Σταύρος Λογαρίδης: Οικογένεια Ζαρντή (1983)

Από τα μέσα κιόλας της δεκαετίας του '70 ο Σταύρος Λογαρίδης βρέθηκε να υπηρετεί το χώρο της σκηνικής μουσικής χάρις στη φιλία που τον συνέδε με τον σκηνοθέτη Κώστα Φέρρη, συνεργάτη του άλλωστε ως στιχουργό στις πρώτες του ανεξάρτητες δουλειές στον τομέα της τραγουδοποιίας. Το 1974 λοιπόν έγραψε τη μουσική για την ταινία «Φόνισσα» που σκηνοθέτησε ο Φέρρης, ενώ δυο χρόνια αργότερα ξανασυναντήθηκαν στην τηλεοπτική σειρά «Μενεξεδένια πολιτεία» (1976). Το 1979 ο Λογαρίδης έλαβε μέρος ως ηθοποιός στην ταινία του Νίκου Ζερβού «Εξόριστος στην κεντρική λεωφόρο», ενώ το 1981 επένδυσε μουσικά την ταινία «Οι απέναντι» του Γιώργου Πανουσόπουλου, για να κλείσει αυτός ο κύκλος το 1983 με τη μουσική για την τηλεοπτική σειρά «Οικογένεια Ζαρντή» που σκηνοθέτησε ο Κώστας Φέρρης.

Με εξαίρεση τη μουσική για τη «Μενεξεδένια πολιτεία» που δεν εκδόθηκε ποτέ στην ολοκληρωμένη της μορφή, όλες οι υπόλοιπες σκηνικές συνθέσεις του Σταύρου Λογαρίδη πέρασαν νωρίς και στη δισκογραφία. Το 1982 λοιπόν κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Προσεχώς» με το μουσικό υλικό των ταινιών «Η Φόνισσα» και  «Οι απέναντι», ενώ το 1983 κυκλοφόρησε ανεξάρτητα το ολοκληρωμένο soundtrack της τηλεοπτικής σειράς «Οικογένεια Ζαρντή» που θα μας απασχολήσει σήμερα.

Η σειρά λοιπόν «Οικογένεια Ζαρντή» βασίστηκε στο όμώνυμο μυθιστόρημα του Κώστα Δ. Χατζηαργύρη που εκδόθηκε το 1950. Τη σκηνοθέτησε ο Κώστας Φέρρης σε δικό του σενάριο με τη συνεργασία του ηθοποιού Νικηφόρου Νανέρη. Προβλήθηκε από την ΕΡΤ σε 14 συνολικά επεισόδια κι έλαβαν μέρος οι ηθοποιοί: Νίκος Τζόγιας, Γιάννης Βόγλης, Πηνελόπη Πιτσούλη, Κωνσταντίνος Τζούμας, Σωτηρία Λεονάρδου, Θεόδωρος Έξαρχος, Δημήτρης Ιωακειμίδης και άλλοι, ενώ σε μερικά επεισόδια εμφανίστηκε ως ηθοποιός και ο Παύλος Σιδηρόπουλος. 

Το soundtrack της σειράς αποτελεί την πιο ώριμη και ολοκληρωμένη δουλειά του Σταύρου Λογαρίδη για σκηνική χρήση. Περιλαμβάνει τραγούδια, αλλά και οργανικά μέρη. Τους στίχους έγραψε ο Κώστας Φέρρης με εξαίρεση το «Πρώτο τραγούδι» που ακούγεται σε επανεκτέλεση, το οποίο έχει στίχους του Μανώλη Ρασούλη και γράφτηκε για το άλμπουμ «Σταύρος Λογαρίδης» (1978). Επισημαίνω επίσης ότι το τραγούδι «Saigon» προέρχεται από το soundtrack της ταινίας «Οι απέναντι». Το ορχηστρικό «Αετοί στο δοξάρι του Γιώργου» αναφέρεται στον δεξιοτέχνη του βιολιού Γιώργο Μαγγλάρα που συμμετέχει ως σολίστ, ενώ το ορχηστρικό «Αυτοσχεδιασμός στο σπίτι» έχει ως συνδημιουργό τον Δημήτρη Πουλικάκο. 

Την ενορχήστρωση έκανε ο Λογαρίδης που τραγούδησε κιόλας κι έπαιξε όλα τα όργανα της ορχήστρας με κάποιες μικρές συμπράξεις, όπως του Κώστα Στρατηγόπουλου στην κιθάρα, του Δημήτρη Πουλικάκου στο συνθεσάιζερ και της Αριάδνης McKinnon Andrew στο πιάνο. Ολόκληρο το soundtrack αυτό μαζί με το υλικό του δίσκου «Προσεχώς» ενσωματώθηκε αργότερα σε μια ενιαία ψηφιακή έκδοση που κυκλοφόρησε το 1995 με τίτλο «Μουσική για εικόνα».

Σταύρος Λογαρίδης, Δημήτρης Πουλικάκος: Τα παιδία παίζει (2009)

Πριν από 73 χρόνια, στις 21 Σεπτεμβρίου 1953, γεννήθηκε ο τραγουδοποιός Σταύρος Λογαρίδης (1953-2022), ο οποίος ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του '70 ως μέλος του ποπ σχήματος Poll (μαζί με τον Κώστα Τουρνά και τον Robert Williams) και συνέχισε με το συγκρότημα Ακρίτες, για να ακολουθήσει αυτόνομη πορεία στη συνέχεια παρουσιάζοντας κατά καιρούς κάμποσες ενδιαφέρουσες συνθετικές δουλειές, ενώ έδειξε ενδιαφέρον και για το σκηνικό χώρο γράφοντας μουσική για τον κινηματογράφο (σε συνεργασία κυρίως με τον Κώστα Φέρρη) και την τηλεόραση.

Στο διπλό άλμπουμ «Τα παιδία παίζει» ο Σταύρος Λογαρίδης μοιράζεται το υλικό με τον γερόλυκο του ελληνικού ροκ Δημήτρη Πουλικάκο, ένα υλικό εντελώς ετερόκλητο, αφού συγκροτείται με πρωτότυπες συνθέσεις, επανεκτελέσεις, αλλά και ζωντανές ηχογραφήσεις των δύο καλλιτεχνών από διάφορες συναυλίες τους. Ουσιαστικά λοιπόν πρόκειται για ένα τσουβάλιασμα ανόμοιων ηχογραφημάτων που ενοποιούνται στοιχειωδώς μόνο από την παρουσία και την ερμηνεία των δύο κατά συνθήκην συνεργατών. 

Από τα βασικά χαρακτηριστικά της έκδοσης είναι το άνοιγμα του Σταύρου Λογαρίδη σε συναδέλφους του που δραστηριοποιούνται σε διαφορετικούς μουσικούς χώρους, όπως οι τραγουδοποιοί Νίκος Ζούδιαρης και Κώστας Λειβαδάς, αλλά και οι στιχουργοί Λίνα Δημοπούλου και Ελένη Ζιώγα με υλικό παρμένο εν μέρει από το άλμπουμ «Ξαφνικά καλοκαίρι» (2007). Ενδιαφέρουσες είναι οι επανεκτελέσεις επιλεγμένων κομματιών από το διεθνές ρεπερτόριο, όπως συνθέσεις των Mick Jagger, Paul Anka και David Bowie, ενώ το δικό του (μεταθανάτιο) «παρών» δίνει και ο Παύλος Σιδηρόπουλος με τον εμβληματικό «Μπάμπη τον Φλου». Έχουμε επίσης και δύο οργανικά θέματα, ένα από τον καθένα, από τα οποία η σύνθεση του Σταύρου Λογαρίδη αποτελεί το βασικό θέμα της μουσικής του για την παλιά τηλεοπτική σειρά «Μενεξεδένια πολιτεία» (1975). Η μεγάλη έκπληξη όμως βρίσκεται στο φινάλε του άλμπουμ, όπου ο Δημήτρης Πουλικάκος μας δίνει μια εντελώς ιδιόμορφη στα όρια του γκροτέσκου διασκευή του κλασικού λαϊκού τραγουδιού «Υπάρχω» των Χρήστου Νικολόπουλου και Πυθαγόρα που είχε σφραγίσει με την ερμηνεία του ο Στέλιος Καζαντζίδης.

Νίκος Σκαλκώτας: Έργα μουσικής δωματίου (1980)

Θα σταθούμε σήμερα σε μια σημαντική έκδοση της ΕΜΙ αφιερωμένη κυρίως στο πολυδιάστατο έργο του Νίκου Σκαλκώτα στον τομέα της μουσικής δωματίου που καλύπτει πάνω από το ένα τρίτο της συνολικής του εργογραφίας και αποτυπώνει τις ανησυχίες και τις διαρκείς αναζητήσεις του συνθέτη μέσα από τα ατονικά ή δωδεκαφθογγικά ρεύματα που κυριαρχούσαν στην ευρωπαϊκή μουσική της εποχής του.

Η έκδοση δομείται άτυπα πάνω σε δυο ανισοβαρείς ενότητες, από τις οποίες η πρώτη περιλαμβάνει συνθέσεις για μικρή ορχήστρα εγχόρδων οργάνων. Συγκεκριμένα, έχουμε τα έργα: «10 Σκίτσα για έγχορδα», σύνθεση πιθανότατα του 1940, και «5 Ελληνικοί Χοροί» (Ηπειρώτικος, Κρητικός, Τσάμικος, Αρκαδικός Κλέφτικος), μια επιλογή από το corpus των 36 Ελληνικών Χορών που γράφτηκαν κατά το διάστημα 1933-1936. Τα έργα εκτελεί η Μικρή Ορχήστρα Εγχόρδων υπό τη διεύθυνση του βιολονίστα και αρχιμουσικού Τάτση Αποστολίδη.

Η δεύτερη και πολύ ευρύτερη ενότητα καλύπτεται εξολοκλήρου από συνθέσεις μουσικής δωματίου με ποικίλους οργανικούς συνδυασμούς από ένα μέχρι τέσσερα όργανα. Ξεχωρίζουν οι τριμερείς «Σονατίνες για Πιάνο και Βιολί» αρ. 3 και αρ. 4 (έργα του 1935) που ερμηνεύουν η Ντιάνα Βρανούση (πιάνο) και η Νίνα Πατρικίδου (βιολί). Η Ντιάνα Βρανούση ερμηνεύει επίσης το τρυφερό «Νανούρισμα» για σόλο πιάνο, εικοστό στη σειρά των «32 Κομματιών για Πιάνο» που συνέθεσε ο Σκαλκώτας το 1940.

Η έκδοση περιλαμβάνει επίσης το δημοφιλές και πολυεκτελεσμένο «Τρίο για Πιάνο, Βιολί και Βιολοντσέλο», έργο της περιόδου 1937-1939 που επιγράφεται «Οκτώ Παραλλαγές πάνω σ' ένα Ελληνικό Θέμα» και αναπτύσσεται σε εννέα μέρη (θέμα και παραλλαγές). Παίζουν: Νέλλη Σεμιτέκολο (πιάνο), Δημήτρης Βράσκος (βιολί) και Χρήστος Σφέτσας (βιολοντσέλο). Σημαντικό επίσης είναι το 3ο «Κουαρτέτο Εγχόρδων», έργο του 1935 σε τρία μέρη (Allegro moderato, Andante, Allegro vivace) που ερμηνεύει εξαιρετικά το σπουδαίο Ελληνικό Κουαρτέτο αποτελούμενο από τους Τάτση Αποστολίδη (βιολί), Έρση Καγκελάρη (βιολί), Γιάννη Βατικιώτη (βιόλα) και Σωτήρη Ταχιάτη (βιολοντσέλο). Ο Τάτσης Αποστολίδης με τον Γιάννη Βατικιώτη ερμηνεύουν επίσης το τριμερές  «Ντούο για Βιολί και Βιόλα», έργο του 1939 (ή 1940).

Στο τελευταίο μέρος της έκδοσης έχουμε την ολοκληρωμένη ηχογράφηση των πέντε συνολικά συνθέσεων του Νικου Σκαλκώτα για Βιολοντσέλο και Πιάνο που χρονολογούνται κατά την τελευταία διετίας της ζωής του (1948-1949). Συγκεκριμένα, έχουμε την τριμερή «Σονατίνα για Βιολοντσέλο και Πιάνο» και τις μονομερείς σύντομες συνθέσεις «Τρυφερή μελωδία», «Largo», «Μπολερό» και «Μικρή Σερενάτα». Τα ερμηνεύουν ο Σωτήρης Ταχιάτης στο βιολοντσέλο και ο Γιάννης Γ. Παπαϊωάννου στο πιάνο.

Η έκδοση είναι εξαιρετικά φροντισμένη με πλούσιο ένθετο βιβλιαράκι που περιλαμβάνει αναλυτικά τους τίτλους των έργων, ένα άκρως κατατοπιστικό εργοβιογραφικό σημείωμα για τον μεγάλο συνθέτη, καθώς κι ένα πληροφοριακό αναλυτικό κείμενο για τα περιεχόμενα έργα με την έγκυρη υπογραφή του ιστορικού της μουσικής Γιώργου Β. Μονεμβασίτη.

Νίκος Σκαλκώτας: 36 Ελληνικοί Χοροί για Ορχήστρα (1991)

Ανοίγουμε και πάλι μια μικρή παρένθεση στη συνήθη ροή των μουσικών μας θεμάτων, για να επανέλθουμε στον κορυφαίο Έλληνα λόγιο συνθέτη Νίκο Σκαλκώτα (1904-1949) με αφορμή τη σημερινή επέτειο του θανάτου του που συνέβη πριν από 77 χρόνια, στις 19 Σεπτεμβρίου 1949, όταν ήταν μόλις 45 χρόνων έχοντας ωστόσο προλάβει να καταθέσει ένα ογκώδες σε έκταση και ανεκτίμητο σε ποιότητα έργο νεωτερικής μουσικής γραφής εναρμονισμένης με τα πλέον πρωτοποριακά μουσικά ρεύματα των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Τα έργα του ξεπερνούν τα 170 και οι αυθεντικές τους παρτιτούρες φυλάσσονται στο Αρχείο Σκαλκώτα στην Αθήνα. Τα περισσότερα από αυτά ανήκουν στον τομέα της ατονικής ή σειραϊκής γραφής. 

Από το σπουδαίο λοιπόν αυτό έργο ο χρόνος έχει αναδείξει ως το δημοφιλέστερο τους περίφημους «Ελληνικούς Χορούς» του, 36 συνολικά διαρθρωμένους σε τρεις σειρές των 12 χορών η καθεμιά. Ο Σκαλκώτας ξεκίνησε να συνθέτει τους χορούς εμπνευσμένος από την ελληνική παράδοση ενόσω ακόμη βρισκόταν στη Γερμανία και τους ολοκλήρωσε μετά τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα (1933), όταν συνεργάστηκε και με τη μουσικολόγο και λαογράφο Μέλπω Μερλιέ. Όλοι οι χοροί επιγράφονται με βάση την τοπική τους προέλευση, ενώ αρκετοί από αυτούς έχουν την ίδια ονομασία (με διαφορετική αρίθμηση), όχι γιατί έχουν την ίδια μελωδική βάση, αλλά γιατί η αρχική τους μελωδία έχει την ίδια καταγωγή. Γιαυτό και βρίσκουμε μέσα στο corpus των χορών αρκετούς «Κλέφτικους», «Πελοποννησιακούς», «Μακεδονικούς» ή «Κρητικούς» χορούς εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους. Η αρχική τους γραφή ήταν για ορχήστρα, αλλά ο σύνθέτης δε δίστασε να επαξεργαστεί επανειλημμένα το υλικό του προσαρμόζοντάς το σε ποικίλες φόρμες, όπως για κουαρτέτο εγχόρδων, ορχήστρα πνευστών ή ορχήστρα εγχόρδων. Στην τελευταία εκδοχή μάλιστα τέσσερις επιλεγμένοι Χοροί του («Χωστιανός», «Κλέφτικος», «Πελοποννησιακός», «Ηπειρώτικος») αποτέλεσαν το υλικό μιας ιστορικής ηχογράφησης που πραγματοποίησε το 1956 στη Νέα Υόρκη ο διάσημος Έλληνας αχριμουσικός Δημήτρης Μητρόπουλος συστήνοντας έτσι πολύ δυναμικά τον συνθέτη στο διεθνές κοινό, έστω και μετά το θάνατό του.

Ο βιολοντσελίστας και αρχιμουσικός Βύρων Φιδετζής ηχογράφησε το σύνολο των 36 Ελληνικών Χορών για Ορχήστρα του Νίκου Σκαλκώτα κατά το διάστημα 23 Ιουλίου μέχρι 2 Οκτωβρίου 1990 στο Studio "500" της Τηλεόρασης του Σβεντλόφσκ (στην πρώην Σοβιετική Ένωση) διευθύνοντας την Κρατική Φιλαρμονική Ορχήστρα των Ουραλίων. Κατά κανόνα χρησιμοποιήθηκαν οι αναθεωρημένες τελικές ενορχηστρώσεις του συνθέτη που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διετία 1948-1949, λίγο πριν από το θάνατό του. Το αποτέλεσμα είναι συναρπαστικό και απόλυτα εύηχο καθιστώντας το συνολικό ακρόαμα ως την ιδανικότερη ίσως εισαγωγή ενός αμύητου ακροατή στο μαγικό κόσμο της λόγιας μουσικής.

Διονύσης Τσακνής, Κώστας Τριπολίτης: Γέφυρες (2002)

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μεσολάβησαν από την πρώτη συνεργασία του Διονύση Τσακνή με τον στιχουργό Κώστα Τριπολίτη, η οποία ξεκίνησε το 1987 με το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου «Το τρίτο μάτι» και συνεχίστηκε το 2002 με το ολοκληρωμένο άλμπουμ «Γέφυρες» που εκδόθηκε από τη βραχύβια δισκογραφική εταιρεία Nitro Music υπό την ετικέτα Fresco. Αυτή η επανεμφάνιση του Τριπολίτη ήρθε μετά από δέκα σχεδόν χρόνια απουσίας από το προσκήνιο, μετά δηλαδή από την έκδοση του άλμπουμ «Συγγνώμη για την άμυνα» (1992) του Θάνου Μικρούτσικου, και συνιστά την τελευταία ολοκληρωμένη του συνεισφορά στην ελληνική δισκογραφία.

Οι «Γέφυρες» είναι ένας ενδαφέρων κύκλος ένδεκα τραγουδιών κι ενός οργανικού φινάλε («Το κοινό»), από τα οποία ο Τριπολίτης έγραψε τα εννέα. Τα υπόλοιπα δύο τραγούδια έχουν στίχους του συνθέτη, ο οποίος έγραψε τη μουσική, ενορχήστρωσε και ερμήνευσε όλα τα τραγούδια έχοντας πάντως δίπλα του και σημαντικές παρουσίες, όπως ο Σταμάτης Κραουνάκης και οι Σπείρα-σπείρα, ο Δημήτρης Μητροπάνος («Του Τσιτσάνη η συννεφιά»), ο Γιώργος Μεράντζας, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Φίλιππος Πλακιάς και μέλη της Χορωδίας του Δημήτρη Τυπάλδου. 

Η μουσική σε κάποιες περιπτώσεις ξεφεύγει από τα πλαίσια του οικείου ροκ ήχου του συνθέτη και αγγίζει το χώρο του λαϊκού τραγουδιού λειτουργώντας έτσι ως μια «γέφυρα» ανάμεσα σε τόσο ετερόκλητες μουσικές εκφάνσεις. Η ενορχήστρωση υπηρετεί σωστά τις μουσικές αυτές μεταλλάξεις χάρις στην παρουσία ικανών μουσικών, όπως ο Θύμιος Παπαδόπουλος στα πνευστά, ο Μανόλης Καραντίνης στο μπουζούκι και τον μπαγλαμά, ο Δημήτρης Σταρόβας στις κιθάρες και ο Γιώτης Κιουρτσόγλου στο ηλεκτρικό μπάσο.

Διονύσης Τσακνής: Το τρίτο μάτι (1987)

Παραμένοντας στη δισκογραφία του σημαντικού στιχουργού Κώστα Τριπολίτη θα σταθούμε στη διπλή συνεργασία που είχε με τον τραγουδοποιό Διονύση Τσακνή και μάλιστα με απόσταση 15 χρόνων μεταξύ των δύο συναντήσεών τους. 

Το 1987 λοιπόν από τη Minos κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Το τρίτο μάτι» που αποτελεί την τρίτη δισκογραφική κατάθεση του Διονύση Τσακνή, ο οποίος είχε πρωτοεμφανιστεί το 1983 με τον πρωτόλειο προσωπικό του δίσκο «Η μπαλάντα του ταξιδιώτη», για να ακολουθήσει το 1986 το άλμπουμ «Καλή ακρόαση», όπου μοιραζόταν το υλικό με τη Σοφία Βόσσου. Το ομότιτλο τραγούδι που ακούμε στην έναρξη του δίσκου έχει στίχους του Κώστα Τριπολίτη και διακρίνεται από τα γνωστά χαρακτηριστικά της αιχμηρής και οξυδερκούς στιχουργικής του. 

Το άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα συνολικά τραγούδια, όλα σε μουσική και ερμηνεία του Διονύση Τσακνή, ενώ δικοί του είναι και οι στίχοι, εξαιρουμένου προφανώς του εναρκτήριου τραγουδιού, όπως προαναφέραμε. Ο ίδιος επίσης φρόντισε και την ενορχήστρωση που κινείται σε ένα ύφος ηλεκτρικού ροκ ήχου χαμηλών τόνων μέσα σε ένα κλίμα διάχυτου πεσιμισμού που συμπορεύεται και με το πνεύμα των στίχων. Ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες, ηλεκτρικό μπάσο, συνθεσάιζερ και κρουστά διαμορφώνουν το ηχητικό τοπίο, ενώ στο ωραιότερο ίσως τραγούδι του δίσκου στο φινάλε («Αιχμάλωτος της νύχτας») η ενορχήστρωση εμπλουτίστηκε και με έγχορδα και πνευστά με τη συμμετοχή της Ευανθίας Ρεμπούτσικα στο βιολί και του Πλούταρχου Ρεμπούτσικα στο βιολοντσέλο. Στα φωνητικά είναι η Βούλα Καραχάλιου, ενώ συμμετέχει και χορωδία.

Κώστας Τριπολίτης: 15 χρόνια τραγούδια (1977-1992)

Πριν από 73 χρόνια, στις 16 Σεπτεμβρίου 1953, γεννήθηκε στην Αθήνα ο σημαντικός στιχουργός Κώστας Τριπολίτης, ο οποίος σπούδασε κινηματογράφο, νευροψυχολογία και γλωσσολογία στη Γερμανία. Πέρα από τη στιχουργική που του χάρισε ευρεία αναγνωρισιμότητα, έχει πολύπλευρη καλλιτεχνική δραστηριότητα ως σεναριογράφος, σκηνοθέτης ταινιών μικρού μήκους, αρθρογράφος, παραγωγός εκπομπών και συγχρόνως έντονη συνδικαλιστική δράση στον τομέα των πνευματικών δικαιωμάτων των καλλιτεχνών. Ο λόγος του είναι αιχμηρός κι ευρηματικός, ενίοτε κυνικά ωμός και ανατρεπτικός, χωρίς να λείπουν ωστόσο και οι λυρικές στιγμές, αλλά και η χιουμοριστική διάθεση. Άλλωστε υπήρξε από τους πρώτους συνεργάτες του Χάρρυ Κλυνν στην πρώτη του εμφάνιση με το άλμπουμ «Για δέσιμο» (1978). Αξιοσημείωτο είναι ότι σε κάποιες δουλειές του χρησιμοποίησε και το ψευδώνυμο Κώστας Άλλος.

Στη δισκογραφία η πρώτη του επίσημη καταγραφή εντοπίζεται στον προσωπικό δίσκο της Βασιλικής Λαβίνα «Πες μου» (1977), για να ακολουθήσουν πάμπολλες σημαντικές συνεργασίες με πολλούς και συχνά εντελώς διαφορετικού ύφους συνθέτες, όπως: Μίκης Θεοδωράκης, Γιώργος Χατζηνάσιος, Δήμος Μούτσης, ο Θάνος Μικρούτσικος, Λίνος Κόκοτος, Νίκος Ιγνατιάδης, Αντώνης Βαρδής, Ανδρέας Πρέζας, Τάκης Μπουγάς, Λάκης Παπαδόπουλος, Διονύσης Τσακνής και άλλοι. Συνήθιζε να κάνει δυναμικές εμφανίσεις κατά περιόδους με συγκεντρωμένο υλικό και στη συνέχεια να χάνεται από το προσκήνιο μέχρι την επόμενη δυναμική επανεμφάνισή του. Η δημιουργική του κορύφωση σημειώθηκε το 1981, όταν κυκλοφόρησαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, έξι μεγάλοι δίσκοι με δικούς του στίχους, δηλαδή: «Επιβάτης» και «Ραντάρ» του Μίκη Θεοδωράκη, «Φράγμα» του Δήμου Μούτση, «Πίσω απ' τη βιτρίνα» του Γιώργου Χατζηνάσιου, «Σκουριασμένα χείλια» του Σταμάτη Κραουνάκη και «Το γαϊτανάκι της ζωής» του Ανδρέα Πρέζα!

Η συλλογή των 20 τραγουδιών του Κώστα Τριπολίτη που επέλεξα καλύπτει την πρώτη δημιουργική του δεκαπενταετία, το διάστημα δηλαδή 1977-1992, γιατί στη συνέχεια η παρουσία του έγινε πολύ αραιή με τραγούδια διάσπαρτα σε προσωπικές δουλειές διαφόρων δημιουργών, με εξαίρεση τη δεύτερη συνεργασία του με τον Διονύση Τσακνή που απέφερε αρκετά χρόνια αργότερα το ολοκληρωμένο άλμπουμ «Γέφυρες» (2002). Στη συλλογή αντιπροσωπεύονται αναλογικά όλοι σχεδόν οι συνθέτες που συνεργάστηκαν μαζί του κατά το συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο. Είχε την τύχη μάλιστα να ερμηνεύσουν τα τραγούδια του μερικά από τα κορυφαία ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως: Σωτηρία Μπέλλου, Μαρία Φαραντούρη, Βίκυ Μοσχολιού, Γιώργος Νταλάρας, Δήμητρα Γαλάνη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Τάνια Τσανακλίδου, Γιάννης Κούτρας και άλλοι. Στη συλλογή περιλαμβάνονται μερικά σπουδαία τραγούδια που σφράγισαν την εποχή τους, όπως: «Στα κόκκινα φώτα του μπαρ», «Αγάπη», «Ξημερώνει», «Επιβάτης», «Ζω», «Δε λες κουβέντα», «Ερηνούλα μου», «Σχήμα λόγου», «Ανεμολόγιο».

Στέφανος Κορκολής: Ανεμόπτερο (2004)

Ολοκληρώνουμε το μικρό μας αφιέρωμα στον τραγουδοποιό Στέφανο Κορκολή με την ωριμότερη και πιο ενδιαφέρουσα μέχρι σήμερα δισκογραφική του κατάθεση στο χώρο του απλού τραγουδιού που εκδόθηκε το 2004 από τη Minos-EMI με τίτλο «Ανεμόπτερο».

Εννιά πρωτότυπα τραγούδια, από τα οποία το ένα («Havana») δίνεται σε διπλή εκδοχή (μία φωνητική και μία ορχηστρική), καθώς κι ένα οργανικό θέμα («Χαμηλή πτήση»), συγκροτούν το σώμα του δίσκου που ηχητικά παίζει μεταξύ «έντεχνου», ποπ και λάτιν ύφους δείχνοντας ένα δημιουργό σε πλήρη ωριμότητα και μεγάλη προσαρμοστική ικανότητα στα ιδιαίτερα φωνητικά χαρακτηριστικά των ερμηνευτών που επιλέγει για τα τραγούδια του. Τους στίχους έγραψε η Ρεβέκκα Ρούσση, γνωστή κι από άλλες ενδιαφέρουσες συνεργασίες της με εκλεκτούς δημιουργούς, όπως ο Μίμης Πλέσσας, ο Αντώνης Στεφανίδης, ο Νίκος Αντύπας, η Ευανθία Ρεμπούτσικα, ο Αντώνης Μιτζέλος και άλλοι. Δύο τραγούδια υπογράφονται από τον Παρασκευά Καρασούλο, παλιό συνοδοιπόρο του συνθέτη, από τα οποία το ένα («For esse mar») αποδίδεται και στα πορτογαλικά με στίχους του João Mendonça.

Τα τραγούδια ερμηνεύουν κατά σειρά η Ανδριάνα Μπάμπαλη (το ομότιτλο), η Δήμητρα Γαλάνη, ο Γιώργος Νταλάρας, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και Πορτογαλέζα φολκ ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός Dulce Pontes, με την οποία ο Κορκολής είχε από παλιότερα στενή συνεργασία ως μαέστρος και πιανίστας σε συναυλίες της. Εδώ μάλιστα ερμηνεύει μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα τη μεγάλη επιτυχία του δίσκου («Havana») στη φωνητική της εκδοχή. Επίσης ένα τραγούδι («Βελάκια») ερμηνεύει ο ίδιος ο Κορκολής, παρόλο που ήδη είχε από χρόνια εγκαταλείψει το ρόλο του ερμηνευτή στα τραγούδια του. Ο ίδιος επίσης έκανε την ενορχήστρωση, ενώ την εικαστική επιμέλεια της προσεγμένης έκδοσης υπογράφει ο Αλέξανδρος Παπαλέξης.

Στέφανος Κορκολής, Μαρινέλλα: Για πρώτη φορά (1997)

Μετά τις συνεργασίες του με τις σπουδαίες ερμηνεύτριες Μαρία Δημητριάδη («Το μαγικό κλειδί», 1987) και Δήμητρα Γαλάνη («Παλίρροια», 1989) κι αφού μεσολάβησαν αρκετές προσωπικές δουλειές του με δικές του ερμηνείες, καθώς κι ένα ολοκληρωμένο soundtrack για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Πάνω, κάτω και πλαγίως» (1992), το 1993 ο Στέφανος Κορκολής μας δίνει άλλη μια δουλειά με γυναικεία φωνή, το άλμπουμ «Η δική μας η αγάπη» με τη Μαντώ, για να φτάσουμε στο 1997, όταν συναντά την τρίτη μεγάλη ερμηνεύτρια της καριέρας του με το δίσκο «Για πρώτη φορά» που εκδόθηκε από την BMG.

Το ραντεβού του συνθέτη αυτή τη φορά τον έφερε δίπλα στη Μαρινέλλα σε μια εποχή που η σπουδαία ερμηνεύτρια είχε αρχίσει σταδιακά να αραιώνει τη δισκογραφική της δραστηριότητα και την συντηρούσαν στην επικαιρότητα κυρίως οι αλλεπάλληλες επανεκδόσεις παλιότερων δίσκων της ή διαφόρων συλλογών από το πλούσιο ρεπερτόριό της. Ο Κορκολής λοιπόν της πρόσφερε μια καλή ευκαιρία να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο με ένα υλικό προσαρμοσμένο απόλυτα στα φωνητικά της χαρακτηριστικά. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα τραγούδια που κινούνται σε μια ποικιλία μουσικού ύφους ανάλογη με την πολυμορφία του ερμηνευτικού ταμπεραμέντου της Μαρινέλλας, από λυρικές μπαλάντες μέχρι καθαρόαιμους λαϊκούς ρυθμούς. Η μεγάλη ερμηνεύτρια αποδεικνύει ότι δεν είχε χάσει τίποτε από την εκφραστική της δύναμη. Ξεχωρίζουν οι πολύ δυνατές ερμηνείες της στα τραγούδια «Αφιερώνω» και «Για πρώτη φορά» με τη λαμπερή πιανιστική συνοδεία του συνθέτη, καθώς και το «Νύχτα στο Μπουένος Άιρες» σε ρυθμό αργεντίνικου tango. 

Έξι από τα δέκα τραγούδια έχουν στίχους της Άντας Δούκα, ενώ από δύο τραγούδια έγραψαν ο Φίλιππος Γράψας και ο Πάνος Φαλάρας. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο συνθέτης παίζοντας ο ίδιος πιάνο. Μαζί του αξιόλογοι μουσικοί, όπως ο Αντώνης Γούναρης στις κιθάρες  και ο Γιάννης Μπιθικώτσης στα λοιπά έγχορδα (μπουζούκι, μπαγλαμά, τζουρά, μαντολίνο).