Από το 1956 που ένωσαν τους δρόμους της προσωπικής και καλλιτεχνικής τους ζωής ο Μανώλης Χιώτης και η Μαίρη Λίντα, ξεκίνησαν και τα μεγάλα υπερπόντια ταξίδια για τον Νέο Κόσμο, όπου ο ελληνισμός του επιφύλασσε θερμότατη υποχή και ανταποκρινόταν με ενθουσιασμό στην απαράμιλλη δεξιοτεχνία του Χιώτη και στην αέρινη φωνή της Λίντα. Το τρίτο και μεγαλύτερο σε διάρκεια από τα ταξίδια αυτά ξεκίνησε το 1964 και κράτησε ως το 1967, τη χρονιά που το ζευγάρι έφτασε ξαφνικά ως το διαζύγιο για αδιευκρίνιστους λόγους, αν και η υπόθεση αυτή διανθίστηκε με ποικίλα σκανδαλοθηρικά υπονοούμενα που πάντως ποτέ δεν επιβεβαιώθηκαν. Το γεγονός είναι ότι το τέλος της κοινής ζωής τους έφερε ουσιαστικά και το καλλιτεχνικό τους τέλος, αφού άλλωστε ο Χιώτης τρία χρόνια αργότερα έφυγε από τη ζωή στα 49 μόλις χρόνια του, ενώ η καριέρα της Λίντα πήρε την κατιούσα κι έπαψε οριστικά να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του ελληνικού πενταγράμμου, έστω κι αν παρέμεινε ενεργή ως τα τέλη της δεκαετίας του '90.
Από την τελευταία λοιπόν αμερικανική τουρνέ του μεγάλου αυτού καλλιτεχνικού ζεύγους μας έχουν μείνει μια σειρά πολύ ενδιαφέρουσες ηχογραφήσεις, είτε σε σκόρπιους δίσκους 45 στροφών, είτε και σε δίσκους μεγάλης διάρκειας (lp) που πρωτοκυκλοφόρησαν στην Αμερική και στη συνέχεια στην ελληνική αγορά. Συνήθως οι ηχογραφήσεις αυτές στηρίζονταν στο προϋπάρχον υλικό, το οποίο επανεκτελούνταν με νέα ενορχήστρωση, εμπλουτισμένη με λάτιν και τζαζ στοιχεία, τα οποία ο Χιώτης δε δίσταζε να εισάγει στα τραγούδια του χωρίς καμία αναστολή.
Ένα από τα "αμερικάνικα" αυτά άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1984 από την ελληνική δισκογραφική εταιρεία Άνοδος το 1984, πρώτο της σειράς «Μύθοι της δεκαετρίας του '60» με ανέκδοτο υλικό από ηχογραφήσεις της διετίας 1965-1966, όταν οι δυο καλλιτέχνες βρίσκονταν στην Αμερική γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Δεκατέσσερα τραγούδια είναι το περιεχόμενο της έκδοσης, όλα από τα δεύτερα τραγούδια του συνθέτη, ελάχιστα γνωστά στο ελληνικό κοινό, κάποια παλιότερα με νέα ενορχήστρωση και κάποια καινούργια που ακούγονται στο δίσκο αυτό για πρώτη φορά, τα περισσότερα σε γοργούς ρυθμούς (συρτά) που εξυπηρετούσαν τις δεξιοτεχνικές ανάγκες του Χιώτη, ο οποίος και πάλι εντυπωσιάζει με το εκπληκτικό του παίξιμο, ενώ τον συνοδεύει η ελληνική λαϊκή ορχήστρα του Ελληνοαμερικανού George Stratis.
© CD | Άνοδος | 1984 | Πηγή: tzil./d58
.jpg)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου