Η αρχή της προσωπικής δισκογραφίας της Έλλης Πασπαλά σημειώθηκε το 1988 με το άλμπουμ «Στη λάμψη του φεγγαριού», για να ακολουθήσουν οι δύο επόμενες προσωπικές της δουλειές, με πρωτότυπο αυτή τη φορά υλικό («Το νησί των Λωτοφάγων», «Living a Lie»), που κυκλοφόρησαν στο διάστημα 1990-1993 αποκλειστικά με συνθέσεις του σολίστ της βιόλας και συνθέτη Στάμου Σέμση, του δημιουργού που συνδέθηκε μαζί της για πολλά χρόνια και έχει υπογράψει το μεγαλύτερο μέρος των πρωτότυπων τραγουδιών της.
Την ίδια χρονιά (1993) που εκδόθηκε ο δίσκος «Living a Lie», κυκλοφόρησε από την ΑΚΤΗ και μια δεύτερη προσωπική δουλειά της Πασπαλά με τίτλο «Η Έλλη Πασπαλά στο Μέγαρο Μουσικής» και όπως εύκολα καταλαβαίνει κανείς, πρόκειται για ένα άλμπουμ με ζωντανές ηχογραφήσεις από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Για την ακρίβεια, ο τότε καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Θάνος Μικρούτσικος προσκάλεσε την ερμηνεύτρια να παρουσιάσει ένα δικό της πρόγραμμα ενταγμένο στο πλαίσιο της σειράς «Το τραγούδι». Η συναυλία δόθηκε στις 29 Ιανουαρίου 1993 στην Αίθουσα Δημήτρη Μητρόπουλου του Μεγάρου, όπου και ηχογραφήθηκε, αν και στο δίσκο αποτυπώθηκε μέρος του ευρύτερου προγράμματος, το οποίο βασίστηκε σε μια δειγματοληπτική επισκόπηση του ελληνικού και διεθνούς τραγουδιού. Ο δίσκος έχει για πρόλογο και επίλογο δύο έξοχα δείγματα του αυθεντικού λαϊκού τραγουδιού μας, το αργό χασάπικο «Λίγα ψίχουλα αγάπης» του Σταύρου Τζουανάκου και το δυνατό ζεϊμπέκικο «Άνοιξε γιατί δεν αντέχω» του Γιάννη Παπαϊωάννου. Από το ελληνικό ρεπερτόριο έχουμε επίσης τραγούδια του Βασίλη Τσιτσάνη, του Νίκου Ξυδάκη, του Σταμάτη Κραουνάκη και του Γιώργου Ανδρέου, ενώ από το διεθνές τραγούδι έχουμε συνθέσεις των David Byrne, Cole Porter, Tom Waits, Kurt Weill, Henry Mancini, Bill Withers και Bob Telson.
Τα τραγούδια ερμηνεύονται είτε στη γυμνή μορφή του lied (φωνή και πιάνο), είτε με λιτό τζαζ συνοδευτικό σχήμα αποτελούμενο από τους David Lynch (σαξόφωνο, φλάουτο, κρουστά), Τάκη Φαραζή (πιάνο), Αλέξανδρο Παρασκευόπουλο (ηλεκτρικό μπάσο), Στέφανο Λογοθέτη (τύμπανα, φωνητικά) και Γιώργο Ζαχαρίου (πιάνο). Το αποτέλεσμα ηχεί θαυμάσιο και η ερμηνεύτρια καταφέρνει να αναδείξει τη διαχρονική γοητεία των σπουδαίων αυτών τραγουδιών μέσα από την ακαταμάχητη εκφραστική της δύναμη.
© CD | AKTH | 1993 | Πηγή: d58
.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου