Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Σταύρος Κουγιουμτζής: Ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια (1998)

Ο αγαπημένος συνθέτης Σταύρος Κουγιουμτζής (1932-2005), πέρα από τα υπέροχα και στιβαρά λαϊκά του τραγούδια, μας άφησε ακόμη μια ακριβή παρακαταθήκη με τα γραπτά του κείμενα που διασώζονται σε τρία βιβλία, τα οποία ευτυχώς κυκλοφορούν ακόμη και μπορούν να δώσουν στον αναγνώστη μουσικόφιλο μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα γι' αυτή τη σημαντική προσωπικότητα του νεότερου πολιτισμού μας. Τα βιβλία αυτά είναι:
Ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια (Εντευκτήριο, 1998 / επανέκδοση: Κέδρος, 2001)
Στα διώροφα έμεναν οι όμορφες (Κέδρος, 2000)
Χρόνια σαν βροχή (Ianos, 2005)
Το 1998 ο Κουγιουμτζής παρουσίασε σε μια σειρά πέντε ραδιοφωνικών εκπομπών στον σταθμό 9.58 FM της ΕΡΤ3 στη Θεσσαλονίκη το πρώτο του αφήγημα με γενικό τίτλο "Ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια". Πρόκειται για αυτοβιογραφικό και εξομολογητικό κείμενο που παρουσιάζει τα πρώτα χρόνια του βίου του στις φτωχογειτονιές του Επταπύργιου και της Θεσσαλονίκης, την πρώτη του επαφή με τη μουσική μέσα από παλιές πλάκες γραμμοφώνου, αλλά και την πρώτη του μύηση στη μουσική τέχνη ως μαθητή πιάνου, μέχρι τα πρώτα δημιουργικά του βήματα στο ελληνικό τραγούδι στη δεκαετία του '60 και την εγκατάστασή του στην πρωτεύουσα. 
Το κείμενο ρέει αβίαστα με υποδειγματική δωρικότητα και αφοπλιστική ειλικρίνεια, δίχως το παραμικρό ίχνος έπαρσης, ακόμη και στις σελίδες που περιγράφουν τις τεράστιες εμπορικές επιτυχίες του δημιουργού στα χρόνια του "Νάτανε το '21" και των μεγάλων ερμηνειών του Γιώργου Νταλάρα, της Χαρούλας Αλεξίου και του Γιάννη Καλατζή. Ένα κείμενο στο δρόμο που είχε χαράξει η γραφή ενός Γιάννη Μακρυγιάννη ή ενός Παπαδιαμάντη, χωρίς φυσικά ο ίδιος ο συγγραφέας να έχει την παραμικρή συγγραφική αξίωση!
Το αρχείο που σας δίνω περιέχει τις τέσσερις από τις πέντε ραδιοφωνικές εκπομπές στον 9.58 FM της ΕΡΤ3. Λείπει δυστυχώς το 5ο μέρος, το οποίο είναι εδώ καιρό υπό αναζήτηση. Πρόκειται πάντως έτσι κι αλλιώς για ένα σπουδαίο ντοκουμέντο, γιατί διασώζει τη φωνή του ίδιου του Κουγιουμτζή σε μια από τις ελάχιστες περιπτώσεις που έχει καταγραφεί σε κάποιο μέσον, μιας και ο συνθέτης διαφύλασσε την αξιοπρέπειά του με κύριο όπλο του την παροιμιώδη του σεμνότητα και την πλήρη αποστροφή του για όλους τους μηχανισμούς διαφήμισης και προβολής. Τα αφηγηματικά μέρη διανθίζονται και με μερικά από τα σπουδαία τραγούδια του, όπως ο ίδιος τα επέλεξε για τις εκπομπές του.

πηγή: π.Αρτ./d58

1 σχόλιο:

tzilivak είπε...

Πολυ σπουδαιο!!!Ητανε τοσο σεμνος που πριν το 80 δεν νομιζω να αναγνωριζε κανεις τη φωνη του!!!