Τάκης Βούης: Τραγούδια στο Αμόνι (1979)

Ας κλείσουμε τους δισκογραφικούς λογαριασμούς μας με τον αξιόλογο και αδικαιολόγητα υποτιμημένο τραγουδοποιό Τάκη Βούη παρουσιάζοντας έναν ακόμη ενδιαφέροντα δίσκο του που κυκλοφόρησε το 1979 και περιέχει ζωντανές ηχογραφήσεις από το μουσικό του στέκι "Αμόνι" στη Ρόδο. 
Το "Αμόνι" ήταν ένα καφέ θέατρο που δημιούργησε ο ίδιος το 1979 και παρουσίαζε βραδιές παντομίμας και ποίησης, αλλά και ποικίλα μουσικά αφιερώματα, είτε στο έντεχνο ελληνικό τραγούδι με μαέστρο τον συνθέτη Βασίλη Κουμπή, είτε στο αυθεντικό ρεμπέτικο με τους Μπαγιαντέρα, Κερομύτη, Μοσχονά, Κυριαζή, είτε και στη τζαζ μουσική με τους Βασίλη Ρακόπουλο, Δημήτρη Ζαφειρέλη και Αχιλλέα Περσίδη. Εκεί εμφανίστηκαν κατά καιρούς η Χάρις Αλεξίου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Νότης Μαυρουδής, ο Λίνος Κόκοτος, η Αρλέτα, ο Θωμάς Μπακαλάκος και άλλοι.

Στο χώρο αυτό λοιπόν ο Τάκης Βούης ηχογράφησε το 1979 μαζί με την τραγουδίστρια σύζυγό του, Αφροδίτη Βούη, μια σειρά τραγουδιών γραμμένων από γνωστούς δημιουργούς της εποχής, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος και ο Θωμάς Μπακαλάκος. Ανάμεσα τους και δύο ξένα τραγούδια διασκευασμένα στα ελληνικά, καθώς κι ένα ελληνικό παραδοσιακό. Στο υλικό του ηχογραφήματος περιλαμβάνονται επίσης και δύο δικές του συνθέσεις, από τις οποίες ξεχωρίζει η "Χρυσή πατρίδα" σε ποίηση του Κώστα Βάρναλη. Τραγουδά ο ίδιος και η Αφροδίτη Βούη. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο γνωστός νεοκυματικός συνθέτης Βασίλης Κουμπής.

(c) LP | PanVox | 1979 | Live | πηγή: Vostis/d58/Δημ.Δημ./π.Αρτ.

Θόδωρος Τζίφας: Τραγούδια από τις 45 στροφές (1968-1976)

Ο Θόδωρος Τζίφας, Θεσσαλονικιός συνθέτης της υστερονεοκυματικής περιόδου, με καταγωγή από τη Βυτίνα της Αρκαδίας, ανήκει στην κατηγορία των δημιουργών του ενός δίσκου! Γιατί όλο κι όλο ένα δίσκο 33 στροφών μας έδωσε, τις "Γειτονιές: Αθήνα-Θεσσαλονίκη", το 1970 με ερμηνευτές τη Ρένα Κουμιώτη και τον Δημήτρη Ζευγά. 

Η αλήθεια είναι ότι η σύνθεση υπήρξε πάντα ερασιτεχνική απασχόληση για τον συγκεκριμένο δημιουργό, ο οποίος είναι πολυτάλαντος με πολλές δεξιότητες (γλύπτης, σκιτσογράφος, μακετίστας), αλλά και καλός πιανίστας. Είναι επίσης αλήθεια είναι ότι ο μοναδικός του αυτός δίσκος ήταν αρκετός, για να του εξασφαλίσει μια καλή θέση στο μουσικό περιβάλλον εκείνης της εποχής, γιατί είναι ένας ωραίος δίσκος με κάμποσα τραγούδια που γνώρισαν σημαντική απήχηση στο κοινό. 

Υπάρχει όμως και μια τρίτη αλήθεια: Ασφαλώς και δεν είναι αυτά τα μόνα τραγούδια που έγραψε! Μας έχει χαρίσει κατά καιρούς αρκετά ακόμη όμορφα λαϊκά τραγούδια που κυκλοφόρησαν σε δισκάκια 45 στροφών με γνωστά ή άγνωστα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως ο Γιάννης Πουλόπουλος, η Ρένα Κουμιώτη, η Αλέκα Μαβίλη, ο Δημήτρης Ζευγάς, ο Γιάννης Θωμόπουλος, ο Γιώργος Γερολυμάτος, αλλά και η Νίκη Καμπά, ο Μάριος, ο Μίνως Γαλανέλης και ο ηθοποιός Κώστας Κούρτης.

Στη συλλογή που σας προσφέρω είναι συγκεντρωμένα αρκετά από αυτά τα 45άρια που ηχογραφήθηκαν κυρίως στη Lyra κατά το διάστημα 1968-1976. Ανάμεσά τους και τα μισά τραγούδια από τις "Γειτονιές", όσα έτυχε να κυκλοφορήσουν και σε 45άρια. Τα δυο τραγούδια με τη φωνή της Νίκης Καμπά τα έχουν ερμηνεύσει αμέσως μετά και οι Αλέκα Μαβίλη και Ρένα Κουμιώτη. Οι στίχοι στα περισσότερα είναι του Κώστα Κινδύνη, σχεδόν αποκλειστικού συνεργάτη του συνθέτη.

Henryk Szeryng: In Recital (1960)

Λέω ν' ανοίξω σήμερα μια παρένθεση στην παρουσίαση ξεχασμένων ελληνικών δίσκων, για να σας "συστήσω" τον αγαπημένο μου βιρτουόζο του κλασικού ρεπερτορίου, τον Πολωνό βιολονίστα Henryk Szeryng.

O Henryk Szeryng (1918-1988) λοιπόν γεννήθηκε στη Βαρσοβία στο τέλος του α' παγκόσμιου πολέμου από οικογένεια εβραϊκής καταγωγής, γεγονός που τον οδήγησε σε μεγάλες περιπέτειες στη ζωή του, αφού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του μερικά χρόνια αργότερα. Σπούδασε μουσική στο Βερολίνο και στο Παρίσι, όπου έκανε και το ντεμπούτο του ως σολίστ το 1933 ερμηνεύοντας το Κοντσέρτο για Βιολί του Johannes Brahms. Το 1941 κατέφυγε ως πρόσφυγας στο Μεξικό, όπου έλαβε τη μεξικανική υπηκοότητα και υπηρέτησε τη νέα του πατρίδα από διάφορες θέσεις με πάμπολλες καλλιτεχνικές δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων και η καθιέρωση ενός δεθνούς μουσικού φεστιβάλ που έφερε το όνομά του.

Ο Szeryng υπήρξε εξαιρετικά δραστήριος στο χώρο της κλασικής δισκογραφίας μ' ένα ευρύτατο φάσμα ερμηνειών από την εποχή του Μπαρόκ (Bach, Vivaldi κλπ) μέχρι τα πιο πρωτοποριακά ρεύματα του 20ου αιώνα (Stravinsky, Bartok κλπ). Το παίξιμό του διακρίνονταν για την απόλυτη ηχητική διαύγεια, την αλάνθαστη τεχνική και τη γλυκύτητα των χρωματισμών του. Η ηχογράφηση του Κοντσέρτου για Βιολί του Ludwig van Beethoven το 1973 με την Ορχήστρα Concertgebouw του Άμστερνταμ υπό τη διεύθυνση του κορυφαίου αρχιμουσικού Bernard Haitink είναι για μένα η καλύτερη μακράν ερμηνεία του κλασικού αυτού αριστουργήματος.

Ο Szeryng έχει βραβευτεί τέσσερις φορές με το βραβείο Grammy για τις ερμηνείες του σε έργα μουσικής δωματίου συνεργαζόμενος με μυθικούς μουσικούς, όπως ο Arthur Rubinstein και ο Pierre Fournier.

Μια καλή ιδέα για την τέχνη του μεγάλου βιολονίστα λοιπόν μας προσφέρει αυτή η έκδοση της RCA, η οποία κυκλοφόρησε το 1960 και περιέχει ηχογραφήσεις που πραγματοποιήθηκαν το 1959 στη Νέα Υόρκη. Ο Szeryng ερμηνεύει επιλεγμένα βιολιστικά κομμάτια που καλύπτουν ένα χρονικό ορίζοντα άνω των δύο αιώνων μουσικής δημιουργίας ανθολογώντας έργα Μπαρόκ (Tomaso Vitali, Giuseppe Tartini), κλασικής περιόδου (Christoph Willibald Gluck) και ρομαντισμού (Robert Schumann, Henryk Wieniawski) μέχρι και τον 20ο αιώνα (Fritz Kreisler, Ernesto Halffter). Τον συνοδεύει στο πιάνο ο Charles Reiner. Μπορεί να είναι παλιές οι ηχογραφήσεις από την εποχή της πρώιμης στερεοφωνίας, αλλά ο ήχος του βινυλίου είναι διαυγέστατος. Χαρείτε τον!

Τάκης Βούης: Τι καλά που θα 'τανε (1992)

Πέντε χρόνια μετά την "Κιβωτό" ο Τάκης Βούης ηχογράφησε το ένατο προσωπικό του άλμπουμ με τίτλο "Τι καλά που θα 'τανε". Περιλαμβάνει δέκα στρωτά και καλοφτιαγμένα τραγουδάκια σε δική του μουσική, εκτός από το "Μικρές Πειρπλανήσεις" που έγραψε ο Νίκος Αρμπελιάς και μ' αυτό μας συστήθηκε την ίδια εκείνη χρονιά με το ομώνυμο μουσικό του σχήμα. 

Οι στίχοι υπογράφονται από τους Μάρω Βαμβουνάκη, Βασίλη Αναγνώστου, Στέργιο Παπαποστόλου και Μηνά Περσελή. Το τραγούδι "Το καράβι φεύγει τα μεσάνυχτα", εδώ σε δεύτερη εκτέλεση, πρωτοακούστηκε στο δίσκο "Ο ταχυδρόμος της νύχτας" (1984), ενώ γνώρισε και μια τρίτη εκτέλεση στο δίσκο "Ο έρωτας στην πόλη".

Τραγουδά, όπως πάντα, ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ σε δυο τραγούδια - ίσως τα καλύτερα του δίσκου - συμμετέχει η Μαρία Κανελλοπούλου. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο θρυλικό "Αγροτικόν" του Νίκου Παπάζογλου στη Θεσσαλονίκη και κυκλοφόρησε από τη Lyra.

Τάκης Βούης: Ντιρλαντά (1972)

Αντλώντας το σχετικό πληροφοριακό υλικό από το πολύ ενδιαφέρον και ολοκληρωμένο αφιέρωμα στον τραγουδοποιό Τάκη Βούη του εξαιρετικού διαδικτυακού περιοδικού ΔΥΣΚΟΡΥΧΕΙΟΝ, είναι ευκαιρία να αναφερθούμε και στα πρώτα δισκογραφικά του βήματα, τα οποία εντοπίζονται στα τέλη του '60 στις θεσσαλονικιώτικες μπουάτ και στη συνέχεια στη Σουηδία, όπου βρέθηκε για σπουδές και η ανάγκη βιοπορισμού τον οδήγησε στην επαγγελματική ενασχόληση με το τραγούδι. 

Η πρώτη πρώτη του λοιπόν ηχογράφηση καταγράφεται σε ένα δισκάκι 45 στροφών που περιέχει τα τραγούδια "Το καλοκαίρι" και "Το κορίτσι μου" και κυκλοφόρησε από τη Sonora (του Πάνου Γαβαλά). Μάλιστα συμμετέχει στο δίσκο και ο μεγάλος κλασικός κιθαριστής Δημήτρης Φάμπας!

Εκείνη την εποχή γνωρίστηκε και με τη γυναίκα του Αφροδίτη, η οποία δοκίμαζε τις δυνάμεις της στο κλασικό τραγούδι (ιταλική όπερα), αλλά στη συνέχεια πέρασε στο χώρο του απλού τραγουδιού συντροφεύοντας εφεξής τον σύζυγό της. 

Το 1972 στη Σουηδία κυκλοφόρησε το φολκ άλμπουμ "Kaos", στο οποίο συμμετείχε το ελληνικό ντούο Βούη. 

Την ίδια χρονιά επίσης ηχογραφήθηκε στη Σουηδία το 7/ιντσο LP "Dirlada" με τα ονόματα Takis och Afroditi Vouis and Rhodians. Κι αυτό το άλμπουμ κινείται στο ύφος της φολκ μουσικής. Περιλαμβάνει έξι κομμάτια, μεταξύ των οποίων τα δημώδη "Ντιρλαντά" και "Γερακίνα", καθώς και το τραγούδι του Λίνου Κόκοτου "Κόρη του γιαλού" διασκευασμένο στη σουηδική γλώσσα. Τα τρία τραγούδια της δεύτερης όψης του δίσκου έχουν μουσική του Τάκη Βούη. Το ένα αποδίδεται στα σουηδικά, ενώ τα άλλα δύο στα ελληνικά. Μπουζούκι και κιθάρα είναι τα βασικά όργανα της ορχήστρας. Συμπαθητικά τραγούδια, αν και παντελώς άγνωστα στο ευρύ κοινό.

Τάκης Βούης: ...Και τώρα τραγουδάμε (1975)

Το 1975, ένα χρόνο μετά τη Μεταπολίτευση, την εποχή δηλαδή της απόλυτης κυριαρχίας του πολιτικού τραγουδιού, έκανε την ουσιαστική του εμφάνιση στην ελληνική δισκογραφία ο Ροδίτης τραγουδοποιός Τάκης Βούης, αν και είχε ήδη κάνει δειλά δειλά τα πρώτα του βήματα μερικά χρόνια νωρίτερα.

Ο δίσκος λοιπόν, με τον οποίο έδωσε τα πρώτα του σοβαρά διαπιστευτήρια στο ελληνικό κοινό, είχε τον τίτλο "...Και τώρα τραγουδάμε". 
Πρόκειται για ζωντανή ηχογράφηση ενός κύκλου δεκατριών τραγουδιών, από τα οποία τα περισσότερα έχουν δική του μουσική, ενώ τα υπόλοιπα είναι επανεκτελέσεις γνωστών τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη και του Γιάννη Μαρκόπουλου μαζί με ένα διασκευασμένο παραδοσιακό τραγούδι. 

Μουσικές σε ύφος απλής μπαλάντας με νεοκυματικούς χρωματισμούς και λιτές ενορχηστρώσεις, όπου κυριαρχεί η κιθάρα που παίζει ο ίδιος ο τραγουδοποιός, ο οποίος είναι και ο μοναδικός ερμηνευτής όλων των κομματιών με μια μικρή διάθεση στόμφου, όπως ήταν ο συρμός της εποχής, πολύ κοντά στο ερμηνευτικό ύφος του Γιώργου Ζωγράφου.

Το rip έγινε από βινύλιο σε πολύ καλή κατάσταση από τον φίλο μου τον Βαγγέλη, τον οποίο ευχαριστώ από καρδιάς!

(c) LP | EMI Columbia | Live | 1975 | πηγή: Βαγγέλης

Τάκης Βούης: Ο ταχυδρόμος της νύχτας (1984)

Μπαίνοντας στη δεκαετία του ΄80 κι έχοντας ολοκληρώσει τη θητεία του στο "πολιτικό" τραγούδι, όπως επέβαλλαν οι κανόνες του μεταπολιτευτικού συρμού, ο τραγουδοποιός Τάκης Βούης στρέφεται σταδιακά σε ένα είδος ηλεκτρικής μπαλάντας με ροκ αποχρώσεις και στίχο περισσότερο εσωστρεφή και ερωτικό. 

Ο δίσκος που σηματοδοτεί δυναμικά αυτή τη στροφή ήταν "Ο ταχυδρόμος της νύχτας" που κυκλοφόρησε το 1984 από τον εκλεκτικό Δισκογραφικό Συνεταιρισμό Καλλιτεχνών. 

Με το δίσκο αυτό ο δημιουργός εγκαινιάζει τη μακρόχρονη και γόνιμη συνεργασία του με την ποιήτρια Μάρω Βαμβουνάκη, η οποία εδώ υπογράφει τους στίχους σε εννέα από τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου, ενώ τα άλλα τρία έχουν στίχους του Θάνου Φουργιώτη, του Σπύρου Σπιτιέρη και του Γιώργου Χασάπογλου. 

Εκτός από τον Βούη μουσική έγραψαν επίσης ο νεοκυματικός Βασίλης Κουμπής σε τέσσερα τραγούδια και ο Γιάννης Ιωάννου σε δύο, ο οποίος μάλιστα υπογράφει και την ατμοσφαιρική ενορχήστρωση. 

Αρκετά από τα τραγούδια του δίσκου ("Ο έρωτας στην πόλη", "Φεύγω", "Το καράβι φεύγει τα μεσάνυχτα") τα ξαναβρίσκουμε σε νέα εκτέλεση και στο δίσκο "Ο έρωτας στην πόλη" (2001).

(c) LP | ΔΣΚ | 1984 | πηγή: tzil./d58

Τάκης Βούης: Πωλείται συνείδησις (1978)

Με τον εμφαντικό και εύγλωττο τίτλο "Πωλείται συνείδησις" κυκλοφόρησε το 1978 ο τρίτος στη σειρά προσωπικός δίσκος του ροδίτη τραγουδοποιού Τάκη Βούη, τρία χρόνια μετά τον πρωτόλειο "Τώρα τραγουδάμε" και δυο χρόνια μετά τον "Βρόμικο πόλεμο". 

Πρόκειται για έναν κύκλο 12 τραγουδιών στο ίδιο ύφος μουσικά και στιχουργικά που γνωρίσαμε στις πρώτες δουλειές του τραγουδοποιού, με σταθερό προσανατολισμό τον πολιτικό σχολιασμό της μεταπολιτευτικής πραγματικότητας. Βασικός στιχουργός και πάλι ο Ν. Χαρτοφύλλης. Παρών επίσης και ο ποιητής Κώστας Βάρναλης με τα μελοποιημένα ποιήματα: "Ήταν αργά", "Χρυσή πατρίδα". Το δεύτερο απ' αυτά θα το συμπεριλάβει και στον επόμενο - ζωντανό - του δίσκο "Τραγούδια στο Αμόνι" (1979). 

Σημειώνω επίσης το τραγούδι "Μηνάς ο ΠΑΟΚτσής" σε στίχους και μουσική Φ. Κουκούνου που εκείνα τα χρόνια της Θεσσαλονίκης το ακούγαμε συχνά, χωρίς πάντως να προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στην ...ερυθρόλευκη ιδεολογική μας υπόσταση!

Τραγουδά ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ σε ένα τραγούδι τον συνοδεύει η σύζυγός του Αφροδίτη Βούη. Η ενορχήστρωση και η διεύθυνση ορχήστρας είναι του Γιάννη Ιωάννου.

Τάκης Βούης: Κιβωτός (1987)

Μπαίνοντας στη δεκαετία του '80 ο ροδίτης τραγουδοποιός Τάκης Βούης εγκαταλείπει το ύφος της πολιτικής μπαλάντας, με το οποίο είχε συστηθεί τα πρώτα του συνθετικά χρόνια, και περνάει σ' ένα είδος ηλεκτρικής μπαλάντας με ροκ αποχρώσεις. 

Ταυτόχρονα ξεκινάει και τη μακροχρόνια συνεργασία του με την ποιήτρια Μάρω Βαμβουνάκη, η οποία γράφει τους στίχους στις περισσότερες δουλειές του. Μαζί τους βρίσκουμε στον "Ταχυδρόμο της νύχτας" (1984), στην "Κιβωτό" (1987), στο "Ο έρωτας στην πόλη" (2001) και στο "Θησέας που επιστρέφει" (2007).

Ο δίσκος "Κιβωτός" είναι καρπός αυτής της συνεργασίας. Περιέχει 10 μπαλάντες με αρκετές ωραίες στιγμές, όπως τα τραγούδια: "Κιβωτός", "Κόκκινο φεγγάρι", "Δεριγνύ", "Δεν έχω άγκυρες" και "Νυχτερινό". Το τελευταίο το ξαναβρίσκουμε σε δεύτερη ωραιότατη εκτέλεση με τη φωνή του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο δίσκο "Ο έρωτας στην πόλη". 

Όλα τα τραγούδια του δίσκου τα ερμηνεύει ο ίδιος ο συνθέτης, ενώ τις ενορχηστρώσεις υπογράφουν ο Αντώνης Γούναρης, ο Θανάσης Μπίκος και ο Αντώνης Τεκτονίδης. Το ωραίο εξώφυλλο σχεδίασε ο σκιτσογράφος Βαγγέλης Παυλίδης.