Στέφανος Κορκολής, Μαρινέλλα: Για πρώτη φορά (1997)

Μετά τις συνεργασίες του με τις σπουδαίες ερμηνεύτριες Μαρία Δημητριάδη («Το μαγικό κλειδί», 1987) και Δήμητρα Γαλάνη («Παλίρροια», 1989) κι αφού μεσολάβησαν αρκετές προσωπικές δουλειές του με δικές του ερμηνείες, καθώς κι ένα ολοκληρωμένο soundtrack για την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Πάνω, κάτω και πλαγίως» (1992), το 1993 ο Στέφανος Κορκολής μας δίνει άλλη μια δουλειά με γυναικεία φωνή, το άλμπουμ «Η δική μας η αγάπη» με τη Μαντώ, για να φτάσουμε στο 1997, όταν συναντά την τρίτη μεγάλη ερμηνεύτρια της καριέρας του με το δίσκο «Για πρώτη φορά» που εκδόθηκε από την BMG.

Το ραντεβού του συνθέτη αυτή τη φορά τον έφερε δίπλα στη Μαρινέλλα σε μια εποχή που η σπουδαία ερμηνεύτρια είχε αρχίσει σταδιακά να αραιώνει τη δισκογραφική της δραστηριότητα και την συντηρούσαν στην επικαιρότητα κυρίως οι αλλεπάλληλες επανεκδόσεις παλιότερων δίσκων της ή διαφόρων συλλογών από το πλούσιο ρεπερτόριό της. Ο Κορκολής λοιπόν της πρόσφερε μια καλή ευκαιρία να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο με ένα υλικό προσαρμοσμένο απόλυτα στα φωνητικά της χαρακτηριστικά. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δέκα τραγούδια που κινούνται σε μια ποικιλία μουσικού ύφους ανάλογη με την πολυμορφία του ερμηνευτικού ταμπεραμέντου της Μαρινέλλας, από λυρικές μπαλάντες μέχρι καθαρόαιμους λαϊκούς ρυθμούς. Η μεγάλη ερμηνεύτρια αποδεικνύει ότι δεν είχε χάσει τίποτε από την εκφραστική της δύναμη. Ξεχωρίζουν οι πολύ δυνατές ερμηνείες της στα τραγούδια «Αφιερώνω» και «Για πρώτη φορά» με τη λαμπερή πιανιστική συνοδεία του συνθέτη, καθώς και το «Νύχτα στο Μπουένος Άιρες» σε ρυθμό αργεντίνικου tango. 

Έξι από τα δέκα τραγούδια έχουν στίχους της Άντας Δούκα, ενώ από δύο τραγούδια έγραψαν ο Φίλιππος Γράψας και ο Πάνος Φαλάρας. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο συνθέτης παίζοντας ο ίδιος πιάνο. Μαζί του αξιόλογοι μουσικοί, όπως ο Αντώνης Γούναρης στις κιθάρες  και ο Γιάννης Μπιθικώτσης στα λοιπά έγχορδα (μπουζούκι, μπαγλαμά, τζουρά, μαντολίνο).

Στέφανος Κορκολής, Δήμητρα Γαλάνη: Παλίρροια (1989)

Δυο χρόνια μετά το δισκογραφικό βάπτισμα του πυρός με το άλμπουμ «Το μαγικό κλειδί» (1987) ο νέος τραγουδοποιός Στέφανος Κορκολής επανέρχεται με μια καινούργια συνθετική δουλειά - την 3η κατά σειρά, καθώς είχε μεσολαβήσει το άλμπουμ «Λες και είσαι νύχτα» -  συνεργαζόμενος και πάλι με τον στιχουργό Παρασκευά Καρασούλο. Και όπως στην πρώτη του δουλειά είχε την τύχη να ερμηνεύσει τα τραγούδια του η κορυφαία ερμηνεύτρια Μαρία Δημητριάδη, το ίδιο συμβαίνει και με πάλι, αυτή τη φορά με αποκλειστική ερμηνεύτρια τη Δήμητρα Γαλάνη, η οποία είχε ήδη πίσω της δύο γεμάτες δεκαετίες με μεγάλες ερμηνείες σε σπουδαία τραγούδια των πιο εκλεκτών συνθετών (Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Σταύρος Ξαρχάκος, Δήμος Μούτσης, Γιάννης Σπανός, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Βασίλης Τσιτσάνης, Λίνος Κόκοτος, Γιώργος Χατζηνάσιος, Γιώργος Κατσαρός, Βασίλης Δημητρίου, Χριστόδουλος Χάλαρης, Μίμης Πλέσσας, Μάνος Λοΐζος, Μιχάλης Τερζής, Σταμάτης Κραουνάκης, Μάριος Τόκας, Χρήστος Νικολόπουλος και άλλοι).

Ο δίσκος έχει τίτλο «Παλίρροια» κι εκδόθηκε το 1989 από την ετικέτα Arista της BMG, ενώ το 2001 επανεκδόθηκε για λογαριασμό του μουσικού περιοδικού Δίφωνο (τεύχος 66). Πριν από την έκδοση της ολοκληρωμένης μορφής του άλμπουμ είχε κυκλοφορήσει ως προάγγελος ένα single με τα τραγούδια «Και σ' αγαπώ» και «Τίποτα». Στην πλήρη του τελικά μορφή ο δίσκος περιλαμβάνει δέκα όμορφες μπαλάντες λυρικού χρώματος με το υπέροχο πιάνο του συνθέτη σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το τραγούδι που ξεχώρισε αμέσως ήταν το «Δεν είσαι εδώ», αλλά κάμποσα ακόμη τραγούδια ακούστηκαν αρκετά, όπως: «Υγρασία», «Περπάτησε η ομορφιά», «Φιλήσυχη ζωή», «Τα πιο μεγάλα θαύματα» και φυσικά το ομότιτλο.

Στέφανος Κορκολής, Μαρία Δημητριάδη: Το μαγικό κλειδί (1987)

Στις 12 Σεπτεμβρίου 1960 γεννήθηκε στην Αθήνα ο τραγουδοποιός και εξαίρετος πιανίστας Στέφανος Κορκολής, ο οποίος έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο το 1987 με το άλμπουμ «Το μαγικό κλειδί» που περιλαμβάνει ένδεκα ροκ μπαλάντες προσαρμοσμένες στις φωνητικές δυνατότητες της Μαρίας Δημητριάδη που είναι και η αποκλειστική ερμηνεύτρια του δίσκου. Τους στίχους έγραψε ο Παρασκευάς Καρασούλος κάνοντας κι αυτός εδώ το πρώτο δισκογραφικό του φανέρωμα.

Το «μαγικό κλειδί» δεν είναι παρά ένα συμβολικό εργαλείο για την αναζήτηση της αλήθειας. Γύρω από αυτό το θεματικό κέντρο περιστρέφονται λίγο πολύ όλα τα τραγούδια και γενικότερα η στιχουργική του Παρασκευά Καρασούλου (γενν. 1962), ο οποίος με τα χρόνια έχει εξελιχθεί σε έναν πολύ στιβαρό στιχουργό ποιητικών προδιαγραφών που γνώρισε κορυφώσεις, όπως η «Μικρή πατρίδα» (1996) του Γιώργου Ανδρέου και οι «Δον Κιχώτες» (2002) του Θοδωρή Οικονόμου, ενώ παράλληλα έχει αναπτύξει και ποικίλες άλλες πολιτιστικές δραστηριότητες μέσα από τον εκδοτικό οίκο Μικρή Άρκτος, το ηλεκτρονικό περιοδικό Ηριδανός και την καλλιτεχνική διεύθυνση του Φεστιβάλ Υμηττού στο Θέατρο Βράχων. Εδώ και χρόνια μάλιστα η Μικρή Άρκτος εκπροσωπεί στην Ελλάδα και τη μεγάλη γερμανική δισκογραφική εταιρεία ECM, όπου εκδίδει τη δουλειά της από τη δεκαετία του '90 η Ελένη Καραΐνδρου (και άλλοι εκλεκτοί Έλληνες λόγιοι μουσικοί).

Από το δίσκο ξεχώρισαν κι ακούστηκαν λίγο περισσότερο τα τραγούδια «Το μαγικό κλειδί», «Χάρισμά σου αν το βρεις», «Έτσι όπως έμπαινε το φως». Την ενορχήστρωση του δίσκου έκανε ο Στέφανος Κορκολής, ο οποίος συμμετέχει και στα φωνητικά. Η ερμηνεία της Μαρίας Δημητριάδη είναι για άλλη μια φορά καθηλωτική. Η κορυφαία ερμηνεύτρια βρισκόταν εκείνη την εποχή σε μια μεταβατική φάση της καριέρας της έχοντας ολοκληρώσει τον μακρύ κύκλο συνεργασίας της με τον Θάνο Μικρούτσικο και αναζητώντας ένα καινούργιο δρόμο. Είχε ήδη καταγράψει κάποιες ενδιαφέρουσες συνεργασίες, πρώτα με τον Γιώργο Σταυριανό («Έρημη πόλη»), λίγο αργότερα με τον Μιχάλη Τρανουδάκη («Η μυθολογία του Σαββάτου»), αλλά και με τον Μάνο Χατζιδάκι («Για την Ελένη»). Η δισκογραφική της περιπέτεια θα συνεχιστεί με κάπως αραιότερους ρυθμούς και τα επόμενα χρόνια, μέχρι να ξανασυναντηθεί με τον Παρασκευά Καρασούλο στο πολύ αξιόλογο άλμπουμ «Δον Κιχώτες» (2001), με το οποίο ολοκληρώνει ουσιαστικά στην παρουσία της στην ελληνική δισκογραφία.

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας: Ψέμα στο ψέμα (2019)

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 έφυγε από τη ζωή ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας έχοντας προλάβει να ολοκληρώσει τον τελευταίο κύκλο τραγουδιών του που κυκλοφόρησε λίγο μετά το θάνατό του, αρχικά από την εφημερίδα RealNews κι αμέσως μετά σε κανονική έκδοση από τη Minos-EMI. Τίτλος του δίσκου: «Ψέμα στο ψέμα». Ο ίδιος ο Μαχαιρίτσας αισθάνεται την ανάγκη να δικαιολογήσει τον τίτλο με ένα κατατοπιστικό σημείωμα που υπάρχει στο εσώφυλλο: «Οι άνθρωποι την πολεμούν την ειλικρίνεια, δεν είναι μαθημένοι να την αντιμετωπίζουν κατάματα. Ξέρεις, έχουν μάθει να ζουν χαϊδεύοντας ο ένας τον άλλο. Μα η αλήθεια είναι μέσα σου. Αυτή θα σου δίνει απαντήσεις, αυτή θα σε καταδιώκει. Όσο και να θες, δεν μπορείς να της κρυφτείς...». Μοιάζει σαν ένας χαιρετισμός στους φίλους του που στάθηκαν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια, απέναντι στους οποίους υπήρξε ο ίδιος πάντα ειλικρινής με την τέχνη του, τα αυθεντικά του τραγούδια που άφησε κληρονομιά, για να θυμίζουν, άλλοτε με τρυφερό κι άλλοτε με σκληρό και ανελέητο λόγο, πόση δύναμη κουβαλάει ένα απλό τραγούδι, όταν φωτίζει την αλήθεια και ανοίγει δρόμους που συχνά δεν είναι ορατοί με γυμνό μάτι.

Εν πάση περιπτώσει, τα ένδεκα τραγούδια που συγκροτούν το σώμα του κύκνειου άσματος ενός τόσο εμπνευσμένου και σημαντικού δημιουργού έρχονται να κλείσουν έναν δημιουργικό κύκλο με τον τρόπο που του αρμόζει, με όμορφες μελωδίες και αυθεντικές ροκ στιγμές. Δική του μουσική έχουν οκτώ τραγούδια του δίσκου, άλλα δύο υπογράφονται από τον αγέραστο θρακιώτη τραγουδοποιό Θανάση Γκαϊφύλλια, ενώ περιλαμβάνεται κι ένα τραγούδι σε δεύτερη εκτέλεση. Πρόκειται για τον κλασικό πια «Κυρ Παντελή» του Πάνου Τζαβέλλα που μας τον πρωτογνώρισε ο ίδιος στο άλμπουμ του «Τραγούδια από το αντάρτικο λημέρι» (1975). Στίχους έγραψαν ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Γιάννης Προεστάκης, η Κέλλυ Σταμουλάκη, η Πόλυ Κυριακού, ο Γιάννης Κυφωνίδης, ο Αντώνης Παπαϊωάννου και - ε τρίτο συνεχόμενο δίσκο - ο Μάνος Ελευθερίου, ο οποίος είχε ήδη φύγει από τη ζωή την προηγούμενη χρονιά. Για το τραγούδι του Μάνου Ελευθερίου («Γιατρέ μου») ο Μαχαιρίτσας κάνει ειδική μνεία: «Ίσως ό,τι καλύτερο και πολύτιμο… Μου έτυχε για να βάλω μουσική, Μάνο… Ένα χρόνο μετά… Ένα χρόνο μετά… Το πιο μεγάλο ευχαριστώ. Τα είπες όλα…».

Όλα τα τραγούδια τα ερμηνεύει ο ίδιος ο Μαχαιρίτσας που έκανε και την ενορχήστρωση. Σε κάποια τραγούδια τον συνοδεύουν ο Νίκος Πορτοκάλογλου, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Πασχάλης Τσαρούχας και η Μιρέλα Πάχου.

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας: Άλλαξαν πολλά (2017)

Χθες, 9 Σεπτεμβρίου, συμπληρώθηκαν επτά χρόνια απουσίας του σπουδαίου ροκ τραγουδοποιού Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, ο οποίος έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 στα 63 μόλις χρόνια του, έχοντας ωστόσο αφήσει πίσω του μια σημαντική δισκογραφική παρακαταθήκη που χτίστηκε στα 35 περίπου χρόνια συνεχούς παρουσίας του στο ελληνικό πεντάγραμμο, αρχικά ως μέλους του συγκροτήματος Τερμίτες και στη συνέχεια ως ανεξάρτητου δημιουργού με πλουσιότατη προσωπική δισκογραφία, αλλά και πάμπολλες συμμετοχές σε δίσκους άλλους καλλιτεχνών είτε ως συνθέτης, είτε και ως τραγουδιστής. Tο μικρό μας αυτό αφιέρωμα στη μνήμη του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα θα σταθεί στις δυο τελευταίες δισκογραφικές του καταθέσεις που παρουσιάστηκαν στο διάστημα 2017-2019 δηλώνοντας έτσι ότι ήταν ενεργός μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής του. 

Το 2017 λοιπόν κυκλοφόρησε από τη Minos-EMI το άλμπουμ «Άλλαξαν πολλά» με δεκατρία τραγούδια στο οικείο ύφος της ροκ μπαλάντας, από τα οποία τα οκτώ αποτελούν δικές του συνθέσεις, ενώ από δύο τραγούδια υπογράφουν ο Νίκος Μπότσας και ο Στέφανος Λογοθέτης κι ένα τραγούδι ο Γιάννης Πάριος. Στίχους έγραψαν η Λίνα Δημοπούλου, ο Γιάννης Μαύρος, ο Μιχάλης Μαρματάκης, ο Νίκος Μπότσας, ο Γιάννης Προεστάκης και ο Μάνος Ελευθερίου. Η παρουσία του τελευταίου αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς, καθώς ο μεγάλος στιχουργός είχε ήδη μια πρώτη συνεργασία με τον Μαχαιρίτσα στο άλμπουμ «Μια τρύπα στον καιρό ...κύριε Μάνο» (2014), η οποία συνεχίστηκε στον παρόντα δίσκο με τέσσερα ακόμη τραγούδια, από τα οποία το μεγάλης διάρκειας τραγούδι «Πατρίδες που έγιναν φωτιά» στο φινάλε του δίσκου γράφτηκε για λογαριασμό της μη κερδοσκοπικής αστικής εταιρείας International Foundation for Greece (IFG), η οποία ιδρύθηκε στα χρόνια της οικονομικής κρίσης και δραστηριοποιείται για την υποστήριξη ευπαθών πληθυσμιακών ομάδων. Πρόκειται για ένα πολύ δυνατό κομμάτι, απόλυτα συμβατό με το μουσικό ύφος του τραγουδοποιού, το οποίο αποδίδεται από μια μεγάλη ομάδα ερμηνευτών και συγκεκριμένα από τους Γιώργο Νταλάρα, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Μάριο Φραγκούλη, Γιάννη Κότσιρα, Γιώργο Περρή, Ελεωνόρα Ζουγανέλη, Πάνο Μουζουράκη και τον ίδιο τον Μαχαιρίτσα.

Ολόκληρος ο δίσκος διαπνέεται από ένα κλίμα μελαγχολικής εσωστρέφειας που διατρέχει όλα τα τραγούδια, τα οποία ακούγονται με το ίδιο ενδιαφέρον από το πρώτο ως το τελευταίο, αν και ίσως μερικά ακούστηκαν λίγο περισσότερο, όπως τα: «Άλλαξαν πολλά», «Υπνοβάτης», «Ανάποδη ζαριά», «Κουζίνα», «Απορώ» και φυσικά το σπουδαίο «Πατρίδες που έγιναν φωτιά». Η έκδοση μάλιστα συνοδεύεται και από DVD με χαρακτηριστικά μέρη από τη ζωντανή παρουσίαση του υλικού.

Μίνως Μάτσας, Κώστας Χρηστίδης: Eduart (2007)

Δύο από τα κινηματογραφικά soundtrack του Μίνωα Μάτσα κατέκτησαν το πρώτο Κρατικό Βραβείο Καλύτερης Μουσικής επιβεβαιώνοντας κι επίσημα την ξεχωριστή θέση που κατέχει ο συνθέτης στο συγκεκριμένο δημιουργικό πεδίο. Το πρώτο ήταν για την ταινία «Eduart» (2006) και το δεύτερο για την ταινία «Σκλάβοι στα δεσμά τους» (2008). Και οι δυο αυτές ταινίες γυρίστηκαν την περίοδο της παραμονής του συνθέτη στην Αμερική και ουσιαστικά η μουσική τους επένδυση έγινε εξ αποστάσεως.

Η δραματική ταινία ελληνογερμανικής παραγωγής «Eduart» γυρίστηκε το 2006 και βασίζεται στην αληθινή ιστορία του νεαρού Αλβανού Eduart, ο οποίος κατέφυγε στην Ελλάδα φιλοδοξώντας να γίνει ροκ τραγουδιστής, αλλά οι δυσκολίες της ζωής τον οδήγησαν στην παρανομία. Το σενάριο και η σκηνοθεσία είναι της Αγγελικής Αντωνίου, ενώ πρωταγωνίστησαν οι ηθοποιοί: Εσρέφ Ντουρμίσι, Αντρέ Χένικε, Ντρισίμ Ζέπα, Ερμέλα Τέλη και Μάνος Βακούσης.

Τη μουσική της ταινίας συνυπογράφουν δύο Έλληνες συνθέτες που την ίδια εποχή έκαναν καριέρα στην Αμερική. Ο ένας φυσικά είναι ο Μίνως Μάτσας, ενώ ο άλλος ο Κώστας Χρηστίδης, ένας μουσικός που είχε ήδη χτίσει σημαντική καριέρα στο Χόλιγουντ γράφοντας ή ενορχηστρώνοντας μουσική για μεγάλες παραγωγές, μεταξύ των οποίων οι ταινίες «The Exorcism of Emily Rose», «Spiderman 3» και «Ghost Rider». Η μουσική τους κινείται έντονα στο χώρο του ηλεκτρονικού ήχου, ενώ οι δυο συνθέτες παίζουν πιάνο και συνθεσάιζερ. Η ορχήστρα περιλαμβάνει επίσης ηλεκτρική κιθάρα, μπάσο, ακορντεόν και κλαρινέτο. Δύο τραγούδια του Μίνωα Μάτσα σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου ερμηνεύει ο Χρήστος Θηβαίος, ενώ το soundtrack κλείνει με δυο αγγλόφωνα ροκ τραγούδια του συγκροτήματος Fingers Crossed.

Μίνως Μάτσας: Η αγάπη είναι ...ελέφαντας (2000)

Αν με το soundtrack «Diary of a Lost Girl» (1997) ο συνθέτης Μίνως Μάτσας έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο στο πεδίο της σκηνικής μουσικής με μια δουλειά γραμμένη εκ των υστέρων πάνω στα πλάνα μιας παλιάς ταινίας, το 2000 θα μας δώσει το πρώτο κανονικό του κινηματογραφικό soundtrack γραμμένο αυτή τη φορά σε συγχρονισμό με το γύρισμα της ταινίας. 

Πρόκειται για τη μουσική συνοδεία της ταινίας «Η αγάπη είναι ...ελέφαντας», μιας αισθηματικής κομεντί που είναι δομημένη πάνω σε τρεις ανεξάρτητες ερωτικές ιστορίες με πρωταγωνιστές τρεις δραπέτες των φυλακών που συναντούν τον έρωτα με εντελώς απροσδόκητο τρόπο. Το σενάριο και τη σκηνοθεσία της ταινίας υπογράφει ο Στράτος Τζίτζης κάνοντας έτσι την πρώτη του εμφάνιση στο κινηματογραφικό πεδίο. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους είχαν οι: Θοδωρής Αθερίδης, Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Φίλιππος Σοφιανός, Αλέκος Συσσοβίτης, Δήμητρα Ματσούκα, Σάκης Μπουλάς, Αέξάνδρα Παλαιολόγου και η πρόσφατα χαμένη Γωγώ Μαστροκώστα στη μοναδική κινηματογραφική της παρουσία. Η ταινία γνώρισε αξιόλογη εμπορική επιτυχία, αφού στην πρώτη της προβολή ξεπέρασε τα 100.000 εισιτήρια.

Ο Μίνως Μάτσας έγραψε ένα εμπνευσμένο soundtrack με δέκα ατμοσφαιρικά οργανικά θέματα που κινούνται σε ποικίλα μουσικά πεδία, από το λάτιν και το tango ως τη τζαζ, το μπλουζ και το λαϊκό χρώμα. Τα οργανικά θέματα μάλιστα διανθίζονται και με τέσσερα τραγούδια σε στίχους των Ισαάκ Σούση, Βαγγέλη Κωνσταντινίδη και του σκηνοθέτη. Το ομότιτλο κι ένα ακόμη ερμηνεύει ο Αντώνης Ρέμος συνοδευόμενος στο πρώτο από την Τάνια Νασσιμπιάν, άλλο ένα αποδίδει ο Πασχάλης Τερζής και το λαϊκό τραγούδι της ταινίας ο Τόλης Βοσκόπουλος. Την ενορχήστρωση και την παραγωγή του δίσκου επιμελήθηκε ο Μίνως Μάτσας.

Μίνως Μάτσας: Diary of a Lost Girl (1997)

Η πρώτη ολοκληρωμένη κινηματογραφική δουλειά του Μίνωα Μάτσα που πέρασε μάλιστα και στη δισκογραφία ήταν η μουσική που έγραψε για τη βωβή ταινία «Diary of a Lost Girl», στα ελληνικά «Το ημερολόγιο μιας παραστρατημένης», παραγωγής 1929, την τελευταία βωβή ταινία του μεγάλου Γερμανού σκηνοθέτη Georg Wilhelm Pabst με πρωταγωνιστές τους Louise Brooks, Josef Rovensky και Fritz Rasp. Πρόκειται για ένα δυνατό μελόδραμα που περιγράφει την ιστορία μιας παραστρατημένης νεαρής κοπέλας που κλείνεται στο αναμορφωτήριο και στη συνέχεια δραπετεύει και καταλήγει σε ένα πορνείο, ενώ στη συνέχεια παντρεύεται έναν κόμη και καταφέρνει έτσι να μπει στην καλή κοινωνία. Η ταινία αποτελεί ένα δηκτικό σχόλιο για τη διεφθαρμένη αστική κοινωνία της Γερμανίας στα χρόνια του Μεσοπολέμου και για το λόγο αυτό κυνηγήθηκε ανελέητα από τη λογοκρισία.

Ο Μίνως Μάτσας συνέθεσε τη μουσική υπόκρουση για την προβολή της ταινίας που διοργάνωσε η εφημερίδα Ελευθεροτυπία στο θέατρο Παλλάς την 1η Οκτωβρίου 1997 στη λογική της μουσικής συνοδείας που είχαν οι παλιές βουβές ταινίες από ζωντανή αυτοσχεδιαστική εκτέλεση με έναν πιανίστα (συνήθως) ή ακόμη και με ολόκληρη ορχήστρα. Όμορφες μελωδίες μελαγχολικού χρώματος εναρμονισμένες με το εξπρεσιονιστικό κλίμα της ταινίας. Το πιάνο κατέχει τον κεντρικό ρόλο στην οργανική συνοδεία με σολίστ τον Σταύρο Κόλλια. Μπάσο παίζει ο Αλέκος Παρασκευόπουλος, πνευστά ο Δημήτρης Χουντής, βιολί ο Κυριάκος Γκουβέντας και κιθάρα ο Γιάννης Παπαζαχαριάκης. Την ενορχήστρωση έκανε ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ τη μουσική διεύθυνση είχε ο Μάρκος Τσέτσος.

Μίνως Μάτσας: Music for Films (2009)

Γενέθλια ημέρα η σημερινή για έναν από τους αξιολογότερους συνθέτες της νεότερης γενιάς που εδώ και τρεις περίπου δεκαετίες πλουτίζει την ελληνική δισκογραφία με άκρως ενδιαφέρουσες δουλειές, τόσο στο επίπεδο του απλού τραγουδιού, όσο και στο απαιτητικότερο επίπεδο της σκηνικής μουσικής (θέατρο, κινηματογράφος, τηλεόραση).

Ο Μίνως Μάτσας, εγγονός του συνονόματού του παλιού ρεμπέτη και ιδρυτή της Odeon/Minos και γιος του μετέπειτα ιδιοκτήτη της εταιρείας Μάκη Μάτσα που την οδήγησε στην κορυφή συγκεντρώνοντας στις τάξεις της τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1968 στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά, αλλά πολύ νωρίς τον κέρδισε η μουσική, ενώ το 1994 πρωτοεμφανίστηκε επίσημα στη δισκογραφία με τον κύκλο τραγουδιών «Χίλιες και μία νύχτες πάλι», για να ακολουθήσουν αρκετές ακόμη δουλειές και συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του τραγουδιού, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, η Ελένη Δήμου, η Σωτηρία Λεονάρδου, η Φωτεινή Βελεσιώτου, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη και άλλοι. Ωστόσο από πολύ νωρίς έδειξε την προτίμησή του στη σκηνική μουσική και ιδιαίτερα στη μουσική για τον κινηματογράφο. Το πρώτο του ολοκληρωμένο soundtrack κυκλοφόρησε το 1997 και περιλάμβανε τη μουσική που έγραψε για την κλασική βουβή ταινία «Diary of A Lost Girl» (1929) του εμβληματικού Γερμανού σκηνοθέτη G.W. Pabst. Ακολούθησαν αρκετές ακόμη κινηματογραφικές δουλειές με πιο πρόσφατες τις μουσικές για τις ταινίες «Υπάρχω» (2024) και «Καποδίστριας» (2025).

Το 2009 από τη Minos-EMI κυκλοφόρησε μια πρώτη συλλογή κινηματογραφικών θεμάτων του Μίνωα Μάτσα με τον αγγλόφωνο τίτλο «Music for Films», όπου ανθολογήθηκαν τα βασικά θέματα από ταινίες της περιόδου 1997-2008, από τις οποίες αρκετές αποτελούν ξένες παραγωγές που υλοποιήθηκαν κατά την πρώτη φάση της μακροχρόνιας παραμονής του συνθέτη στην Αμερική (2000-2011). Μάλιστα για δύο από τις ελληνικές ταινίες που επένδυσε μουσικά («Eduart», παραγωγή του 2006 σε σκηνοθεσία Αγγελικής Αντωνίου, «Σκλάβοι πολιορκημένοι», παραγωγή του 2008 σε σκηνοθεσία Τώνη Λυκουρέση) ο συνθέτης κέρδισε και το πρώτο κρατικό βραβείο μουσικής. Μεταξύ των υπολοίπων ταινιών περιλαμβάνονται και δύο μικρού μήκους («Left at Rio Grande» του Kevin Abrams και «Making Life Work» του Max Parovsky), καθώς και το μικρής διάρκειας ντοκιμαντέρ «The Parthenon» που σκηνοθέτησε ο Κώστας Γαβράς για την Πολιτιστική Ολυμπιάδα του 2003, ενώ στη συλλογή κατ' εξαίρεση συμπεριλήφθηκε κι ένα θέμα από το θεατρικό «Don Juan in Soho» του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη. Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνολικά 17 οργανικά θέματα και κλείνει με τρία τραγούδια σε στίχους των Ισαάκ Σούση και Οδυσσέα Ιωάννου που ερμηνεύουν ο Γιώργος Νταλάρας, η Χάρις Αλεξίου και ο Χρήστος Θηβαίος.