Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2019

Φίλιππος Νικολάου: Μου χρωστάς, δε σου χρωστάω (1978)

Ο Φίλιππος Νικολάου υπήρξε ένας πολύ δημοφιλής ελαφρολαϊκός ερμηνευτής με σπουδαία δισκογραφική παρακαταθήκη κυρίως στη δεκαετία του '70. Διέθετε φωνή με καλό χρωματισμό, ενώ συχνά έγραφε και στίχους, ακόμη και μουσική σε πολλά τραγούδια του. Είχε κάνει την πρώτη μεγάλη επιτυχία του το 1971 με το πολύ αγαπημένο τραγούδι "Όταν", το οποίο έδωσε και τον τίτλο στην πρώτη προσωπική του δουλειά με τον ίδιο τίτλο. Ακολούθησαν πολλές ακόμη αξιόλογες στιγμές ("Φύλλα φθινοπωρινά", "Μια καρδιά για σένανε", "Μάη μου", "Στο άδειο μου πακέτο". "Μεγιέ μελέ"...) που τον επέβαλαν ως σημαντική τραγουδιστική μονάδα για πολλά χρόνια.
Το 1978 από τη Philips κυκλοφόρησε ο 8ος κατά σειρά προσωπικός του δίσκος με τίτλο "Μου χρωστάς, δε σου χρωστάω". Πρόκειται για ένα τυπικό άλμπουμ της εποχής εκείνης με ελληνικά και διασκευασμένα τραγούδια από το διεθνές ρεπερτόριο, όπως είχε γίνει συρμός στα μεταπολιτευτικά χρόνια από πολλούς καλλιτέχνες του ελαφρολαϊκού ρεπερτορίου (Γιάννης Πάριος, Γιάννης Πουλόπουλος, Τόλης Βοσκόπουλος κ.ά.). Οι πιο πετυχημένες στιγμές αυτού του δίσκου ανήκουν ακριβώς στην κατηγορία των ξένων διασκευών, όπως το ομότιτλο τραγούδι του Enrico Macias που τότε έκανε το γύρο του κόσμου ή το ιταλικό "Ψυχούλα μου δυο λόγια". Από τα υπόλοιπα τραγούδια του δίσκου ακούστηκε πολύ το "Έ, ρε και νάχαμε" που έγραψε ο ίδιος ο Φίλιππος Νικολάου, ο οποίος μάλιστα υπογράφει και τους περισσότερους στίχους των τραγουδιών, ενώ στη μουσική έχουμε ποικίλες συμμετοχές, όπως του Δώρου Γεωργιάδη, του Χάρη Λυμπερόπουλου και του Στ. Λαζάρου. 
Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο Κώστας Κλάββας, εκτός από τρία τραγούδια του Δώρου Γεωργιάδη που τα ενορχήστρωσε και διηύθυνε ο ίδιος.

Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2019

Η Εύα Φάμπα παίζει έργα για κιθάρα του Δημήτρη Φάμπα (1985)

Νιώθω συχνά την ανάγκη να δηλώσω την ευγνωμοσύνη μου για κάποιες μικρές δισκογραφικές εταιρίες που κόντρα στους κανόνες της αγοράς και τον ανελέητο ανταγωνισμό των δισκογραφικών κολοσσών έχουν τολμήσει να δώσουν στην κυκλοφορία υλικό κατεξοχήν αντιεμπορικό, πλην όμως άκρως ποιοτικών προδιαγραφών. Και είναι πάμπολλες αυτές οι μικρές φωνές που μας χάρισαν ξεχωριστές ηχογραφήσεις αγγίζοντας δημιουργούς που καταπιάστηκαν με τον δύσκολο ποιητικό λόγο ή με το απαξιωμένο πεδίο της λόγιας ελληνικής μουσικής. Μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση, για παράδειγμα, υπήρξε η βραχύβια εταιρία "Στροφές", η οποία στα τέλη της δεκαετίας του '60 κυκλοφόρησε κάμποσες ηχογραφήσεις επικεντρωμένες στην ποίηση (Ρίτσος, Καββαδίας, Λόρκα, Ταγκόρ, Γεφτουσένκο κλπ.).
Σήμερα λοιπόν θέλω να εξάρω τη σπουδαία πολιτισμική προσφορά της εταιρίας Motivo που ίδρυσε στα μέσα της δεκαετίας του '70 ο Νίκος Μωραΐτης, αυτός που επιμελήθηκε και την ιστορική έκδοση των "Τραγουδιών της αντίστασης" (1974) με τον Νότη Μαυρουδή και τον Πέτρο Πανδή. Η συγκεκριμένη εταιρία έχει εστιάσει το ενδιαφέρον της στη λεγόμενη "κλασική" μουσική, λόγια θα την έλεγα εγώ πιο σωστά, και κυρίως στην ελληνική δημιουργία. Η δραστηριότητά της κορυφώθηκε στη δεκαετία του '80, όταν ενέταξε στον κατάλογό της μεγάλο όγκο της ελληνικής λόγιας δημιουργίας, από τους πατριάρχες του χώρου, όπως ο Νικόλαος Μάντζαρος ή ο Μανόλης Καλομοίρης, μέχρι τον Νίκο Σκαλκώτα και τους μεταπολεμικούς δημιουργούς. 
Μια τέτοια έκδοση θέλω σήμερα να σας παρουσιάσω. Περιλαμβάνει έργα για κλασική κιθάρα του πρωτομάστορα της ελληνικής κιθαριστικής τέχνης Δημήτρη Φάμπα (1921-1996), συνοδοιπόρου του επίσης κορυφαίου Γεράσιμου Μηλιαρέση, σπουδαίου μουσικού δάσκαλου, ερμηνευτή και συνθέτη, βασικού συνεργάτη του Μίκη Θεοδωράκη τη δεκαετία του '60. Ο πλήρης τίτλος του αναλογικού αυτού δίσκου που εκδόθηκε από τη Motivo το 1985 είναι: "Έργα για Κιθάρα του Δημήτρη Φάμπα" και περιλαμβάνει έξι συνθέσεις για κλασική κιθάρα, τα οποία κινούνται από τις προκλασικές φόρμες μέχρι την ελληνική και ξένη παράδοση με επιλεγμένα μοτίβα κατάλληλα εναρμονισμένα για σόλο κλασική κιθάρα.  
Τα έργα ερμηνεύει η κιθαρίστρια Εύα Φάμπα, κόρη του συνθέτη, η οποία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Ο πατέρας της υπήρξε και ο πρώτος της δάσκαλος και στη συνέχεια ο συνθέτης Δημήτρης Δραγατάκης. Διάσημη σολίστ σήμερα και καθηγήτρια μουσικής, συμμετέχει σε πολυάριθμα διεθνή κιθαριστικά φεστιβάλ κι έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις και τη θερμή επιδοκιμασία της κριτικής. Έχει επίσης αξιόλογη δισκογραφική δραστηριότητα με έργα από την παγκόσμια μουσική φιλολογία επικεντρώνοντας όμως σταθερά το κύριο ενδιαφέρον της στους Έλληνες συνθέτες.
Στο οπισθόφυλλο της έκδοσης φιλοξενείται ένα εξαιρετικά κατατοπιστικό σημείωμα του κορυφαίου μουσικού ερευνητή Γιώργου Μονεμβασίτη.

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2019

Στιγμές από το ελληνικό τραγούδι (1992)

Η Lyra υπήρξε από τις σημαντικότερες ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες με τη μεγάλη της ακμή να σημειώνεται στις δεκαετίες του '60 και '70, όταν τα ηνία της είχε ο δαιμόνιος Αλέκος Πατσιφάς (1912-1981). Ιδρύθηκε το 1964, όταν ο Πατσιφάς πούλησε τη Fidelity που διηύθυνε μέχρι τότε στην πολυεθνική Philips μη μπορώντας να αντεπεξέλθει στο οικονομικό βάρος που είχε επωμιστεί. 
Η Lyra ξεκίνησε με τελείως διαφορετικούς μουσικούς προσανατολισμούς υποστηρίζοντας ένα νέο είδος τραγουδιού με λιτή ενορχήστρωση βασισμένο σε ποιητικά κείμενα ή στίχους ποιητικών προδιαγραφών. Επρόκειτο για το "Νέο Κύμα" που κατέκλυσε για μια πενταετία πάνω κάτω την ελληνική δισκογραφία με όμορφες μελωδίες και νέες υπέροχες φωνές. Με την επιβολή της δικτατορίας το "Νέο Κύμα" άρχισε να παρακμάζει κι έτσι η Lyra ανοίχτηκε σιγά σιγά και σε άλλες φόρμες τραγουδιού, πιο λαϊκές, που είχαν μεγαλύτερη εμπορική απήχηση. Κατά καιρούς υπό τη σκέπη της φιλοξενήθηκαν σπουδαίοι συνθέτες (Μάνος Χατζιδάκις, Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Σπανός, Μίμης Πλέσσας, Νίκος Μαμαγκάκης, Διονύσης Σαββόπουλος, Μάνος Λοΐζος, Σταύρος Κουγιουμτζής, Νότης Μαυρουδής, Αργύρης Κουνάδης, Θάνος Μικρούτσικος, Ηλίας Ανδριόπουλος, Δήμος Μούτσης), αλλά και κορυφαίοι ερμηνευτές (Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Γιώργος Ζωγράφος, Σωτηρία Μπέλλου, Αρλέτα, Πόπη Αστεριάδη, Καίτη Χωματά, Μαρία Δημητριάδη, Βίκυ Μοσχολιού, Αντώνης Καλογιάννης).
Μετά το θάνατο του Αλέκου Πατσιφά (1981) η Lyra αποδυναμώθηκε και πέρασε σταδιακά στην παρακμή, αν και κατά καιρούς συνέχισε να τροφοδοτεί την ελληνική δισκογραφία με αξιόλογες ηχογραφήσεις, όπως αυτές του Ηλία Ανδριόπουλου και του Δήμου Μούτση. Σήμερα δυστυχώς η εταιρία δεν υφίσταται πια και το πλούσιο ρεπερτόριό της - μετά από μια περίοδο μαζικής και άναρχης επανέκδοσής του - μένει πλέον στα αζήτητα περιμένοντας ίσως κάποιον νέο ιδιοκτήτη που θα το αξιοποιήσει με σύνεση.
Το 1992 λοιπόν η Lyra σε συμπαραγωγή με την ΕΤ2 (με αφορμή μια τηλεοπτική εκπομπή) εξέδωσε ένα διπλό απολογιστικό άλμπουμ με 28 τραγούδια από το μεγάλο της αρχείο, τα οποία καλύπτουν αντιπροσωπευτικά όλα τα μουσικά είδη που φιλοξένησε η εταιρία στα πρώτα 30 χρόνια της ζωής της. Τίτλος του άλμπουμ: "Στιγμές από το ελληνικό τραγούδι". Ο τίτλος μοιάζει μάλλον παραπλανητικός, αφού οι "στιγμές" αυτές δεν αντιπροσωπεύουν όλες τις εκδοχές του ελληνικού τραγουδιού, ούτε καν τις κορυφαίες του στιγμές διαχρονικά, αλλά αντλούνται αποκλειστικά από το ρεπερτόριο της Lyra και είναι σαφώς ανισοβαρείς μεταξύ τους.
Παρόλα αυτά όμως περιλαμβάνονται αρκετά γνωστά και όμορφα τραγούδια, αλλά και κάποια σχετικά άγνωστα, γραμμένα από μια πλειάδα συνθετών, μεταξύ των οποίων και οι: Μάνος Χατζιδάκις, Μίμης Πλέσσας, Γιάννης Σπανός, Λίνος Κόκοτος, Γιάννης Γλέζος, Διονύσης Σαββόπουλος και Νίκος Χουλιαράς. Προκαλεί εντύπωση (σε μένα τουλάχιστον) ότι απουσιάζει εξολοκλήρου το όνομα του Νότη Μαυρουδή, ενός από τους ακρογωνιαίους λίθους του νεοκυματικού ρεπερτορίου της Lyra. Επίσης λείπουν τα βαριά ονόματα ενός Μίκη Θεοδωράκη, ενός Νίκου Μαμαγκάκη ή ενός Θάνου Μικρούτσικου που τίμησαν την εταιρία με σημαντικές καταθέσεις τους! 
Τα επιλεγμένα τραγούδια ερμηνεύουν σπουδαίοι τραγουδιστές, όπως: Αρλέτα, Πόπη Αστεριάδη, Τζένη Βάνου, Γιοβάννα, Γιώργος Ζωγράφος, Αντώνης Καλογιάννης, Ρένα Κουμιώτη, Μανώλης Μητσιάς, Γιάννης Πουλόπουλος, Καίτη Χωματά και πολλοί άλλοι.

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2019

Μανώλης Χιώτης, Μαίρη Λίντα: Ηλιοβασιλέματα (1966)

Βρισκόμαστε στα μέσα της δεκαετίας του '60, λίγο πριν από την επιβολή της επτάχρονης δικτατορίας. Ο Μάκης Μάτσας, γιος του ιδρυτή και ιδιοκτήτη της (ελληνικής) Odeon Μίνωα Μάτσα, είχε αναλάβει τα ηνία της εταιρίας από τις αρχές της δεκαετίας κι ενώ αυτή βρισκόταν ήδη σε καθοδική και παρακμάζουσα πορεία μη μπορώντας να αντέξει τον ανταγωνισμό των αντιπάλων της. Ο νεαρός τότε παραγωγός κατάφερε γρήγορα να επαναφέρει την εταιρία στη σωστή πορεία ιδρύοντας παράλληλα τη θυγατρική ετικέτα Margophone προς τιμή της μητέρας του. Εκεί λοιπόν σιγά σιγά άρχισε να μαζεύει λαϊκούς καλλιτέχνες που ξέφευγαν προσωρινά από τις δαγκάνες του Λαμπρόπουλου (Columbia), όπως ο Καζαντζίδης, ο Περπινιάδης, ο Μπακάλης, ο Καλδάρας και άλλοι. Μέχρι και ο Μάρκος Βαμβακάρης βρήκε καταφύγιο στη νέα στέγη και επανήλθε προσωρινά στο προσκήνιο. Εκεί άλλωστε ηχογράφησε και ο Χρήστος Λεοντής τους δυο πρώτους του δίσκους που ερμήνευσαν καθαρά λαϊκοί τραγουδιστές ("Καταχνιά", "Ανάσταση ονείρων").
Μέσα στο λαϊκό αυτό προσκλητήριο του Μάκη Μάτσα περιλαμβάνονταν και ο Μανώλης Χιώτης μαζί με τη γυναίκα του Μαίρη Λίντα, παρόλο που λίγο νωρίτερα είχαν μεγαλουργήσει στο αντίπαλο δέος με τη συμμετοχή τους στα πρώτα έργα του Μίκη Θεοδωράκη. Έτσι λοιπόν το 1966 για λογαριασμό της Margophone ηχογράφησαν σε νέα εκτέλεση μια σειρά κλασικά τραγούδια τους που είχαν ήδη αφήσει εποχή. Ο δίσκος πήρε τον τίτλο "Ηλιοβασιλέματα" και περιλάμβανε δώδεκα υπέροχα λαϊκά τραγούδια με τους χαρακτηριστικούς ρυθμούς που χρησιμοποιούσε συχνά ο Χιώτης, ενίοτε μάλιστα διανθισμένους και με ηχοχρώματα από τη διεθνή μουσική σκηνή (μάμπο, φοξ τροτ κλπ.). Εξαίρεση το τραγούδι "Δυο πονεμένες ψυχές" που φέρει την υπογραφή του Γεράσιμου Κλουβάτου, παλιού συνθέτη, μαέστρου και σπουδαίου δεξιοτέχνη του μπουζουκιού. Φυσικά η ερμηνεία της Μαίρης Λίντα είναι αξεπέραστη στο συγκεκριμένο ρεπερτόριο.

Δευτέρα 7 Ιανουαρίου 2019

Τάσος Διακογιώργης: Νησιώτικο σαντούρι (1980)

Το σαντούρι, κλασικό έγχορδο επιτραπέζιο όργανο της ανατολίτικης παράδοσης με ρίζες από την Περσία, συνδέεται άρρηκτα και διαχρονικά με την ελληνική μουσική, τόσο την παραδοσιακή, όσο και τη λαϊκή, ακόμη και την "έντεχνη". Από τους παλιότερους δεξιοτέχνες σαντουριέρηδες που μετέφεραν την τέχνη τους από τη Μικρά Ασία στην Ελλάδα στα πρώτα χρόνια του 20ου αιώνα ήταν ο Ιάκωβος Μοντανάρης και ο Μήτσος Αραπάκης, αργότερα ο Τάκης Λαβίδας και από τη δεκαετία του '60 και δώθε ο Αριστείδης Μόσχος, ο Τάκης Σούκας και - πάνω απ' όλους - ο Τάσος Διακογιώργης. Τα τελευταία χρόνια έχει ανατείλει και το άστρο του Ανδρέα Κατσιγιάννη με την υπέροχη Εστουδιαντίνα του στο Βόλο.
Ο Τάσος Διακογιώργης (1924-2007) καταγόταν από τη Ρόδο. Υπήρξε ο σαντουριέρης με τη μεγαλύτερη θητεία στο λεγόμενο "έντεχνο" ελληνικό τραγούδι χάρις στον Μάνο Χατζιδάκι που πρώτος τον εισήγαγε στο χώρο αυτό. Ο χαρακτηριστικός ήχος του στιβαρού του παιξίματος έχει καταγραφεί σε εκατοντάδες ηχογραφήσεις, όπως στο "Άξιον Εστί" του Μίκη, στον "Θησέα" του Γιάννη Μαρκόπουλου, στη "Ρεζέρβα" του Διονύση Σαββόπουλου και σε αμέτρητες άλλες εκδόσεις.
Εδώ έχουμε ένα μικρό δείγμα της απαράμιλλης τέχνης του Τάσου Διακογιώργη. Πρόκειται για μια αναλογική έκδοση με τίτλο "Νησιώτικο σαντούρι", η οποία κυκλοφόρησε το 1980 από την ετικέτα Alcyon. Από τον τίτλο φαίνεται και το περιεχόμενο του δίσκου. Έχουμε λοιπόν μια υπέροχη μουσική περιδιάβαση σε νησιωτικές περιοχές του ελληνισμού, όπου το σαντούρι γνώρισε ευρύτατη χρήση. Συγκεκριμένα, έχουν επιλεγεί χαρακτηριστικά ακούσματα από τα Δωδεκάνησα, την Κρήτη και την Κύπρο με κατάλληλες προσαρμογές του ηχητικού υλικού, ώστε το σαντούρι να κρατάει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Τάσος Διακογιώργης είναι φυσικά ο σολίστας και μαζί του στο λαούτο ο γνωστός συνθέτης Νίκος Τάτσης.

Σάββατο 5 Ιανουαρίου 2019

Μαριάννα Χατζοπούλου: 12 Μεγάλες Επιτυχίες (1967/74)

Ο λόγος για την αγαπημένη "τυφλή τραγουδίστρια", την υπέροχη Μαριάννα Χατζοπούλου (1933-2002), τέκνο της μεγάλης τραγουδιστικής παράδοσης της Νάξου, αυτήν που την πρωτομάθαμε μέσα από εκείνη την ξεκαρδιστική σκηνή στην ταινία "Της κακομοίρας", όταν ο "μπακαλόγατος" Κώστας Χατζηχρήστος με το γραμμόφωνο ανά χείρας πάει να κάνει καντάδα στην καλή του και δέχεται το μπουγέλο από την ενοχλημένη μάνα του μωρού. Το γραμμόφωνο εκείνη τη στιγμή έπαιζε το τραγούδι "Το νυφικό σου φόρεμα" με τη Μαριάννα Χατζοπούλου!
Στ' αλήθεια λοιπόν, πρόκειται για μια από τις ωραιότερες φωνές που υπηρέτησαν το ελληνικό τραγούδι και μάλιστα σε όλες του τις εκφάνσεις: Ελαφρό, λαϊκό, δημοτικό! Μεσουράνησε στο μουσικό θέατρο, στο βαριετέ, αλλά και στα μεγάλα λαϊκά κέντρα κατά τη δεκαετία 1955-1965, αν και η πρώτη της ηχογράφηση έγινε μόλις το 1958 ("Ζαφείρα"). Στο διάστημα 1958-1960 τα λαϊκά περιοδικά της εποχής επανειλημμένα την ανακήρυξαν την καλύτερη τραγουδίστρια της χρονιάς, πάνω και από τη Νάνα Μούσχουρη!
Ο δίσκος "12 μεγάλες επιτυχίες" εκδόθηκε αρχικά το 1967 από τη Margo (Minos) και επανεκδόθηκε στη μορφή που τον έχουμε το 1974. Περιλαμβάνει ένα δείγμα από το τραγουδιστικό ρεπερτόριο της Μαριάννας Χατζοπούλου με γνωστά και λιγότερο γνωστά τραγούδια της. Τα έγραψαν οι συνθέτες: Άκης Σμυρναίος, Σπύρος Περιστέρης, Ζακ Ιακωβίδης, Δ. Τζάρας, αλλά και οι Μάνος Χατζιδάκις και Απόστολος Καλδάρας. Ντοσταλγικά ακούσματα με μοναδικές ερμηνείες που άφησαν εποχή.

Πέμπτη 3 Ιανουαρίου 2019

Ανδρέας Χατζηαποστόλου: Καυτό παράπονο (1974)

Αφού εξαντλήσαμε την "ελαφρά" δισκογραφική πλευρά του συνθέτη Ανδρέα Χατζηαποστόλου, ας πάρουμε κι ένα δείγμα από το μετεξελιγμένο συνθετικό του πρόσωπο, όταν πέρασε ομαλά στο είδος του ελαφρολαϊκού τραγουδιού σημειώνοντας μάλιστα αξιόλογες επιτυχίες στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του '70.
Το 1974 λοιπόν από τη Minos εκδόθηκε το άλμπουμ "Καυτό παράπονο" με δώδεκα τραγούδια στο κυρίαρχο τότε ύφος του ελαφρολαϊκού συρμού. Συνεργάστηκε στους στίχους και πάλι με τον παλιό του συνεργάτη Τάκη Σωτήρχο, καθώς και με άλλους στιχουργούς, όπως ο Πυθαγόρας και ο Γ. Πολίτης. 
Στην ερμηνεία έλαβαν μέρος μερικά από τα πολύ γνωστά ονόματα που διέθετε στο οπλοστάσιό της η μεγάλη εταιρία: Γιάννης Πάριος, Δώρος Γεωργιάδης, Δημήτρης Κοντολάζος και η υπέροχη Λίτσα Σακελλαρίου. Tα τρία τραγούδια που ερμηνεύει ο Γιάννης Πάριος ("Ο ξένος", "Γείρε στο μαξιλάρι μου", "Όταν με φιλάς πεθαίνω") ήταν αυτά που ακούστηκαν περισσότερο και μάλιστα νωρίτερα είχαν συμπεριληφθεί σε δυο προσωπικούς δίσκους του τραγουδιστή ("Τι θέλεις να κάνω", "Πού θα πάει πού").

Τετάρτη 2 Ιανουαρίου 2019

Ανδρέας Χατζηαποστόλου: Ερωτόλογα (1967)

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν την καινούργια χρονιά με νοσταλγικές μελωδίες από την εποχή του "ελαφρού" τραγουδιού με έναν ακόμη δίσκο του συνθέτη Ανδρέα Χατζηαποστόλου, όψιμου εκπροσώπου του είδους, πριν περάσει στο ελαφρολαϊκό πεντάγραμμο κάπου στα τέλη του '60 και αρχές του '70.
Πρόκειται για μια συλλογή δώδεκα μελωδικών τραγουδιών σε νεότερη εκτέλεση με τίτλο "Ερωτόλογα", η οποία κυκλοφόρησε από την Odeon το 1967. Έχουν συγκεντρωθεί μερικά από τα καλύτερα ελαφρά τραγούδια του συνθέτη, μεταξύ των οποίων το διαχρονικό "Εγώ θα κόψω το κρασί" που είχε ερμηνεύσει πρώτος ο Τώνης Μαρούδας, αλλά και το τρυφερό ταγκό "Τι φταίω εγώ". Οι στίχοι σε όλα (πλην ενός) είναι γραμμένοι από τον Τάκη Σωτήρχο. Τα ερμηνεύουν με πειστικό τρόπο οι Σώτος Παναγόπουλος, Κλειώ Δενάρδου, Ρένα Βλαχοπούλου και Έλσα Λάμπο.
Σημειώνω ότι ο δίσκος γνώρισε σε ανύποπτο χρόνο και μια ψηφιακή επανέκδοση, αλλά εδώ σας δίνω την αναλογική του εκδοχή.

Τρίτη 1 Ιανουαρίου 2019