Μάνος Χατζιδάκις: Δυο κόσμοι (1949/ανέκδοτο OST)

Άλλο ένα ανέκδοτο soundtrack του Μάνου Χατζιδάκι από τη δραματική ταινία "Δυο κόσμοι", παραγωγής 1949 σε σκηνοθεσία Γιάννη Φιλίππου και Ίωνα Νόβακ με πρωταγωνιστές τους Ίντα Χριστινάκη, Αλέκο Αλεξανδράκη και Νίκο Τζόγια. 

Στην ασήμαντη αυτή ταινιούλα ακούγεται για πρώτη φορά το πανέμορφο τραγούδι "Ήρθε Βοριάς, ήρθε Νοτιάς", που πιθανότατα είναι και το πρώτο πρώτο τραγούδι που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις!

Στην πραγματικότητα βέβαια το τραγούδι γράφτηκε αρκετά χρόνια πιο παλιά, μάλλον το 1943, μέσα στα μαύρα χρόνια της γερμανικής Κατοχής. Τότε λοιπόν ο συνθέτης, μαγεμένος από το εμβληματικό τραγούδι της "Λίλι Μαρλέν" και τη φωνή της μεγάλης Γερμανίδας τραγουδίστριας Lale Andersen, θέλησε να της γράψει ένα δικό του τραγούδι! Πήρε λοιπόν τους στίχους του φίλου του Γιάγκου Αραβαντινού και το αποτέλεσμα ήταν αυτό το υπέροχο πρωτόλειο τραγούδι. Φυσικά η μεγάλη ντίβα εκείνο τον καιρό ήταν αδύνατον να βρεθεί και να συνεργαστεί με τον νεαρό άσημο συνθέτη κι έτσι το τραγούδι ξεχάστηκε για λίγο, ώσπου το 1949 εντάχθηκε στην ταινία "Δυο κόσμοι", όπου το ερμήνευσε η πρωταγωνίστρια Ίντα Χριστινάκη.

Η κόπια της ταινίας βέβαια, απ' όπου άντλησα το soundtrack, δεν ήταν και σε πολύ κατάσταση, αλλά ευτυχώς στην αρχή της όπου ακούγεται το τραγούδι, ο ήχος είναι σχετικά καθαρός, ενώ σε άλλο σημείο της ταινίας, όπου στήνεται ένα γλέντι κι ακούγονται διάφορα τραγούδια, το συγκεκριμένο τραγούδι ξανακούγεται, αλλά ο ήχος είναι πολύ προβληματικός.

Στη δισκογραφία το τραγούδι πέρασε το 1963 με τη Νίκη Καμπά, η οποία το ερμήνευσε και στην παράσταση "Μαγική πόλις", ενώ την ίδια περίπου εποχή το τραγούδησε επιτέλους και η Lale Andersen, καθώς και η Νάνα Μούσχουρη δίνοντάς του φτερά για μια διεθνή πορεία. Τέλος, το 1986, στο πλαίσιο των εμφανίσεων του Μάνου Χατζιδάκι στη "Ρωμαϊκή Αγορά", το τραγούδι γνώρισε μια ακόμη θαυμάσια ερμηνεία από τον ίδιο τον συνθέτη σε διφωνία με τον Ηλία Λιούγκο.

Μάνος Χατζιδάκις: Ο Δράκος (1956/ανέκδοτο OST)

To 1954 ο σημαντικός σκηνοθέτης Νίκος Κούνδουρος (1926-2017) μας έδωσε την πρώτη μεγάλη ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, τη "Μαγική πόλη" που αποτελεί κι ένα σημαντικό δείγμα της εγχώριας νεορεαλιστικής κινηματογραφίας. 

Το 1956 ο σκηνοθέτης επανέρχεται με την εμβληματική ταινία "Ο Δράκος", η οποία δικαιωματικά καταλαμβάνει μια από τις κορυφαίες θέσεις συνολικά στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου κερδίζοντας μάλιστα και τη διεθνή καταξίωση. Το σενάριο ανήκει στον Ιάκωβο Καμπανέλλη και πρωταγωνιστούν οι: Ντίνος Ηλιόπουλος, Γιάννης Αργύρης, Μαργαρίτα Παπαγεωργίου και Θανάσης Βέγγος.

Η μουσική της ταινίας ανήκει και πάλι στον Μάνο Χατζιδάκι. Πρόκειται για ένα εξαιρετικό, απολύτως ατμοσφαιρικό soundtrack, το οποίο επίσης παραμένει ανέκδοτο. Ο νεαρός τότε συνθέτης απέδωσε άριστα τη noir ατμόσφαιρα της ταινίας "παίζοντας" με ρυθμούς και μελωδίες απ' όλο το φάσμα της μουσικής έκφρασης. Κιθάρα παίζει ο Δημήτρης Φάμπας και μπουζούκι ο Βασίλης Τσιτσάνης. Ανάμεσα στα θέματα της ταινίας είναι και το γνωστό τραγούδι "Ο Ιλισσός" (σε στίχους του ηθοποιού Γιώργου Εμιρζά) που ερμηνεύει η πρωταγωνίστρια Μαργαρίτα Παπαγεωργίου, ενώ στη δισκογραφία πρωτοακούστηκε από τη φωνή της Νάνας Μούσχουρη. 

Στο αυτοσχέδιο soundtrack που σας παρουσιάζω, φτιαγμένο από το dvd της ταινίας, έχω συμπεριλάβει και δυο δισκογραφημένες εκτελέσεις του "Ιλισσού", μία με τη Γιοβάννα και άλλη μία με τη Μελίνα Μερκούρη.

Μάνος Χατζιδάκις: Το ποτάμι (1960/ανέκδοτο OST)

Από την πλούσια κινηματογραφική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι ξεχωριστή θέση κατέχει ασφαλώς η σπουδαία συνεργασία του με τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο από την πρώτη κιόλας εμφάνιση του τελευταίου το 1954 με τη "Μαγική πόλη" κι αργότερα με τον μνημειώδη "Δράκο" μέχρι το "Ποτάμι", ταινία παραγωγής 1959 της Finos Film.

Ας σταθούμε σήμερα στην τελευταία από αυτές: Το "Ποτάμι" λοιπόν είναι μια σπονδυλωτή ταινία αποτελούμενη από τέσσερα επεισόδια πάνω σε κείμενα των Αντώνη Σαμαράκη, Ιάκωβου Καμπανέλλη, Νότη Περγιάλη και Νίκου Κούνδουρου. Παίζουν: Τίτος Βανδής, Τάκης Εμμανουήλ, Ανέστης Βλάχος, Ντίνα Τριάντη, Γιώργος Εμιρζάς και Χριστόφορος Ζήκας. Ο σκηνοθέτης διαφώνησε με τους παραγωγούς για το μοντάζ της ταινίας, η οποία παίχτηκε στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1960 σε δυο διαφορετικές version και βραβεύτηκε, χωρίς όμως ποτέ να φτάσει στις αίθουσες προβολής. 

Ο Μάνος Χατζιδάκις έγραψε μια μεγάλη σειρά από σύντομα θέματα βουκολικού ύφους με την κιθάρα και τη φλογέρα να κατέχουν την πρώτη θέση, αλλά και το μπουζούκι να τονίζει το λαϊκό χρώμα της ταινίας. Το μπουζούκι μάλιστα ερμηνεύει ο Βασίλης Τσιτσάνης. 

Στην ταινία ακούγεται κι ένα τραγούδι με τίτλο "Διψούν οι κάμποι", το οποίο υποτίθεται ότι τραγουδά ο Ανέστης Βλάχος, αλλά η πραγματική φωνή ανήκει στον ξεχασμένο λαϊκό τραγουδιστή  Ορφέα Κρεούζη. Αν δε λέει και πολλά πράγματα το όνομά του, θα πω μόνο πως είναι ο ίδιος που ερμηνεύει το σπουδαίο λαϊκό τραγούδι "Ο γκρεμός" του Μάνου Χατζιδάκι. 

Περεμπιπτόντως να επισημάνω ότι στο διαδίκτυο διασπείρεται η λανθασμένη πληροφορία ότι ένα πασίγνωστο οργανικό κομμάτι με πιάνο και ορχήστρα σε ρυθμό μπόσα νόβα του Μάνου Χατζιδάκι με τίτλο "Το ποτάμι" προέρχεται από την εν λόγω ταινία, ενώ δεν έχει απολύτως καμία σχέση, αφού ανήκει στην ταινία "Αγάπη και θύελλα" (1961).

Μάνος Χατζιδάκις: Η Αγνή του λιμανιού (1952/ανέκδοτο OST)

Η ασπρόμαυρη δραματική ταινία "Η Αγνή του λιμανιού", παραγωγής 1952 της Finos Film, σκηνοθετήθηκε από τον Γιώργο Τζαβέλλα σε δικό του σενάριο με πρωταγωνιστές τους Ελένη Χατζηαργύρη, Αλέκο Αλεξανδράκη, Γιώργο Γληνό, Άννα Κυριακού, Ελένη Ζαφειρίου, Νίκο Ρίζο και Θάνο Τζενεράλη. 

Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις. Στην ταινία ακούγεται και το σύντομο αλλά υπέροχο τραγούδι "Είναι καημός" σε στίχους (μάλλον) του συνθέτη που ερμηνεύει η ξεχασμένη τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού Μαίρη Πορτοκάλλη. Τη συνοδεύει μάλιστα στο πιάνο ο ίδιος ο Μάνος στη μοναδική ίσως κινηματογραφική του εμφάνιση. Σε άλλο σημείο της ταινίας επίσης ακούγεται στο πιάνο η μελωδία του τραγουδιού "Χάρτινο το φεγγαράκι". Τα υπόλοιπα μέρη είναι οργανικά θέματα με έντονη μελαγχολική διάθεση.

Φυσικά κι αυτό το soundtrack είναι ανέκδοτο.

Μάνος Χατζιδάκις: The 300 Spartans (1962/ανέκδοτο OST)

Ιδού ένα ακόμη δείγμα της πλούσιας κινηματογραφικής μουσικής του Μάνου Χατζιδάκι από τα πρώτα χρόνια του '60 στο Hollywood. Δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ επίσημα και δεν καταγράφεται στη δισκογραφία του συνθέτη, παρά μονάχα στην ογκωδέστατη εργογραφία του.

Ο λόγος λοιπόν για την αυθεντική μουσική της επικής ταινίας "The 300 Spartans" του Rudolph Mate, η οποία παίχτηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες το 1962. Στις ελληνικές αίθουσες προβλήθηκε με τον τίτλο "Ο Λέων της Σπάρτης" (όπου ως Λέων προφανώς εννοείται ο Λεωνίδας!). Πρόκειται για μια δίωρη έγχρωμη υπερπαραγωγή χολιγουντιανών προδιαγραφών. Θέμα της είναι η γνωστή (και διαστρεβλωμένη) ιστορία των 300 Σπαρτιατών που αντιστάθηκαν μέχρις εσχάτων στις Θερμοπύλες απέναντι στις ορδές του Ξέρξη το 480 π.Χ. Η νεότερη ταινία "300" με την τεράστια εμπορική της επιτυχία επανέφερε το θέμα στην επικαιρότητα προκαλώντας παράλληλα την οριστική παραμόρφωση των ιστορικών γεγονότων. Σε κείνη την παλιότερη και πιο αθώα ταινία συμμετείχαν, πλάι σε διάσημα ονόματα του αμερικανικού κινηματογράφου, και αρκετοί Έλληνες ηθοποιοί, όπως η Άννα Συνοδινού, ο Δήμος Σταρένιος, ο Γιώργος Μούτσιος, ο Μιχάλης Νικολινάκος και άλλοι.

Η επιλογή του Μάνου Χατζιδάκι για τη σύνθεση της μουσικής μοιάζει σχεδόν αυτονόητη, αφενός γιατί η ταινία γυρίστηκε στην Ελλάδα με θέμα παρμένο από την ελληνική ιστορία και αφετέρου γιατί ο συνθέτης εκείνη την περίοδο ήταν περιζήτητος λόγω της πρόσφατης βράβευσής του με το oscar τραγουδιού για την ταινία "Ποτέ την Κυριακή" (1960). 

Η μουσική του σ' αυτή την ταινία χαρακτηρίζεται από ένα μίγμα επικών και ελεγειακών ορχηστρικών ηχοχρωμάτων στη γραμμή των ανάλογων κινηματογραφικών επενδύσεων από μεγάλους χολιγουντιανούς συνθέτες, όπως ο Miklos Rozsa, ο Maurice Jarre κ.ά., αλλά η μελωδική βάση του Μάνου Χατζιδάκι παραμένει κι εδώ αναγνωρίσιμη. Εντυπωσιακά τα δυο βασικά θέματα στην έναρξη και το φινάλε, ενώ καθαρά χατζιδακική και πιο ελληνοπρεπής η μελωδία του track 9*, η οποία παραπέμπει στα ηχοχρώματα των "Πασχαλιών μέσα από τη νεκρή γη". 

Επισημαίνω ότι τρία μελωδικά θέματα του soundtrack πολλά χρόνια αργότερα αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία τριών τραγουδιών σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου και ενορχήστρωση του Νίκου Κυπουργού για το δίσκο της Δήμητρας Γαλάνη "Χορός με τη σκιά μου" (1998).

Μάνος Χατζιδάκις: Steps (1966/ανέκδοτο OST)

Από την πληθώρα των κινηματογραφικών συνθέσεων του Μάνου Χατζιδάκι στα χρόνια του '60 ελάχιστες δυστυχώς πέρασαν στη δισκογραφία κι όχι πάντα οι καλύτερες. Ακόμη κι όταν εργαζόταν στην Αμερική, δεν ευτύχησε να δει όλη την κινηματογραφική του δουλειά σε δισκογραφημένη μορφή κι ας επρόκειτο συνήθως για μεγάλες παραγωγές. Κι ας επρόκειτο - το χειρότερο - για πολύ όμορφες μουσικές!

Σήμερα λοιπόν θέλω να ανασύρω από τη λήθη άλλο ένα σημαντικό κινηματογραφικό soundtrack του μεγάλου μας συνθέτη που παραμένει ανέκδοτο. Πρόκειται για τη μουσική που έγραψε το 1966 για την ελληνοαμερικανική ταινία "Steps" (Τα σκαλοπάτια). Τη σκηνοθέτησε ο Leonard Hirschfield πάνω σε σενάριο του Βασίλη Βασιλικού, ενώ πρωταγωνιστούσαν οι ηθοποιοί: Ειρήνη Παππά, Umberto Orsini, Τάκης Εμμανουήλ και Σπύρος Φωκάς.

Η σύνθεση του Χατζιδάκι είναι πλούσια κι ευφάνταστη, με οργανικά κυρίως θέματα διανθισμένα από πέντε τραγούδια που ερμηνεύει η Vida Penticks. Ξεχωρίζει το εξαιρετικό "Time is like...", που ακούγεται σε δύο εκδοχές. Ένα ολοκληρωμένο και ωραιότατο soundtrack διάρκειας 45 λεπτών που δυστυχώς αγνοείται από τους μουσικόφιλους, καθώς παραμένει ξεχασμένο και ανεκμετάλλευτο. 

Μάνος Χατζιδάκις: The Heroes (1969)

Η παραγωγικότατη δεκαετία του '60 κλείνει πολύ δημιουργικά για τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος εκείνη την εποχή βρισκόταν στην Αμερική κι έγραφε μουσική για τον διεθνή κινηματογράφο.

Το 1969 λοιπόν, ένα χρόνο μετά τη μουσική για την ταινία "Blue" (ένα υπέροχο soundtrack σε φόρμα concertante για κλασική κιθάρα και ορχήστρα), υπογράφει τη μουσική επένδυση της ταινίας "The Invincible Six", μιας αμερικανοϊρανικής περιπέτειας που σκηνοθέτησε ο διάσημος ρουμανοαμερικανός σκηνοθέτης Jean Negulesco σε χώρους του Ιράν στα χρόνια του Σάχη. Το σενάριο βασίστηκε στο βιβλίο "The Heroes of Yucca" και γιαυτό στην εργογραφία του συνθέτη έχει επικρατήσει ο τίτλος "The Heroes" προκαλώντας συχνά κάποια σύγχυση.

Το ορχηστρικό κομμάτι των τίτλων είναι η πασίγνωστη μελωδία "Μπαλάντα του Ούρι" που αργότερα ενσωματώθηκε ως εισαγωγή στον κύκλο τραγουδιών "Αθανασία" (1976) και μετέπειτα απέκτησε και στίχους που έγραψε ο Νίκος Γκάτσος, για να γίνει ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα κι αγαπημένα τραγούδια του συνθέτη. 

Στην ταινία ακούγεται κι ένα τραγούδι με αγγλόφωνους στίχους, ενώ τα υπόλοιπα μέρη είναι ορχηστρικά και μάλιστα γραμμένα για συμφωνική ορχήστρα με μεγάλη έμπνευση που δείχνει την ξεχωριστή ικανότητα του συνθέτη να κινείται με την ίδια άνεση ακόμη και σε πεδία, στα οποία δεν μας έχει πολυσυνηθίσει. 

Περιλαμβάνονται επίσης και κάποια μέρη με ήχους της Ανατολής, ένας αμανές και κάποιοι σόλο αυτοσχεδιασμοί με λαούτο και βιολί που παραπέμπουν στο χωτοταξικό πλαίσιο, όπου εκτυλίσσεται η δράση της ταινίας. 

Εν ολίγοις, έχουμε ένα ακόμη άγνωστο αριστούργημα του Μάνου Χατζιδάκι που δυστυχώς παραμένει ανέκδοτο, ενώ θα μπορούσε να αποτελεί κτήμα όλου του μουσικόφιλου κοινού, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο! Μακάρι κάποια στιγμή να βγει από τα απρόσιτα συρτάρια, όπου μένει κλειδωμένο, και να αξιωθεί μιας καλής έκδοσης.

Μάνος Χατζιδάκις: Siralardaki Heyecanlar (ανέκδοτο OST)

"Siralardaki Heyecanlar". Σας λέει τίποτε αυτός ο τίτλος; Μάλλον όχι. Και πολύ περισσότερο αν τον συσχετίσουμε με τον Μάνο Χατζιδάκι, έστω κι αν ξέρουμε ότι ο μεγάλος συνθέτης έγραψε μουσική για πάμπολλες ξένες ταινίες.

Κι όμως! Ούτε άγνωστη είναι αυτή η ταινία, ούτε ακριβώς ξένη! Γιατί πρόκειται για την τουρκική βερσιόν μιας από τις πιο αγαπημένες και πιο εμπορικές ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Και για να μην τα πολυλογούμε, πρόκειται για την ταινία του Αλέκου Σακελλάριου "Χτυποκάρδια στο θρανίο", παραγωγής 1963, με πρωταγωνίστρια την Αλίκη Βουγιουκλάκη!

Δεν ξέρω πόσο γνωστό είναι ότι η ταινία αυτή της Finos Film γυρίστηκε παράλληλα σε δύο εκδοχές, μία η γνωστή ελληνική με συμπρωταγωνιστή τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ κι άλλη μια ...τουρκική με τίτλο "Siralardaki Heyecanlar" και πρωταγωνίστρια πάλι την Αλίκη, η οποία φαίνεται πως ήταν δημοφιλής και στην απέναντι πλευρά του Αιγαίου, ενώ στη θέση του Παπαμιχαήλ συμπρωταγωνιστούσε ο Τούρκος ηθοποιός Orhan Gunsiray! 

Η μουσική και τα τραγούδια της ταινίας γράφτηκαν βέβαια από τον Μάνο Χατζιδάκι. Πρόκειται για πανέμορφες μελωδίες πάνω σε στίχους του Αλέκου Σακελλάριου που ερμήνευσε η Αλίκη με τη γνωστή τσαχπινιά της φωνής της. Τα ίδια λοιπόν τραγούδια, με τις ίδιες ενορχηστρώσεις, ακούγονται και στην τουρκική εκδοχή, αλλά μεταφερμένα στην τουρκική γλώσσα, εκτός από το "Τουίστ" που κρατήθηκε στα ελληνικά! 

Στο αρχειάκι που σας δίνω συμπεριέλαβα τα πέντε πασίγνωστα τραγούδια της "τουρκικής" ταινίας μαζί με δυο οργανικά θέματα από την έναρξη και το φινάλε, για να έχει μια πληρότητα το αυτοσχέδιο soundtrack. 

Η Αλίκη λοιπόν τραγουδά ...τουρκικά! Ενδιαφέρον, δε νομίζετε;

Μάνος Χατζιδάκις: Στέλλα (ανέκδοτο OST)

Η "Στέλλα" (1955), χωρίς αμφιβολία, είναι μια από τις πρώτες κορυφογραμμές που κατέκτησε ο παλιός ελληνικός κινηματογράφος. Τη σκηνοθέτησε ο Μιχάλης Κακογιάννης, ο οποίος έγραψε και το σενάριο βασισμένος στο θεατρικό έργο "Η Στέλλα με τα κόκκινα γάντια" του Ιάκωβου Καμπανέλλη με μακρινό αρχέτυπο την κλασική ιστορία της Κάρμεν. Η σκηνογραφία με τον εντυπωσιακό λαϊκό ρεαλισμό της ανήκει στον Γιάννη Τσαρούχη. Στη σκηνή κυριαρχεί απόλυτα η πληθωρική παρουσία της Μελίνας Μερκούρη στην πρώτη μόλις κινηματογραφική της εμφάνιση. Πλάι της συμπρωταγωνιστούν οι Γιώργος Φούντας, Αλέκος Αλεξανδράκης, Βούλα Ζουμπουλάκη, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Σοφία Βέμπο και Κώστας Κακαβάς. Η ταινία πέρασε κι εκτός ελληνικών συνόρων κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες και τελικά τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξένης ταινίας το 1956 στην Αμερική.

Από τα βασικότερα προσόντα της ταινίας η συγκλονιστική μουσική του Μάνου Χατζιδάκι με το έντονο λαϊκό χρώμα που το υποστηρίζει δυναμικά η παρουσία του Βασίλη Τσιτσάνη ως επικεφαλής της λαϊκής ορχήστρας. Στην ταινία ακούγονται υπέροχοι λαϊκοί αυτοσχεδιασμοί του μπουζουκιού, καθώς και τέσσερα σπουδαία λαϊκά τραγούδια σε στίχους του Μιχάλη Κακογιάννη ("Εφτά τραγούδια θα σου πω", "Ο μήνας έχει 13", "Το φεγγάρι είναι κόκκινο", "Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι"). Μαζί με τα τραγούδια της πρώτης "Λατέρνας" του Αλέκου Σακελλάριου που γυρίστηκε την ίδια χρονιά, αυτές είναι οι πρώτες απόπειρες του μεγάλου συνθέτη να γράψει ορθόδοξα λαϊκά τραγούδια με τη δική του "έντεχνη" οπτική, αρκετά χρόνια πριν ο εμβληματικός "Επιτάφιος" του Μίκη Θεοδωράκη υπογράψει επίσημα τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του έντεχνου λαϊκού μας τραγουδιού! 

Να επισημάνω μόνο ότι το μυθικό πια "Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι", ερμηνευμένο αφοπλιστικά από τη Μελίνα - τραγούδι με αμέτρητες μεταγενέστερες εκτελέσεις - βασίστηκε στη μελωδία του τραγουδιού "Τρελέ τσιγγάνε" της Ιωάννας Γεωργακοπούλου και του Βασίλη Τσιτσάνη. Είναι λυπηρό που κάποια χρόνια αργότερα εκτοξεύτηκε αήθης μομφή κατά του Μάνου Χατζιδάκι ως λαθρόχειρα της συγκεκριμένης μελωδίας, ενώ στην πραγματικότητα, πέρα από μια φευγαλέα μελωδική πινελιά, ο συνθέτης έγραψε ένα ολόδικό του τραγούδι που κατατάσσεται δίκαια στις κορυφαίες στιγμές συνολικά του ελληνικού πενταγράμμου. 

Προσθέτω, τέλος, ότι στην ταινία τραγουδούν επίσης η Σοφία Βέμπο και η Βούλα Ζουμπουλάκη.