Το ξεκίνημα της δεκαετίας του '80 βρίσκει τον Κώστα Τουρνά στην πλήρη ωριμότητά του και ήδη με σημαντική μουσική παρακαταθήκη από την πρώτη συμπληρωμένη δεκαετία του στο ελληνικό τραγούδι. Την ίδια εποχή μάλιστα αρχίζει να διευρύνει τον κύκλο συνεργασιών του λειτουργώντας κι ο ίδιος ως τροφοδότης του προσωπικού ρεπερτορίου άλλων ερμηνευτών, πρώτα της Χριστιάνας κι αμέσως μετά της Ελπίδας, μια τάση που τα επόμενα χρόνια θα διερυνθεί ακόμη περισσότερο.
Η καινούργια δεκαετία λοιπόν ξεκινάει με τις πιο αισιόδοξες προοπτικές για τον καλό τραγουδοποιό, ο οποίος μάλιστα θέλησε να ρίξει μια τελευταία ματιά πίσω του κι αποφάσισε να συγκεντρώσει μερικές από τις πιο πετυχημένες μελωδίες της πρόσφατης δισκογραφικής του παραγωγής για τη διαμόρφωση ενός ορχηστρικού άλμπουμ που κυκλοφόρησε το 1981 με τον λιτό τίτλο «Χωρίς λόγια». Είναι δεδομένο ότι η αφαίρεση του φωνητικού μέρους από τα τραγούδια αφήνει εκτεθειμένη πλέον τη μελωδία στα αφτιά του ακροατή κι αυτό ενέχει τον κίνδυνο να αποκαλυφθεί η πιθανή απουσία πραγματικής μουσικής ουσίας. Ο Τουρνάς δεν το φοβήθηκε αυτό κι εξέθεσε τις μελωδίες του στο κοινό αποδεικνύοντας ότι πίσω από τα καλογραμμένα στιχάκια του υπήρχε και μουσική έμπνευση.
Ο δίσκος χτίστηκε πάνω σε δέκα οργανικές μεταπλάσεις αντίστοιχων τραγουδιών από την πρόσφατη δισκογραφία του (1979-1981). Συγκεκριμένα, έχουμε τα τραγούδια «Τι να πεις» και «Αγαπιόμασταν» από το άλμπουμ «Αγαπημένη» (1979), «Μην της το πεις», «Πες πως φταίω εγώ» και «Δε μετανιώνω» από το άλμπουμ «Τώρα» (1980), «Η αγάπη» και «Οι άντρες τη νύχτα» από το δίσκο της Ελπίδας «Με την Ελπίδα» (1981), το τραγούδι «Τίποτε, τίποτα» από το δίσκο «Μείνε» (1981) με τη Ρένα Πάντα, καθώς και τα ομότιτλα τραγούδια από τους δίσκους «Τι να μας κάνει η νύχτα» (1980) με τη Χριστιάνα και «Στη ντισκοτέκ» (1980) με την Ελπίδα. Το άλμπουμ συμπληρώνεται με δυο πρωτότυπα ορχηστρικά θέματα με αγγλόφωνους τίτλους («Prize of Love», «Fight Back»).
© CD | Polydor | 1981 | Πηγή: Δισκοβόλος
.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου