Φοίβος Δεληβοριάς: Anime (2022)

Πρωταπριλιά σήμερα - καλό μήνα σε όλους! - και δε θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τον πειρασμό να καταφύγουμε στα ...ψέματα! Όχι στα αληθινά ψέματα, αλλά σε κείνα τα αλλιώτικα που τα λέμε και κατά συνθήκην, κάπως σαν αναγκαία για την ομαλή ροή της καθημερινής συνάφειας. Κι αυτή τη φορά οδηγός μας για κάτι τέτοια ψεματάκια θα είναι ο γνωστός και υπερδραστήριος - σε διάφορα επίπεδα - τραγουδοποιός Φοίβος Δεληβοριάς που στα 53 του χρόνια έχει ήδη πίσω του μια συνεχή παρουσία στα μουσικά μας πράγματα εδώ και 37 χρόνια, από το 1989 που έφηβος ακόμη κατάφερε με την υποστήριξη του Μάνου Χατζιδάκι να δημοσιοποιήσει τα πρωτόλεια τραγουδάκια του μέσω του Σείριου με τίτλο «Παρέλαση».

Με εξαίρεση τη μουσική και τα τραγούδια που έγραψε ο Φοίβος για την τηλεοπτική σειρά Σέρρες (2023) του Γιώργου Καπουτζίδη, η πιο πρόσφατη καθαρά τραγουδιστική δουλειά του είναι το άλμπουμ «Anime» που κυκλοφόρησε το 2022 από την Inner Ear Records, όπου ηχογραφεί τους δίσκους του τα τελευταία χρόνια. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα τραγούδια με πρώτο και καλύτερο το εναρκτήριο «Μόνο ψέματα», με το οποίο μας βάζει κατευθείαν στο θέμα του εξομολογούμενος πρώτα ο ίδιος τα δικά του καθημερινά ψέματα και στη συνέχεια μεταφέροντας το ...θανάσιμο αμάρτημα σε όλο το περιβάλλον του! Δε διστάζει σε άλλο τραγούδι του («Κάποια παιδάκια») να αποκαλύψει και τα αθώα ψεματάκια των παιδιών («γυρνάν απ' το σχολείο και λένε ψέματα...»)!

Στην πραγματικότητα βέβαια ο δίσκος ...δε λέει ψέματα, αλλά πολλές μικρές αλήθειες που χάνονται στην τριβή της καθημερινότητας. Πάντα με τρυφερή διάθεση, ενίοτε ωστόσο με αιχμηρό έως και χυδαίο λόγο («Άγρια ορχιδέα»), από τη μια ξεγυμνώνει τον εαυτό του κι από την άλλη τρυπώνει πονηρά στις ψυχούλες των ανθρώπων τριγύρω του, για να τις ψυχαναλύσει λαθραία. Αυτή είναι η στιχουργική του Φοίβου άλλωστε σε όλη τη μακρόχρονη διαδρομή του, έστω κι αν τεχνικά μοιάζει ατημέλητη με έντονους παρατονισμούς και παραπανήσιες συλλαβές που παραβιάζουν ανελέητα τους κανόνες της προσωδίας δυσκολεύοντας αναπόφευκτα και την ομαλή ανάπτυξη των μελωδιών του. Πάντως διαθέτει αναμφισβήτητα τη μαστοριά να σκαρώνει όμορφες μπαλάντες κι αυτό εδώ είναι το κύριο χαρακτηριστικό των τραγουδιών του με καλύτερες στιγμές τα τραγούδια: «Μόνο ψέματα», «Ένα Σάββατο που μοιάζει Κυριακή», «Αταίριαστο», «Ελένη Τοπαλούδη». Το τελευταίο είναι χαρακτηριστικό της τάσης του να χτίζει τους στίχους του με αναφορές σε γνωστά πρόσωπα της επικαιρότητας, αλλά και πραγματικούς χώρους (Παγκράτι, Τσιμισκή, Ροτόντα κλπ), δίνοντας έτσι στα τραγούδια του ένα χρώμα ονειροπόλησης σε ρεαλιστικό περιβάλλον.