Μάνος Χατζιδάκις: Blue (1968) Stereo Recording

Θέλω να κλείσω το χρονιά με κάτι εξαιρετικό και δυσεύρετο από την ακριβή κληρονομιά του Μάνου Χατζιδάκι. Μιλώ για ένα από τα σημαντικότερα και συγχρόνως από τα πλέον παραγνωρισμένα αριστουργήματα του μεγάλου συνθέτη από την "αμερικάνικη" περίοδο της λαμπρής του καριέρας.

Ο λόγος για το soundtrack της ταινίας "Blue", ενός ιδιότυπου ποιητικού γουέστερν που γυρίστηκε το 1968 για λογαριασμό της Paramount με σκηνοθέτη τον Καναδό Silvio Narizzano και πρωταγωνιστές τους Terence Stamp, Karl Malden, Ricardo Montalban, Joanna Pettet και τον Έλληνα Στάθη Γιαλελή, πρωταγωνιστή της περίφημης ταινίας "America America" του Elia Kazan που επίσης είχε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι.

Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '60 και σχεδόν σε όλη την περίοδο της χουντικής Επταετίας ο Μάνος Χατζιδάκις βρισκόταν στην Αμερική και ήταν περιζήτητος από τα μεγάλα κινηματογραφικά στούντιο του Χόλιγουντ μετά το όσκαρ τραγουδιού που είχε κατακτήσει το 1961. Η περίοδος αυτή υπήρξε πολύ γόνιμη για τον συνθέτη, παρόλο που ποτέ δεν ένιωθε και πολύ βολικά να δημιουργεί κάτω από αυστηρούς κανόνες και συμβόλαια. Τα δυο κορυφαία δημιουργήματά του πάντως δεν είχαν κινηματογραφική αφετηρία. Και μιλώ για το "Χαμόγελο της Τζοκόντας" που ηχογραφήθηκε το 1965 και τον κύκλο τραγουδιών με αγγλόφωνο στίχο "Reflections" (1969) με το σοφιστικέ ροκ σχήμα New York & Rock & Roll Ensemble. 

Το 1968 ωστόσο ανέλαβε να συνθέσει τη μουσική της ταινίας "Blue", η θεματική της οποίας τον οδήγησε σε πολύ διαφορετικά μουσικά μονοπάτια από εκείνα που βάδιζε ως εκείνη τη στιγμή. Το μεξικάνικο κλίμα και τοπίο του σεναρίου συνέβαλαν αποφασιστικά στην επιλογή να χτίσει τη μουσική του επένδυση πάνω στην κιθάρα σε ρόλο κεντρικού οργάνου της ορχήστρας ακολουθώντας το πρότυπο του περίφημου "Concierto di Aranjuez" του Ισπανού συνθέτη Joaquin Rodrigo και ιδιαίτερα του κοσμαγάπητου αργού μεσαίου μέρους. Έτσι προέκυψε ένα ιδιότυπο Κοντσέρτο για Κιθάρα και Ορχήστρα εκτεταμένο σε δέκα μέρη. Πιο πολύ ίσως θα ταίριαζε να το χαρακτηρίσουμε Σουίτα για Κλασική Κιθάρα και Ορχήστρα. Το έργο διατρέχει από την αρχή ως το φινάλε μια έντονα μελαγχολική διάθεση, η οποία μορφοποιείται με μια ιδιοφυή πρόσμιξη λυρικών και επικών στοιχείων.

Για την ηχογράφηση της φιλόδοξης αυτής σύνθεσης ο Μάνος Χατζιδάκις είχε την τύχη να έχει στη διάθεσή του μια μεγάλη ορχήστρα, όπως η Συμφωνική Ορχήστρα του Λος Άντζελες, την οποία διηύθυνε ο ίδιος, και στην κιθάρα τον διάσημο κλασικό κιθαριστή Laurindo Almeida. Το αποτέλεσμα υπήρξε μεγαλειώδες, τόσο που οι μουσικοί της σπουδαίας αυτής ορχήστρας ένας ένας να συγχαρούν με ενθουσιασμό τον συνθέτη μετά την ολοκλήρωση της ηχογράφησης! 

Καίτη & Διονύσης Αποστολάτος: Σταύρος Ξαρχάκος (1966)

Την ίδια χρονιά, το 1966, το εκλεκτό ζεύγος χορωδών Καίτης και Διονύση Αποστολάτου ηχογράφησε δύο δίσκους παρόμοιας αισθητικής λογικής, αντλώντας δηλαδή το υλικό τους από το πεδίο του "έντεχνου" λαϊκού τραγουδιού. Ο ένας δίσκος ήταν αφιερωμένος στα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι και τον γνωρίσαμε χθες, ενώ ο δεύτερος στον Σταύρο Ξαρχάκο.

Συγκεκριμένα, από την RCA Victor κυκλοφόρησε ο δίσκος "12 Τραγούδια του Σταύρου Ξαρχάκου" διασκευασμένα για χορωδία από τον Διονύση Αποστολάτο και ερμηνευμένα στα σόλο φωνητικά από τη σύζυγό του Καίτη Αποστολάτου με λιτή οργανική συνοδεία αποτελούμενη κυρίως από δύο μπουζούκια (Μαλλίδης, Ψαρρός), το μεταλλόφωνο του Τάσου Διακογιώργη, το ακορνετόν του Σπύρου Παπαβασιλείου και την κιθάρα του Πέτρου Χαραμή. Την ορχήστρα διευθύνει ο Γ. Θεοφιλόπουλος.

Στο μουσικό υλικό που έχει επιλεγεί φυσικό ήταν να έχουν περιληφθεί και κάποια από τα πρώτα "ελαφρά" τραγούδια του Ξαρχάκου που είχε ερμηνεύσει η Γιοβάννα ("Χόρεψαν τ' άσπρα πουλιά", "Πάρε το δρόμο μας", "Με ρωτάς", "Ξέρω μια ματιά"), αλλά κυριαρχούν τα κοσμαγάπητα λαϊκά τραγούδια του συνθέτη από το ξεκίνημα της καριέρας του που αναδείχθηκαν κυρίως μέσα από τον κινηματογράφο ("Κόκκινα φανάρια", "Λόλα"), όπως η "Άπονη ζωή", η "Φτωχολογιά", το "Βάλε κι άλλο πιάτο στο τραπέζι", το "Όνειρο δεμένο", η "Υπομονή", το "Χάθηκε το φεγγάρι" και άλλα.

Καίτη & Διονύσης Αποστολάτος: Μάνος Χατζιδάκις (1966)

Από τον χορωδιακό Μίκη Θεοδωράκη ας περάσουμε και στον χορωδιακό Μάνο Χατζιδάκι, για να γνωρίσουμε έναν εξαίρετο δίσκο που εκδόθηκε το 1966 από την RCA Victor σε παράλληλη διανομή εντός κι εκτός Ελλάδας.

Πρόκειται για ένα δίσκο που επιγράφεται με το όνομα του συνθέτη και υπογράφεται από τους σπουδαίους χορωδούς Διονύση Αποστολάτο (1926-2009) και τη σύζυγό του Καίτη Αποστολάτου (1928-2018), η οποία αποδίδει τα σόλο φωνητικά σε αρμονικό διάλογο με τα χορωδιακά. Έχουν επιλεγεί δώδεκα κλασικά τραγούδια του μεγάλου συνθέτη, γραμμένα κατά την περίοδο 1955-1961, τα οποία καλύπτουν όλο το μουσικό φάσμα που εκείνη την εποχή απασχολούσε τον συνθέτη (λαϊκό, ελαφρό). Τη χορωδία διευθύνει ο Διονύσης Αποστολάτος, ενώ τη συνοδευτική ορχήστρα ο Γ. Θεοφιλόπουλος.

Ας πούμε όμως και μια κουβέντα παραπάνω για τον Διονύση Αποστολάτο, αυτόν τον έξοχο αρχιχορωδό και στυλοβάτη της επτανησιακής καντάδας, ο οποίος διηύθυνε επί μία 15ετία (1960-1975) την "Επτανησιακή Μαντολινάτα & Χορωδία" με πάμπολλες ραδιοφωνικές εμφανίσεις, αλλά και ζωντανές παραστάσεις στο Ηρώδειο.

Ο Θάνος δεν μένει πια εδώ...

Η χρονιά κλείνει με οδυνηρό τρόπο, δυστυχώς. Δεν προλάβαμε να συνειδητοποιήσουμε τη φυγή του αισθαντικού μας συνθέτη Γιάννη Σπανού, και ιδού η θλιβερή είδηση μιας άλλης φυγής, του κορυφαίου συνθέτη Θάνου Μικρούτσικου (1947-2019), μετά από μακροχρόνια μάχη με τον καρκίνο.

Ο Θάνος Μικρούτσικος κυριολεκτικά εξέφραζε την έννοια του ολοκληρωμένου συνθέτη. Δεν ήταν μόνο τραγουδοποιός κι ας τον γνώρισε και τον αγάπησε ο πολύς κόσμος μέσα από τα σπουδαία τραγούδια του.
Είχε λόγιες καταβολές και υπήρξε δεινός πιανίστας, ενώ οι ζωντανές του εμφανίσεις αποτελούσαν πάντα μια ξεχωριστή εμπειρία ευφάνταστου αυτοσχεδιασμού και ακαταμάχητης δυναμικής. Έγραψε μεγάλο αριθμό έργων που ανήκουν είτε ακραιφνώς στο λόγιο πεδίο ("Επιστροφή της Ελένης", "Κοντσέρτο για κιθάρα", "Έργα για φλάουτο"), είτε στο χώρο που ο ίδιος ονόμαζε "ενδιάμεσο", μεταξύ λόγιας και λαϊκής μουσικής ("Σονάτα του σεληνόφωτος", "Έργα ηλεκτρονικής μουσικής", "Νύχτα με σκιές χρωματιστές", "Ανεπίληπτος θάνατος", "Του απείρου εραστής"), είτε στο χώρο της τζαζ ("Αραπιά για λίγο πάψε", "For sax & Strings & Love & Dreams", "Dance & Memories"), είτε στο πεδίο της μελοποιημένης ποίησης ("Πολιτικά τραγούδια", "Καντάτα για τη Μακρόνησο", "Σπουδή στον Μαγιακόφσκι", "Μουσική πράξη στον Μπρεχτ", "Σταυρός του Νότου", "Σονάτα του σεληνόφωτος", "Ο γέρος της Αλεξάνδρειας", "Στον Μάνο Λοΐζο", "Γραμμές των οριζόντων"), είτε στο πεδίο της σκηνικής μουσικής ("Φουέντε Οβεχούνα", "Βίκτωρ Βικτώρια", "Ιστορία της Λούλου", "Αρχοντοχωριάτης", "Εκκλησιάζουσες").

Στο χώρο του απλού τραγουδιού πρωτοεμφανίστηκε το 1969 με ένα 45άρι που εκδόθηκε από την ΕΜΙ και περιλάμβανε δυο μελοποιημένα ποιήματα του Κώστα Καρυωτάκη ("Η μυγδαλιά", "Ένα σπιτάκι"). Τρία χρόνια αργότερα (1972) ηχογράφησε ένα δεύτερο 45άρι πάλι με δυο ποιήματα του Καρυωτάκη ("Δον Κιχώτες", "Είμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες κιθάρες"). Ακολούθησε μικρή αποχή από τη δισκογραφία, ώσπου το 1975 από τη Lyra μας έδωσε τον πρώτο ολοκληρωμένο δίσκο του με τίτλο "Πολιτικά τραγούδια", με τον οποίο εγκαινίασε και τη μακροχρόνια συνεργασία του με τη μεγάλη ερμηνεύτρια Μαρία Δημητριάδη. 

Στη Lyra παρέμεινε μέχρι το 1980 ολοκληρώνοντας την πιο εμπνευσμένη δημιουργική φάση της καριέρας του με πολύ σημαντικούς κύκλους τραγουδιών: "Πολιτικά τραγούδια" (1975), "Καντάτα για τη Μακρόνησο / Σπουδή στον Μαγιακόφσκι" (1976), "Φουέντε Οβεχούνα" (1977), "Τροπάρια για φονιάδες" (1977), "Μουσική πράξη στον Μπρεχτ" (1978), "Τραγούδια της λευτεριάς" (1978), "Ο Σταυρός του Νότου" (1979), "Ευριπίδης IV" (1980).

Κατά τη δεκαετία του '80 η δισκογραφική του παραγωγή έγινε πυκνότερη, ενώ παράλληλα έκανε και μεγάλο άνοιγμα προς το εμπορικό λαϊκό τραγούδι γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, κυρίως μέσα από τη συνεργασία του με τη Χαρούλα Αλεξίου ("Η αγάπη είναι ζάλη", "Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια"), τον Γιώργο Νταλάρα ("Συγνώμη για την άμυνα"), τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου ("Όλα από χέρι καμένα", "Θάλασσα στη σκάλα"), τον Δημήτρη Μητροπάνο ("Στου αιώνα την παράγκα"), αλλά και τον Γιάννη Κούτρα, τον Γιώργο Μεράντζα, τον Σάκη Μπουλά, τον Κώστα Θωμαΐδη, τους αδελφούς Κατσιμίχα, τη Μαργαρίτα Ζορμπαλά, τον Βλάση Μπονάτσο, την Αφροδίτη Μάνου, τον Διονύση Θεοδόση, την Ελευθερία Αρβανιτάκη, τον Λάκη Λαζόπουλο, τον Χρήστο Θηβαίο, τη Ρίτα Αντωνοπούλου, τον Μανώλη Μητσιά και πολλούς άλλους.

Ξεχωριστή στιγμή στην καριέρα του ήταν η συνεργασία του με τη μεγάλη Ιταλίδα ντίβα Milva στο δίσκο "Volpe d' amore" που είχε και διεθνή διανομή.

Πέρα από τους μεγάλους ποιητές (Κ.Π. Καβάφης, Γιώργος Σεφέρης, Γιάννης Ρίτσος, Μαγιακόφσκι, Ναζίμ Χικμέτ, Νίκος Καββαδίας, Κώστας Καρυωτάκης, Μπέρτολτ Μπρεχτ), τα τραγούδια του αξιοποίησαν και το σημαντικότερο στιχουργικό δυναμικό του ελληνικού πενταγράμμου, όπως ο Μάνος Ελευθερίου, ο Μάριος Πλωρίτης, ο Άλκης Αλκαίος, ο Φώντας Λάδης, ο Κώστας Τριπολίτης, η Λίνα Νικολακοπούλου, ο Οδυσσέας Ιωάννου και άλλοι.

Μίκης Θεοδωράκης: Χορωδία Τρικάλων, αρ.3 & 4 (1965-66)

Ολοκληρώνω σήμερα την παρουσίαση των χορωδιακών τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη, όπως τα διασκευάσε η Τερψιχόρη Παπαστεφάνου και τα ερμήνευσε υπέροχα η σπουδαία Χορωδία Τρικάλων.

Ο τρίτος και τέταρτος δίσκος της σειράς εκδόθηκαν στο διάστημα 1965-1966 και περιλαμβάνουν από δώδεκα τραγούδια ο καθένας, αν και στον 3ο δίσκο δύο τραγούδια είναι σε οργανική μορφή. 

Το υλικό των δίσκων αντλήθηκε και πάλι από τους μεγάλους κύκλους τραγουδιών του συνθέτη που εκείνη την εποχή ηχογραφούσε με καταιγιστικούς ρυθμούς συνεργαζόμενος με κορυφαίους ποιητές-στιχουργούς (Οδυσσέας Ελύτης, Κώστας Βάρναλης, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Δημήτρης Χριστοδούλου, Νίκος Γκάτσος), αλλά και μεγάλους ερμηνευτές, όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Ντόρα Γιαννακοπούλου, η Μαρία Φαραντούρη, ο Γιάννης Πουλόπουλος και άλλοι. 

Ειδικότερα, το υλικό των δύο αυτών χορωδιακών δίσκων προέρχεται από τα έργα: "Όμορφη πόλη" (1962), "Η γειτονιά των αγγέλων" (1963), "Το Άξιον Εστί" (1964), "Πολιτεία β' " (1964), "Μικρές Κυκλάδες" (1965), "Ένας όμηρος" (1966) και "Θαλασσινά φεγγάρια" (1966).

Μίκης Θεοδωράκης: Χορωδία Τρικάλων, αρ.2 (1964)

Ο δεύτερος δίσκος της διακεκριμένης μαέστρου χορωδιών και συνθέτριας Τερψιχόρης Παπαστεφάνου και της Χορωδίας Τρικάλων από τη γόνιμη συνεργασία της με τον Μίκη Θεοδωράκη κυκλοφόρησε το 1964 με ανάλογο περιεχόμενο, όπως και ο πρώτος δίσκος, πάντα αντλώντας το υλικό από τους πρώτους "έντεχνους" κύκλους τραγουδιών του συνθέτη που ηχογραφήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '60.

Συγκεκριμένα, ο δεύτερος δίσκος περιλαμβάνει ένδεκα τραγούδια από τους κύκλους: "Επιτάφιος" (1960), "Πολιτεία" (1961), "Επιφάνια" (1961), "Όμορφη πόλη" (1962) και "Τραγούδι του νεκρού αδελφού" (1962). Οι δυο τελευταίοι κύκλοι προέρχονται από τη μουσική για τις ομώνυμες θεατρικές παραστάσεις.
Οι στίχοι των τραγουδιών υπογράφονται από τους: Γιώργο Σεφέρη, Γιάννη Ρίτσο, Τάσο Λειβαδίτη, Δημήτρη Χριστοδούλου, Νότη Περγιάλη, Ερρίκο Θαλασσινό και τον συνθέτη.

Υπέροχες χορωδιακές διασκευές και μαγευτικές ερμηνείες ενός κλασικού υλικού από το πολύτιμο θησαυροφυλάκιο του ελληνικού τραγουδιού στην πιο ακμαία του στιγμή.

Μίκης Θεοδωράκης: Χορωδία Τρικάλων, αρ.1 (1963)

Λέω να κλείσω τη χρονιά αφιερώνοντας τις τελευταίες αυτές μέρες στους δυο μεγάλους Έλληνες συνθέτες του "έντεχνου" τραγουδιού μας, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι.

Θα ξεκινήσω πρώτα με ένα αφιέρωμα στα χορωδιακά τραγούδια του Μίκη, όπως τα διαμόρφωσε η μεγάλη Ελληνίδα μαέστρος, συνθέτρια και διευθύντρια χορωδιών Τερψιχόρη Παπαστεφάνου, μιας και πριν από λίγες μόλις ημέρες έφυγε από τη ζωή.

Η Τερψιχόρη Παπαστεφάνου (1928-2019) γεννήθηκε στο Βόλο, όπου και έκανε τις πρώτες μουσικές της σπουδές, ενώ το 1952 ο μεγάλος λόγιος συνθέτης Μανόλης Καλομοίρης της ανέθεσε τη διεύθυνση του Εθνικού Ωδείου Τρικάλων, για να της δοθεί έτσι η ευκαιρία να ιδρύσει στη θεσσαλική πόλη την περίφημη Καλλιτεχνική Χορωδία Τρικάλων ή απλώς Χορωδία Τρικάλων, όπως τελικά επικράτησε. Με τη χορωδία αυτή η Παπαστεφάνου συνέδεσε το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής της διαδρομής αφήνοντας μάλιστα και ισχυρό στίγμα στην ελληνική δισκογραφία είτε μέσα από εξαίσιες χορωδιακές διασκευές έργων διαφόρων συνθετών και κυρίως του Μίκη Θεοδωράκη, είτε μέσα από δικές της συνθέσεις κατά τη δεκαετία του '70, όπως οι "Αδούλωτοι" που σας έχω παρουσιάσει παλιότερα.

Η πρώτη και μεγαλύτερη στιγμή της Χορωδίας Τρικάλων ήταν η συνάντησή της το 1963 με το έργο του Μίκη Θεοδωράκη που απέφερε μια σειρά πέντε εξαιρετικών δίσκων με γοητευτικές χορωδιακές μεταγραφές και εκτελέσεις μεγάλων τραγουδιών του συνθέτη από την πρώτη περίοδο της θητείας του στο λεγόμενο "έντεχνο" τραγούδι στο πρώτο μισό της δεκαετίας του '60. 

Χρήστος Τσιαμούλης: Κάλαντα Δωδεκαημέρου (2003)

Δίπλα στην ωραία έκδοση "Άναρχος Θεός καταβέβηκεν..." που σας παρουσίασα ήδη, θα ήθελα να προσθέσω ακόμη μία υπέροχη Χριστουγεννιάτικη έκδοση από το "Μελωδικό Καράβι" με τίτλο: "Σας τα 'παν άλλοι;"

Ο δίσκος αυτός είναι μια εξαιρετική συλλογή με κάλαντα σε σύγχρονες εκτελέσεις απ' όλες τις γωνιές του ελληνισμού που καλύπτουν το εορταστικό "Δωδεκαήμερο" από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα. Η έκδοση αποτελεί ουσιαστικά ένα συναρπαστικό πανόραμα με παραδοσιακά κάλαντα από τη Θράκη, την Ήπειρο, την Ικαρία, τη Σμύρνη, την Κρήτη, τον Πόντο, την Καππαδοκία, τη Μυτιλήνη, τη Χίο, τα Δωδεκάνησα, τη Θεσσαλία, τη Μακεδονία, το Άγιο Όρος και την Κάτω Ιταλία.

Η διασκευή, ενορχήστρωση και η συνολική επιμέλεια της έκδοσης ανήκει στον σημαντικό θεράποντα της παραδοσιακής μας μουσικής Χρήστο Τσιαμούλη, βασικό μέλος του παλιού μουσικού συνόλου Δυνάμεις του Αιγαίου.

Τραγουδούν: Χρόνης Αηδονίδης, Χρήστος Τσιαμούλης, Δημήτρης Υφαντής, Σαβίνα Γιαννάτου, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Σοφία Παπάζογλου, Μιχάλης Τζουγανάκης, Κατερίνα Παπαδοπούλου, Παντελής Θαλασσινός, Ηλίας Πιλάλης.

Συμμετέχει το Romeiko Ensemble και ο Παιδικός Χορός των Εκπαιδευτηρίων Ι. Τσιαμούλη.

Η έκδοση διαθέτει καλαίσθητο artwork με πλούσιο πληροφοριακό υλικό που υπογράφει ο εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας.

Υμνοι και Κάλαντα Χριστουγέννων: Άναρχος Θεός καταβέβηκεν... (2001)

Χριστούγεννα 2019 και αρχή του χριστιανικού Δωδεκαημέρου που ολοκληρώνεται τα Θεοφάνια στις 6 Ιανουαρίου με την καινούργια χρονιά.

Συμβαδίζοντας λοιπόν με το κλίμα και το πνεύμα των ημερών σήμερα στο Δισκοβόλο μπορείτε να γνωρίσετε μια υπέροχη έκδοση από το "Μελωδικό Καράβι" που έγινε το 2001 (με μια μικρή επιφύλαξη για την ακρίβεια της χρονολογίας). Ο τίτλος της είναι: "Άναρχος Θεός καταβέβηκεν...", παρμένος από βυζαντινά χριστουγεννιάτικα κάλαντα που περιέχονται στην έκδοση, η οποία περιλαμβάνει ένα πολύ όμορφο μικρό βιβλίο 50 σελίδων κι έναν ψηφιακό δίσκο.

Ο ψηφιακός δίσκος μοιράζεται σε δυο ενότητες. Η πρώτη έχει ένα πολύ ενδιαφέρον αφιέρωμα στη βυζαντινή υμνογραφία των ημερών και η δεύτερη μια μικρή ανθολογία με παραδοσιακά κάλαντα από διάφορες περιοχές του ελληνισμού (Μικρασία, Θράκη, Πελοπόννησος, νησιά). Τους ύμνους ερμηνεύει η χορωδία Μελωδούντες που την αποτελούν νέοι ιεροψάλτες με επικεφαλής τον πρωτοψάλτη Κωνσταντίνο Μπελάλη. Τα κάλαντα ερμηνεύει η νεανική χορωδία Επάλξεις που διευθύνει η Ιωάννα Ανδριανού.

Το μικρό βιβλίο της έκδοσης περιέχει όλα τα κείμενα των ύμνων και των καλάντων, καθώς και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα κείμενα που αναφέρονται στο Δωδεκαήμερο μαζί με πλήθος πανέμορφων εικόνων.