Βασίλης Παπακωνσταντίνου: Χαμένες αγάπες (2000)

Μετά την παραγωγική χρονιά του 1999 που απέφερε δύο προσωπικές δουλειές («Να με φωνάξεις», «Θάλασσα στη σκάλα») που γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και πατώντας πλέον στο νέο αιώνα ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου μας έδωσε μια πανηγυρική ζωντανή ηχογράφηση με τίτλο «Σφεντόνα Live» και μπήκε στο στούντιο για τη 18η κατά σειρά προσωπική του δουλειά που κυκλοφόρησε το 2000 με τίτλο «Χαμένες αγάπες» συνεργαζόμενος αυτή τη φορά αποκλειστικά με τον συνθέτη Χριστόφορο Κροκίδη και τον στιχουργό Βασίλη Γιαννόπουλο, αμφότερους σταθερούς συνεργάτες του επί σειρά ετών και δημιουργών μερικών από τις μεγαλύτερες εμπορικές του επιτυχίες καθ' όλη την προηγούμενη δεκαετία.

Πρόκειται για ένα τυπικό ροκ άλμπουμ στα γνώριμα ηχητικά μονοπάτια του ερμηνευτή με δεκατρία τραγούδια που κινούνται μεταξύ μπαλάντας και ροκ ξεσπασμάτων, ένα απολύτως οικείο ηχητικό περιβάλλον για τον ίδιο και το σταθερό κοινό του. Το ομότιτλο τραγούδι ενσωματώνει με τον πιο πειστικό τρόπο αυτά τα χαρακτηριστικά. Μουσική και στίχος δείχνουν προσαρμοσμένα απόλυτα πάνω στην ερμηνευτική μανιέρα του Παπακωνσταντίνου, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά να τα αξιοποιεί και να τα περνάει στον κοινό του. Από τις καλές στιγμές του άλμπουμ τα τραγούδια «Ο.Κ.», «Δεν έχω άλλη υπομονή», «Νιώθω μεγάλη μοναξιά», «Έχω ανάγκη» και «Στο καλό να πας», αλλά και το πιο εύθυμο «Πες του να πάει».

Την ενορχήστρωση του υλικού έκανε εξολοκλήρου ο Χριστόφορος Κροκίδης παίζοντας ο ίδιος κιθάρες, πλήκτρα, ακόμη και ούτι και μπουζούκι συμμετέχοντας μάλιστα και στα φωνητικά μαζί με τον Βασίλη Γιαννόπουλο, τον Ευτύχη Ζαρμπ και τον μικρό Γιώργο Πασχάλη.

© CD | Minos | 2000 | Πηγή: d58