Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2026

Αργύρης Κουνάδης: Μουσική για τον «Ιπππόλυτο» του Ευριπίδη (1955)

Συμπληρώνονται σήμερα 15 χρόνια από το θάνατο του σημαντικού λόγιου συνθέτη Αργύρη Κουνάδη (1924-2011), ενός πολυδιάστατου δημιουργού που πέρασε και από το χώρο του απλού τραγουδιού με μια υπέροχη σειρά κύκλων τραγουδιών κατά τη δεκαετία του '70. Ήδη από τις αρχές του '50 εγκαινίασε τη γόνιμη συνεργασία του με το περίφημο Ελληνικό Χορόδραμα της Ραλλούς Μάνου συμπορευόμενος με τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Μίκη Θεοδωράκη, αν και ο ίδιος αργότερα αποκήρυξε τα περισσότερα από τα πρώιμα έργα του, ιδιαίτερα μετά την εγκατάστασή του στη Γερμανία και την προσχώρησή του στα νεωτερικά ρεύματα της ατονικότητας και του δωδεκαφθογγισμού δίνοντας προβάδισμα στη φωνητική και σκηνική γραφή, εξέλιξη της οποίας στάθηκε αργότερα και το ενδιαφέρον του για το απλό τραγούδι. Συνέθεσε σημαντικό όγκο φωνητικής μουσικής με όπερες, ποιητικές μελοποιήσεις (Σεφέρης, Σαχτούρης, Καβάφης, Λόρκα, Εγγονόπουλος), κινηματογραφικές επενδύσεις (π.χ. «Ο ουρανός», 1962) και μουσική για το αρχαίο θέατρο.
Στην τελευταία λοιπόν αυτή κατηγορία ανήκει και η μουσική που συνέθεσε για την τραγωδία «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη, η οποία παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της ραδιοφωνικής σειράς Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου που μεταδόθηκε το 1955 από την Ελληνική Ραδιοφωνία σε ραδιοφωνική προσαρμογή και διδασκαλία του μεγάλου θεατρικού δασκάλου Σωκράτη Καραντινού.
Ο «Ιππόλυτος στεφανηφόρος», όπως είναι το πλήρες όνομα του έργου, διδάχθηκε το έτος 428 π.Χ., ενώ ήδη μένονταν ο Πελοποννησιακός πόλεμος, και απέσπασε το πρώτο βραβείο. Πραγματεύεται τον ανόσιο έρωτα της Φαίδρας, συζύγου του Θησέα, με τον γιο του Ιππόλυτο που κατέληξε στον τραγικό θάνατο και των δύο. Το ίδιο θέμα είχε πραγματευτεί και παλιότερα ο Ευριπίδης στο χαμένο έργο του «Ιππόλυτος καλυπτόμενος».
Στη συγκεκριμένη ραδιοφωνική μετάδοση του έργου τη μετάφραση έκανε ο Παναγής Λεκατσάς, ενώ τη διεύθυνση του χορού είχε ο Κεφαλονίτης αρχιμουσικός Νίκος Τσιλίφης (1910-1978) με το γυναικείο χορό του «Ομίλου» του. Κορυφαία του χορού η Ρίκα Γαλάνη. Τους ρόλους ερμήνευσαν οι ηθοποιοί: Νίκος Χατζίσκος (Ιππόλυτος), Αλέκα Κατσέλη (Φαίδρα), Ιορδάνης Μαρίνος (Θησέας), Στάθης Αναγιάννης (θεράπων και αγγελιοφόρος) και Θεανώ Ιωαννίδου (τροφός). Ο Αργύρης Κουνάδης έγραψε μια ελεγειακή μουσική συνοδεία και συνέθεσε τη μουσική των χορικών του έργου. 

Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Το παλιό τεφτέρι του Μητσάκη (1975)

Το 1975 για λογαριασμό της Lyra ο ίδιος ο Γιώργος Μητσάκης επιμελήθηκε την ηχογράφηση ενός δίσκου με δικά του παλιά τραγούδια σε νέα εκτέλεση με καινούργιες φωνές. Ο δίσκος έχει τίτλο «Το παλιό τεφτέρι του Μητσάκη» και περιλαμβάνει δεκαοκτώ συνολικά τραγούδια από την πρώτη δημιουργική του φάση, όπως δηλώνεται εμφανώς και στην έκδοση με τη χρονική επισήμανση: 1942-1952. 
Τα τραγούδια είναι μοιρασμένα σε έξι μικρές ενότητες των τριών τραγουδιών η καθεμιά και αποδίδονται ημιτελή σε συνεχή ροή εν είδει μικρών σουιτών, όπως συχνά συνέβαινε εκείνα τα χρόνια στη δισκογραφία. Όλα τα τραγούδια είναι κλασικά κι αγαπημένα από αυτά που θα έλεγε κανείς εκ των ων ουκ άνευ του ακαταμάχητου ρεπερτορίου που δημιούργησε ο συνθέτης στα πρώτα του βήματα στο χώρο του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Για την ερμηνεία των τραγουδιών επελέγησαν τέσσερις νέοι λαϊκοί ερμηνευτές που τότε ξεκινούσαν την καριέρα τους στο ελληνικό τραγούδι και κάποιοι από αυτούς κατάφεραν να κάνουν στη συνέχεια μια καλή καριέρα. Πρόκειται για τον Γιάννη Μπογδάνο, τη Σοφία Διαμαντή, τον Γιώργο Μελά και τη Φραντζέσκα Καββαδία. Ο Μπογδάνος βέβαια είχε ξεκινήσει λίγο νωρίτερα την εμπλοκή του στη δισκογραφία συμμετέχοντας ήδη σε δυο προηγούμενες δουλειές του Γιώργου Μητσάκη, στο «Μονά ζυγά» (1973) και στα «Πειραιώτικα του Μητσάκη» (1974). Οι άλλοι τρεις έκαναν εδώ το δισκογραφικό τους ντεμπούτο. Τη διεύθυνση της ορχήστρας επιμελήθηκε ο ίδιος ο Γιώργος Μητσάκης.

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Ο κύριος Μητσάκης: Τραγούδια '53-'93 σε νέα ηχογράφηση (1993)

Τη χρονιά του θανάτου του Γιώργου Μητσάκη (1993) εκτός από το διπλό άλμπουμ της ΕΜΙ «Η Ελλάδα του Μητσάκη» κυκλοφόρησε άλλο ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στον συνθέτη από τη δισκογραφική εταιρεία Wea με τίτλο «Ο κύριος Μητσάκης» και υπότιτλο: «Τραγούδια '53-'93 σε νέα ηχογράφηση». Το άλμπουμ μάλιστα αυτό εκδόθηκε μόλις δύο μήνες πριν από το θάνατο του συνθέτη.
Πρόκειται για μια συλλογή τραγουδιών από τη μακρά διαδρομή  του συνθέτη στο ελληνικό πεντάγραμμο, αν και η χρονική επισήμανση του τίτλου δεν είναι καθόλου ακριβής. Κι αυτό, γιατί κάποια τραγούδια, όπως τα «Μεγάλωσες» (1949), «Είναι κρίμα» (1952) και «Το διαζύγιο» (1952) είναι προγενέστερα αυτού του ορίου, ενώ η εξακριβωμένη χρονολογία των νεότερων τραγουδιών της συλλογής ανάγεται στο έτος 1981, όταν είχαν κυκλοφορήσει οι δίσκοι «Πού θα τη βρούμε σήμερα» με την Ελένη Βιτάλη και τον Γιάννη Μπογδάνο και «Ημερολόγιο της πιάτσας» με τον Γιώργο Σερραίο, από τους οποίους προέρχονται τέσσερα τραγούδια της συλλογής. Όλα τα τραγούδια ακούγονται βέβαια σε επανεκτελέσεις με διαφορετικές φωνές από τις αρχικές τους εκτελέσεις, με εξαίρεση το τραγούδι «Ψιλοβρέχει» που ερμηνεύει ο Στέλιος Καζαντζίδης, το οποίο πρώτος το είχε εκτελέσει ο ίδιος το 1958. Υπάρχουν πάντως και τρία τραγούδια («Άλλαξε την πλάκα», «Βραδιάζει», «Αν γύριζαν οι νύχτες») που εμφανίζονται για πρώτη φορά στη δισκογραφία και είναι πιθανότατα συνθέσεις της δεκαετίας του '80, από τις τελευταίες δηλαδή του συνθέτη.
Την παραγωγή του δίσκου έκανε ο συνθέτης και παραγωγός Στέλιος Φωτιάδης επιστρατεύοντας μερικές κορυφαίες φωνές που διέθετε εκείνη τη στιγμή στο οπλοστάσιό της η εταιρεία. Δεσπόζει φυσικά η παρουσία του Στέλιου Καζαντζίδη σε μια σπάνια περίπτωση συμμετοχής του σε συλλογή τραγουδιών με πολλούς ερμηνευτές. Έχουμε επίσης τη Βίκυ Μοσχολιού, τον Σταμάτη Κόκοτα, τον Μανώλη Μητσιά, τον Γιάννη Βογιατζή και τη Γλυκερία, όλους με δύο τραγούδια ο καθένας. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο πιανίστας Χρήστος Κωνσταντινίδης, εκτός από το «Μεγάλωσες» (το παλιότερο όλων, ηχογραφημένο σε πρώτη εκτέλεση το 1949 με τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη) που ενορχήστρωσαν και ερμήνευσαν οι Οπισθοδρομικοί. Επικεφαλής της ορχήστρας με το μπουζούκι του είναι ο Χρήστος Νικολόπουλος πλαισιωμένος από εξαιρετικούς μουσικούς, όπως ο Λάζαρος Κουλαξίζης στο ακορντεόν, ο Γιώργος Μεταλληνός στα τύμπανα και ο Στέλιος Καρύδας στην κιθάρα.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Γιώργος Μητσάκης: Η Ελλάδα του Μητσάκη (1993)

Ο Γιώργος Μητσάκης έφυγε από τη ζωή το 1993 στα 72 του χρόνια έχοντας πίσω του μισό περίπου αιώνα δημιουργικού βίου από τις αρχές της δεκαετίας του '40 που ηχογράφησε τα πρώτα του τραγούδια. Αμέσως λοιπόν μετά το θάνατό του η ΕΜΙ (His Master's Voice) έθεσε σε κυκλοφορία μια ευρεία αφιερωματική συλλογή τραγουδιών του συνθέτη σε τριπλό βινύλιο με τίτλο «Η Ελλάδα του Μητσάκη». 
Η συλλογή περιλαμβάνει 36 τραγούδια (το ένα οργανικό) ανθολογημένα από δίσκοιυς 78 και 45 στροφών που ηχογραφήθηκαν μέσα σε τρεις δημιουργικές δεκαετίες, από τη δεκαετία του '40 ως τη δεκαετία του '60, και είναι απλωμένα σε τρεις διαδοχικές γενιές ερμηνευτών από τους αυθεντικούς ρεμπέτες της πρώτης περιόδου ως τους μεγάλους λαϊκούς ερμηνευτές της δεκαετίας του '50 και μέχρι τη νεότερη γενιά τραγουδιστών που εμφανίστηκε κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '60. 
Από την παλιότερη γενιά ξεχωρίζει η παρουσία της Μαρίκας Νίνου με πέντε υπέροχα τραγούδια («Βαλεντίνα», «Θέλω στα μπουζούκια», «Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου», «Παλαμάκια παλαμάκια», «Τρεις μάγκες είμαστε»), αλλά και άλλων μεγάλων ερμηνευτών, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Ρένα Στάμου, ο Δημήτρης Ρουμελιώτης, ο Ιωάννης Τατασόπουλος και ο Ανδρέας Σπαγαδώρος. Από την ενδιάμεση γενιά έχουμε επίσης μεγάλες φωνές, όπως: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Καίτη Γκρέυ, Αντώνης Ρεπάνης και Γιώργος Μανισαλής. Τέλος, έχουμε και τραγούδια με νεότερες φωνές, όπως ο Θόδωρος Καναρίδης, ο Μάνος Παπαδάκης, ο Μπάμπης Τσετίνης, η Λίτσα Διαμάντη, η Καίτη Αμπάβη, ο Γιάννης Καλατζής και ο Μπάμπης Γκολές. 
Ο ίδιος ο Μητσάκης συμμετέχει και ως ερμηνευτής κάποιων τραγουδιών, ενώ παίζει μπουζούκι στο οργανικό φινάλε «Μπαμ ζεϊμπέκικο». Η έκδοση φιλοξενεί κι ένα ενδιαφέρον σημείωμα του γνωστού μουσικού παραγωγού Πάνου Γεραμάνη με τίτλο: «Γιώργος Μητσάκης, ποιητής και μελωδός του λαϊκού τραγουδιού».

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Γιώργος Μητσάκης: Ο αρχοντόμαγκας (2011)

Άλλη μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συλλογή αυθεντικών ηχογραφήσεων από τις 78 στροφές με δεκαπέντε κλασικά τραγούδια του Γιώργου Μητσάκη εκδόθηκε το 2011 από τη δισκογραφική ετικέτα Όγδοη Νότα με τίτλο «Γιώργος Μητσάκης, Ο αρχοντόμαγκας» και με τη διευκρινιστική επισήμανση: «Σπάνιες ηχογραφήσεις από δίσκους γραμμοφώνου» μαζί με τον χρονικό προσδιορισμό: 1947-1955. 
Πρόκειται λοιπόν για υλικό από την τελευταία φάση της ακμής του ρεμπέτικου τραγουδιού που φτάνει ως τα μέσα της δεκαετίας του '50, διάστημα κατά το οποίο ο μεγάλος λαϊκός δημιουργός γνώρισε την απόλυτη καταξίωση με την πανελλήνια αναγνώριση των τραγουδιών του που περνούσαν αμέσως στα στόματα όλου του κόσμου και γίνονταν τεράστιες επιτυχίες.
Η αλήθεια είναι ότι το ανθολογημένο υλικό, παρμένο εν πολλοίς από ιδιωτικό αρχείο, δεν διασώζει σε όλες τις περιπτώσεις τις πρώτες εκτελέσεις και ηχογραφήσεις κάποιων τραγουδιών, αφού είναι εξακριβωμένο ότι μερικά ήταν γραμμένα νωρίτερα και είχαν ήδη ηχογραφηθεί με άλλες φωνές, όπως τα κλασικά «Ο λουλάς» και το «Κομπολογάκι», τραγούδια ηχογραφημένα πιθανότατα μέσα στη γερμανική Κατοχή. Έτσι κι αλλιώς όλο αυτό είναι ένα μπερδεμένο θέμα και δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει κανείς τις πραγματικά πρώτες χρονικά εκτελέσεις από κάποιες άλλες δεύτερες ή παράλληλες ηχογραφήσεις των ίδιων τραγουδιών που γίνονταν σωρηδόν εκείνη την εποχή. Σημασία πάντως έχει ότι συγκεκριμένες εκτελέσεις αυτού του άλμπουμ είναι εξαιρετικά σημαντικές, γιατί φέρουν τη σφραγίδα μεγάλων ερμηνευτών του αυθεντικού ρεμπέτικου, όπως: Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Μανώλης Χιώτης, Μαρίκα Νίνου, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλιος Χρυσίνης, Ιωάννης Τατασόπουλος, Ρένα Στάμου, Στελλάκης Περπινιάδης, αλλά και λιγότερο γνωστών, όπως: Ανδρέας Σπαγαδώρος, Δημήτρης Ρουμελιώτης, Έλλη Σωφρονίου, Μαρία Γρίλλη, και φυσικά του ίδιου του Μητσάκη. 
Στη συλλογή περιέχονται γνωστά και άγνωστα τραγούδια του συνθέτη. Ξεχωρίζουν ασφαλώς τα κλασικά: «Ο λουλάς», «Το κομπολογάκι», «Γυναίκα με δυο άντρες», «Μου 'φαγες τα δαχτυλίδια», «Το καπηλιό». Ο ήχος έχει υποστεί ψηφιακή επεξεργασία και τα τραγούδια ακούγονται αρκετά καθαρά.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Γιώργος Μητσάκης: Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου, αρ.14 (1984)

Στις 17 Νοεμβρίου 1993, ανήμερα της 20ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, έφυγε από τη ζωή ένας κορυφαίος λαϊκός δημιουργός, εμβληματική μορφή του κλασικού ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού, ένας πολυγραφότατος συνθέτης που - σύμφωνα με προσωπική του μαρτυρία - έγραψε γύρω στα ...5000 τραγούδια απλωμένα μέσα στο χρόνο σε πέντε δεκαετίες, από τις αρχές του '40 ως τη δεκαετία του '80. 
Πρόκειται για τον μεγάλο λαϊκό τραγουδοποιό Γιώργο Μητσάκη (1921-1993), ο οποίος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη ένα μόλις χρόνο πριν από τον ξερριζωμό του Μικρασιατικού Ελληνισμού, πράγμα που οδήγησε πολύ γρήγορα και τη δική του οικογένεια να καταφύγει στα πάτρια εδάφη και να ζήσει τα νεανικά του χρόνια σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, όπως η Καβάλα και ο Βόλος, αλλά και η Θεσσαλονίκη, ενώ το 1939 εγκαταστάθηκε οριστικά στον Πειραιά, όπου γνωρίστηκε με τους μεγάλους αρχιμάστορες του ρεμπέτικου και μπήκε σιγά σιγά στον κόσμο τους αρχίζοντας να γράφει τα δικά του τραγούδια ήδη από τα χρόνια της Κατοχής. Μάλιστα τα δυο πρώτα τραγούδια του («Κομπολογάκι», «Ο λουλάς») χάλασαν κόσμο στην εποχή τους κι έκαναν αμέσως γνωστό τον νεαρό συνθέτη που συνέχισε να γράφει τραγούδια, συνήθως σε ρυθμό γοργού ζεϊμπέκικου, και να εμφανίζεται με επιτυχία στα μεγαλύτερα νυχτερινά μαγαζιά της μεταπολεμικής Αθήνας (Ροσινιόλ, Πίγκαλς, Τζίμης ο Χοντρός, Τριάνα του Χειλά, Κομπαρσίτα κ.ά.). 
Ο Γιώργος Μητσάκης έγραφε πάντα ο ίδιος τη μουσική και τους στίχους στα τραγούδια του, κάποιες φορές τα ερμήνευε κιόλας ο ίδιος παίζοντας μπουζούκι, αλλά συχνά συνεργαζόταν με τους γνωστότερους συνθέτες και ερμηνευτές του ρεμπέτικου, όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Βασίλης Τσιτσάνης, Απόστολος Καλδάρας, Κώστας Καπλάνης, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλλα Χασκίλ, Άννα Χρυσάφη, Σωτηρία Μπέλλου, Πάνος Γαβαλάς, Γρηγόρης Μπιθικώτσης και πολλοί άλλοι παλιοί και νεότεροι, καθώς ο συνθέτης δε δυσκολεύτηκε να αναπροσαρμόσει το ύφος του σύμφωνα με τα νέα ηχητικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν κατά τις δεκαετίες του '60 και '70, όταν έγραψε πολλά τραγούδια στο νέο ύφος και βοήθησε αποφασιστικά στο ξεκίνημα της καριέρας τους πολλούς νέους ερμηνευτές, όπως η Λίτσα Διαμάντη, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Καλατζής, Γιάννης Πάριος και άλλοι.
Από την ανεξάντλητη δεξαμενή των διαχρονικών τραγουδιών του Γιώργου Μητσάκη αντλήθηκε το υλικό ενός μικρού αφιερώματος της Minos-EMI που εκδόθηκε το 1984 στο πλαίσιο της σημαντικής δισκογραφικής σειράς με γενικό τίτλο «Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου» υπό τον αύξοντα αριθμό 14 με την έμμεση επισήμανση «Αυθεντικές εκτελέσεις», αφού το υλικό περιλαμβάνει αποκλειστικά ηχογραφήσεις της πρώτης δημιουργικής περιόδου του συνθέτη (δεκαετία του '40), όλες για δίσκους γραμμοφώνου των 78 στροφών με τις αναπόφευκτες φθορές που επιφέρει η χρήση και ο χρόνος στο ευαίσθητο αυτό υλικό. Τα περισσότερα τραγούδια είναι πασίγνωστα κι αγαπημένα, όπως: «Ο λουλάς», «Πάρε το δαχτυλίδι μου», «Σβηστό φανάρι», «Το φανταράκι», «Όπου Γιώργος και μάλαμα», «Καυγαδάκι», «Ο ναύτης», «Κομπολογάκι», «Όσο βαριά είν' τα σίδερα» και «Απόψε είναι βαριά». Τραγουδούν: Στράτος Παγιουμτζής, Άννα Χρυσάφη, Στέλλα Χασκίλ, Μάρκος Βαμβακάρης, Τάκης Μπίνης, Ντούο Χάρμα, Κώστας Καπλάνης, Σοφία Καλφοπούλου, Πάνος Γαβαλάς, Απόστολος Καλδάρας, Σπύρος Ζαγοραίος, Μαίρη Αστέρη, Νίκος Τουρκάκης και Ελένη Λαμπίρη. Η παραγωγή και επιμέλεια του υλικού έχει την εγγυημένη υπογραφή του συστηματικού ρέκτη του λαϊκού μας τραγουδιού Κώστα Χατζηδουλή.

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Συλλογή: Λαϊκά στολίδια (1969)

Στο χθεσινό μας αφιέρωμα στον στιχουργό Λάκη Τεάζη αναφερθήκαμε στο πρώτο δισκογραφημένο τραγούδι του που εντοπίζεται στο πολυσυλλεκτικό άλμπουμ «Λαϊκά στολίδια», το οποίο κυκλοφόρησε το 1969 από την Polydor. Στο άλμπουμ λοιπόν αυτό περιέχεται το τραγούδι «Μα σ' αγαπώ, μα σ' αγαπώ» σε μουσική του Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνεία της Μαρίας Βασιλοπούλου, μετέπειτα Ζοάννου, συζύγου του συνθέτη, ενώ οι στίχοι ανήκουν στον άγνωστο τότε στιχουργό (και ηθοποιό) Λάκη Τεάζη.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ετερόκλητη συλλογή λαϊκών τραγουδιών που υπογράφουν οκτώ διαφορετικοί συνθέτες, άλλοι τόσοι στιχουργοί, ενώ τα αποδίδουν δεκατρείς συνολικά γνωστοί και άγνωστοι ερμηνευτές. Ο Γιώργος Μανισαλής υπογράφει τρία τραγούδια, από δύο ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Νάκης Πετρίδης και από ένα ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιάννης Καραμπεσίνης, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Γιώργος Κριμιζάκης και ο Γιώργος Δημόπουλος. Στίχους έγραψαν ο Ευάγγελος Ατραΐδης, ο Πυθαγόρας, ο Διονύσης Τζεφρώνης, η Σέβη Τηλιακού, ο Κώστας Ψυχογιός, ο Λάκης Τεάζης και άλλοι. 
Από την πλειάδα ερμηνευτών του δίσκου ο ήδη διάσημος κινηματογραφικός αστέρας Νίκος Ξανθόπουλος σε ντουέτο με την τότε στενή συνεργάτιδά του Γεωργία Κουλουκάκη ερμηνεύει δύο τραγούδια, ενώ άλλα δύο ερμηνεύει ο πρωτοεμφανιζόμενος λαϊκός τραγουδιστής Γιάννης Ντουνιάς. Άλλο ένα ντουέτο επίσης έχουμε με τη Ρίτα Σακελλαρίου και τον Νίκο Σπυρόπουλο, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια αποδίδουν οι: Μαρία Βασιλοπούλου (Ζοάννου), Δημήτρης Κρίτσαλος (στο εξώφυλλο αναγράφεται λανθασμένα ως Γ. Κρύτσαλος), Έλενα Μεταξά, Μανταλένα, Θάλεια (Δούκα), Θόδωρος Κάτσαρης και Γιάννης Γρηγοριάδης. Μόνο ο Δημήτρης Μητροπάνος απουσιάζει από το δυναμικό που είχε στη διάθεσή της εκείνη την εποχή η συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρεία!
Με εξαίρεση το παλιό κλασικό τραγούδι του Γιάννη Παπαϊωάννου «Το τελευταίο δειλινό» που ακούγεται σε επανεκτέλεση (σε πρώτη εκτέλεση το είχαν ερμηνεύσει η Γιώτα Λύδια και η Πόλυ Πάνου) και τα δυο τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα («Βαρυχειμωνιές», «Γειτονιές»), όλα τα υπόλοιπα είναι άγνωστα τραγούδια, χαρακτηριστικά πάντως του λαϊκού ήχου που είχε διαμορφωθεί εκείνη την εποχή, λίγο πριν από την εμφάνιση του ελαφρολαϊκού συρμού.

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Λάκης Τεάζης: Συλλογή τραγουδιών (1969-1986)

Μόλις πριν από δύο ημέρες έφυγε από τη ζωή ένας αξιόλογος στιχουργός της παλιότερης γενιάς βγαλμένος από τη γόνιμη για το τραγούδι μας δεκαετία του '70, συνοδοιπόρος μερικών από τους εκλεκτότερους συνθέτες μας και τροφοδότης επιτυχιών για πρωτοκλασάτους ερμηνευτές κατά τις δεκαετίες του '70 και '80. 
Ο λόγος για τον Λάκη Τεάζη (1940-2026), ο οποίος ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή από τον κινηματογράφο ως ηθοποιός σε ρόλους δεύτερης σειράς, αλλά στη συνέχεια βρήκε το χώρο που του ταίριαζε περνώντας στη στιχουργική, όπου καταξιώθηκε με σημαντικές κατά καιρούς εμπορικές επιτυχίες. Ο λόγος του είναι λαϊκός και άμεσος και η θεματολογία του κατεξοχήν ερωτική με κάποιες ήπιες κοινωνικές αναφορές.
Η πρώτη δισκογραφική εμφάνιση του Λάκη Τεάζη εντοπίζεται στο πολυσυλλεκτικό άλμπουμ «Λαϊκά στολίδια» με το τραγούδι του Γιώργου Κριμιζάκη «Μα σ' αγαπώ, μα σ' αγαπώ» που ερμήνευσε ο μετέπειτα σύζυγος του συνθέτη Μαρία Βασιλοπούλου (Ζοάννου). Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του '70 είχε μια μικρή συνεργασία με τον Θανάση Γκαϊφύλλια στο άλμπουμ «Ωτοστόπ» (1971) και την επόμενη χρονιά μια άκομη μικρή συνεργασία με τους συνθέτες Γιώργο Χατζηνάσιο και Δημήτρη Μηλιό στο άλμπουμ «Ξανθίππη Καραθανάση» με ερμηνεύτρια τη μεγάλη αυτή ιέρεια του δημοτικού μας τραγουδιού, η οποία υπήρξε και σύζυγός του. Ακολουθεί μια σειρά από ολοκληρωμένες δουλειές του στιχουργού με τους συνθέτες Χρήστο Γκάρτζο («Κάτι φταίει», 1976), Σπύρο Παπαβασιλείου («Τα σημερινά», 1981, «Τα Ρωμαίικα», 1981 και «Το δικό μας τραγούδι», 1987), Νίκο Λαβράνο («Όταν ακούς να τραγουδώ», 1984) και Σταύρο Κουγιουμτζή («Τα νυχτέρια μας», 1985), ενώ παράλληλα είχε και σκόρπιες συνεργασίες με συνθέτες, όπως ο Γιώργος Κατσαρός, ο Γιάννης Σπανός, ο Νίκος Τάτσης και ο Γιάννης Ζουγανέλης. 
Αξίζει πάντως να επισημάνουμε ότι τα πολύ πρόσφατα χρόνια μας έδωσε άλλες δύο ολοκληρωμένες δουλειές, μία το 2022 από τις Εκδόσεις Μετρονόμος με τίτλο «Λαϊκά και ξάστερα» σε μουσική του Δημήτρη Ψαρρού, κι άλλη μία το 2023 που επιγράφεται «Μανιφέστο» με μουσική του Χρήστου Βερνάρδου και αποκλειστική ερμηνεύτρια την αγέραστη Ξανθίππη Καραθανάση. 
Τραγούδια του Λάκη Τεάζη ερμήνευσαν πολλοί και σημαντικοί ερμηνευτές μας, όπως: Βίκυ Μοσχολιού, Ξανθίππη Καραθανάση, Μανώλης Μητσιάς, Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Τάνια Τσανακλίδου, Δημήτρης Μητροπάνος, Αντώνης Καλογιάννης, Δούκισσα και άλλοι. Ανάμεσα στις ξεχωριστές του στιγμές συγκαταλέγονται αναμφισβήτητα και μερικά πολύ όμορφα τραγούδια, όπως: «Λυπημένο μου κορίτσι», «Όμορφή μου Κατερίνα», «Στόμα, γλυκό μου στόμα», «Έλεγα», «Σ' αγαπώ σαν αμαρτία», «Είσαι ωραία σαν αμαρτία», «Αν μ' αγαπάς», «Παράπονό μου».

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Νίκος Ζουρνής: Χιλιόμετρα (2009)

Με αφορμή το χθεσινό μας αφιέρωμα στο μελοποιημένο έργο του Γιάννη Ρίτσου αναφερθήκαμε και σ' έναν τραγουδοποιό της νεότερης γενιάς που ξεκίνησε τη δισκογραφική του καριέρα με έναν κύκλο τραγουδιών, όπου μεταξύ άλλων φιλοξενεί στίχους ενός Μιχάλη Γκανά, αλλά κι ένα μελοποιημένο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου δείχνοντας έτσι τις προθέσεις του να πορευτεί στο δρόμο ενός ποιοτικού ρεπερτορίου.
Ο λόγος για τον Νίκο Ζουρνή που γεννήθηκε το 1985 και πήρε μαθήματα κιθάρας και θεωρητικών με σπουδές στο τμήμα Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ πολύ νωρίς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε διάφορες μουσικές σκηνές είτε παρουσιάζοντας δικά του τραγούδια, είτε συμμετέχοντας ως κιθαρίστας μαζί με διάφορους καλλιτέχνες. Στη δισκογραφία το όνομά του πρωτοεμφανίστηκε το 2006 με τρία δικά του τραγούδια στο δίσκο της Μαρίας Λούκα «Καλημέρα», ενώ δυο χρόνια αργότερα έγραψε το ωραίο τραγούδι «Λάφυρο» για τον προσωπικό δίσκο του Μανώλη Λιδάκη «Η σιωπή του χρόνου». Το τραγούδι μάλιστα αυτό αποτελεί και τη γέφυρα που οδηγεί τον νέο δημιουργό στην πρώτη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Χιλιόμετρα» που κυκλοφόρησε το 2009 συμπεριλαμβάνοντας και το τραγούδι αυτό γραμμένο πάνω σε στίχους του Μιχάλη Γκανά, ο οποίος έγραψε επίσης τους στίχους και του εναρκτήριου τραγουδιού («Ποδήλατο»).
Το άλμπουμ περιέχει συνολικά δεκατέσσερις μπαλάντες βασισμένες κυρίως στον ήχο της κιθάρας σε ένα ύφος που παραπέμπει ευθέως στο ύφος του Σωκράτη Μάλαμα, τουλάχιστον σ' αυτή την πρωτόλεια εργασία του, η οποία έδειχνε και τις εμφανείς εξαρτήσεις που κουβαλούσε μέσα της, αλλά και το σπέρμα μιας νέας δυναμικής φωνής στο χώρο που άξιζε να προσεχθεί, παρόλο που τελικά η πορεία του στο τραγούδι παραμένει μάλλον υποτονική μέχρι σήμερα. Και μόνο το τόλμημά του να προσεγγίσει την ποίηση ενός Γιάννη Ρίτσου και να καταφέρει να διαμορφώσει ένα καλογραμμένο λυρικό τραγούδι από την ποιητική συλλογή «Πρωινό άστρο» αποτελεί ένα μικρό παράσημο για τον νεοφώτιστο δημιουργό, ο οποίος έγραψε τη μουσική σε όλα τα τραγούδια, καθώς και τους περισσότερους στίχους, με εξαίρεση τα δυο τραγούδια του Μιχάλη Γκανά, το ποίημα του Ρίτσου κι ένα τραγούδι της Μαρίας Λούκα. Τραγουδά επίσης ο ίδιος με τη συμμετοχή του Μανώλη Λιδάκη σε τρία τραγούδια, της Μαρίας Λούκα σε άλλα δύο και του Απόστολου Ρίζου σε ένα.