Ο Νότης Περγιάλης διαβάζει Λόρκα (1967)

Ιδού άλλο ένα εξαιρετικό δισκάκι της εταιρίας Στροφές που κυκλοφόρησε στα 1967. Ο καλός ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας Νότης Περγιάλης (1920-2009) διαβάζει με πολύ εκφραστικό και ευαίσθητο τρόπο πέντε ποιήματα του μεγάλου Ισπανού ποιητή Federico Garcia Lorca (1898-1936) μεταφρασμένα από τον Στάθη Σπηλιωτόπουλο.

Ο Λόρκα, όπως ξέρουμε όλοι, είναι ο πιο αγαπημένος ξένος ποιητής στην Ελλάδα και η παρουσία του στην ελληνική δισκογραφία είναι ογκωδέστατη με πιο ξεχωριστές στιγμές τις μελοποιήσεις του Μάνου Χατζιδάκι ("Ματωμένος γάμος"), του Μίκη Θεοδωράκη ("Romancero gitano"), του Σταύρου Ξαρχάκου ("Θρήνος για τον Ιγνάθιο Σάντσιεθ Μεχίας"), του Γιάννη Γλέζου ("12 Τραγούδια του Λόρκα", "Αντόνιο Τόρρες Χερέδια") και του Χρήστου Λεοντή ("Αχ, έρωτα"). Δείτε πιο κάτω αναλυτικό κατάλογο του μελοποιημένου Λόρκα για του λόγου το αληθές! 

Η απαγγελία των ποιημάτων συνοδεύεται διακριτικά και πολύ μελωδικά από μουσική του ζακυνθινού συνθέτη Άκη Λυμούρη (1933-). 

Πολύ όμορφη και παντελώς άγνωστη δουλειά, ανάλογη με την εξαιρετική παρουσίαση, πάλι με μουσική του Λυμούρη, της Κυράς των Αμπελιών του Γιάννη Ρίτσου, όπως και του Νίκου Καββαδία και του Ταγκόρ. 

Ο Σταύρος Ξενίδης διαβάζει Γεώργιο Σουρή (1967)

Από την εξαιρετική σειρά δίσκων βινυλίου 45 στροφών extended της μικρής εταιρίας Στροφές που δραστηριοποιήθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60 εκδίδοντας σπάνιες ηχογραφημένες αναγνώσεις ποιητικών κειμένων Ελλήνων ή ξένων ποιητών (Ρίτσος, Καββαδίας, Λόρκα, Ταγκόρ κλπ) με τη φωνή γνωστών ηθοποιών της εποχής, σας παρουσιάζω το πιο δυσεύρετο ίσως δισκάκι της σειράς που είναι αφιερωμένο στον μεγάλο νεοέλληνα σατιρικό ποιητή Γεώργιο Σουρή (1852-1919).

Η πρώτη πλευρά του δίσκου περιλαμβάνει μια σύντομη εισαγωγή για τον ποιητή, καθώς και τέσσερα από τα πιο γνωστά του ποιήματα ("Σύντομος αυτοβιογραφία μου", "Η ζωγραφιά μου", "Ο έρωτας", "Στον ίσκιο μου"), ενώ η δεύτερη χαρακτηριστικά αποσπάσματα από τον περίφημο Φασουλή του που αμπελοφιλοσοφεί με τρόπο αιχμηρό και άκρως διορατικό!

Ιδού λοιπόν ο Φασουλής που οίστρους κατεβάζει
καθώς ο Βούδας των Ινδών υπό συκήν ρεμβάζει, 
και τον καφέ τον θεριακλή της Υεμένης πίνων 
φιλοσοφεί ακάματος επί των ανθρωπίνων...

Απαγγέλλει ο σπουδαίος ηθοποιός Σταύρος Ξενίδης (1924-2008) με την πολύ εκφραστική και άκρως θεατρική φωνή του. 

(c) Vinyl 45'' extended | Στροφές | 1967 | mp3 | Εξώφυλλα

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ

πηγή: π.Αρτ.

Γρηγόρης Σουρμαΐδης: Λιτανεία (1974)

Ο δίσκος "Λιτανεία" είναι ο δεύτερος του συνθέτη Γρηγόρη Σουρμαΐδη μετά τον παρθενικό του στα 1971 με τίτλο "Χαιρετισμός". Κυκλοφόρησε το σημαδιακό έτος 1974, μια χρονιά καταιγιστικών κυκλοφοριών πολλών και σπουδαίων μουσικών έργων με προεξάρχοντα αυτά του Μίκη Θεοδωράκη. 

Πρόκειται για έναν πολύ αξιόλογο κύκλο τραγουδιών πάνω σε στίχους του παλαίμαχου Αρία (Θεόφιλου Αριστόπουλου) που ερμηνεύουν θαυμάσια ο Αντώνης Καλογιάννης (στα πρώτα του ακόμη μεταθεοδωρακικά βήματα) και η υπέροχη και πρόωρα χαμένη Λιλάντα Λυκιαρδοπούλου.

Τα τραγούδια αποπνέουν μια διάθεση εκτόνωσης και αισιοδοξίας που δικαιολογείται απόλυτα για τη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Οι αναφορές στα σκοτεινά χρόνια που προηγήθηκαν είναι εμφανείς και επίμονες. Μερικά από αυτά τα τραγούδια ακούστηκαν αρκετά στην εποχή τους. Ξεχωρίζουν οι "Ληστές", το "Δόξα Θεέ" που αποτέλεσε και τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του δίσκου, ο "Αυλός", το "Σπίτι" και η "Αγάπη" με τη θαυμάσια largo μελωδία της.

Ο δίσκος αποτελεί μεταγραφή από παλιό μου βινύλιο που έχω φυλάξει σε καλή κατάσταση, οπότε ο ήχος είναι πολύ καθαρός. 
Σημειώνω επίσης ότι το πανέμορφο εξώφυλλο αποτελεί σύνθεση του ζωγράφου Σπύρου Βασιλείου.

Σόλων Μιχαηλίδης: Αρχαϊκή Σουίτα (1972)

Η "Αρχαϊκή σουίτα" αποτελεί ένα από τα γνωστότερα έργα του Σόλωνα Μιχαηλίδη (1905-1979), γραμμένο στην "κυπριακή" του περίοδο, το 1954 στη Λεμεσό. Πρόκειται για οργανική τετραμερή σύνθεση για φλάουτο, όμποε, άρπα και ορχήστρα εγχόρδων. Περιλαμβάνει τα μέρη: 1. Απλή προσφορά (Lento), 2. Τερψιχόρη (Allegro), 3. Δημόδοκος (Lento), 4. Οδυσσέας (Allegro poco moderato). O τίτλος του έργου υποδηλώνει και το χαρακτήρα του μουσικού του ύφους. Είναι ένα έργο με αναφορές στην αρχαία ελληνική μουσική κι αυτό τονίζεται και από τα ηχοχρώματα που αναβλύζουν από τα συγκεκριμένα μουσικά όργανα, αλλά και από τους τίτλους των επιμέρους κινήσεων που αντλούνται από τον ομηρικό κόσμο. 

Η πρώτη εκτέλεση του έργου έγινε το 1962 στην Αθήνα υπό τη διεύθυνση του Αντίοχου Ευαγγελάτου, ενώ η παρούσα ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε το 1972 με τη συμμετοχή της Ορχήστρας του Φεστιβάλ Αίγινας που διηύθυνε ο Sayard Stone. Συμμετείχαν επίσης οι σολίστ: Claude Chieulet στο όμποε, U. Ruttiman στο φλάουτο και Αλίκη Κρίθαρη στην άρπα. 

Ο δίσκος συμπληρώνεται με δύο συνθέσεις του διεθνούς κλασικού ρεπερτορίου: Το Κοντσέρτο για Βιολί αρ.6 από τον κύκλο των 12 κοντσέρτων opus 4 ("La stravaganza") του Antonio Vivaldi και τη δημοφιλέστατη "Μικρή Νυχτερινή Μουσική" (Eine kleine Nachtmusik) του Wolfgang Amadeus Mozart. Σολίστ στο βιολί είναι ο Marvin Ziporyn.

Σόλων Μιχαηλίδης, Γιάννης Ρίτσος: Ύμνος και θρήνος για την Κύπρο (1975)

Ο Σόλων Μιχαηλίδης (1905-1979) υπήρξε πατριαρχική μορφή της εθνικής κυπριακής μουσικής σχολής με κυρίαρχη παρουσία κατά τη μεταπολεμική περίοδο τόσο στη Μεγαλόνησο, όσο και στην Ελλάδα, όπου εγκαταστάθηκε οριστικά μετά το 1957 με την ανάληψη της διεύθυνσης του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και το διορισμό του δυο χρόνια αργότερα ως αρχιμουσικού της νεοσύστατης Συμφωνικής Ορχήστρας Βορείου Ελλάδος. Το έργο του υπήρξε πολυδιάστατο και καλύπτει όλες τις μουσικές φόρμες (έργα φωνητικά, συμφωνικά, δωματίου, χορωδιακά, πιανιστικά κλπ.), ενώ υπήρξε και πολυγραφότατος μουσικολόγος.

Το 1975 ο Σόλων Μιχαηλίδης ήταν ο πρώτος που μελοποίησε το ελεγειακό ποίημα του Γιάννη Ρίτσου "Ύμνος και Θρήνος για την Κύπρο", γραμμένο το 1974, αμέσως μετά την τραγωδία της τουρκικής εισβολής. Και λέω ήταν ο πρώτος, γιατί το έργο μελοποιήθηκε αμέσως μετά (1976) και από αρκετούς άλλους συνθέτες (Μιχάλης Τερζής, Γιώργος Κοτσώνης, Ανδρέας Ανδρέου). 

Η σύνθεση του Μιχαηλίδη έχει τη μορφή καντάτας για βαρύτονο, μικτή χορωδία και ορχήστρα (ή εναλλακτικά πιάνο) και πρωτοεκτελέστηκε τον Νοέμβριο του 1975 στις κυριότερες κυπριακές πόλεις (Λευκωσία, Λεμεσός, Λάρνακα, Πάφος) υπό τη διεύθυνση του συνθέτη με τη συμμετοχή της Χορωδίας Άρης Λεμεσού, του βαρύτονου Τζων Μοδινού και της πιανίστριας Έλενας Λαμάρη-Παπαδοπούλου.

Η έκδοση του δίσκου από τη CBS το 1975 περιλαμβάνει το έργο στην πρώτη του πλευρά, ενώ η δεύτερη πλευρά περιλαμβάνει δύο σύντομα φωνητικά έργα ("Χαίρε Μαρία", "Η προσευχή του ταπεινού" σε ποίηση Ζαχαρία Παπαντωνίου) κι ένα συμφωνικό ποίημα με τίτλο "Κυπριακή Ελευθερία", γραμμένο το 1959.

Γιώργος Κριμιζάκης: Με αγάπη (1977)

Ο Γιώργος Κριμιζάκης (γενν. 1943) εμφανίστηκε στη δύση του νεοκυματικού ρεύματος και παρουσίασε έντονη δισκογραφική δραστηριότητα στις δεκαετίες του '70 και '80, σημειώνοντας κατά καιρούς αρκετές εμπορικές επιτυχίες, με αποκορύφωμα τη συνεργασία του στους σατιρικούς δίσκους του Χάρρυ Κλυνν. Ανήκει βέβαια στους ελάσσονες τραγουδοποιούς εκείνης της μεστής περιόδου με τραγούδια ελαφρολαϊκού κυρίως ύφους που ελάχιστα πλέον ακούγονται. 

Ο δίσκος "Με αγάπη" κυκλοφόρησε το 1977 και ήταν ο έκτος προσωπικός του. Περιλαμβάνει 12 απλά τραγουδάκια του συρμού, τα οποία είναι παντελώς άγνωστα, αφού και στην εποχή τους πέρασαν απαρατήρητα. Αν κάτι ίσως έχει ένα ειδικό ενδιαφέρον με τον συγκεκριμένο δίσκο είναι η παρουσία του καλού τραγουδιστή Δημήτρη Ζευγά στο κύκνειο άσμα του λίγο πριν από το άδικο τέλος της σύντομης ζωής του. Τραγουδούν επίσης η Αγνή και ο άγνωστος Γ. Χαλκιάς, ενώ ένα τραγούδι ερμηνεύει ο ίδιος ο συνθέτης. Οι στίχοι υπογράφονται από τον Γιάννη Κακουλίδη, τη Σώτια Τσώτου και τον Ανδρέα Ζαχαρόπουλο.

(c) LP | Victory | 1977 | πηγή: Δημ.Δημ.

Βασίλης Δημητρίου: Βασιλιάς Ληρ (2005)

Από την ιδιαίτερα παραγωγική συνεργασία του συνθέτη Βασίλη Δημητρίου με το Εθνικό Θέατρο προέρχεται και η μουσική για την παράσταση του σεξπιρικού αριστουργήματος "Βασιλιάς Ληρ" που ανέβηκε το 2005 σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιές και σκηνοθεσία Σλόμπονταν Ουνκόφσκι με μια πλειάδα σπουδαίων ηθοποιών της νεότερης γενιάς, μεταξύ των οποίων οι: Δημήτρης Καταλειφός, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Μαρία Ναυπλιώτου, Δανάη Σκιάδη, Μαρία Κεχαγιόγλου και Θανάσης Ευθυμιάδης.

Δημήτρης Λάγιος, Αντώνης Καλογιάννης: Εδώ που γεννηθήκαμε (1983)

Δημήτρης Λάγιος - Φώντας Λάδης

Εδώ που γεννηθήκαμε

Αντώνης Καλογιάννης

(c) Polydor, 1983 

_________________________

Αμέσως μετά τον "Ήλιο τον Ηλιάτορα" (1982), την πρωτόλεια δισκογραφική του κατάθεση, ο συνθέτης Δημήτρης Λάγιος (1952-1991) παρουσίασε μέσα στο 1983 δύο λαϊκούς δίσκους: Τον "Άη Λαό" με τη Σωτηρία Μπέλλου και το "Εδώ που γεννηθήκαμε" με τον Αντώνη Καλογιάννη.

Με τους δύο αυτούς δίσκους ο πρόωρα χαμένος συνθέτης έδειξε καθαρά το ταλέντο του και στο λαϊκό τραγούδι, παρόλο που στη συνέχεια το εγκατέλειψε για πιο λόγιες και έντεχνες κατευθύνσεις. 

Στο δίσκο "Εδώ που γεννηθήκαμε" θα βρούμε μερικά πολύ όμορφα τραγούδια, όπως το "Τι κι αν δεν ξέρω πώς σε λένε" και "Τα μάτια σου που κλαίνε". Οι στίχοι του έμπειρου Φώντα Λάδη, γνωστού για τις συνεργασίες του με τον Μάνο Λοΐζο, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Θάνο Μικρούτσικο. Είναι στίχοι απλοί και άμεσοι με εμφανή κοινωνικό προσανατολισμό. 

Η φωνή του Αντώνη Καλογιάννη βρίσκεται σε πλήρη ακμή και υπηρετεί με συγκινητική εκφραστικότητα τα ενδιαφέροντα αυτά τραγούδια.

Βασίλης Δημητρίου: Λυσσασμένη γάτα (1998)

ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Λυσσασμένη Γάτα
του Τένεσι Ουίλιαμς
(ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, 1998)

__________________________

Είναι γνωστό το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του συνθέτη Βασίλη Δημητρίου (1945-2015) για τη σκηνική μουσική, τη μουσική δηλαδή που συνοδεύει έργα με εικόνα στις τρεις βασικές της εκδοχές: Θέατρο, κινηματογράφος και τηλεόραση. Σ' αυτόν τον τομέα έχει αφιερώσει το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος της συνθετικής του δραστηριότητας και κατά κανόνα με πολύ αξιόλογα αποτελέσματα.

Ο συγκεκριμένος δίσκος είναι μια σπάνια έκδοση του Εθνικού Θεάτρου και περιλαμβάνει τη μουσική για το έργο "Λυσσασμένη Γάτα" (Cat on a Hot Tin Roof) του μεγάλου Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Tennessee Williams (1911-1983). Το έργο γράφτηκε το 1955, ενώ τρία χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε με μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο από τον σπουδαίο σκηνοθέτη Richard Brooks με πρωταγωνιστές την Elizabeth Taylor και τον Paul Newman (1958).

O Βασίλης Δημητρίου έγραψε εννέα όμορφα ορχηστρικά θέματα για την ομώνυμη παράσταση του Εθνικού Θεάτρου κατά τη σεζόν 1997-8. Την παράσταση σκηνοθέτησε ο Ανδρέας Βουτσινάς σε μετάφραση της Μαριλένας Γεωργιάδου. Έπαιξαν οι ηθοποιοί: Δάνης Κατρανίδης, Φιλαρέτη Κομνηνού, Άγγελος Αντωνόπουλος, Ρένια Λουιζίδου, Γιάννης Καρατζογιάννης και Μιράντα Ζαφειροπούλου. Πιάνο παίζει ο συνθέτης.