Πάνος Τζανετής: Σπάνια 45άρια (1965-66)

Συνεχίζοντας με το καθαρόαιμο λαϊκό τραγούδι, θέλω σήμερα να σας παρουσιάσω δυο σπάνια δισκάκια 45 στροφών της Polydor που κυκλοφόρησαν στο διάστημα 1965-1966. Ερμηνευτής τους είναι ο σπουδαίος Πάνος Τζανετής, αυτός ο υπέροχος τραγουδιστής που μας επέβαλε ο Γιώργος Ζαμπέτας με το αξεπέραστο λαϊκό αριστούργημα "Χάθηκες" ("Δεν έχει δρόμο να διαβώ") ένα χρόνο νωρίτερα, για να διαγράψει στη συνέχεια και ως το τέλος της ίδιας δεκαετίας μια λαμπρή διαδρομή με σπουδαία τραγούδια μεγάλων λαϊκών δημιουργών, αλλά και "έντεχνων", όπως ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Γιάννης Σπανός, ο Μίμης Πλέσσας και άλλοι, και δυστυχώς στη συνέχεια να χαθεί απότομα και οριστικά.

Το πρώτο 45άρι είναι του 1965 και περιλαμβάνει τα τραγούδια: "Φεύγω", "Κλαίει απόψε ο ουρανός". Η μουσική είναι του Γιώργου Μανισαλή και οι στίχοι του Κώστα Ψυχογιού. Το δεύτερο 45άρι εκδόθηκε το 1966 και περιλαμβάνει τα τραγούδια: "Κάθε σπίτι κι ένα δράμα", "Κλαις, κλαις". Η μουσική είναι του συνθέτη-μπουζουξή Χάρη Λεμονόπουλου και οι στίχοι του πολυγραφότατου Πυθαγόρα. Απλά λαϊκά τραγουδάκια σε κλασικούς ρυθμούς χασάπικου, ζεϊμπέκικου ή καρσιλαμά, όμορφα τραγουδισμένα από τον Πάνο Τζανετή. Κάποια από αυτά μπορούν να βρεθούν και σε νεότερες ψηφιακές ανθολογίες του τραγουδιστή, αλλά εδώ θα τα ακούσετε από τα γνήσια πολυπαιγμένα 45άρια εκείνου του καιρού με τις αναπόφευκτες ηχητικές ατέλειες, αλλά και την αυθεντικότητα του αρχικού ήχου, έτσι περίπου που τα ακούγαμε κάποτε στα ηλεκτρόφωνα των καφενείων!

Συλλογή: Μπουζούκι και καημοί (1963)

Από τα μέσα της δεκαετίας του '50, με τη σταδιακή παρακμή του γνήσιου ρεμπέτικου και την παράλληλη κυριαρχία του σαλονίσιου αρχοντορεμπέτικου, οι παλιοί λαϊκοί δημιουργοί κινήθηκαν σε ένα νέο ύφος διαμορφώνοντας αυτό που έχει ονομαστεί κλασικό λαϊκό τραγούδι, το οποίο κυριάρχησε μέχρι τα τέλη του '60 αναδεικνύοντας και καινούργιους συνθέτες και πάμπολλες σπουδαίες λαϊκές φωνές, όπως του Στέλιου Καζαντζίδη, του Γρηγόρη Μπιθικώτση, του Πάνου Γαβαλά, του Μανώλη Αγγελόπουλου, του Βαγγέλη Περπινιάδη, της Καίτης Γκρέυ, της Πόλυς Πάνου, της Γιώτας Λύδια και πολλών άλλων. Φυσικά το κύριο εκφραστικό εργαλείο αυτών των τραγουδιών ήταν το μπουζούκι και γιαυτό πολλές φορές αυτά τα τραγούδια με εμφανή υποτιμητική διάθεση κάποιοι τα ονομάζουν μπουζουκοτράγουδα, χωρίς φυσικά αυτός ο όρος να έχει σαφές περιεχόμενο και πάντως χωρίς να μπορεί να σταθεί στην επίσημη μουσικολογική ορολογία.

Ο σημερινός δίσκος μας δίνει ένα χαρακτηριστικό δείγμα αυτού του είδους τραγουδιού, όπως είχε διαμορφωθεί στα πρώτα χρόνια του '60. Το μπουζούκι είναι κυρίαρχο και γιαυτό μπαίνει πρώτο πρώτο και στον τίτλο του δίσκου: "Μπουζούκι και καημοί". Η δεύτερη λέξη του τίτλου αποδίδει πολύ χαρακτηριστικά τη θεματολογία αυτών των τραγουδιών. Τραγούδια του "καημού", τραγούδια του ερωτικού πόνου που δεν βρίσκει άλλον τρόπο να εκτονωθεί, παρά μέσα από το τραγούδι. Συνθέτες παλιότεροι με ρεμπέτικη προϊστορία, όπως ο Γιώργος Μητσάκης και ο Απόστολος Καλδάρας, αλλά και νεότεροι, όπως ο Θόδωρος Δερβενιώτης, ο Μπάμπης Μπακάλης και ο Γιώργος Μανισαλής, υπογράφουν τη μουσική των τραγουδιών, μερικά από τα οποία αποτέλεσαν τεράστιες επιτυχίες στον καιρό τους ("Μέσα σε μια νύχτα", "Στης Λαρίσης το ποτάμι", "Άμα θες να κλάψεις κλάψε", "Πληγωμένοι κι οι δυο", "Μην περιμένεις πια", "Προσευχή", "Αναμνήσεις"). Τραγουδούν: Βαγγέλης Περπινιάδης, Μαριάννα Χατζοπούλου, Σπύρος Ζαγοραίος, Πέτρος Αναγνωστάκης, ενώ έχουμε και ωραίες διφωνίες με γυναικείες φωνές, όπως της Ρία Νόρμα και της Ζωής Ζαγοραίου.

ΥΓ. Ο δίσκος έχει τα προβλήματά του λόγω χρήσης, αλλά έτσι μου φαίνεται πως αποδίδονται καλύτερα αυτά τα τραγούδια! Άλλωστε ο δίσκος έχει ιστορική αξία, γιατί - όπως μας θυμίζει κι ο Μανόλης στο σχόλιό του - ήταν ο πρώτος δίσκος μακράς διαρκείας που εξέδωσε η Odeon υπό τη διεύθυνση του Μάκη Μάτσα, ο οποίος είχε μόλις αναλάβει τα ηνία της εταιρίας από τον πατέρα του Μίνωα!

Διονύσης Τσακνής: Η μπαλάντα του ταξιδιώτη (1983)

Ο Διονύσης Τσακνής (γενν. 1954) ανήκει στη γενιά των τραγουδοποιών του '80 (Γερμανός, Μαχαιρίτσας, Πορτοκάλογλου, Κατσιμιχαίοι, Καμένος) με το πρώτο ξεκίνημά του στις αρχές του '80 να συνδέεται με τη λεγόμενη Σχολή της Θεσσαλονίκης, για να αυτονομηθεί στη συνέχεια και να εξελιχθεί σε έναν ολοκληρωμένο μουσικό που δεν περιορίστηκε μονάχα στη σύνθεση απλών τραγουδιών, αλλά πολύ συχνά επεκτάθηκε σε πιο σύνθετα πεδία, όπως η μουσική επένδυση θεατρικών ή τηλεοπτικών παραγωγών.

Το πρώτο δισκογραφικό του φανέρωμα σημειώθηκε το 1983 σε μια σπάνια ανεξάρτητη παραγωγή. Πρόκειται για τον ξεχασμένο πια κύκλο τραγουδιών "Η μπαλάντα του ταξιδιώτη" που ηχογραφήθηκε κυρίως στη Θεσσαλονίκη σε μια εποχή που ο Τσακνής ζούσε ακόμη στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Καρδίτσα. Ο δίσκος αυτός (μιας και τελευταία έγινε στο παρασκήνιο του Δισκοβόλου η σχετική κουβέντα) αποτελεί κλασικό δείγμα πρωτόλειου με την έννοια του πρώτου σχετικά ανώριμου έργου, όπου ανιχνεύονται βέβαια καθαρά τα μουσικά χαρακτηριστικά του δημιουργού, αλλά βρίσκονται ακόμη σε σπερματική μορφή, έτοιμα να καρποφορήσουν με τη σταδιακή ωρίμανση του συνθέτη. 

Ο ίδιος γράφει, όπως πάντα, τη μουσική και τους στίχους, αλλά τα πρώτα αυτά τραγούδια του - μη εμπιστευόμενος τη δική του φωνή - προτίμησε να τα δώσει σε μια άλλη φωνή, πρωτοεμφανιζόμενη μάλιστα στο στερέωμα. Πρόκειται για τη Δάφνη Μπόκοτα, γνωστή περισσότερο από τις μετέπειτα τηλεοπτικές της παρουσίες, γιατί στο χώρο του τραγουδιού δεν ευδοκίμησε ιδιαίτερα, έχοντας στο ενεργητικό της δύο δίσκους όλους κι όλους συμπεριλαμβανομένου και του παρόντος. Ο Τσακνής συμμετέχει ερμηνεύοντας το κομμάτι "Όνειρο". Προσωπικά πάντως θα προτιμούσα να είχε πει όλα τα τραγούδια ο ίδιος!

Γιάννης Μαρκόπουλος: Ηλεκτρικός Θησέας (1987)

Το 1987 ο μεγάλος συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος παρουσίασε το διπλό άλμπουμ "Τολμηρή επικοινωνία" με πρωτότυπο υλικό, αλλά και επανεκτελέσεις κλασικών τραγουδιών του με ερμηνευτές παλιότερους και νεότερους συνεργάτες του.

Από το άλμπουμ αυτό λοιπόν αποσπάστηκε ένα μέρος κι εκδόθηκε λίγο αργότερα σε 12ιντσο βινύλιο ως ανεξάρτητος κύκλος τραγουδιών με τίτλο "Ηλεκτρικός Θησέας". Τα τρία από τα έξι συνολικά τραγούδια του μικρού αυτού κύκλου ("Ηλεκτρικός Θησέας", "Γαλανή ζωγραφιά", "Στο Πολυτεχνείο") βασίζονται σε ποίηση του δημοσιογράφου και ποιητή Δημήτρη Βάρου (1949-2017). Μεταξύ αυτών και το ομότιτλο του δίσκου, ένα συγκλονιστικό επτάλεπτο τραγούδι-ποταμός που ερμηνεύουν εναλλάξ ο Παύλος Σιδηρόπουλος και η Μαρία Φωτίου. Θεματικά το εμβληματικό αυτό τραγούδι μας γυρίζει στις απαρχές της μουσικής διαδρομής του συνθέτη, στο πρωτόλειο χορόδραμα "Θησέας" που είχε κυκλοφορήσει το 1963 σε στίχους του Δημήτρη Χριστοδούλου. Εδώ έχουμε μια σύγχρονη εκδοχή του Θησέα, ο οποίος εξακολουθεί να αναζητείται, για να μας απαλλάξει από μια σειρά σημερινών "ληστών" που λυμαίνονται το βίο μας.

Τα υπόλοιπα τρία τραγούδια έχουν στίχους του Πάνου Θεοδωρίδη, του Γιώργου Χρονά και του συνθέτη. Εκτός των δύο ερμηνευτών που προαναφέρθηκαν, τραγουδούν επίσης ο Δημήτρης Ζερβουδάκης με τους Νέους Επιβάτες του, ο Άγγελος Διονυσίου και η Ρούλα Μανισάνου. Στο εξώφυλλο απεικονίζεται λεπτομέρεια από τον περίφημο Δίσκο της Φαιστού.

Δημήτρης Λέκκας: Νύχτα κι άλλη νύχτα (1987)

Για τον αξιόλογο συνθέτη Δημήτρη Λέκκα (γενν. 1950) έχουμε ξαναμιλήσει με αφορμή την παρουσίαση των δύο πρώτων δισκογραφικών του εργασιών, δηλαδή "Ο Καραγκιόζης και οι Βάτραχοι" (1980) και "Οι καιροί της άνοιξης" (1983), αλλά και του κινηματογραφικού του "Ηλεκτρικού Άγγελου" (1982). Μέσα στην ίδια εκείνη παραγωγική του δεκαετία μας έδωσε κάμποσα ακόμη δείγματα του συνθετικού του ταλέντου, το οποίο σαφώς και δεν κρύβει τις χατζιδακικές του καταβολές, ενώ στα επόμενα χρόνια, αν και δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με τη σύνθεση, παραδόξως δεν έχει δισκογραφική παρουσία, εκτός από δυο θεατρικές μουσικές εργασίες, τη "Χώρα των πουλιών" (2009) και τον "Αρχοντοχωριάτη" (2015). 

Το 1987 λοιπόν ηχογράφησε τον κύκλο τραγουδιών "Νύχτα κι άλλη νύχτα" που δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ σε ψηφιακή μορφή. Περιλαμβάνει 10 τραγούδια, στα οποία ο Δημήτρης Λέκκας υπογράφει τη μουσική, την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση ορχήστρας. Τους στίχους έγραψε ο πρόωρα χαμένος στιχουργός και σεναριογράφος Δημήτρης Βενιζέλος (1959-2015). Τραγουδά η υπέροχη Ελένη Τσαγκαράκη, μια πολύ ενδιαφέρουσα και καταφανώς αδικημένη ερμηνεύτρια που τη γνωρίσαμε ήδη από το 1974 στο δίσκο "Ποίησις και μελωδία" του Γιώργου Γεωργιάδη, το 1977 στον ιστορικό δίσκο "Πρώτος Συλλογικός", αλλά και σε πολλές άλλες εκλεκτές ηχογραφήσεις στη δεκαετία του '80. Ωστόσο ο δίσκος "Νύχτα κι άλλη νύχτα" είναι ο μοναδικός προσωπικός της στη μακρόχρονη, αλλά τόσο διακριτική παρουσία της στο ελληνικό τραγούδι. 

Σημειώνω ότι σε ένα τραγούδι συμμετέχει και η σοπράνο Τζούλια Σουγλάκου, ενώ στην ορχήστρα συμμετέχουν πολλοί και σημαντικοί σολίστες, όπως ο Δημήτρης Βράσκος και η Ευανθία Ρεμπούτσικα στο βιολί, ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος στην κιθάρα, ο Πλούταρχος Ρεμπούτσικας στο βιολοντσέλο, ο Στέφανος Κορκολής στο πιάνο, ο Θύμιος Παπαδόπουλος στα ξύλινα πνευστά, ο Νίκος Τσεσμελής στο κοντραμπάσο και άλλοι. 

Γιώργος Κατσαρός: Δέκα χρόνια τραγούδι (1979)

Χωρίς αμφιβολία ο Γιώργος Κατσαρός είναι ένας από τους παραγωγικότερους και διαχρονικότερους συνθέτες μας με μια διαδρομή που ξεπερνάει πλέον τα 60 χρόνια και με μια παρακαταθήκη κάποιων χιλιάδων τραγουδιών, μερικά από τα οποία αγαπήθηκαν πολύ κι έγιναν τεράστιες επιτυχίες, ιδιαίτερα στα χρόνια του '60 και '70, τότε που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο πεδίο του ελαφρολαϊκού ρεπερτορίου. 

Είναι αλήθεια βέβαια ότι δεν έχει καταφέρει να μας δώσει το μεγάλο έργο, αυτό που θα μπορούσε να εδραιώσει βάσιμα την υστεροφημία του, αλλά πάντως στο πρώτο μισό του '70 μια σειρά καλών δίσκων - με κορυφαίο όλων τον όμορφο κύκλο τραγουδιών "Ο δρόμος για τα Κύθηρα" (1973) - και πάμπολλες επιτυχίες ευρείας αποδοχής με εκλεκτούς ερμηνευτές σίγουρα τού έχουν εξασφαλίσει μια καλή θέση στο ελληνικό πεντάγραμμο.

Ακριβώς λοιπόν από αυτή την ιδιαίτερα γόνιμη περίοδό του έχει επιλεγεί το υλικό αυτής της μικρής ανθολογίας με τίτλο "Δέκα χρόνια τραγούδι" που εκδόθηκε από τη Minos το 1979 στο πλαίσιο μιας ευρύτερης σειράς ανάλογων αφιερωμάτων της εταιρείας στους μεγάλους συνθέτες του ρεπερτορίου της. 

Έχουν επιλεγεί λοιπόν δώδεκα πασίγνωστα τραγούδια του συνθέτη ηχογραφημένα κατά το διάστημα 1965-1975 (εξού και ο τίτλος) και ερμηνευμένα από πρωτοκλασάτα ονόματα: Μαρινέλλα, Τόλης Βοσκόπουλος, Τζένη Βάνου, Γιάννης Καλατζής, Λίτσα Διαμάντη και Γιάννης Πάριος. Μεταξύ αυτών και τα τρία εμβληματικά τραγούδια ("Ο επιπόλαιος", "Κυρά Γιώργαινα", "Ο Σταμούλης ο λοχίας") που συνέβαλαν αποφασιστικά στην εκτόξευση της δημοτικότητας του Γιάννη Καλατζή εκεί στα πρώτα χρόνια του '70. Τα παλιότερα τραγούδια της συλλογής είναι τα δυο λαϊκά ("Κλείσε τα μάτια σου", "Απόψε χάνω μια ψυχή") με τη Μαρινέλλα, ενώ νεότερο το ακροτελεύτιο "Έρωτά μου ανεπανάληπτε" από τον ομότιτλο δίσκο με τη Τζένη Βάνου. 

Αξιοσημείωτο είναι ότι τα ένδεκα από τα δώδεκα τραγούδια του δίσκου έχουν στίχους του Πυθαγόρα, στενότατου άλλωστε συνεργάτη του Γιώργου Κατσαρού επί πολλά χρόνια. Το όμορφο εξώφυλλο φιλοτέχνησε ο Τάσος Ζωγράφος.

Τα ωραιότερα τραγούδια της Καίτης Χωματά (1976)

Στην καρδιά του καλοκαιριού βρισκόμαστε και σκέφτηκα να σας προτείνω έναν κατεξοχήν καλοκαιρινό δίσκο που παραπέμπει σε ξένοιαστα καλοκαίρια του παλιού καιρού, στα χρόνια του "Νέου Κύματος" και των υπέροχων εκείνων μελωδιών που ξαφνικά είχαν πλημμυρίσει με τα αρώματά τους το ελληνικό τραγούδι μέσα από καινούργιες φωνές γεμάτες φρεσκάδα και ευαισθησία. 

Πρόκειται για ένα δισκογραφικό πορτρέτο της εξαίσιας ερμηνεύτριας Καίτης Χωματά (1946-2010), αυτής της αξεπέραστης τρυφερής ιέρειας της νεοκυματικής μπαλάντας, της εμβληματικότερης ίσως γυναικείας φωνής αυτού του μουσικού ρεύματος, το οποίο γνώρισε μεγάλη άνθηση στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60 με πρωτομάστορα τον ανεξάντλητο μελωδιστή Γιάννη Σπανό και μαζί του μια πλειάδα άλλων θαυμάσιων συνθετών που στέγαζε τότε η Lyra του Αλέκου Πατσιφά.

Ο δίσκος επιγράφεται "Τα ωραιότερα τραγούδια της Καίτης Χωματά" κι εκδόθηκε από τη Lyra το 1976, αλλά το υλικό του ανατρέχει στο διάστημα 1964-1971 που είναι και η περίοδος της μεγάλης ακμής της Καίτης Χωματά. Περιλαμβάνει 14 πανέμορφα τραγούδια, από τα οποία τα δέκα υπογράφει ο Γιάννης Σπανός κι από ένα οι Μιχάλης Βιολάρης, Ηλέκτρα Παπακώστα, Βασίλης Κουμπής και Γιώργος Κριμιζάκης. Φυσικά περιλαμβάνεται το υπέροχο "Μια αγάπη για το καλοκαίρι" που είναι και το πρώτο στη μακροχρόνια συνεργασία του Γιάννη Σπανού με τη Χωματά, καθώς και μερικά τραγούδια από τις δύο ποιητικές "Ανθολογίες" του συνθέτη. Περιλαμβάνονται επίσης τα θαυμάσια τραγούδια "Να διώξω τα σύννεφα" της Ηλέκτρας Παπακώστα και το χρονικά τελευταίο "Η Μαρία των βράχων" του Γιώργου Κριμιζάκη από τον κύκλο "Φωτογραφίες" (1971). Ο δίσκος κλείνει με το τραγούδι που δικαιολογεί περισσότερο απ' όλα τον πρόλογό μου. Πρόκειται για το ταξιδιάρικο θαλασσοτράγουδο "Τα καραβάκια" του Βασίλη Κουμπή πάνω στους καλογραμμένους στίχους του Κώστα Γεωργουσόπουλου που καταφέρνουν με λίγες λέξεις να μας ταξιδέψουν σε όλα τα λιμανάκια και τα νησιά του Αργοσαρωνικού ίσαμε τις ανατολικές ακτές της Αττικής!

Σταύρος Ξαρχάκος, Νίκος Ξυλούρης: Ο Δείπνος ο Μυστικός (1984)

Με αφορμή το δίσκο "Τα Ξυλουρέικα" (1978) είχαμε αναφερθεί στο δίσκο "Ο Δείπνος ο Μυστικός", σε μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου. Ο δυσεύρετος αυτός δίσκος κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρεία ΑΕΜΕ (Στέλιος Αεράκης) το 1984, ένα χρόνο μετά το "Ρεμπέτικο", αν και είχε ηχογραφηθεί αρκετά χρόνια νωρίτερα, το 1978, δύο χρόνια δηλαδή πριν από την αποδημία του μεγάλου ερμηνευτή Νίκου Ξυλούρη.

Το έργο είναι αφιερωμένο στον Αγώνα του '21 και μοιράζεται σε δύο ενότητες: α) Ο Δείπνος ο Μυστικός, β) Μνήμη παλιά κι αστοχισμένη. Καθεμιά περιλαμβάνει ορχηστρικά μέρη και τραγούδια. Τα ορχηστρικά, άλλοτε αποτελούν οργανική επεξεργασία πάνω στις μελωδίες των τραγουδιών, κατά την προσφιλή συνήθεια του συνθέτη, κι άλλοτε ακολουθούν αυτόνομη μελωδική ανάπτυξη.

Τα κείμενα που χρησιμοποιήθηκαν για τα τραγούδια ανήκουν στον Ματθαίο Μουντέ, στον Παναγιώτη Ανδρόνικο και σε Ανώνυμο ποιητή.

Τα ερμηνεύει συγκλονιστικά ο Νίκος Ξυλούρης.

Το πανέμορφο εξώφυλλο σχεδίασε ο Γιώργος Σταθόπουλος με την πάντα ξεχωριστή και άμεσα αναγνωρίσιμη αισθητική του.

Οι ποιητές:

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ

Καταγόταν από την ορεινή Δημητσάνα της Αρκαδίας. Φίλος των Υψηλάντηδων και δυναμικό μέλος της Φιλικής Εταιρείας με μεγάλη πατριωτική δράση. Του αποδίδεται το πατριωτικό θούριο "Ω, παιδιά μου ορφανά", που ξεσήκωνε τους ραγιάδες για τον Μεγάλο Αγώνα.

ΑΝΩΝΥΜΟΣ

Το τραγούδι "Του Νοταρά" ανήκει σε ανώνυμο λαϊκό ποιητή. Ο Νοταράς ήταν Φιλικός και γενναίος πολεμιστής του '21. Εδώ παρουσιάζεται σε μια προσωπική του ανθρώπινη στιγμή, όταν ερωτεύτηκε παράφορα τη Σοφία Ρέντη.

ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΜΟΥΝΤΕΣ

Θεολόγος και σημαντικός ποιητής της μεταπολεμικής γενιάς. Γεννήθηκε στη Χίο το 1925. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικός στη Μέση Εκπαίδευση, ενώ παράλληλα έκανε εκπομπές στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Για 11 ολόκληρα χρόνια ήταν ο δημιουργός της ραδιοφωνικής εκπομπής "Αιγαίο: Ρίζα και διάρκεια". Συνεργάστηκε επίσης με την εφημερίδα "Το Βήμα", καθώς και με πολλά λογοτεχνικά περιοδικά. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1955 στη "Νέα Εστία", ενώ το 1957 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο "Παρακαταθήκη". Εξέδωσε συνολικά 5 ποιητικές συλλογές με τελευταία το "Νηπιοβαπτισμός" στα 1992. Πέθανε το 2000. Ποιήματά του μελοποίησαν ο Νίκος Κυπουργός, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Σωκράτης Βενάρδος και ο Χρήστος Αλεξόπουλος.

Σταμάτης Κραουνάκης: Σκουριασμένα χείλια / Σαριμπιντάμ

Σήμερα, μετά από κάμποσες ημέρες αγρανάπαυσης, λέω να κάνω την αυγουστιάτικη πρεμιέρα με μια μικρή επιστροφή στα προηγούμενα, προκειμένου να αποκαταστήσω δύο δίσκους που νομίζω πως δεν παρουσιάστηκαν με σωστή ψηφιακή μεταγραφή από τις αρχικές αναλογικές τους πηγές.

Πρόκειται για τους δύο πρώτους κύκλους τραγουδιών του Σταμάτη Κραουνάκη και πιο συγκεκριμένα για τα "Σκουριασμένα χείλια" (1981) με ερμηνεύτρια τη Βίκυ Μοσχολιού και το "Σαριμπιντάμ" (1982) με τη Χριστιάνα. Δυο πολύ αξιόλογες, αν και πρωτόλειες, δισκογραφικές εργασίες του σπουδαίου συνθέτη, που τις ψηφιοποίησα εκ νέου για τους φίλους του Δισκοβόλου και νομίζω πλέον πως τα αρχικά προβλήματα έχουν εξαλειφθεί, αν και η χρήση των βινυλίων και ο χρόνος που εντωμεταξύ έχει φορτωθεί πάνω τους έχουν αφήσει κάποια μικρά εξωμουσικά κατάλοιπα που πάντως δε νομίζω πως είναι ιδιαίτερα αισθητά στο αυτί, ώστε να χαρακτηριστούν ενοχλητικά. Χαρείτε τα λοιπόν...