Γιάννης Μαρκόπουλος: Εντεύθεν (2015)

Ο μεγάλος συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος ξανά στο προσκήνιο! Μπορεί να ενοχλεί κάποιες φορές ο παρορμητικός του χαρακτήρας και κάποιες παραδοξολογίες που κατά καιρούς δηλώνει, ωστόσο κανείς δεν μπορεί στα σοβαρά να αμφισβητήσει την ανυπολόγιστης αξίας μουσική παρακαταθήκη που αφήνει στον νεοελληνικό μουσικό πολιτισμό μας, ιδιαίτερα με τα αριστουργήματα που κατέθεσε στη δεκαετία του '70 ("Χρονικό", "Ιθαγένεια", "Θητεία").
Και σήμερα, 55 χρόνια από το πρώτο του φανέρωμα στο τραγούδι, παραμένει πάντα ενεργός κι έτοιμος να μας προσφέρει τις καινούργιες μουσικές του ιδέες μέσα από έναν σημαντικό κύκλο τραγουδιών που μόλις κυκλοφόρησε και τιτλοφορείται "Εντεύθεν". Μεσολάβησαν 11 χρόνια από την προηγούμενη δισκογραφική του δουλειά, τον "Ταχύτατο Λούη" (2004). Γράφονται βέβαια δεξιά κι αριστερά διάφορες ανακρίβειες για 20χρονη απουσία του συνθέτη, είτε για να δοθεί έμφαση στη νέα κυκλοφορία, είτε από προφανή άγνοια! Πάντως είναι πολύ σημαντικό που στα 76 του ο Μαρκόπουλος εξακολουθεί να έχει την έμπνευσή του σε εγρήγορση. Ο ίδιος μάλιστα έγραψε και τους περισσότερους στίχους σ' αυτή τη δουλειά, όπου βρίσκουμε επίσης μελοποιημένα ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη ("Λυπημένη"), του Βύρωνα Λεοντάρη και του Γιώργου Βολουδάκη, καθώς και στίχους του Γιώργου Σκούρτη και του Πόλυ Κυριακού.
Κοινός θεματικός θεματικός άξονας που διατρέχει όλα τα τραγούδια είναι η αναφορά στην πατρίδα και στη σκληρή συγκυρία που διέρχεται. Λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος: «Ο δίσκος αυτός έχει και μία πολιτική, άγρια ουσία, ότι αντέχουμε και ότι η αγάπη δεν είναι ψευδαίσθηση». Η μουσική πάντως κινείται σε χαμηλούς τόνους με ελεγχόμενες εξάρσεις, ενώ η ορχήστρα εκπέμπει τα γνώριμα ηχοχρώματα του συνθέτη.
Βασικός ερμηνευτής του έργου είναι ο Γιώργος Νταλάρας με μια μεστή και ώριμη ερμηνεία. Το εναρκτήριο τραγούδι με τον συμβολικό τίτλο "Ό,τι αλλάζει να τ' αντέξεις" είναι ίσως ό,τι καλύτερο ακούσαμε τη φετινή χρονιά. Συμμετέχουν ο Vassilikos, η Athena Andreadis, η Δάφνη Ζουρνατζή και ο Δήμος Αναστασιάδης. Συμμετέχουν επίσης η Χορωδία Fons Musicalis, η Παιδική Χορωδία Εκπαιδευτηρίων Ιεράς Μητρόπολης Πειραιά και η ορχήστρα Παλίντονος Αρμονία.

Ηλίας Ανδριόπουλος: Ο Πρώτος Ύμνος (2015)

Καινούργια δουλειά του Ηλία Ανδριόπουλου, ενός από τους πλέον χαμηλών τόνων έντεχνους λαϊκούς μας συνθέτες με το ξεχωριστό χάρισμα της μελωδίας. Ο δίσκος ονομάζεται "Ο Πρώτος Ύμνος" και είναι φανερά εμπνευσμένος από τα σύγχρονα πάθη της πατρίδας. Το επώνυμο κομμάτι του δίσκου επαναλαμβάνει την επωδό: "Αιέν αιέν, πατρίδα μου / αιέν αιέν αιέν / φως της ψυχής μου / πώς να σε βρω./ Τυραννισμένη / μες στα κουρέλια / μέσα στο φθόνο / και δίχως μοίρα...". Οι στίχοι είναι γραμμένοι από τον ίδιο τον συνθέτη.
Το έργο περιλαμβάνει επίσης ποιητικά κείμενα του Διονυσίου Σολωμού και του Ανδρέα Κάλβου, καθώς και παλιότερες συνθέσεις σε ποίηση Οδυσσέα Ελύτη και Μάνου Ελευθερίου. Πολύ όμορφη η διασκευή του τραγουδιού "Την αφρούρητη νυχτιά" από τους "Προσανατολισμούς" σε μορφή ζακυνθινής αρέκιας για χορωδία.
Επιστρατεύονται μάλιστα και κάποιες αυτούσιες παλιότερες ηχογραφήσεις με τις φωνές του Κώστα Καράλη και της Μαρίας Δημητριάδη από το δίσκο "Μουσικό τοπίο" (1992).
Βασικός ερμηνευτής του έργου είναι ο εξαιρετικός βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος, ενώ συμμετέχει και η θαυμάσια μαθητική Χορωδία Ambitus του Λεοντείου Λυκείου Νέας Σμύρνης. Πολύ ωραίος δίσκος!

Οι Λιποτάκτες του Μίκη Θεοδωράκη (1960)

Οι "Λιποτάκτες" είναι ο πρώτος ολοκληρωμένος κύκλος τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη. Περιλαμβάνει τέσσερα μελοποιημένα ποιήματα του αδελφού του Γιάννη Θεοδωράκη. Η μελοποίηση τους χρονολογείται στο διάστημα 1952-1954, επομένως προηγείται κατά πολύ της σύνθεσης του "Επιτάφιου" (1958). Όπως εξομολογείται ο ίδιος ο Μίκης, τα ποιήματα αυτά τα μάζευε από πεταμένα χαρτάκια που έβρισκε στον κήπο τους στα Χανιά, όπου τα σκορπούσε ο αδελφός του, γιατί δεν τα θεωρούσε άξια λόγου και γιατί ένιωθε ενοχές που άλλοι έχυναν το αίμα τους για τον αγώνα κι αυτός βολεμένος έγραφε στιχάκια! Πιθανότατα και ο τίτλος της ποιητικής συλλογής να απηχεί αυτή τη συναισθηματική διάθεση του ποιητή.

Πρώτο μελοποιήθηκε στα Χανιά το "Χάθηκα", παρόλο που πήρε την τελευταία θέση στον κύκλο. Τα υπόλοιπα γράφτηκαν στην Αθήνα και στο Παρίσι. Ο συνθέτης εξομολογείται ακόμη ότι γράφοντας αυτά τα τραγούδια είχε την κρυφή επιθυμία να φτιάξει τραγούδια που να χορεύονται από τη νεολαία της εποχής και γιαυτό στην ενορχήστρωση φρόντισε να ακούγεται έντονα ο ρυθμικός ήχος των κρουστών! Η ηχογράφηση έγινε τελικά το 1960, την ίδια εποχή που ηχογραφήθηκε ο "Επιτάφιος".

Ο Μανώλης Χιώτης ήταν ο επικεφαλής της ορχήστρας. Κιθάρα έπαιξε ο Δημήτρης Φάμπας. Ερμηνευτής ο ίδιος ο Μίκης με τη χαρακτηριστική αντιμελωδική αλλά άκρως εκφραστική φωνή του σε πρώιμο ακόμη στάδιο. Το εξώφυλλο φιλοτέχνησε ο Μποστ, στενός συνεργάτης του συνθέτη εκείνη την εποχή.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε σε μορφή extended, όπως και πολλά από τα πρώτα έργα του συνθέτη. Η ηχογράφηση αυτή ενσωματώθηκε το 1966 σε δίσκο 33 στροφών μαζί με τις "Μικρές Κυκλάδες" που ερμήνευσε ο Ντόρα Γιαννακοπούλου.
Αξίζει να αναφερθεί ότι οι "Λιποτάκτες" γνώρισαν πολλές μεταγενέστερες εκτελέσεις, από τις οποίες ξεχωρίζουν αυτή με τον Κώστα Χατζή (1962/3), με τη Μαρινέλλα (1966) και με τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά (1979). Το πρώτο τραγούδι του κύκλου, το εμβληματικό "Όμορφη πόλη" (Θα γίνεις δικιά μου), είναι αυτό που αγαπήθηκε περισσότερο, ενώ η επιτυχία του ξεπέρασε τα ελληνικά σύνορα γνωρίζοντας μεγάλες ερμηνείες, όπως αυτή της Edith Piaf για την ταινία "Les amants de Teruel" (1962).

Μίκης Θεοδωράκης: Ανέκδοτο soundtrack της ταινίας "Η καταιγίδα" (1965)

Πρόκειται για το κλασικό μελόδραμα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου "Καταιγίδα", παραγωγής 1965, σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου και σενάριο Νέστορα Μάτσα. Πρωταγωνιστούν η πανέμορφη Ντόρα Γιαννακοπούλου και ο Γιάννης Βόγλης. Συμμετέχουν επίσης οι: Ανδρέας Φιλιππίδης, Χριστόφορος Νέζερ, Μιράντα Μυράτ, Μαρία Σολδάτου. Η ταινία είναι γνωστή επίσης και με τους τίτλους "Η καταιγίδα πέρασε" και "Εκείνη που έχασε την αγάπη". 
Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας είναι η μουσική, καθώς είναι πλημμυρισμένη με πασίγνωστα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη που εκείνη την εποχή ηχογραφούσε με καταιγιστικούς ρυθμούς σε μορφή κύκλων. Τα ερμηνεύει η Ντόρα Γιαννακοπούλου, ενώ ο Γιάννης Βόγλης υποδύεται τον συνθέτη και πιανίστα, δηλαδή τον Μίκη! Ακούγονται λοιπόν τραγούδια από τους κύκλους: "Επιτάφιος", "Λιποτάκτες", "Πολιτεία", "Όμορφη πόλη", "Το τραγούδι του νεκρού αδελφού", "Η γειτονιά των αγγέλων" και "Μικρές Κυκλάδες". Ακούγονται ακόμη και οργανικά θέματα από το "Αξιον εστί"!

Μάνος Χατζιδάκις: Ανέκδοτα κινηματογραφικά τραγούδια (1946-1959)

Ο Μάνος Χατζιδάκις είναι, μετά τον Μίμη Πλέσσα, ο πολυγραφότερος Έλληνας συνθέτης κινηματογραφικής μουσικής. Με τον κινηματογράφο καταπιάστηκε από το πρώτο πρώτο του φανέρωμα στο μουσικό στερέωμα, αφού η πρώτη του ταινία ("Αδούλωτοι σκλάβοι") γυρίστηκε όταν ο ίδιος ήταν μόλις 20 χρονών! Προς τα τέλη της δεκαετίας του '50 έφτασε στο αποκορύφωμά του με το ρεκόρ των 9 ταινιών μέσα στον ίδιο χρόνο (1958)!
Η πρώτη του περίοδος ορίζεται αναγκαστικά από το ορόσημο της απονομής του όσκαρ το 1960, επομένως μιλάμε για το διάστημα 1946-1959. Στο διάστημα αυτό το όνομά του γράφτηκε σε συνολικά 35 ταινίες, μερικές από τις οποίες - ιδιαίτερα αυτές που σκηνοθέτησε ο Αλέκος Σακελλάριος - γνώρισαν τεράστια επιτυχία δίνοντας έτσι στον νεαρό δημιουργό την ευκαιρία να χτίσει το μεγάλο του όνομα ως συνθέτης, έστω κι αν παράλληλα συνέθετε άλλα έργα, πιο σοβαρά, κυρίως για το θέατρο, τα οποία δεν είχαν φυσικά την ίδια απήχηση.
Χαρακτηριστικό είναι ότι συχνά για τις ταινίες αυτές έγραφε και τραγούδια που τα ερμήνευαν συνήθως οι πρωταγωνιστές ηθοποιοί, ενώ οι στίχοι στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν δικοί του, αν και έχουμε και πολλά τραγούδια με στίχους των σκηνοθετών, όπως του Αλέκου Σακελλάριου και του Μιχάλη Κακογιάννη, ή των σεναριογράφων, όπως του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Η συγκεκριμένη συλλογή περιλαμβάνει αποκλειστικά ανέκδοτο υλικό με τραγούδια από ελληνικές ταινίες που ποτέ δεν εκδόθηκαν σε δίσκο στη συγκεκριμένη τους μορφή και ερμηνεία. Έτσι, απουσιάζουν τα πασίγνωστα τραγούδια από τη "Στέλλα" ή τις "Λατέρνες", τα οποία κυκλοφορούν σε διάφορες συλλογές. Συγκέντρωσα λοιπόν 18 τέτοια σκόρπια κινηματογραφικά τραγούδια που περιέχονται σε 13 συνολικά ταινίες της προαναφερόμενης περιόδου. Δεν είμαι σίγουρος ότι δε μού έχει ξεφύγει κάποιο. Αρκετά από αυτά ερμηνεύονται από χορωδία, κάποια από ηθοποιούς των ταινιών και κάποια από γνωστούς τραγουδιστές της εποχής (Ιωάννα Άλβα, Μαίρη Πορτοκάλλη, Ζωή Μάγγου, Ορφέας Κρεούζης, Νάνα Μούσχουρη). 
Σημειώνω ότι το τραγούδι "Ήρθε βοριάς, ήρθε νοτιάς" που το ακούμε εδώ από την ταινία "Δυο κόσμοι" (1949) με τη φωνή της ηθοποιού Ίντας Χριστινάκη, είναι παλιότερο και χρονολογείται μάλλον στα 1944 και είναι ενδεχομένως το πρώτο πρώτο τραγούδι που έχει γράψει ο Μάνος Χατζιδάκις! Το τραγούδι "Μια πόλη μαγική" που ερμηνεύει η ελαφρά τραγουδίστρια Ζωή Μάγγου έγινε γνωστό από μεταγενέστερη ηχογράφηση του 1963 με την Έλσα Λάμπο (Μαργαρίτη). Επίσης το τραγούδι "Κι αν θα διψάσεις για νερό" από τη "Λίμνη των πόθων" που ερμηνεύει πιθανόν ο Γιώργος Φούντας έγινε γνωστό από τη μεταγενέστερη ερμηνεία της Νάνας Μούσχουρη, ενώ το "Τραγούδι των ψαράδων" από την ίδια ταινία έγινε σουξέ αργότερα με τον τίτλο "Φεύγουν τα νιάτα" τραγουδισμένο από την Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Τα υπόλοιπα τραγούδια της συλλογής δε γνωρίζω να έχουν αξιωθεί κάποιας επίσημης δισκογραφημένης ερμηνείας. Όλα είναι ωραιότατα κι αντάξια του ταλέντου του μεγάλου δημιουργού. Αν θα ξεχώριζα λίγο παραπάνω κάποιο, θα διάλεγα το αισθαντικότατο "Είναι καημός" με τη Μαίρη Πορτοκάλλη από την ταινία "Η Αγνή του λιμανιού".

video-rip | 1946-1959 | Πηγή: d58

Μάνος Χατζιδάκις: Η λίμνη των πόθων (ανέκδοτο soundtrack)

Μουσική και τα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για την ταινία "Η λίμνη των πόθων". Από τα ωραιότερα που έγραψε ο συνθέτης και είναι πολύ κρίμα που παραμένουν ανέκδοτα.

Η ταινία γυρίστηκε το 1958 στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Τη σκηνοθέτησε ο Γιώργος Ζερβός σε σενάριο Νίκου Τσεκούρα διασκευασμένο από τον Ιάκωβο Καμπανέλλη. Πρωταγωνίστησαν οι: Γιώργος Φούντας, Τζένη Καρέζη, Χριστόφορος Νέζερ, Σόνια Ζωίδου, Ελένη Ζαφειρίου και Ανδρέας Ζησιμάτος. 

Εδώ ακούγεται για πρώτη φορά ένα μελοποιημένο απόσπασμα από την "Αμοργό" του Νίκου Γκάτσου ("Κι αν θα διψάσεις για νερό..."), η υπέροχη μελωδία του οποίου συνοδεύει τις βάρκες των ψαράδων στ' ανοιχτά της λίμνης. Το θέμα αυτό αποτέλεσε την πρώτη ύλη για το soundtrack μιας γερμανικής ταινίας τουριστικού περιεχομένου (όπως τη χαρακτήρισε ο συνθέτης) και του αντίστοιχου δίσκου "Ελλάς η χώρα των ονείρων" δυο χρόνια αργότερα (1960).

Εδώ επίσης έχουμε την πρώτη εκδοχή μιας πασίγνωστης και πολυαγαπημένης μελωδίας που ακούστηκε το 1963 στην ταινία "Χτυποκάρδια στο θρανίο" με τον τίτλο "Φεύγουν τα νιάτα". Την ακούμε σε χορωδιακή μορφή από τα στόματα των ψαράδων, αλλά και σε οργανικές παραλλαγές. Μαγεία!

Γιάννης Μεταλλινός: Καθρέφτης της γης (1997)

Ο δίσκος "Καθρέφτης της γης" (1997) είναι ο μοναδικός μέχρι στιγμής δίσκος με καταγραμμένη μουσική εργασία του συνθέτη Γιάννη Μεταλλινού. Πρόκειται για πολύ αξιόλογη έκδοση, η οποία έγινε για λογαριασμό του Πολιτιστικού και Αναπτυξιακού Κέντρου Θράκης που εδρεύει στην Ξάνθη, την ιδιαίτερη πατρίδα του συνθέτη. Περιλαμβάνει μουσικές συνθέσεις γραμμένες σε διαφορετικά χρονικά διαστήματα για διάφορες θεατρικές παραστάσεις και διάφορα θεατρικά σχήματα της περιφέρειας.
Το ύφος του Γιάννη Μεταλλινού κινείται στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής, ενώ οι αναφορές σε παλαιότερα πρότυπα είναι εμφανείς. Θα έλεγα ότι ο "Καρυωτάκης" της Λένας Πλάτωνος βρίσκεται πολύ κοντά σ' αυτό το ύφος. Ταυτόχρονα όμως ο συνθέτης δείχνει απόλυτα ώριμος "σαν έτοιμος από καιρό" κι έτσι αυτή η πρώτη του δισκογραφική κατάθεση σε ηλικία 38 ετών μοιάζει να έχει συγχωνεύσει τη γνώση και την άσκηση μακρού χρονικού διαστήματος, για να μας προσφερθεί ως μία ολοκληρωμένη μουσική πρόταση. Ατυχώς όμως δεν είχαμε μέχρι στιγμής κάποια συνέχεια, για να δούμε την παραπέρα εξέλιξη του ενδιαφέροντος αυτού συνθέτη.
Στο δίσκο είναι συγκεντρωμένες μουσικές επενδύσεις για θεατρικές παραστάσεις πάνω σε κλασικά κείμενα ελληνικά και ξένα από την αρχαιότητα μέχρι τη σημερινή εποχή. Ξεκινά από τον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη, περνάει από τη λατινική γραμματεία με ένα κείμενο του Πλαύτου, κάνει μια στάση στον Διονύσιο Σολωμό και μετά περνάει στη διεθνή δραματουργία με κείμενα του Λόρκα και του Καντίνσκι, για να καταλήξει στον σύγχρονο Έλληνα δραματουργό Μπάμπη Τσικληρόπουλο.
Ο συνθέτης γεννήθηκε στο Μόναχο το 1959. Μεγάλωσε στην Ξάνθη, όπου και μαθήτευσε δίπλα στον πατέρα του Τηλέμαχο Μεταλλινό, συνθέτη και επί σειρά ετών διευθυντή του Δημοτικού Ωδείου Ξάνθης. Στην Ξάνθη επίσης πήρε το πρώτο πτυχίο θεωρητικών (1981). Παράλληλα παρακολούθησε μαθήματα ανώτερων θεωρητικών και σύνθεσης στην Αθήνα με τους Χάρη Κουρή, Γιάννη Παπαϊωάννου, όπως και με τη Μαρία Χαιρογιώργου (πιάνο). Ολοκλήρωσε τη μουσική του κατάρτιση στη Μουσική Aκαδημία της Κολωνίας στους τομείς Ανωτέρων θεωρητικών - Παιδαγωγικών της μουσικής με τους Roland Loebner και Jurg Baur, αποφοιτώντας το 1988 με το δίπλωμα σύνθεσης. Εκτός από τον χώρο της έντεχνης μουσικής, η σκηνική μουσική αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της δημιουργίας του. Έχει επενδύσει μουσικά στην Ελλάδα και τη Γερμανία θεατρικές παραστάσεις. Ενδεικτικά: “Wie man Wunsche beim Schanz pakt”, “Sweeney agonistes” (Studio Buehne der Stadt Koeln, 1985-86), "Αλαντίν" (ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, 1993), "La serva amorosa (1993), "Λάμπρος" (Δ. Σολωμού, 1994), "Ματωμένος Γάμος" (Λόρκα, Θεατροκίνηση, 1995), "0 κήπος με τα χελιδόνια" (θέατρο Κνωσσός, 1996), "Τρωάδες" (Εθνική Λυρική Σκηνή - Θεατροκίνηση, 1996) και "Ορέστης" (Χορόδραμα-παραγγελία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών για το Νοέμβριο του 1997, επίσης με τη Θεατροκίνηση). Είναι μέλος της Ενωσης Ελλήνων Μουσουργών και καλλιτεχνικός διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Ξάνθης.
Σημείωμα του συνθέτη:
"Τα κομμάτια της επιλογής αυτής προέρχονται - χρονικά και θεματολογικά - από θεατρικές ή λυρικές ενότητες. Είναι για μένα ένα είδος προσωπικού ημερολογίου, στο οποίο υπάρχει μία νοητή γραμμή, που συνδέει τις σκέψεις μου για τον έρωτα, το όνειρο, το χρόνο και το θάνατο Ο μουσικός χαρακτήρας και ύφος, διαμορφωμένα αρχικά για τις ανάγκες της θεατρικής πράξης, βασίστηκαν ενορχηστρωτικά στον συνδυασμό φωνών, φυσικών οργάνων και συνθετικών ήχων. Η συμβολή όλων των εκτελεστών και ερμηνευτών, όπως και η ξεχωριστή ευαισθησία του ΜΙνου Μαμαγκάκη στην ηχητική επεξεργασία του μουσικού υλικού υπήρξε καθοριστική για το τελικό αποτέλεσμα. Τέλος θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο κ. Ηλία Βασιλούδη και το Διοικητικό συμβούλιο του ΠΑΚΕ.ΘΡΑ., του οποίου η ηθική και οικονομική υποστήριξη έκανε δυνατή την παραγωγή αυτή".

Χρήστου Λεοντή: Ανέκδοτες ηχογραφήσεις

Ο Χρήστος Λεοντής μπήκε δυναμικά στο ελληνικό τραγούδι με την ιστορική συναυλία που οργάνωσε ο Σύλλογος Φίλων Ελληνικής Μουσικής στις 11 Μαρτίου 1963 στο θέατρο Ακροπόλ. Μαζί του συμμετείχε και ο Μάνος Λοΐζος. Στη συναυλία αυτή παρουσίασε τα πρώτα του τραγούδια, μερικά από τα οποία πέρασαν αμέσως και στη δισκογραφία των 45 στροφών, ενώ ακολούθησαν δύο δίσκοι στις 33 στροφές ("Καταχνιά", "Ανάσταση ονείρων"), με τους οποίους ολοκληρώθηκε η ταχύτατη καταξίωση του νεαρού συνθέτη. 

Στο ενδιάμεσο της κυκλοφορίας των δύο αυτών δίσκων (1965) ο Λεοντής βρέθηκε στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (Ε.Ι.Ρ.) ως παραγωγός μιας σειράς μουσικών εκπομπών, όπου είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει πολλά δικά του τραγούδια, αρκετά από τα οποία δεν δισκογραφήθηκαν ποτέ. Μεταξύ αυτών τα δύο πρώτα του τραγούδια σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου ("Το σπίτι γέμισε με λύπη", "Κορίτσι του μικρού γιαλού"), καθώς και μια σειρά τραγούδια με στίχους του ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου ("Φαρμακωμένη μέρα", "Νανούρισμα της Μαριάννας") και του γιου του και σκηνοθέτη Κώστα Βρεττάκου ("Θάλασσα πικροθάλασσα", "Ένα μαντήλι δάκρυα"). Μερικά ακούστηκαν στις εκπομπές αυτές για πρώτη φορά πριν ενσωματωθούν στη συνέχεια στην "Ανάσταση ονείρων" ("Είναι σκληρός ο ουρανός", "Κρητικός χορός", "Πού να χωρέσει τ' όνειρο", "Θαρθεί το βράδυ βροχερό", "Χαμοζωή"). 

Στην εκτέλεση των τραγουδιών συμμετείχε η Ορχήστρα Ελαφράς Μουσικής του ΕΙΡ υπό τη διεύθυνση του συνθέτη. Τα ερμήνευσαν σημαντικοί τραγουδιστές της εποχής: Τζένη Βάνου, Λάκης Παππάς, Γιοβάννα, Κώστας Χατζής, Γιώργος Ζωγράφος, Αλέκα Μαβίλη και Έφη Παναγιώτου. Παρόλο που τα τραγούδια πλημμυρίζουν από λαϊκούς ρυθμούς και χρώματα, το μπουζούκι απουσιάζει παντελώς από την ενορχήστρωση όχι από καμιά παραξενιά του συνθέτη, αλλά επειδή το απαγόρευε ο κανονισμός της Ελληνικής Ραδιοφωνίας! Το ίδιο ίσχυε και με τους ερμηνευτές. Υπήρχε ειδικός κατάλογος εγκεκριμένων ερμηνευτών που μπορούσαν να γίνουν δεκτοί στα στούντιό της. Έτσι εξηγείται κιόλας που πολλά από τα τραγούδια αυτά δισκογραφήθηκαν με άλλους τραγουδιστές.

Τα πρώτα τραγούδια του Χρήστου Λεοντή (1963)

Ο Χρήστος Λεοντής είναι ένας από τους κορυφαίους εκπροσώπους της γενιάς των συνθετών του ’60, της πρώτης επιγονικής γενιάς μετά τους δύο μεγάλους πρωτεργάτες του έντεχνου τραγουδιού, τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Μίκη Θεοδωράκη. 

Το ξεκίνημα και η πορεία του ήταν παράλληλα με του Σταύρου Ξαρχάκου, του Γιάννη Μαρκόπουλου, του Μάνου Λοΐζου, του Σταύρου Κουγιουμτζή και του Δήμου Μούτση. Το έργο του μοιράζεται ανάμεσα στη δισκογραφία και στη μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, όπου υπήρξε παραγωγικότατος, αλλά δυστυχώς αυτή η πλευρά του είναι ουσιαστικά άγνωστη και παραγνωρισμένη, καθώς το έργο του αυτό παραμένει εν πολλοίς ανέκδοτο. 

Επίσημα η συνθετική του δραστηριότητα ξεκίνησε το 1962 με μουσικές για το αρχαίο θέατρο («Ιππόλυτος» του Ευριπίδη και «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου).

Η πρώτη δισκογραφική του εμφάνιση σημειώθηκε το 1963 με μια σειρά λαϊκών τραγουδιών που κυκλοφόρησαν στις 45 στροφές. Η πρώτη δημόσια παρουσίαση αυτών των τραγουδιών έγινε στο θέατρο Ακροπόλ τον Μάρτιο του 1963, όπου συμμετείχε και ο Μάνος Λοΐζος. Οι δυο συνθέτες ξαναβρέθηκαν μαζί το καλοκαίρι του 1963, στην περίφημη μουσικοθεατρική παράσταση «Μαγική πόλις» του Μάνου Χατζιδάκι και του Μίκη Θεοδωράκη διευθύνοντας τα τραγούδια τους στο ιντερμέτζο ανάμεσα στα δύο μέρη της παράστασης.

Τα πρώτα αυτά τραγούδια του Χρήστου Λεοντή περιέχονται στο αρχειάκι που σας δίνω. Συγκεκριμένα, έχουμε τέσσερα τραγούδια βασισμένα σε ποίηση Νικηφόρου Βρεττάκου ("Φέρτε τη θάλασσα", "Το νανούρισμα της Μαριάννας", "Αργά τη νύχτα", "Φαρμακωμένη μέρα") κι ένα τραγούδι σε στίχους Μάνου Ελευθερίου ("Το σπίτι γέμισε με λύπη"). Όλα είχαν κυκλοφορήσει το 1963 με ερμηνεύτρια την Έφη Παναγιώτου. Δυστυχώς τα δύο απ' αυτά δεν μπόρεσα ακόμη να τα βρω στην αυθεντική τους εκτέλεση και γιαυτό τα πήρα από νεότερη ζωντανή ηχογράφηση με ερμηνευτή τον Πάνο Μπούσαλη.