Γιάννης Νικολάου: Χωρίς πυξίδα (1995)

Ένα χρόνο μετά το «Όνειρα αυθαίρετα» και τη συνεργασία του με τη λαϊκή ερμηνεύτρια Λένα Αλκαίου ο τραγουδοποιός Γιάννης Νικολάου παρουσιάζει τη δεύτερη δουλειά του με τίτλο «Χωρίς πυξίδα» (1995), η οποία ουσιαστικά αποτελεί και την πρώτη εξολοκλήρου προσωπική του δισκογραφική κατάθεση, καθώς ο ίδιος έχει την ευθύνη της μουσικής, των στίχων και της ερμηνείας με εξαίρεση το τραγούδι «Μια στάση πριν την τρέλα» που ερμηνεύει η Τζένη Ντούρου, καθώς και άλλα δύο τραγούδια που έχουν στίχους του Οδυσσέα Εισαγγελέα. Το ένα μάλιστα από αυτά είναι η μελαγχολική μπαλάντα «Δε φταίω εγώ που μεγαλώνω», ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του δημιουργού, το οποίο εδώ αποδίδεται από τον ίδιο σε δεύτερη εκτέλεση, αφού πρώτος το είχε ερμηνεύσει ο Παντελής Θαλασσινός την εποχή των Λαθρεπιβατών στο άλμπουμ «Ταξίδι στ' όνειρο» (1990).

Η μουσική των τραγουδιών «παίζει» σε διάφορα μουσικά πεδία φλερτάροντας χωρίς επιφυλάξεις (ίσως και «χωρίς πυξίδα») μεταξύ παραδοσιακών, λαϊκών και ροκ διαδρομών. Παρά την διάχυτη νοσταλγική μελαγχολία των στίχων, τα περισσότερα τραγούδια διακρίνονται για την επικοινωνιακή τους εξωστρέφεια που υποστηρίζεται και από τους ανάλογους ρυθμούς της μελωδίας τους. Το τραγούδι πάντως που ξεχώρισε από τη συγκεκριμένη δουλειά και τραγουδήθηκε πολύ είναι το ακροτελεύτιο με τίτλο «Του φεγγαριού», μια κρητική "μαντινάδα" με όμορφη ρυθμική ανάπτυξη που ερμηνεύουν από κοινού ο συνθέτης και ο κρητικός λυράρης και τραγουδιστής Κώστας Χρονάκης. Το υλικό ενορχήστρωσε ο Νίκος Πιτλόγλου που παίζει πλήκτρα κι έχει την ευθύνη του ηλεκτρονικού προγραμματισμού, ενώ συμμετέχουν πολλοί διαπρεπείς μουσικοί, μεταξύ των οποίων ο Λάζαρος Κουλαξίζης στο ακορντεόν, ο Δημήτρης Μαριολάς στο μπουζούκι (μπαγλαμά και τζουρά), ο Γιώργος Μαγκλάρας στο βιολί και ο Γιάννης Νικολάου στις κιθάρες.

© CD | FM Records | 1995 | Πηγή: d58