Έφυγε χθες από τη ζωή μια μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού, η Κυριακή Παπαδοπούλου, η αγαπημένη και εμβληματική ερμηνεύτρια Μαρινέλλα, δύο περίπου μήνες πριν συμπληρώσει τα 88 της χρόνια αφήνοντας πίσω της μια βαριά παρακαταθήκη αξεπέραστων ερμηνειών από μια τεράστια καριέρα έξι περίπου δεκαετιών, από το 1956 που πρωτοανέβηκε στο πάλκο.
Γεννήθηκε στις 19 Μαΐου 1938 στη Θεσσαλονίκη και από το 1957 συνέδεσε στενά την καριέρα της με τον Στέλιο Καζαντζίδη, μετέπειτα σύζυγό της (1964-1966), δίπλα στον οποίο πορεύτηκε επί μία περίπου δεκαετία περιορίζοντας πάντως την παρουσία της στο ρόλο της δεύτερης φωνής για πολλά χρόνια κι έτσι τη βρίσκουμε στις πρώτες δισκογραφικές της καταθέσεις ως τα μέσα της δεκαετίας του '60 είτε στο καθαρώς λαϊκό ρεπερτόριο του ηχογραφούσε ο Καζαντζίδης, είτε και στις ιστορικές συνεργασίες τους με τον Μίκη Θεοδωράκη (στην πρώτη «Πολιτεία») και τον Μάνο Χατζιδάκι. Μικρές σποραδικές «παρασπονδίες» από το δευτερεύοντα αυτό ρόλο είχαμε στις πρώτες δουλειές του Χρήστου Λεοντή («Καταχνιά», 1964, «Ανάσταση ονείρων», 1966), καθώς και σε κάποια σκόρπια 45άρια με τραγούδια του Απόστολου Καλδάρα και του Μπάμπη Μπακάλη, όταν της δόθηκε η ευκαιρία να ερμηνεύσει κάποια τραγούδια ως πρώτη φωνή.
Η οριακή στιγμή της καριέρας της ήρθε μετά το χωρισμό της από τον Καζαντζίδη (1966), όταν πια μπόρεσε ελεύθερα να χτίσει τη μεγαλειώδη προσωπική της διαδρομή ως η κυρίαρχη γυναικεία φωνή του ελαφρολαϊκού ρεπερτορίου με πρώτο μεγάλο σταθμό το άλμπουμ «Σταλιά σταλιά» (1968) που περιείχε τις πρώτες κοσμαγάπητες επιτυχίες της με συνθέσεις του Γιώργου Ζαμπέτα, του Μίμη Πλέσσα, του Γιώργου Κατσαρού και του Νάκη Πετρίδη. Παράλληλα οι ζωντανές της εμφανίσεις στα μεγάλα νυχτερινά κέντρα της εποχής γνώριζαν μεγάλη απήχηση στο κοινό και διαμόρφωσαν μια προσωπική εικόνα μεγάλης ντίβας με ακαταμάχητη σκηνική λάμψη. Ακολούθησαν αλυσιδωτές ηχογραφήσεις δίσκων που γνώριζαν ευρύτατη επιτυχία με τραγούδια των συνθετών που προαναφέραμε, αλλά και πολλών άλλων, όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Άκης Πάνου, ο Γιώργος Χατζηνάσιος και ο Τόλης Βοσκόπουλος που υπήρξε και ο δεύτερος σύζυγός της (1973-1981). Η κορύφωση της καριέρας της πάντως ήρθε το 1976 μέσα από την απροσδόκητη για το κοινό συνάντησή της με τον Κώστα Χατζή που απέφερε το περίφημο «Ρεσιτάλ», έναν από τους εμπορικότερους δίσκους στην ιστορία της ελληνικής δισκογραφίας. Με τους ίδιους ρυθμούς συνέχισε τη λαμπρή της πορεία και μετά τη δεκαετία του '80 συνεργαζόμενη και με νεότερους συνθέτες, όπως ο Τάκης Μουσαφίρης, ο Βασίλης Δημητρίου, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Αλέξης Παπαδημητρίου, ο Αντώνης Στεφανίδης, ο Στέφανος Κορκολής, ο Σταμάτης Κραουνάκης και πολλοί άλλοι.
Το 1974 η δισκογραφική εταιρεία Philips, όπου η Μαρινέλλα ηχογραφούσε σχεδόν αποκλειστικά τα τραγούδια της, εξέδωσε ένα μικρό αφιερωματικό άλμπουμ για την ερμηνεύτρια με τον τυπικό τίτλο «Τα ωραιότερα τραγούδια μου». Περιλαμβάνει δεκατέσσερα επιλεγμένα τραγούδια που καλύπτουν την περίοδο 1967-1973, το διάστημα δηλαδή της καθιέρωσής της ως πρώτου ονόματος του ελληνικού πενταγράμμου. Από τρία τραγούδια υπογράφουν οι συνθέτες Γιώργος Ζαμπέτας, Γιώργος Κατσαρός και Γιώργος Χατζηνάσιος, από δύο ο Μίμης Πλέσσας και ο Νάκης Πετρίδης κι ένα τραγούδι ο Άκης Πάνου. Στίχους έγραψαν μεταξύ άλλων ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Δημήτρης Χριστοδούλου, ο Πυθαγόρας, ο Διονύσης Τζεφρώνης και η Σέβη Τηλιακού. Τα περισσότερα τραγούδια του άλμπουμ είναι πασίγνωστα και πολυτραγουδισμένα, όπως: «Σταλιά σταλιά», «Τι να φταίει», «Άνοιξε πέτρα», «Απόψε σε θέλω», «Όταν σημάνει εσπερινός», «Πάλι θα κλάψω», «Πυρετός», «Πίσω από τις καλαμιές», «Συμβιβαζόμαστε».
© LP | Philips | 1974 | Πηγή: d58
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου