Χρησμός (1997)

Ο δρόμος είχε ανοίξει διάπλατος για τον Μιχάλη Νικολούδη μετά τα ισχυρά διαπιστευτήρια που κατέθεσε με την Αιολία (1995), την πρώτη επίσημη προσωπική δουλειά του, με την οποία ξεδίπλωσε γενναιόδωρα ένα χαρισματικό ταλέντο στην αναδίφηση αχαρτογράφητων πεδίων που πατούν στην παράδοση περνώντας μέσα από αυστηρά έντεχνα πλαίσια και περίτεχνα οργανικά σχήματα με εξαίσιες ηχοχρωματικές μαρμαρυγές. Μέσα στο 1996 λοιπόν προχώρησε στην ηχογράφηση ενός νέου κύκλου οργανικών συνθέσεων που εκδόθηκε το 1997 από τη Libra Music με τον συμβολικό τίτλο Χρησμός.

Κι εδώ έχουμε να κάνουμε με παραδοσιακούς ήχους που διαπερνούν τη φολκ παράδοση και διαλέγονται λειτουργικά με το πεδίο της τζαζ. Η κεντρική ιδέα του έργου αντλείται από τις αρχέγονες πηγές του μύθου και της παράδοσης διαπλέκοντας το παρελθόν με το μέλλον σε μια αισιόδοξη οπτική. Ρυθμικά και ατμοσφαιρικά θέματα που μοιάζουν να υπερβαίνουν τα στεγανά του χρόνου αποκαλύπτοντας τους μυστικιστικούς ψιθύρους των πρωτόγονων πηγών της ζωής. Ανάλογο και το εξώφυλλο που εικονίζει ένα συμβολικό μνημείο από το Cosmedin της Ιταλίας που ονομάζεται "Στόμα της Αλήθειας" (Bocca della Verita), το οποίο - σύμφωνα με την παράδοση - παγιδεύει όποιο χέρι αγγίζει το στόμα χωρίς να λέει την αλήθεια!

Ο Μιχάλης Νικολούδης φέρει την πλήρη ευθύνη της παραγωγής και ενορχήστρωσης του υλικού έχοντας ωστόσο στο πλευρό του σπουδαίους μουσικούς, Έλληνες και ξένους, όπως οι Art Tuncboyaciyan (κρουστά), Ross Daly (κρητική λύρα), Tigran Sarkissian (πνευστά), Γιώργος Μπαγκλάρας (βιολί), Ανδρέας Τράπαλης (βιολί), Ορέστης Μουστίδης (κρουστά) και Νίκος Ζηλάκος (μπάσο). Ο ίδιος ο συνθέτης παίζει τζουρά, μαντολίνο, κρουστά, μπάσο, τσέμπαλο και κιθάρα, ενώ η κόρη του Τάνια Νικολούδη παίζει πλήκτρα και προσφέρει τους υποβλητικούς βοκαλισμούς της σε κάποια θέματα του έργου.

Μιχάλης Νικολούδης: Αιολία (1995)

Από τον Αντώνη Απέργη περνάμε σε έναν άλλο επιιφανή εκπρόσωπο της σύγχρονης φολκ ελληνικής μουσικής. Ο λόγος για τον επίσης Πειραιώτη μουσικό και συνθέτη Μιχάλη Νικολούδη (γενν. 1949), ο οποίος θήσευσε για πολλά χρόνια στο παρασκήνιο της δισκογραφίας ως μουσικός σε πάμπολλες ηχογραφήσεις έργων άλλων δημιουργών, ώσπου να αποφασίσει να βγει στο προσκήνιο και να ξεκινήσει από τα μέσα της δεκαετίας του '90 μια πολύ παραγωγική συνθετική πορεία που τον καταξίωσε όχι μόνο στο ελληνικό κοινό, αλλά και στο διεθνές, όπου έχει κατοχυρώσει μια ξεχωριστή θέση ως κορυφαίος μουσικός στο πεδίο της έθνικ μουσικής, συχνά μάλιστα συνεργαζόμενος με διάσημους ομοτέχνους του, όπως οι Ross Daly, Arto Tuncboyaciyan, Haig Yazdjian, Dragan Dautovski, Lakshmi Shankar, Djivan Gasparian, Eberhart Weber και Omar Faruk Tekbilek.

Πρώτος σταθμός αυτής της λαμπρής διαδρομής ήταν το κλασικό πλέον άλμπουμ Αιολία, το οποίο εκδόθηκε το 1995 από τη Libra Music και γνώρισε ευρεία αποδοχή από το κοινό που επισφραγίστηκε με την απονομή πλατινένιου δίσκου, πράγμα ιδιαίτερα εντυπωσιακό για το συγκεκριμένο μουσικό είδος που υπηρετεί ο δημιουργός. Ο τίτλος του άλμπουμ παραπέμπει στην πατρογονική καταγωγή του συνθέτη από τα νησιά που γειτονεύουν στα μικρασιατικά παράλια (Χίος, Ικαρία), απ' όπου άντλησε την πρώτη ύλη της έμπνευσής του με πρωτότυπες συνθέσεις πλημμυρισμένες με υπέροχα παραδοσιακά ηχοχρώματα από τα ανάλογα μουσικά όργανα της Ανατολής, όπως το νέι, το ούτι και το κανονάκι συνδυασμένα με ατμοσφαιρικές ηλεκτρονικές πινελιές σε έναν εξαίσιο διάλογο ανάμεσα στους ήχους του Αιγαίου με τις μουσικές παραδόσεις της Ανατολικής Μεσογείου.

Ανάμεσα στα όμορφα οργανικά θέματα παρεμβάλλονται και τέσσερα τραγούδια ("Ο τόπος", "Ο ήλιος θεός", "Κάνε Θε' μου να φανεί", "Έλα πάρε με") σε στίχους των Γιώργου Πολυμενάκου, Πάρη Μήτσου και Μιχάλη Κουμπιού που ερμηνεύουν ο Βασίλης Σκουλάς και η Σοφία Τσέρου. Κορυφαία στιγμή το πανέμορφο "Έλα πάρε με" που ακούστηκε πολύ στην εποχή του.

Σπουδαίοι μουσικοί συμπ΄ραττουν για την άρτια διεκπεραίωση του δίσκου, όπως ο Omark Faruk Tekbilek (νέι), ο Haig Yazdjian (ούτι), Γιώργος Μπαγκλάρας (βιολί), Δημήτρης Μαριολάς (μπουζούκι) και άλλοι. Διακριτική και η παρουσία του Γεράσιμου Ανδρεάτου στα φωνητικά.

Αντώνης Απέργης: Νύχτα με αστέρια (2007)

Κλείνοντας την παραγωγική του τριετία 2005-2007 ο Αντώνης Απέργης μας δίνει άλλη μια προσωπική δουλειά σε μορφή κύκλου τραγουδιών με τίτλο Νύχτα με αστέρια που περιλαμβάνει δώδεκα τραγούδια και το ομότιτλο οργανικό θέμα, όλα και πάλι σε δική του μουσική, στίχους και ενορχήστρωση. Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε το 2006, ενώ ο δίσκος εκδόθηκε το 2007 από τη Libra Music, όπου είχε εκδοθεί δυο χρόνια νωρίτερα το ορχηστρικό άλμπουμ Ίκαρος.

Τα τραγούδια έχουν έντονα ανατολίτικα ηχοχρώματα που τονίζονται κατάλληλα και από την ανάλογη ενορχήστρωση που περιλαμβάνει όργανα, όπως νέι, σάζι, λύρα, κανονάκι, ούτι συνδυασμένα και με άλλα ακουστικά όργανα, όπως κιθάρες, φλάουτα, βιολιά και πιάνο. Την ερμηνεία των τραγουδιών μοιράζονται η Λιζέτα Καλημέρη και ο Κώστας Παυλίδης, παλιοί γνώριμοι του συνθέτη από προηγούμενες δουλειές του. 

Ο συνθέτης σημειώνει στο εσώφυλλο: "Υπάρχουν τόσα πράγματα, τόσες κινήσεις μέσα μας και τόσες ψυχές που αντανακλούν το φως του ήλιου “όταν μοιραία έρχεται σκοτάδι”. Άλλες φορές όσο χρειάζεσαι και άλλες όσο μπορείς να χωρέσεις". Η απώλεια, η νοσταλγία, τα παιδικά όνειρα, ο έναστρος ουρανός, η ερωτική ανησυχία τροφοδοτούν τη θεματολογία των τραγουδιών που βρίσκουν τη δικαίωσή τους από τις θαυμάσιες ερμηνείες των δύο καλών τραγουδιστών.

Αντώνης Απέργης, Σοφία Ασσυχίδου: Το στεφάνι (2006)

Η τριετία 2005-2007 υπήρξε η πιο παραγωγική για το συνθετικό έργο του Αντώνη Απέργη, αφού στο διάστημα αυτό μας έδωσε τρεις συνεχόμενες προσωπικές δουλειές με ρυθμό ένα το χρόνο, ενώ στη συνέχεια αραίωσε πολύ το δισκογραφικό του παρών. 

Ένα χρόνο λοιπόν μετά το όμορφο άλμπουμ Ίκαρος (2005) που είδαμε χθες, ήρθε ένα καινούργιο με τίτλο Το στεφάνι, όπου ο ίδιος υπογράφει τη μουσική, τους στίχους και την ενορχήστρωση.

Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτελεί συγχρόνως και τον πρώτο και μοναδικό δυστυχώς προσωπικό δίσκο της καλής λαϊκής ερμηνεύτριας Σοφίας Ασσυχίδου (1968-2005), η οποία έφυγε πολύ πρόωρα από τη ζωή μετά από τροχαίο ατύχημα στη Θεσσαλονίκη την περίοδο που ετοιμαζόταν ο δίσκος. Η άτυχη αυτή ερμηνεύτρια είχε πρωτοεμφανιστεί στο προσκήνιο το 1992 συμμετέχοντας στο 31ο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης, ενώ στη συνέχεια είχε μερικές σκόρπιες συμμετοχές σε διάφορες δουλειές με πιο ξεχωριστή τη Λίστα αναμονής (2004) σε μουσική του Μωυσή Ασέρ, όπου μοιραζόταν την ερμηνεία με τον Κοσμά Κοκόλη.

Ο δίσκος του Αντώνη Απέργη έδωσε την ευκαιρία στη Σοφία Ασσυχίδου να μας χαρίσει μια όμορφη ερμηνευτική παρακαταθήκη με δεκατέσσερα τραγούδια λαϊκού και παραδοσιακού χρώματος, στα οποία τη συνοδεύει ο τραγουδιστής Γρηγόρης Παναγιωτόπουλος. Το τραγούδι "Μπολερό" έχει στίχους του Πέτρου Δουρδουμπάκη, ενώ το "Θαλασσάκι" είναι ένα παραδοσιακό κυκλαδίτικο τραγούδι κατάλληλα διασκευασμένο από τον συνθέτη. Πάντως το υλικό του δίσκου αποτελεί ένα συμμάζεψα σκόρπιων ηχογραφήσεων, άλλων από ζωντανή εκτέλεση και άλλων σε στούντιο, μιας και η πρόωρη φυγή της ερμηνεύτριας δεν έδωσε το χρόνο για μια ολοκληρωμένη τελική ηχογράφηση στο στούντιο. Ο δίσκος μάλιστα συμπληρώνεται και με δυο αυτοσχεδιαστικούς οργανικούς "Επιλόγους" με τον συνθέτη να παίζει ηλεκτρική κιθάρα. Την παραγωγή υπογράφει ο συνθέτης Γιώργος Καζαντζής.

Αντώνης Απέργης: Ίκαρος (2005)

Ο Αντώνης Απέργης (Πειραιάς, 1963) - καμία σχέση με τον συνονόματό του εικαστικό - είναι ένας εκλεκτός μουσικός που παίζει ούτι, κανονάκι, κιθάρα και κοντραμπάσο. Θα τον χαρακτήριζα ως έναν από τους αφανείς ήρωες της ελληνικής δισκογραφίας, αφού είναι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από πάμπολλες δισκογραφικές δουλειές γνωστών δημιουργών, όπως ο Νίκος Ξυδάκης, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου, ο Χρήστος Τσιαμούλης, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Πέτρος Δουρδουμπάκης, η Οπισθοδρομική Κομπανία και πολλοί άλλοι. 

Στη μουσική σκηνή πρωτοεμφανίστηκε το 1980 κι έκτοτε έχει διαγράψει μια γόνιμη διαδρομή όχι μόνο ως μουσικός, αλλά και ως συνθέτης. Οι πρώτες δισκογραφικές του δουλειές είχαν για αντικείμενο το ούτι (1995-1996), ενώ το 1998 μας έδωσε την πρώτη προσωπική του συνθετική εργασία με τίτλο Βγάλε τα φτερά και πέτα εγκαινιάζοντας τη μακροχρόνια συνεργασία του με τον τραγουδιστή Κώστα Παυλίδη.

Το 2005 από τη Libra Music, ειδικευμένη στο έθνικ ρεπερτόριο, μας έδωσε το πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ Ικαρος με ένδεκα οργανικά κομμάτια πλημμυρισμένα από χρώματα και μελωδίες που ζωντανεύουν φανταστικούς μικρόκοσμους και ταυτόχρονα σε ταξιδεύουν σε φαντασιακά τοπία. Πλούσια ηχοχρώματα που παίζουν ελεύθερα μεταξύ τζαζ και φολκ αρμονικά συνταιριασμένα από την προσεγμένη ενορχήστρωση. Η έμπνευση του συνθέτη πηγάζει από τον ομώνυμο μύθο του ασυμβίβαστου ταξιδευτή Ίκαρου που αγνόησε τις πατρικές συμβουλές και πέταξε για το άπιαστο ιδανικό, για να καταλήξει στο θάνατο και μαζί στη συμβολική αθανασία. Τη ροή των οργανικών θεμάτων διακόπτει το μοναδικό τραγούδι του δίσκου ("Θάλασσα και ουρανός") σε στίχους του συνθέτη που αποδίδει όμορφα η Λιζέτα Καλημέρη. Η διάρκεια του δίσκου ξεπερνάει τη μία ώρα!

Σταμάτης Κραουνάκης: ...Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (2000)

Κλείνουμε αυτό το ευρύ αφιέρωμα στη δισκογραφία του Σταμάτη Κραουνάκη με μια ξεχωριστή δουλειά για την τηλεόραση, με την οποία εγκαινίασε τη μουσική του παρουσία στο ξεκίνημα του νέου αιώνα. 

Πρόκειται για το έργο ...Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες του παλιού συνεργάτη και φίλου του συνθέτη Γιάννη Ξανθούλη, ένα μυθιστόρημα μυστηρίου, νοσταλγίας και έρωτα (Εκδ. Καστανιώτη, 1998) που μεταφέρθηκε στην τηλεόραση (ΕΤ-1) σε 18 επεισόδια με πρεμιέρα στις 31 Ιανουαρίου 2000. Την τηλεοπτική σκηνοθεσία υπέγραψε ο μετρ του είδους Κώστας Κουτσομύτης, ενώ τους βασικούς ρόλους ερμήνευσαν οι: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Βογιατζής, Γιώργος Τσιτσόπουλος, Άγγελος Παπαδημητρίου, Υβόννη Μαλτέζου, Μαρίνα Ψάλτη, Νατάσα Μανίσαλη, Ρένη Πιττακή, Χρήστος Στεργιόγλου, Θάλεια Ματίκα, Κώστας Φαλελάκης κ.ά. 

Η σειρά άρεσε πολύ στο κοινό, ενώ παίχτηκε και στο εξωτερικό, όπου απέσπασε πολύ θετικά σχόλια. Μάλιστα στα τηλεοπτικά βραβεία “Πρόσωπα” του 2000 η σειρά βραβεύτηκε συνολικά σε τρεις κατηγορίες. Μεταξύ των πρωταγωνιστών ήταν και η Μαρινέλλα σε μια εντυπωσιακή παρουσία κι ας ήταν η πρώτη τηλεοπτική της εμφάνιση ως ηθοποιού που υποδυόταν τη θεατρίνα Μαρίκα Σουέζ, η οποία περιόδευε με το μπουλούκι της σε διάφορες λουτροπόλεις στα χρόνια του εμφυλίου.

Η σειρά ήταν πλημμυρισμένη με μελωδίες και τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη σε μια από τις πιο εμπνευσμένες μουσικές του για την τηλεόραση. Τα τραγούδια έχουν στίχους του ίδιου, αλλά και του Γιάννη Ξανθούλη και της Λίνας Νικολακοπούλου. Θαυμάσια οργανικά θέματα με χρώματα εποχής διανθίζουν το πολύ ενδιαφέρον αυτό soundtrack. Η Μαρινέλλα με το γνωστό ερμηνευτικό της μπρίο αποδίδει εξαιρετικά το κύριο σώμα των τραγουδιών, ενώ συμμετέχουν ως ερμηνευτές και οι: Χρήστος Στεργιόγλου, Άγγελος Παπαδημητρίου, Νατάσα Μανίσαλη, Μαρίνα Ψάλτη, Δήμος Γιγαντάκης, Γιώργος Χριστοδούλου, Σία Κοσκινά και μέλη της ομάδας ηθοποιών της σειράς. Την ενορχήστρωση έκανε ο συνθέτης με τον Γιώργο Ζαχαρίου.