Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Ο κύριος Μητσάκης: Τραγούδια '53-'93 σε νέα ηχογράφηση (1993)

Τη χρονιά του θανάτου του Γιώργου Μητσάκη (1993) εκτός από το διπλό άλμπουμ της ΕΜΙ «Η Ελλάδα του Μητσάκη» κυκλοφόρησε άλλο ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στον συνθέτη από τη δισκογραφική εταιρεία Wea με τίτλο «Ο κύριος Μητσάκης» και υπότιτλο: «Τραγούδια '53-'93 σε νέα ηχογράφηση». Το άλμπουμ μάλιστα αυτό εκδόθηκε μόλις δύο μήνες πριν από το θάνατο του συνθέτη.
Πρόκειται για μια συλλογή τραγουδιών από τη μακρά διαδρομή  του συνθέτη στο ελληνικό πεντάγραμμο, αν και η χρονική επισήμανση του τίτλου δεν είναι καθόλου ακριβής. Κι αυτό, γιατί κάποια τραγούδια, όπως τα «Μεγάλωσες» (1949), «Είναι κρίμα» (1952) και «Το διαζύγιο» (1952) είναι προγενέστερα αυτού του ορίου, ενώ η εξακριβωμένη χρονολογία των νεότερων τραγουδιών της συλλογής ανάγεται στο έτος 1981, όταν είχαν κυκλοφορήσει οι δίσκοι «Πού θα τη βρούμε σήμερα» με την Ελένη Βιτάλη και τον Γιάννη Μπογδάνο και «Ημερολόγιο της πιάτσας» με τον Γιώργο Σερραίο, από τους οποίους προέρχονται τέσσερα τραγούδια της συλλογής. Όλα τα τραγούδια ακούγονται βέβαια σε επανεκτελέσεις με διαφορετικές φωνές από τις αρχικές τους εκτελέσεις, με εξαίρεση το τραγούδι «Ψιλοβρέχει» που ερμηνεύει ο Στέλιος Καζαντζίδης, το οποίο πρώτος το είχε εκτελέσει ο ίδιος το 1958. Υπάρχουν πάντως και τρία τραγούδια («Άλλαξε την πλάκα», «Βραδιάζει», «Αν γύριζαν οι νύχτες») που εμφανίζονται για πρώτη φορά στη δισκογραφία και είναι πιθανότατα συνθέσεις της δεκαετίας του '80, από τις τελευταίες δηλαδή του συνθέτη.
Την παραγωγή του δίσκου έκανε ο συνθέτης και παραγωγός Στέλιος Φωτιάδης επιστρατεύοντας μερικές κορυφαίες φωνές που διέθετε εκείνη τη στιγμή στο οπλοστάσιό της η εταιρεία. Δεσπόζει φυσικά η παρουσία του Στέλιου Καζαντζίδη σε μια σπάνια περίπτωση συμμετοχής του σε συλλογή τραγουδιών με πολλούς ερμηνευτές. Έχουμε επίσης τη Βίκυ Μοσχολιού, τον Σταμάτη Κόκοτα, τον Μανώλη Μητσιά, τον Γιάννη Βογιατζή και τη Γλυκερία, όλους με δύο τραγούδια ο καθένας. Την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο πιανίστας Χρήστος Κωνσταντινίδης, εκτός από το «Μεγάλωσες» (το παλιότερο όλων, ηχογραφημένο σε πρώτη εκτέλεση το 1949 με τη φωνή του Πρόδρομου Τσαουσάκη) που ενορχήστρωσαν και ερμήνευσαν οι Οπισθοδρομικοί. Επικεφαλής της ορχήστρας με το μπουζούκι του είναι ο Χρήστος Νικολόπουλος πλαισιωμένος από εξαιρετικούς μουσικούς, όπως ο Λάζαρος Κουλαξίζης στο ακορντεόν, ο Γιώργος Μεταλληνός στα τύμπανα και ο Στέλιος Καρύδας στην κιθάρα.

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Γιώργος Μητσάκης: Η Ελλάδα του Μητσάκη (1993)

Ο Γιώργος Μητσάκης έφυγε από τη ζωή το 1993 στα 72 του χρόνια έχοντας πίσω του μισό περίπου αιώνα δημιουργικού βίου από τις αρχές της δεκαετίας του '40 που ηχογράφησε τα πρώτα του τραγούδια. Αμέσως λοιπόν μετά το θάνατό του η ΕΜΙ (His Master's Voice) έθεσε σε κυκλοφορία μια ευρεία αφιερωματική συλλογή τραγουδιών του συνθέτη σε τριπλό βινύλιο με τίτλο «Η Ελλάδα του Μητσάκη». 
Η συλλογή περιλαμβάνει 36 τραγούδια (το ένα οργανικό) ανθολογημένα από δίσκοιυς 78 και 45 στροφών που ηχογραφήθηκαν μέσα σε τρεις δημιουργικές δεκαετίες, από τη δεκαετία του '40 ως τη δεκαετία του '60, και είναι απλωμένα σε τρεις διαδοχικές γενιές ερμηνευτών από τους αυθεντικούς ρεμπέτες της πρώτης περιόδου ως τους μεγάλους λαϊκούς ερμηνευτές της δεκαετίας του '50 και μέχρι τη νεότερη γενιά τραγουδιστών που εμφανίστηκε κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '60. 
Από την παλιότερη γενιά ξεχωρίζει η παρουσία της Μαρίκας Νίνου με πέντε υπέροχα τραγούδια («Βαλεντίνα», «Θέλω στα μπουζούκια», «Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου», «Παλαμάκια παλαμάκια», «Τρεις μάγκες είμαστε»), αλλά και άλλων μεγάλων ερμηνευτών, όπως η Σωτηρία Μπέλλου, η Ιωάννα Γεωργακοπούλου, η Ρένα Στάμου, ο Δημήτρης Ρουμελιώτης, ο Ιωάννης Τατασόπουλος και ο Ανδρέας Σπαγαδώρος. Από την ενδιάμεση γενιά έχουμε επίσης μεγάλες φωνές, όπως: Στέλιος Καζαντζίδης, Μαρινέλλα, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Καίτη Γκρέυ, Αντώνης Ρεπάνης και Γιώργος Μανισαλής. Τέλος, έχουμε και τραγούδια με νεότερες φωνές, όπως ο Θόδωρος Καναρίδης, ο Μάνος Παπαδάκης, ο Μπάμπης Τσετίνης, η Λίτσα Διαμάντη, η Καίτη Αμπάβη, ο Γιάννης Καλατζής και ο Μπάμπης Γκολές. 
Ο ίδιος ο Μητσάκης συμμετέχει και ως ερμηνευτής κάποιων τραγουδιών, ενώ παίζει μπουζούκι στο οργανικό φινάλε «Μπαμ ζεϊμπέκικο». Η έκδοση φιλοξενεί κι ένα ενδιαφέρον σημείωμα του γνωστού μουσικού παραγωγού Πάνου Γεραμάνη με τίτλο: «Γιώργος Μητσάκης, ποιητής και μελωδός του λαϊκού τραγουδιού».

Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026

Γιώργος Μητσάκης: Ο αρχοντόμαγκας (2011)

Άλλη μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συλλογή αυθεντικών ηχογραφήσεων από τις 78 στροφές με δεκαπέντε κλασικά τραγούδια του Γιώργου Μητσάκη εκδόθηκε το 2011 από τη δισκογραφική ετικέτα Όγδοη Νότα με τίτλο «Γιώργος Μητσάκης, Ο αρχοντόμαγκας» και με τη διευκρινιστική επισήμανση: «Σπάνιες ηχογραφήσεις από δίσκους γραμμοφώνου» μαζί με τον χρονικό προσδιορισμό: 1947-1955. 
Πρόκειται λοιπόν για υλικό από την τελευταία φάση της ακμής του ρεμπέτικου τραγουδιού που φτάνει ως τα μέσα της δεκαετίας του '50, διάστημα κατά το οποίο ο μεγάλος λαϊκός δημιουργός γνώρισε την απόλυτη καταξίωση με την πανελλήνια αναγνώριση των τραγουδιών του που περνούσαν αμέσως στα στόματα όλου του κόσμου και γίνονταν τεράστιες επιτυχίες.
Η αλήθεια είναι ότι το ανθολογημένο υλικό, παρμένο εν πολλοίς από ιδιωτικό αρχείο, δεν διασώζει σε όλες τις περιπτώσεις τις πρώτες εκτελέσεις και ηχογραφήσεις κάποιων τραγουδιών, αφού είναι εξακριβωμένο ότι μερικά ήταν γραμμένα νωρίτερα και είχαν ήδη ηχογραφηθεί με άλλες φωνές, όπως τα κλασικά «Ο λουλάς» και το «Κομπολογάκι», τραγούδια ηχογραφημένα πιθανότατα μέσα στη γερμανική Κατοχή. Έτσι κι αλλιώς όλο αυτό είναι ένα μπερδεμένο θέμα και δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει κανείς τις πραγματικά πρώτες χρονικά εκτελέσεις από κάποιες άλλες δεύτερες ή παράλληλες ηχογραφήσεις των ίδιων τραγουδιών που γίνονταν σωρηδόν εκείνη την εποχή. Σημασία πάντως έχει ότι συγκεκριμένες εκτελέσεις αυτού του άλμπουμ είναι εξαιρετικά σημαντικές, γιατί φέρουν τη σφραγίδα μεγάλων ερμηνευτών του αυθεντικού ρεμπέτικου, όπως: Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Μανώλης Χιώτης, Μαρίκα Νίνου, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλιος Χρυσίνης, Ιωάννης Τατασόπουλος, Ρένα Στάμου, Στελλάκης Περπινιάδης, αλλά και λιγότερο γνωστών, όπως: Ανδρέας Σπαγαδώρος, Δημήτρης Ρουμελιώτης, Έλλη Σωφρονίου, Μαρία Γρίλλη, και φυσικά του ίδιου του Μητσάκη. 
Στη συλλογή περιέχονται γνωστά και άγνωστα τραγούδια του συνθέτη. Ξεχωρίζουν ασφαλώς τα κλασικά: «Ο λουλάς», «Το κομπολογάκι», «Γυναίκα με δυο άντρες», «Μου 'φαγες τα δαχτυλίδια», «Το καπηλιό». Ο ήχος έχει υποστεί ψηφιακή επεξεργασία και τα τραγούδια ακούγονται αρκετά καθαρά.

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026

Γιώργος Μητσάκης: Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου, αρ.14 (1984)

Στις 17 Νοεμβρίου 1993, ανήμερα της 20ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, έφυγε από τη ζωή ένας κορυφαίος λαϊκός δημιουργός, εμβληματική μορφή του κλασικού ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού, ένας πολυγραφότατος συνθέτης που - σύμφωνα με προσωπική του μαρτυρία - έγραψε γύρω στα ...5000 τραγούδια απλωμένα μέσα στο χρόνο σε πέντε δεκαετίες, από τις αρχές του '40 ως τη δεκαετία του '80. 
Πρόκειται για τον μεγάλο λαϊκό τραγουδοποιό Γιώργο Μητσάκη (1921-1993), ο οποίος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη ένα μόλις χρόνο πριν από τον ξερριζωμό του Μικρασιατικού Ελληνισμού, πράγμα που οδήγησε πολύ γρήγορα και τη δική του οικογένεια να καταφύγει στα πάτρια εδάφη και να ζήσει τα νεανικά του χρόνια σε διάφορες επαρχιακές πόλεις, όπως η Καβάλα και ο Βόλος, αλλά και η Θεσσαλονίκη, ενώ το 1939 εγκαταστάθηκε οριστικά στον Πειραιά, όπου γνωρίστηκε με τους μεγάλους αρχιμάστορες του ρεμπέτικου και μπήκε σιγά σιγά στον κόσμο τους αρχίζοντας να γράφει τα δικά του τραγούδια ήδη από τα χρόνια της Κατοχής. Μάλιστα τα δυο πρώτα τραγούδια του («Κομπολογάκι», «Ο λουλάς») χάλασαν κόσμο στην εποχή τους κι έκαναν αμέσως γνωστό τον νεαρό συνθέτη που συνέχισε να γράφει τραγούδια, συνήθως σε ρυθμό γοργού ζεϊμπέκικου, και να εμφανίζεται με επιτυχία στα μεγαλύτερα νυχτερινά μαγαζιά της μεταπολεμικής Αθήνας (Ροσινιόλ, Πίγκαλς, Τζίμης ο Χοντρός, Τριάνα του Χειλά, Κομπαρσίτα κ.ά.). 
Ο Γιώργος Μητσάκης έγραφε πάντα ο ίδιος τη μουσική και τους στίχους στα τραγούδια του, κάποιες φορές τα ερμήνευε κιόλας ο ίδιος παίζοντας μπουζούκι, αλλά συχνά συνεργαζόταν με τους γνωστότερους συνθέτες και ερμηνευτές του ρεμπέτικου, όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Βασίλης Τσιτσάνης, Απόστολος Καλδάρας, Κώστας Καπλάνης, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλλα Χασκίλ, Άννα Χρυσάφη, Σωτηρία Μπέλλου, Πάνος Γαβαλάς, Γρηγόρης Μπιθικώτσης και πολλοί άλλοι παλιοί και νεότεροι, καθώς ο συνθέτης δε δυσκολεύτηκε να αναπροσαρμόσει το ύφος του σύμφωνα με τα νέα ηχητικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν κατά τις δεκαετίες του '60 και '70, όταν έγραψε πολλά τραγούδια στο νέο ύφος και βοήθησε αποφασιστικά στο ξεκίνημα της καριέρας τους πολλούς νέους ερμηνευτές, όπως η Λίτσα Διαμάντη, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Καλατζής, Γιάννης Πάριος και άλλοι.
Από την ανεξάντλητη δεξαμενή των διαχρονικών τραγουδιών του Γιώργου Μητσάκη αντλήθηκε το υλικό ενός μικρού αφιερώματος της Minos-EMI που εκδόθηκε το 1984 στο πλαίσιο της σημαντικής δισκογραφικής σειράς με γενικό τίτλο «Οι μεγάλοι του ρεμπέτικου» υπό τον αύξοντα αριθμό 14 με την έμμεση επισήμανση «Αυθεντικές εκτελέσεις», αφού το υλικό περιλαμβάνει αποκλειστικά ηχογραφήσεις της πρώτης δημιουργικής περιόδου του συνθέτη (δεκαετία του '40), όλες για δίσκους γραμμοφώνου των 78 στροφών με τις αναπόφευκτες φθορές που επιφέρει η χρήση και ο χρόνος στο ευαίσθητο αυτό υλικό. Τα περισσότερα τραγούδια είναι πασίγνωστα κι αγαπημένα, όπως: «Ο λουλάς», «Πάρε το δαχτυλίδι μου», «Σβηστό φανάρι», «Το φανταράκι», «Όπου Γιώργος και μάλαμα», «Καυγαδάκι», «Ο ναύτης», «Κομπολογάκι», «Όσο βαριά είν' τα σίδερα» και «Απόψε είναι βαριά». Τραγουδούν: Στράτος Παγιουμτζής, Άννα Χρυσάφη, Στέλλα Χασκίλ, Μάρκος Βαμβακάρης, Τάκης Μπίνης, Ντούο Χάρμα, Κώστας Καπλάνης, Σοφία Καλφοπούλου, Πάνος Γαβαλάς, Απόστολος Καλδάρας, Σπύρος Ζαγοραίος, Μαίρη Αστέρη, Νίκος Τουρκάκης και Ελένη Λαμπίρη. Η παραγωγή και επιμέλεια του υλικού έχει την εγγυημένη υπογραφή του συστηματικού ρέκτη του λαϊκού μας τραγουδιού Κώστα Χατζηδουλή.

Δευτέρα 16 Νοεμβρίου 2026

Συλλογή: Λαϊκά στολίδια (1969)

Στο χθεσινό μας αφιέρωμα στον στιχουργό Λάκη Τεάζη αναφερθήκαμε στο πρώτο δισκογραφημένο τραγούδι του που εντοπίζεται στο πολυσυλλεκτικό άλμπουμ «Λαϊκά στολίδια», το οποίο κυκλοφόρησε το 1969 από την Polydor. Στο άλμπουμ λοιπόν αυτό περιέχεται το τραγούδι «Μα σ' αγαπώ, μα σ' αγαπώ» σε μουσική του Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνεία της Μαρίας Βασιλοπούλου, μετέπειτα Ζοάννου, συζύγου του συνθέτη, ενώ οι στίχοι ανήκουν στον άγνωστο τότε στιχουργό (και ηθοποιό) Λάκη Τεάζη.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια ετερόκλητη συλλογή λαϊκών τραγουδιών που υπογράφουν οκτώ διαφορετικοί συνθέτες, άλλοι τόσοι στιχουργοί, ενώ τα αποδίδουν δεκατρείς συνολικά γνωστοί και άγνωστοι ερμηνευτές. Ο Γιώργος Μανισαλής υπογράφει τρία τραγούδια, από δύο ο Γιώργος Ζαμπέτας και ο Νάκης Πετρίδης και από ένα ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιάννης Καραμπεσίνης, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Γιώργος Κριμιζάκης και ο Γιώργος Δημόπουλος. Στίχους έγραψαν ο Ευάγγελος Ατραΐδης, ο Πυθαγόρας, ο Διονύσης Τζεφρώνης, η Σέβη Τηλιακού, ο Κώστας Ψυχογιός, ο Λάκης Τεάζης και άλλοι. 
Από την πλειάδα ερμηνευτών του δίσκου ο ήδη διάσημος κινηματογραφικός αστέρας Νίκος Ξανθόπουλος σε ντουέτο με την τότε στενή συνεργάτιδά του Γεωργία Κουλουκάκη ερμηνεύει δύο τραγούδια, ενώ άλλα δύο ερμηνεύει ο πρωτοεμφανιζόμενος λαϊκός τραγουδιστής Γιάννης Ντουνιάς. Άλλο ένα ντουέτο επίσης έχουμε με τη Ρίτα Σακελλαρίου και τον Νίκο Σπυρόπουλο, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια αποδίδουν οι: Μαρία Βασιλοπούλου (Ζοάννου), Δημήτρης Κρίτσαλος (στο εξώφυλλο αναγράφεται λανθασμένα ως Γ. Κρύτσαλος), Έλενα Μεταξά, Μανταλένα, Θάλεια (Δούκα), Θόδωρος Κάτσαρης και Γιάννης Γρηγοριάδης. Μόνο ο Δημήτρης Μητροπάνος απουσιάζει από το δυναμικό που είχε στη διάθεσή της εκείνη την εποχή η συγκεκριμένη δισκογραφική εταιρεία!
Με εξαίρεση το παλιό κλασικό τραγούδι του Γιάννη Παπαϊωάννου «Το τελευταίο δειλινό» που ακούγεται σε επανεκτέλεση (σε πρώτη εκτέλεση το είχαν ερμηνεύσει η Γιώτα Λύδια και η Πόλυ Πάνου) και τα δυο τραγούδια του Γιώργου Ζαμπέτα («Βαρυχειμωνιές», «Γειτονιές»), όλα τα υπόλοιπα είναι άγνωστα τραγούδια, χαρακτηριστικά πάντως του λαϊκού ήχου που είχε διαμορφωθεί εκείνη την εποχή, λίγο πριν από την εμφάνιση του ελαφρολαϊκού συρμού.

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

Λάκης Τεάζης: Συλλογή τραγουδιών (1969-1986)

Μόλις πριν από δύο ημέρες έφυγε από τη ζωή ένας αξιόλογος στιχουργός της παλιότερης γενιάς βγαλμένος από τη γόνιμη για το τραγούδι μας δεκαετία του '70, συνοδοιπόρος μερικών από τους εκλεκτότερους συνθέτες μας και τροφοδότης επιτυχιών για πρωτοκλασάτους ερμηνευτές κατά τις δεκαετίες του '70 και '80. 
Ο λόγος για τον Λάκη Τεάζη (1940-2026), ο οποίος ξεκίνησε την καλλιτεχνική του διαδρομή από τον κινηματογράφο ως ηθοποιός σε ρόλους δεύτερης σειράς, αλλά στη συνέχεια βρήκε το χώρο που του ταίριαζε περνώντας στη στιχουργική, όπου καταξιώθηκε με σημαντικές κατά καιρούς εμπορικές επιτυχίες. Ο λόγος του είναι λαϊκός και άμεσος και η θεματολογία του κατεξοχήν ερωτική με κάποιες ήπιες κοινωνικές αναφορές.
Η πρώτη δισκογραφική εμφάνιση του Λάκη Τεάζη εντοπίζεται στο πολυσυλλεκτικό άλμπουμ «Λαϊκά στολίδια» με το τραγούδι του Γιώργου Κριμιζάκη «Μα σ' αγαπώ, μα σ' αγαπώ» που ερμήνευσε ο μετέπειτα σύζυγος του συνθέτη Μαρία Βασιλοπούλου (Ζοάννου). Στο ξεκίνημα της δεκαετίας του '70 είχε μια μικρή συνεργασία με τον Θανάση Γκαϊφύλλια στο άλμπουμ «Ωτοστόπ» (1971) και την επόμενη χρονιά μια άκομη μικρή συνεργασία με τους συνθέτες Γιώργο Χατζηνάσιο και Δημήτρη Μηλιό στο άλμπουμ «Ξανθίππη Καραθανάση» με ερμηνεύτρια τη μεγάλη αυτή ιέρεια του δημοτικού μας τραγουδιού, η οποία υπήρξε και σύζυγός του. Ακολουθεί μια σειρά από ολοκληρωμένες δουλειές του στιχουργού με τους συνθέτες Χρήστο Γκάρτζο («Κάτι φταίει», 1976), Σπύρο Παπαβασιλείου («Τα σημερινά», 1981, «Τα Ρωμαίικα», 1981 και «Το δικό μας τραγούδι», 1987), Νίκο Λαβράνο («Όταν ακούς να τραγουδώ», 1984) και Σταύρο Κουγιουμτζή («Τα νυχτέρια μας», 1985), ενώ παράλληλα είχε και σκόρπιες συνεργασίες με συνθέτες, όπως ο Γιώργος Κατσαρός, ο Γιάννης Σπανός, ο Νίκος Τάτσης και ο Γιάννης Ζουγανέλης. 
Αξίζει πάντως να επισημάνουμε ότι τα πολύ πρόσφατα χρόνια μας έδωσε άλλες δύο ολοκληρωμένες δουλειές, μία το 2022 από τις Εκδόσεις Μετρονόμος με τίτλο «Λαϊκά και ξάστερα» σε μουσική του Δημήτρη Ψαρρού, κι άλλη μία το 2023 που επιγράφεται «Μανιφέστο» με μουσική του Χρήστου Βερνάρδου και αποκλειστική ερμηνεύτρια την αγέραστη Ξανθίππη Καραθανάση. 
Τραγούδια του Λάκη Τεάζη ερμήνευσαν πολλοί και σημαντικοί ερμηνευτές μας, όπως: Βίκυ Μοσχολιού, Ξανθίππη Καραθανάση, Μανώλης Μητσιάς, Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου, Τάνια Τσανακλίδου, Δημήτρης Μητροπάνος, Αντώνης Καλογιάννης, Δούκισσα και άλλοι. Ανάμεσα στις ξεχωριστές του στιγμές συγκαταλέγονται αναμφισβήτητα και μερικά πολύ όμορφα τραγούδια, όπως: «Λυπημένο μου κορίτσι», «Όμορφή μου Κατερίνα», «Στόμα, γλυκό μου στόμα», «Έλεγα», «Σ' αγαπώ σαν αμαρτία», «Είσαι ωραία σαν αμαρτία», «Αν μ' αγαπάς», «Παράπονό μου».

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Νίκος Ζουρνής: Χιλιόμετρα (2009)

Με αφορμή το χθεσινό μας αφιέρωμα στο μελοποιημένο έργο του Γιάννη Ρίτσου αναφερθήκαμε και σ' έναν τραγουδοποιό της νεότερης γενιάς που ξεκίνησε τη δισκογραφική του καριέρα με έναν κύκλο τραγουδιών, όπου μεταξύ άλλων φιλοξενεί στίχους ενός Μιχάλη Γκανά, αλλά κι ένα μελοποιημένο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου δείχνοντας έτσι τις προθέσεις του να πορευτεί στο δρόμο ενός ποιοτικού ρεπερτορίου.
Ο λόγος για τον Νίκο Ζουρνή που γεννήθηκε το 1985 και πήρε μαθήματα κιθάρας και θεωρητικών με σπουδές στο τμήμα Μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ πολύ νωρίς ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε διάφορες μουσικές σκηνές είτε παρουσιάζοντας δικά του τραγούδια, είτε συμμετέχοντας ως κιθαρίστας μαζί με διάφορους καλλιτέχνες. Στη δισκογραφία το όνομά του πρωτοεμφανίστηκε το 2006 με τρία δικά του τραγούδια στο δίσκο της Μαρίας Λούκα «Καλημέρα», ενώ δυο χρόνια αργότερα έγραψε το ωραίο τραγούδι «Λάφυρο» για τον προσωπικό δίσκο του Μανώλη Λιδάκη «Η σιωπή του χρόνου». Το τραγούδι μάλιστα αυτό αποτελεί και τη γέφυρα που οδηγεί τον νέο δημιουργό στην πρώτη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Χιλιόμετρα» που κυκλοφόρησε το 2009 συμπεριλαμβάνοντας και το τραγούδι αυτό γραμμένο πάνω σε στίχους του Μιχάλη Γκανά, ο οποίος έγραψε επίσης τους στίχους και του εναρκτήριου τραγουδιού («Ποδήλατο»).
Το άλμπουμ περιέχει συνολικά δεκατέσσερις μπαλάντες βασισμένες κυρίως στον ήχο της κιθάρας σε ένα ύφος που παραπέμπει ευθέως στο ύφος του Σωκράτη Μάλαμα, τουλάχιστον σ' αυτή την πρωτόλεια εργασία του, η οποία έδειχνε και τις εμφανείς εξαρτήσεις που κουβαλούσε μέσα της, αλλά και το σπέρμα μιας νέας δυναμικής φωνής στο χώρο που άξιζε να προσεχθεί, παρόλο που τελικά η πορεία του στο τραγούδι παραμένει μάλλον υποτονική μέχρι σήμερα. Και μόνο το τόλμημά του να προσεγγίσει την ποίηση ενός Γιάννη Ρίτσου και να καταφέρει να διαμορφώσει ένα καλογραμμένο λυρικό τραγούδι από την ποιητική συλλογή «Πρωινό άστρο» αποτελεί ένα μικρό παράσημο για τον νεοφώτιστο δημιουργό, ο οποίος έγραψε τη μουσική σε όλα τα τραγούδια, καθώς και τους περισσότερους στίχους, με εξαίρεση τα δυο τραγούδια του Μιχάλη Γκανά, το ποίημα του Ρίτσου κι ένα τραγούδι της Μαρίας Λούκα. Τραγουδά επίσης ο ίδιος με τη συμμετοχή του Μανώλη Λιδάκη σε τρία τραγούδια, της Μαρίας Λούκα σε άλλα δύο και του Απόστολου Ρίζου σε ένα.

Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Γιάννης Ρίτσος: Από το όνειρο στο εγερτήριο (2009)

Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον αφιέρωμα στον ποιητή Γιάννη Ρίτσο παρουσίασε το μουσικό περιοδικό Δίφωνο στο τεύχος 176 που κυκλοφόρησε το 2009 με ενσωματωμένο ψηφιακό δίσκο, ο οποίος περιλαμβάνει είκοσι ποιήματα του μεγάλου ποιητή μελοποιημένα από οκτώ διαφορετικούς συνθέτες και ερμηνευμένα, σε πρώτη ή δεύτερη εκτέλεση, από δεκαέξι Έλληνες ερμηνευτές κι ένα μοντέρνο ροκ συγκρότημα. Όλο το υλικό παραχωρήθηκε για τη συγκεκριμένη έκδοση από το αρχείο των δισκογραφικών εταιρειών Lyra και Legend συγκροτώντας ένα ιδιαίτερα αντιπροωπευτικό αφιέρωμα στο μελοποιημένο έργο του Γιάννη Ρίτσου που έλαβε τον συμβολικό τίτλο «Από το όνειρο στο εγερτήριο» υποδηλώνοντας έτσι τη λυρική και αγωνιστική πλευρά της ποίησής του.
Τρεις συνθέτες, όπως ήταν αναμενόμενο, καταλαμβάνουν το κύριο σώμα του αφιερώματος, Ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Νίκος Μαμαγκάκης και ο Θάνος Μικρούτσικος. Έχουν επιλεγεί μέρη από τα έργα: «Επιτάφιος» (1960), «Ρωμιοσύνη» (1966) και «18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» (1973) του Μίκη Θεοδωράκη, «11 λαϊκά τραγούδια του Γιάννη Ρίτσου» (1972), «Εαρινή Συμφωνία» (1990) και «Στεναγμός ανατολίτης» (1996) του Νίκου Μαμαγκάκη, «Καντάτα για τη Μακρόνησο» (1976) και «Τους έχω βαρεθεί» του Θάνου Μικρούτσικου. Επίσης έχουμε επιλογές από τους κύκλους τραγουδιών «Κυρά των αμπελιών» (1975) του Γιώργου Κοτσώνη, «Οι γειτονιές του κόσμου» (1977) του Σπύρου Σαμοΐλη και «Κάπου Ανατολικοδυτικά» (1989) του Νότη Μαυρουδή, καθώς και μία όμορφη μουσική στιγμή από το άλμπουμ «Χιλιόμετρα» (2009) του νέου τραγουδοποιού Νίκου Ζουγρή που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά με την έκδοση αυτού του αφιερώματος. Ξεχωριστή θέση στο αφιέρωμα έχουν επίσης δυο τραγούδια του Σπήλιου Μεντή, προσωπικού φίλου του ποιητή, τα οποία είχαν κυκλοφορήσει στις 45 στροφές στα μέσα της δεκαετίας του '60.
Τα τραγούδια ερμηνεύουν κατά σειρά εμφάνισης οι: Μανώλης Μητσιάς, Μαρία Φαραντούρη, Μαρία Δημητριάδη, Σάκης Μπουλάς, Μανώλης Λιδάκης, Γλυκερία, Νένα Βενετσάνου, Πέτρος Πανδής, Ελένη Βιτάλη, Γιάννης Πουλόπουλος, Μελίνα Μερκούρη, Τάσης Χριστογιαννόπουλος, Σοφία Παπάζογλου, Γιοβάννα, Σπύρος Σαμοΐλης, Κώστας Καμένος και το συγκρότημα Υπόγεια  Ρεύματα. Οι ερμηνείες της Μαρίας Φαραντούρη προέρχονται από νεότερες ζωντανές ηχογραφήσεις για τα άλμπουμ «Η ποίηση στο ελληνικό τραγούδι» (2003) και «Μύθοι γυναικών» (2008), ενώ της Γλυκερίας από δική της ζωντανή ηχογράφηση για το άλμπουμ «Τα θεμέλιά μου στα βουνά» (2009).

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

Νίκος Μαμαγκάκης, Γιάννης Ρίτσος: Τα ερωτικά (2009)

Μετά τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Θάνο Μικρούτσικο, ο τρίτος μεγάλος συνθέτης μας που καταπιάστηκε συστηματικά με το ποιητικό έργο του Γιάννη Ρίτσου ήταν ο Νίκος Μαμαγκάκης, ο οποίος είχε άλλωστε προσωπική φιλία με τον ποιητή. Ο Μαμαγκάκης, ως γνωστόν, ήταν ένας πολύ ιδιόμορφος δημιουργός, τολμηρός, πρωτοποριακός και ρηξικέλευθος στο μουσικό του ύφος, πράγμα  που του επέτρεπε να κινείται με πλήρη άνεση σε όλες τις μουσικές εκφάνσεις, από το απλό λαϊκό τραγούδι μέχρι τις πιο προχωρημένες και πρωτοποριακές φόρμες της λόγιας μουσικής. Το 1972 λοιπόν, στην καρδιά του χουντικού καθεστώτος, δε δίστασε να παρουσιάσει έναν ολοκληρωμένο κύκλο τραγουδιών με τίτλο «11 Λαϊκά τραγούδια του Γιάννη Ρίτσου» αδιαφορώντας για την καθολική απαγόρευση του ποιητή από το καθεστώς! Αργότερα, το 1990, επανήλθε στον ποιητή μελοποιώντας την «Εαρινή Συμφωνία», ενώ στη συνέχεια συμπεριέλαβε σκόρπιες μελοποιήσεις ποιημάτων του στους δίσκους «Στεναγμός Ανατολίτης» (1996) και «Δρόμοι της νύχτας» (2002).
Η τρίτη ολοκληρωμένη δουλειά του Νίκου Μαμαγκάκη πάνω στο ποιητικό έργο του Γιάννη Ρίτσου εκδόθηκε το 2009 στο πλαίσιο της τιτάνιας προσπάθειας του συνθέτη να επανεκδώσει αναθεωρημένο ολόκληρο το παλιότερο έργο του εμπλουτίζοντάς το συγχρόνως και με καινούργιο υλικό για λογαριασμό της ιδιωτικής του δισκογραφικής εταιρείας Ιδαία. Πρόκειται για τον κύκλο τραγουδιών «Τα ερωτικά» βασισμένο στην ομώνυμη ποιητική συλλογή του Ρίτσου που είχε εκδοθεί το 1981 από τις Εκδόσεις Κέδρος με επιλεγμένα ποιήματα από τις ενότητες: «Μικρή σουίτα σε κόκκινο μείζον», «Γυμνό σώμα» και «Σάρκινος λόγος». Τρία από τα μελοποιημένα αυτά ποιήματα είχαν ήδη συμπεριληφθεί σε παλιότερους δίσκους του συνθέτη, όπως προαναφέραμε. Η ολοκληρωμένη έκδοση του έργου αναπτύσσεται σε 19 μέρη (τραγούδια), τα οποία είναι ενορχηστρωμένα σε αμιγώς έντεχνο ύφος υπό την πλήρη ευθύνη του συνθέτη, ο οποίος σημειώνει σχετικά: «Από μουσικής πλευράς τα ποιήματα αυτά είναι η προέκταση της "Εαρινής Συμφωνίας". (...) είναι για μένα τα πιο βαθιά, ανθρώπινα, απλά ερωτικά ποιήματα που έχουν γραφτεί ποτέ. Υποφώσκει η ζέστα των λαϊκών ερωτικών τραγουδιών, αλλά συγχρόνως αποπνέουν και ένα άρωμα μιας υψηλής ποίησης».
Τα τραγούδια ερμηνεύει ο εξαίρετος βαρύτονος Τάσης Χριστογιαννόπουλος και μαζί του οι λαϊκοί ερμηνευτές Λιζέτα Καλημέρη, Ανδρέας Καρακότας και Ναταλί Ρασούλη. Ο ίδιος ο συνθέτης παρεμβαίνει απαγγέλλοντας στίχους του ποιητή. Επικεφαλής της λιτής οργανικής συνοδείας είναι η Μαρία Παχνιστή (φλάουτο) και ο Αντώνης Φάσαρτ (πιάνο, τρομπέτα).

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2026

Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Ρίτσος: 18 Λιανοτράγουδα (έκδοση Lyra, 1974)

Πέρασαν κιόλας 36 χρόνια! Σαν σήμερα, στις 11 Νοεμβρίου 1990, έφυγε από τη ζωή ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποιητές του 20ου αιώνα, εμβληματική μορφή της περίφημης Γενιάς του '30, πολυγραφότατος, πολυμεταφρασμένος και πολυβραβευμένος με ένα βίο ταραγμένο και περιπετειώδη λόγω των πολύχρονων διώξεων για τις πολιτικές του ιδέες από το καθεστώς της μετεμφυλιακής εξουσίας, ένας ευαίσθητος λυρικός τροβαδούρος των λαϊκών καημών και ταυτόχρονα ένας επικός κήρυκας των υψηλών ιδεών. Ο λόγος για τον Γιάννη Ρίτσο (1909-1990), τον ποιητή του «Επιτάφιου» και της «Ρωμιοσύνης», τον διαχρονικό τροφοδότη της έμπνευσης ενός Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίο συνοδοιπορώντας σμίλεψαν τα θεμέλια του νεότερου ελληνικού τραγουδιού συνταιριάζοντας αρμονικά την υψηλή ποίηση με το λαϊκό ήχο, όταν ο μεγάλος συνθέτης αποφάσισε να αναλάβει συνειδητά την εκστρατεία μορφωτικής ανάτασης του απλού κόσμου μελοποιώντας συστηματικά Έλληνες και ξένους ποιητές με αρχή τον περίφημο «Επιτάφιο» του Γιάννη Ρίτσου (1960).
Ψάχνοντας στις σελίδες του Δισκοβόλου να βρω κάποια έλλειψη από τη δισκογραφημένη δουλειά του Γιάννη Ρίτσου στάθηκα σε μια ξεχασμένη εκτέλεση του μελοποιημένου από τον Μίκη Θεοδωράκη κύκλου «18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας», της τρίτης χρονικά εγγραφής του έργου, αφού προηγήθηκαν άλλες δύο πολύ γνωστότερες, η πρώτη και αυθεντικότερη ηχογραφημένη στο Παρίσι το 1973 με τη φροντίδα του ίδιου του συνθέτη και ερμηνευτές τον ίδιο με  τη Μαρία Φαραντούρη, τον Πέτρο Πανδή, την Αφροδίτη Μάνου και τον Αχιλλέα Κωστούλη, και η δεύτερη και εμπορικότερη όλων ηχογραφημένη στην Αθήνα μέσα στο 1973 (κυκλοφόρησε το 1974) σε ενορχήστρωση που είχε ετοιμάσει νωρίτερα ο στενός συνεργάτης του συνθέτη Γιάννης Διδίλης (που είχε ήδη πεθάνει το 1972) και ερμηνευτές τον Γιώργο Νταλάρα και την Άννα Βίσση, ενώ την ίδια εποχή είχε ηχογραφηθεί και μια ημιτελής εκδοχή του έργου (8 τραγούδια) με ενορχήστρωση και διεύθυνση του Κώστα Κλάββα και ερμηνεία του Αντώνη Καλογιάννη.
Θυμίζω εν συντομία ότι ο κύκλος «Τα 18 Λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας» εν πολλοίς γράφτηκε από τον Γιάννη Ρίτσο το 1968 στη διάρκεια της εξορίας του στη Λέρο μετά από παράκληση του συνθέτη, ενώ ξαναδουλεύτηκε και συμπληρώθηκε τον επόμενο χρόνο στο Καρλόβασι της Σάμου και πήρε την τελική του μορφή το 1970, με εξαίρεση το τραγούδι «Δε φτάνει» που αναθεωρήθηκε πλήρως το 1973. Ο Μίκης τα μελοποίησε στο Παρίσι κατά τη διετία 1971-1972, ενώ η πρώτη τους ζωντανή εκτέλεση έγινε στο Λονδίνο στις 17 Ιανουαρίου 1973. 
Η τρίτη δισκογραφημένη εκδοχή του έργου ηχογραφήθηκε τον Ιούλιο του 1974 και κυκλοφόρησε από τη Lyra λίγες ημέρες μετά την ανατροπή του χουντικού καθεστώτος. Στην εκτέλεση αυτή συνέπραξαν πέντε νεότεροι ερμηνευτές τραγουδώντας σόλο ή σε ντουέτο ή και όλοι μαζί. Πρόκειται για τρεις γυναικείες φωνές, τη Μαρία Δημητριάδη, την Ελένη Βιτάλη, την Σάνια Κρυστάλλη, και δυο ανδρικές, τον Σταύρο Πασπαράκη και τον Κώστα Καμένο. Την ενορχήστρωση και διεύθυνση της ορχήστρας ανέλαβε ο ακαταπόνητος Τάσος Καρακατσάνης, αποκλειστικός ενορχηστρωτής εκείνη την εποχή της Lyra σε επανεκτελέσεις κλασικών κύκλων τραγουδιών των μεγάλων συνθετών Μίκη Θεοδωράκη και Μάνου Χατζιδάκι.  

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026

Βασίλης Δημητρίου: Ο μεγάλος θυμός (1998)

Μετά τη μικρή παρένθεση του 1997, κατά την οποία ο Βασίλης Δημητρίου παρουσίασε δύο ολοκληρωμένα τηλεοπτικά soundtrack («Παλίρροια», «Η αγάπη άργησε μια μέρα») εξολοκλήρου ορχηστρικά (με μόλις ένα τραγούδι σε σύνολο 35 θεμάτων), το 1998 επανέρχεται στην παλιά του συνθετική μανιέρα με μια καινούργια τηλεοπτική επένδυση βασισμένη και πάλι στη φόρμα του τραγουδιού. 
Πρόκειται για τη δημοφιλή σειρά του Mega «Ο μεγάλος θυμός» που προβλήθηκε κατά τη σεζόν 1998-1999 σε 26 συνολικά επεισόδια, η οποία αποτελεί μεταφορά στη μικρή οθόνη του ομώνυμου μυθιστορήματος της Ντόρας Γιαννακοπούλου που είχε εκδοθεί δυο χρόνια νωρίτερα από τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Οι γνωστοί πλέον συντελεστές, με τους οποίους συμπορεύτηκε ήδη από παλιά ο συνθέτης, είναι και πάλι παρόντες. Σκηνοθέτης ο Κώστας Κουτσομύτης. Στο σενάριο ο σκηνοθέτης μαζί με τον Μάριο Ποντίκα και τον Νίκο Απειρανθίτη. Το έργο πραγματεύεται την ιστορία δύο οικογενειών που συναντιούνται στην πορεία τους και ένα φλογερό ερωτικό πάθος φέρνει τη μεγάλη σύγκρουση. Τους ρόλους ενσάρκωσαν οι ηθοποιοί: Γρηγόρης Βαλτινός, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Άγγελος Αντωνόπουλος, Βίκυ Βολιώτη, Δάνης Κατρανίδης, Υβόννη Μαλτέζου και Πέγκυ Τρικαλιώτη.
Ο συνθέτης υπηρέτησε με τη γνωστή του μαεστρία την πλοκή του έργου παρουσιάζοντας ουσιαστικά ένα πλήρη κύκλο δώδεκα θαυμάσιων τραγουδιών διανθισμένων με λειτουργικές οργανικές γέφυρες, από τις οποίες ξεχωρίζει το εξαίσιο «Κουιντέτο μπλουζ». Οι στίχοι των τραγουδιών γράφτηκαν από τον Μάνο Ελευθερίου, τον Αντώνη Τσαγρή, την ηθοποιό Αλέκα Παΐζη και τον συνθέτη, ενώ περιλαμβάνονται και όμορφες μελοποιήσεις ποιημάτων του Νάνου Βαλαωρίτη, της Μυρτιώτισσας και του Λέοντα Κουκούλα. Ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή το υπέροχο «Αγάπη» που ευτύχησε μιας απόλυτα εκφραστικής ερμηνείας από τον Χρήστο Θηβαίο, ενώ στην ερμηνεία των τραγουδιών συμμετέχει και η επίσης θαυμάσια Αναστασία Μουτσάτσου και ο ηθοποιός Γρηγόρης Βαλτινός. Τραγουδούν επίσης και συγκροτούν τη φωνητική «παρέα» οι: Κωνσταντίνα Τάκαλου, Αντώνης Μπερκ-Συριώτης, Εβελίνα Αραπίδου, Ελίνα Βραχνού, Κώστας Καρβουνιάρης και Μάρσια Ρούδα.
Κλείνοντας πρέπει να επισημάνουμε ότι με αυτή τη δουλειά ο συνθέτης ολοκληρώνει έναν πολύ γόνιμο δημιουργικό κύκλο στο χώρο της τηλεοπτικής μουσικής, τον οποίο στη συνέχεια θα εγκαταλείψει, για να αφοσιωθεί στη μουσική για το θέατρο, αν και δέκα χρόνια αργότερα έκανε μια μικρή επιστροφή με άλλες δύο τηλεοπτικές δουλειές για τα έργα «Ματωμένα χώματα» (2008) και «Κ.Γ. Καρυωτάκης» (2009).

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2026

Βασίλης Δημητρίου: Η αγάπη άργησε μια μέρα (1997)

Η δεύτερη μουσική εργασία του Βασίλη Δημητρίου μέσα στο 1997 γράφτηκε για την πολυβραβευμένη τηλεοπτική σειρά «Η αγάπη άργησε μια μέρα» και είναι ίσως η ωραιότερη τηλεοπτική δουλειά του. Η σειρά βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Λιλής Ζωγράφου (1922-1998) που κυκλοφόρησε το 1994 από τις Εκδόσεις Αλεξάνδρεια και περιγράφει μια ερωτική ιστορία από τα χρόνια της γερμανικής κατοχής στο πλαίσιο μιας αυταρχικής οικογένειας στην Κρήτη με πρωταγωνίστρια μια νεαρή γυναίκα που διεκδικεί την προσωπική της ελευθερία και ζει τον κρυφό της έρωτα με έναν Ιταλό στρατιώτη.
Η σειρά προβλήθηκε στην ΕΤ1 κατά τη σεζόν 1997-1998 σε 18 επεισόδια αποσπώντας εκείνη τη χρονιά όλα τα βραβεία τηλεοπτικής παραγωγής. Τη σκηνοθεσία έκανε ο Κώστας Κουτσομύτης, ο οποίος συνέγραψε και το σενάριο μαζί με τον Μάριο Ποντίκα και τον Νίκο Απειρανθίτη, ενώ στους βασικούς ρόλους εμφανίστηκαν οι ηθοποιοί: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Μηνάς Χατζησάββας, Τάνια Τρύπη, Βασίλης Διαμαντόπουλος, Αφροδίτη Γρηγοριάδη, Πέγκυ Τρικαλιώτη και Γιώργος Μοσχίδης.
Η μουσική του Βασίλη Δημητρίου αναπτύσσεται σε μορφή λυρική σουίτα με οργανικά σχήματα δωματίου και τίτλους έντονης συναισθηματικής φόρτισης. Κυριαρχούν τα έγχορδα (βιολιά, βιόλες, βιολοντσέλα) σε σχηματισμούς τρίο και κουαρτέτου, ενώ οι παρεμβολές των πνευστών (κλαρινέτο, φλάουτο, φαγκότο, τρομπόνι) και άλλων ακουστικών οργάνων (κιθάρα, ακορντεόν) διαμορφώνουν ένα σαγηνευτικό ηχητικό τοπίο. Ασφαλώς το ομώνυμο εναρκτήριο θέμα ανήκει στις κορυφαίες δημιουργίες του συνθέτη. Την ενορχήστρωση και τη διεύθυνση της ορχήστρας φυσικά επιμελήθηκε ο ίδιος.

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

Βασίλης Δημητρίου: Παλίρροια (1997)

Διπλή δισκογραφική παρουσία είχε μέσα στο 1997 ο Βασίλης Δημητρίου και μάλιστα και πάλι για την τηλεόραση με τη μουσική επένδυση των σειρών «Παλίρροια» και «Η αγάπη άργησε μια μέρα». Κοινό στοιχείο και των δύο αυτών εργασιών του ο έντονος λυρισμός που αποδίδεται με οργανικά θέματα, ενώ απουσιάζουν αυτή τη φορά τα τραγούδια.
Πρώτη χρονικά παρουσιάστηκε η δραματική ερωτική σειρά «Παλίρροια» από το κανάλι του Mega κατά τη σεζόν 1996-1997 σε 19 επεισόδια, η οποία δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομότιτλο κύκλο τραγουδιών του Στέφανου Κορκολή με τη φωνή της Δήμητρας Γαλάνη που είχε κυκλοφορήσει το 1989. Το σενάριο του Λευτέρη Καπώνη περιγράφει την ιστορία μιας νεαρής γυναίκας και του ανάπηρου συζύγου της που μπλέκεται με το κρυφό πάθος ενός νεαρού μεγάλωσε στο ίδιο οικογενειακό περιβάλλον. Τη σκηνοθεσία έκανε ο Μανούσος Μανουσάκης κι έπαιξαν οι ηθοποιοί: Αλεξανδριανή Σικελιανού, Νίκος Σεργιανόπουλος, Στράτος Τζώρτζογλου, Πάνος Μιχαλόπουλος, Λίλα Καφαντάρη, Ταμίλα Κουλίεβα και άλλοι.
Η ατμόσφαιρα του έργου έδωσε την ευκαιρία στον συνθέτη να γράψει ένα όμορφο soundtrack πλημμυρισμένο από λυρικές μελωδίες που αποδίδονται από ακουστικά όργανα με κυρίαρχη την παρουσία της κιθάρας και του πιάνου. Από τα 21 συνολικά θέματα του soundtrack με τίτλους που συναρμολογούμενοι σχηματίζουν τον καμβά μιας ιστορίας τα 20 είναι οργανικά, ενώ υπάρχει κι ένα τραγούδι («Ό,τι θες και δε θάρθει») που ερμηνεύει η Πέμυ Ζούνη και ο Μανώλης Χατζημανώλης. Εξαίρετοι σολίστες οργάνων συγκροτούν τη μικρή ορχήστρα. Μεταξύ αυτών οι: Στάθης Κιοσόγλου (κλαρινέλο, σαξόφωνο), Γιάννης Παπαζαχαριάκης (κιθάρα), Βαγγέλης Χριστόπουλος (όμποε), Βιβή Γκέκα (μαντολίνο), Τάκης Χαρίτος (πιάνο), Κώστας Θέος (βιολοντσέλο) και Παναγιώτης Δράκος (φλάουτο).

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

Βασίλης Δημητρίου: Η πρόβα νυφικού (1995)

Δυο χρόνια μετά τη μουσική του για την τηλεοπτική σειρά «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» (1993) κι αφού μεσολάβησε η μουσική του για τις θεατρικές παρωδίες «Μήδεια» και «Φαύστα» (1994) του Μποστ, ο Βασίλης Δημητρίου συνεγάζεται εκ νέου με τον σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη για την τηλεοπτική σειρά «Η πρόβα νυφικού» που παρουσιάστηκε από τον ΑΝΤ1 κατά τη σεζόν 1995-1996 σε 25 συνολικά επεισόδια. Το έργο βασίστηκε στο ομώνυμο παρθενικό μυθιστόρημα της παλιάς ηθοποιού και ερμηνεύτριας Ντόρας Γιαννακοπούλου (1937-2025) και ήταν η πρώτη συνεργασία του συνθέτη μαζί της από τις τρεις συνολικά, μιας και ακολούθησε το 1998 ο «Μεγάλος θυμός» και το 2001 «Οι τρεις χήρες» (που παραμένει ανέκδοτη).
Το έργο περιγράφει την ιστορία μιας αστικής οικογένειας μέσα στα σκληρά χρόνια της γερμανικής Κατοχής. Το σενάριο έγραψε και πάλι ο Βαγγέλης Γκούφας, ενώ τη σκηνοθεσία έκανε ο Κώστας Κουτσομύτης. Στη σειρά έλαβαν μέρος μεταξύ άλλων οι ηθοποιοί: Γρηγόρης Βαλτινός, Αλεξανδριανή Σικελιανού, Φίλιππος Σοφιανός, Άντζελα Γκερέκου, Άγγελος Αντωνόπουλος, Πέμυ Ζούνη, Αλέκα παΐζη, Ανδρέας Βουτσινάς, Πέγκυ Τρικαλιώτη και άλλοι.
Ο συνθέτης και πάλι ανταποκρίθηκε στις ανάγκες του έργου με μια σειρά όμορφα τραγούδια και ατμοσφαιρικά οργανικά θέματα, όλα σε δική του μουσική, στίχους και ενορχήστρωση. Από τα δέκα συνολικά τραγούδια τα επτά ερμηνεύει με την απαράμιλλη φινέτσα και εκφραστική της δύναμη η Μαρινέλλα, ενώ τα υπόλοιπα τρία η ηθοποιός Πέμυ Ζούνη. Στο τραγούδι «Η νύχτα να 'χει τρέλλα» μαζί με την Πέμυ Ζούνη τραγουδούν η Μαρία Τσαρούχα, η Αλίνα Κωτσοβούλου και η Κριστίνα Γουλιελμίνο. Εξαίρετοι μουσικοί συγκροτούν την ορχήστρα, μεταξύ των οποίων ο Παντελής Δεσποτίδης στο βιολί, ο Σωκράτης Άνθης στην τρομπέτα, ο Γιάννης Παπαζαχαριάκης στην κιθάρα, η Βιβή Γκέκα στο μαντολίνο, Αλίκη Κρίθαρη στην άρπα και ο Στάθης Κιοσόγλου στο σαξόφωνο.

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

Βασίλης Δημητρίου: Βαμμένα κόκκινα μαλλιά (1993)

Μιας και χτες επιστρέψαμε στον συνθέτη Βασίλη Δημητρίου, ευκαιρία είναι να σταθούμε λίγο παραπάνω στον πολύ αξιόλογο αυτόν δημιουργό που αφιέρωσε το έργο του σχεδόν αποκλειστικά στη σκηνική μουσική (θέατρο και τηλεόραση), ενώ οι απλοί κύκλοι τραγουδιών του είναι ελάχιστοι σε ολόκληρη την καριέρα του. Η μεγάλη του καταξίωση μάλιστα προέκυψε από τη συστηματική του ενασχόληση με τη μουσική για την τηλεόραση με πάνω από δέκα ολοκληρωμένα soundtrack για τη συγκεκριμένο πεδίο, τα περισσότερα από τα οποία μάλιστα πέρασαν και στη δισκογραφία και γνώρισαν επιτυχία. Η αρχή είχε γίνει νωρίς το 1980 με τη μουσική επένδυση της τηλεοπτικής σειράς «Κόντρα στον άνεμο», ενώ η τελευταία του δουλειά ήταν για την τηλεοπτική βιογραφία του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη που κυκλοφόρησε το 2009. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι περισσότερες από τις δουλειές αυτές αφορούσαν σε μεταφορές λογοτεχνικών κειμένων στη μικρή οθόνη, κατά κανόνα από τον σκηνοθέτη Κώστα Κουτσομύτη.
Το αφιέρωμά μας λοιπόν θα επικεντρωθεί στην τηλεοπτική μουσική του Βασίλη Δημητρίου κατά την πιο γόνιμη περίοδο της καριέρας του, δηλαδή τη δεκαετία του '90, όταν η δισκογραφία του εμπλουτίστηκε με δέκα ολοκληρωμένες σκηνικές δημιουργίες, από τις οποίες οι μισές αφορούσαν σε μουσικές επενδύσεις τηλεοπτικών σειρών. Μάλιστα μέσα στο 1993 παρουσίασε μαζεμένες δύο τέτοιες δουλειές, μία για τη σειρά «Η εκτέλεση» και ταυτόχρονα άλλη μία για τη σειρά «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά».
Η τηλεοπτική σειρά «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» αποτελεί μεταφορά στη μικρή οθόνη του ομώνυμου μυθιστορήματος του Κώστα Μουρσελά που είχε εκδοθεί το 1988 από τις Εκδόσεις Κέδρος. Θέμα του έργου η ιστορία δύο ανδρών και μιας γυναίκας μέσα στο έντονο πολιτικό κλίμα της μεταπολεμικής Ελλάδας. Το σενάριο επιμελήθηκε ο Βαγγέλης Γκούφας και τη σκηνοθεσία ο Κώστας Κουτσομύτης, ενώ πρωταγωνίστησαν οι ηθοποιοί: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Κώστας Αρζόγλου, Γιώργος Νινιός, Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Ηλίας Λογοθέτης, Βέρα Κρούσκα, Γιώργος Μοσχίδης και άλλοι. Η σειρά προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1 σε 37 επεισόδια κατά τη σεζόν 1992-1993.
Ο συνθέτης έγραψε τη μουσική και τα τραγούδια της σειράς πάνω σε δικούς του στίχους αποτυπώνοντας το κλίμα της εποχής με λαϊκούς και νεορεμπέτικους σκοπούς που παραπέμπουν εν μέρει στο μουσικό κλίμα του εμβληματικού «Ρεμπέτικου» του Σταύρου Ξαρχάκου από την προηγούμενη δεκαετία. Στο τραγούδι «Τούτος ο ντουνιάς» έχουν ενσωματωθεί και σκόρπια δημοτικά δίστιχα. Βασικός ερμηνευτής των τραγουδιών είναι ο Γιώργος Νταλάρας, ενώ συμμετέχει η Αφροδίτη Μάνου και το νεορεμπέτικο σχήμα Οπισθοδρομικοί. Το υλικό ενορχήστρωσε και διηύθυνε ο συνθέτης, ενώ μπουζούκι έπαιξαν ο Κώστας Παπαδόπουλος, ο Χρήστος Κωνσταντίνου και οι Οπισθοδρομικοί. Ο ίδιος ο Νταλάρας έπαιξε ακουστική κιθάρα και μπαγλαμά. Ο πίνακας του εξωφύλλου αποτελεί σύνθεση της Κλεοπάτρας Μουρσελά.

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

Βασίλης Δημητρίου, Κατερίνα Κούκα: Τα όνειρα μαλώνουν (2000)

Η δισκογραφική παρουσία της Κατερίνας Κούκα κορυφώνεται ακριβώς πάνω στο κλείσιμο της πολύ γόνιμης για εκείνη δεκαετίας του '90 και στο χάραμα του νέου αιώνα με την πιο άρτια προσωπική της δουλειά, την ωραιότερη ολόκληρης της καριέρας της. Το 2000 λοιπόν εκδόθηκε από την ΕΜΙ το άλμπουμ «Τα όνειρα μαλώνουν», έβδομη προσωπική της δουλειά και ταυτόχρονα ένας ακόμη εκλεκτός κύκλος τραγουδιών του αξιόλογου συνθέτη τραγουδιών και μουσικής για το θέατρο και την τηλεόραση Βασίλη Δημητρίου (1945-2015), δυο χρόνια μετά τον πολύ πετυχημένο τηλεοπτικό κύκλο «Ο μεγάλος θυμός».
Το άλμπουμ συγκροτείται από ένα σώμα 13 πρωτότυπων τραγουδιών κι ενός ακόμη σε δεύτερη εκτέλεση. Ο ίδιος ο συνθέτης έγραψε τους στίχους πέντε τραγουδιών, ενώ τα υπόλοιπα υπογράφουν ο Βαγγέλης Γκούφας, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Ξενοφών Φιλέρης, η Αναστασία Νικολάου και κυρίως ο Αντώνης Τσαγρής, ο οποίος την ίδια χρονιά είχε συνεργαστεί και με τον Σταύρο Κουγιουμτζή στο δίσκο «Έβρεχε ο κόσμος». Νοσταλγικές μελωδίες, πηγαίος λυρισμός και λαϊκοί ρυθμοί πλημμυρίζουν τα πολύ ενδιαφέροντα τραγούδια αυτού του δίσκου, έστω κι αν δε είχαν την ίδια εμπορική απήχηση με τις προηγούμενες δουλειές της ερμηνεύτριας. Θα ξεχώριζα πεισσότερο τα τραγούδια: «Κι όταν έρχεται η νύχτα», «Δε με νοιάζει», «Στην Αίγινα», «Η λατέρνα τσιφτετέλι», «Κάπως έτσι» και - πάνω απ' όλα - το ατμοσφαιρικό «Πέφτει απόψε βροχή», με το οποίο κλείνει όμορφα ο δίσκος, μια πανέμορφη λυρική ελεγεία που ερμηνεύεται σε δεύτερη εκτέλεση με τη συμμετοχή του συνθέτη και προέρχεται από τη μουσική που είχε γράψει ο συνθέτης για την παλιότερη τηλεοπτική σειρά «Καπνισμένος ουρανός» (1985) με πρώτη ερμηνεύτρια τη Βάσια Ζήλου.
Την ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας φρόντισε ο Βασίλης Δημητρίου έχοντας μαζί του εκλεκτούς μουσικούς, μεταξύ των οποίων ο Κώστας Γρηγορέας στην κλασική κιθάρα, η Ζωή Τηγανούρια στο ακορντεόν, η Βιβή Γκέκα στο μαντολίνο και οι Χρήστος Κωνσταντίνου και Δημήτρης Μαριωλάς στο μπουζούκι. Στα φωνητικά έλαβαν μέρος ο Μιχάλης Δημητριάδης, η Φαίη Μάτσου και η Χρυσούλα Χριστοπούλου.

Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026

Κατερίνα Κούκα: Φυσάει τρελός βοριάς (1998)

Συνεχίζοντας τη λαμπρή της πορεία στο ελληνικό πεντάγραμμο μέσα στη δεκαετία του '90 η Κατερίνα Κούκα μας δίνει το 1998 τον έκτο κατά σειρά προσωπικό της δίσκο με τίτλο «Φυσάει τρελός βοριάς». Είχαν ήδη προηγηθεί οι δίσκοι της: «Το πρώτο ραντεβού» (1990), «Να 'χα δυο καρδιές να σ' αγαπώ» (1992), «Στου Παράδεισου τα ωραία» (1994), «Δε σκοτώνουν την αγάπη με την πρώτη αφορμή» (1995) και «Μας πήραν τα αισθήματα» (1997). Στις δουλειές αυτές είχε συνεργαστεί με ξεχωριστούς δημιουργούς που της χάρισαν όμορφες μελωδίες και σημαντικές εμπορικές επιτυχίες, όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Μάριος Τόκας, αλλά και ο Θάνος Μικρούτσικος που τη συμπεριέλαβε στους ερμηνευτές του άλμπουμ «Ψάξε στ' όνειρό μας» (1997).
Ο δίσκος «Φυσάει τρελός βοριάς» αποτελεί ουσιαστικά μια σύμπραξη των δύο κορυφαίων λαϊκών δημιουργών της μεταπολιτευτικής περιόδου, του Χρήστου Νικολόπουλου και του Βαγγέλη Κορακάκη, οι οποίοι υπογράφουν τα δέκα από τα δεκατέσσερα συνολικά τραγούδια του άλμπουμ. Μάλιστα η σύμπραξη του Νικολόπουλου αποτελεί την τρίτη συνεργασία του με την ερμηνεύτρια, ενώ η παρουσία του Βαγγέλη Κορακάκη ήρθε στο μεσοδιάστημα της προσωπικής του δισκογραφίας ανάμεσα στους δίσκους «Εκεί που σβήνει ο άνεμος» (1996) και «Κρύπτη» (2002), την ίδια χρονιά που έδωσε τραγούδια του και στον προσωπικό δίσκο του Δημήτρη Μητροπάνου «Του έρωτα και της φυγής».
Ο δίσκος συμπληρώνεται με δυο συνθέσεις του παλιού τραγουδιστή Γιάννη Δημητρά που μας είχε πρωτοσυστήσει ο Μάνος Χατζιδάκις με το δίσκο «Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι και ο Αλκιβιάδης» (1974), καθώς και με άλλα δυο τραγούδια της ποπ ερμηνεύτριας Μαντώς. Τους στίχους στα τραγούδια του Νικολόπουλου έγραψε η Ελένη Γιαννατσούλια, στα τραγούδια του Δημητρά η Ζωή Γρυπάρη και στα τραγούδια της Μαντώς ο Γιάννης Πάριος και η Ιφιγένεια Γιαννοπούλου. Ξεχώρισαν τα τραγούδια «Φυσάει τρελός βοριάς» και «Μεγάλες αγάπες». Ο Νίκος Κούρος έκανε την ενορχήστρωση, ενώ μπουζούκι έπαιξαν ο Μανώλης Καραντίνης, ο Μανώλης Πάππος και ο Βαγγέλης Κορακάκης.

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2026

Χρήστος Νικολόπουλος, Κατερίνα Κούκα: Στου Παράδεισου τα ωραία (1994)

Όπως λέγαμε και χθες, η συνάντηση της Κατερίνας Κούκα με τους συνθέτες Γιάννη Σπανό και Χρήστο Νικολόπουλο στο πετυχημένο άλμπουμ «Να 'χα δυο καρδιές να σ' αγαπώ» (1992) στάθηκε η απαρχή μιας διευρυμένης συνεργασίας της με τους δυο εκλεκτούς συνθέτες, η οποία απέφερε δυο ακόμη προσωπικές της δουλειές τα επόμενα χρόνια. Μιλήσαμε ήδη για την ολοκληρωμένη της συνεργασία με τον Γιάννη Σπανό («Μας πήραν τα αισθήματα», 1997), οπότε σειρά έχει σήμερα η αυτοτελής σύμπραξή της με τον Χρήστο Νικολόπουλο, η οποία μάλιστα προηγήθηκε. 
Πρόκειται βέβαια για τον κύκλο τραγουδιών «Στου Παράδεισου τα ωραία» που εκδόθηκε από την ΕΜΙ το 1994. Το άλμπουμ περιλαμβάνει δώδεκα καθαρά λαϊκές στιγμές με την εγγυημένη συνθετική σφραγίδα του σπουδαίου λαϊκού δημιουργού Χρήστου Νικολόπουλου που ήρθε ένα χρόνο μετά το εξαιρετικό άλμπουμ του συνθέτη «Ξημέρωμα 1ης Ιανουαρίου 2000 μ.Χ.» και λίγο πριν από την τρίτη μεγάλη συνεργασία του με τον Γιώργο Νταλάρα και το άλμπουμ «Μεθυσμένα τραγούδια» (1996). Ήταν μια εποχή δαιμονιώδους έμπνευσης και ασταμάτητης δισκογραφικής δραστηριότητας του συνθέτη με λαϊκά τραγούδια και οργανικές συνθέσεις διάσπαρτες σε διάφορες δισκογραφικές εταιρείες (ΕΜΙ, ΜΒΙ, WEA, BMG, Minos, Lyra). Και κάπου εκεί χώρεσε και η δεύτερη και ολοκληρωμένη αυτή τη φορά συνεργασία του με την Κατερίνα Κούκα με μια σειρά καλογραμμένων λαϊκών τραγουδιών που γνώρισαν σημαντική εμπορική επιτυχία.
Οι στίχοι των τραγουδιών υπογράφονται και πάλι από την υπερδραστήρια στιχουργό Τασούλα Θωμαΐδου, ενώ την ενορχήστρωση επιμελήθηκε ο Νίκος Κούρος. Ο ίδιος ο συνθέτης συμμετέχει ως σολίστ και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού. Το γνωστότερο τραγούδι του δίσκου («Ο ωραίος κι η ωραία») η Κούκα το ερμηνεύει μαζί με τον ηθοποιό Αντώνη Καφετζόπουλο. Από τα υπόλοιπα τραγούδια ξεχώρισε κυρίως το τσιφτετέλι «Στου Παράδεισου τα ωραία» που έδωσε και τον τίτλο στο δίσκο.

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026

Γιάννης Σπανός, Κατερίνα Κούκα: Μας πήραν τα αισθήματα (1997)

Ο καταξιωμένος συνθέτης Γιάννης Σπανός και η καινούργια τότε λαϊκή ερμηνεύτρια Κατερίνα Κούκα πρωτοσυναντήθηκαν το 1992 με το άλμπουμ «Να 'χα δυο καρδιές να σ' αγαπώ», όπου ο συνθέτης συμμετείχε με έξι τραγούδια σε στίχους κυρίως της Τασούλας Θωμαΐδου, ενώ τα υπόλοιπα τραγούδια είχε γράψει ο Χρήστος Νικολόπουλος. Τα μεγάλα σουξέ αυτού του δίσκου έφεραν την ερμηνεύτρια στην πρώτη γραμμή του ελληνικού πενταγράμμου κι αυτό είχε ως φυσική συνέπεια η πετυχημένη αυτή συνεργασία να διευρυνθεί στη συνέχεια με δυο ολοκληρωμέες πλέον προσωπικές της δουλειές, μία με τον κάθε συνθέτη. Το 1994 λοιπόν ήρθε η νέα συνεργασία με τον Χρήστο Νικολόπουλο που απέφερε το άλμπουμ «Στου παραδείσου τα ωραία», ενώ το 1997 είχαμε τη δεύτερη συνάντησή της με τον Γιάννη Σπανό σε μια ολοκληρωμένη πια δουλειά με τίτλο «Μας πήραν τα αισθήματα» που κυκλοφόρησε από την ΕΜΙ.
Η αλήθεια είναι ότι το δειλό ξεκίνημα της δισκογραφικής περιπέτειας της Κατερίνας Κούκα το 1988 με το άγνωστο άλμπουμ «Εντελώς τυχαία» και τον πρώτο προσωπικό της δίσκο «Το πρώτο ραντεβού» (1990) δεν έδειχνε την εκρηκτική πορεία που θα ακολουθούσε, την οποία θεμελίωσαν τα τραγούδια του Νικολόπουλου και του Σπανού που στάθηκαν το ισχυρό εφαλτήριο για τη λαμπρή συνέχεια ως το τέλος της δεκαετίας του '90 που έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο με τον θαυμάσιο κύκλο τραγουδιών «Τα όνειρα μαλώνουν» (2000) του Βασίλη Δημητρίου.
Η δεύτερη λοιπόν και ολοκληρωμένη πλέον συνεργασία της Κατερίνας Κούκα με τον Γιάννη Σπανό απέφερε την πέμπτη κατά σειρά προσωπική της δουλειά με το άλμπουμ «Μας πήραν τα αισθήματα» που αποτελεί έναν καλογραμμένο κύκλο δεκατριών λαϊκών τραγουδιών γραμμένων στα μέτρα της φωνής της. Απλά τραγουδάκια ερωτικής θεματολογίας με προσεγμένους στίχους της Τασούλας Θωμαΐδου και λαϊκά χρώματα διανθισμένα με όμορφες μελωδίες. Καλύτερη στιγμή του δίσκου το ομότιτλο τραγούδι, μια όμορφη νοσταλγική σερενάτα που δίνει την ευκαιρία στην καλή ερμηνεύτρια για μια αξιοπρόσεκτη ερμηνεία. 
Το υλικό ενορχήστρωσαν από κοινού ο Νίκος Κούρος και ο Ντίνος Γεωργούντζος παίζοντας οι ίδιοι πιάνο και πλήκτρα. Μπουζούκι παίζει ο Γιάννης Μπιθικώτσης.

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Η Κατερίνα Κούκα τραγουδά Σπανό & Νικολόπουλο: Να 'χα δυο καρδιές να σ' αγαπώ (1992)

Στη μακριά και γόνιμη διαδρομή του στο ελληνικό πεντάγραμμο ο Γιάννης Σπανός είχε σαφώς μια προτίμηση στις γυναικείες φωνές, ίσως γιατί τις εύρισκε πιο κοντά στο ύφος της ευαίσθητης μουσικής του. Από το ξεκίνημά του στην ελληνική δισκογραφία το βλέπουμε αυτό να συμβαίνει. Το πρώτο ελληνικό του τραγούδι άλλωστε («Μια αγάπη για το καλοκαίρι») το ερμήνευσε η Καίτη Χωματά, ενώ στις δυο πρώτες ποιητικές του Ανθολογίες υπερείχαν οι γυναικείες φωνές (Χωματά, Αρλέτα, Αστεριάδη, Μαβίλη) έναντι των ανδρικών (Πουλόπουλος, Βιολάρης, Ζωγράφος). Και φυσικά στα κατοπινά χρόνια μας έδωσε σπουδαία τραγούδια με γυναικείες φωνές, όπως η Βίκυ Μοσχολιού, η Μαρινέλλα, η Δήμητρα Γαλάνη, η Χάρις Αλεξίου, η Τάνια Τσανακλίδου, η Αλέκα Κανελλίδου, η Άλκηστις Πρωτοψάλτη και η Ελένη Δήμου. 
Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν που το 1992 ο συνθέτης θα υπογράψει το μισό υλικό ενός από τους πρώτους προσωπικούς δίσκους της Κατερίνας Κούκα, μιας καλής λαϊκής ερμηνεύτριας που είχε πρωτοεμφανιστεί στα τέλη της δεκαετίας του '80, αλλά έλαμψε το άστρο της την επόμενη δεκαετία, όταν μας παρουσίασε αλλεπάλληλες προσωπικές δουλειές που γνώρισαν σημαντική επιτυχία εκείνη την εποχή. 
Πρόκειται για το άλμπουμ «Να 'χα δυο καρδιές να σ' αγαπώ» που εκδόθηκε από τη Minos και γνώρισε μεγάλη εμπορική απήχηση καθιερώνοντας αμέσως την καινούργια αυτή φωνή στο ελληνικό πεντάγραμμο. Το άλμπουμ αποτελεί συνεργασία του Γιάννη Σπανού με τον λαϊκό συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο, με τον οποίο μποιράζεται εξ ημισείας το υλικό με έξι τραγούδια ο καθένας. Η πρώτη όψη του βινυλίου καλύπτεται με έξι λαϊκά ή λαϊκότροπα τραγούδια του Σπανού, τα πέντε σε στίχους της Τασούλας Θωμαΐδου κι ένα σε στίχους του Άκη Πέτρου. Η δεύτερη όψη ανήκει στον Χρήστο Νικολόπουλο με έξι καθαρά λαϊκά τραγούδια, τα μισά σε στίχους του Φίλιππου Γράψα κι από ένα των Γιώργου Παπαγιαννόπουλου, Χριστόφορου Μπαλαμπανίδη και Δημήτρη Ρήτα.
Η μεγάλη εμπορική αποδοχή του δίσκου βασίστηκε κυρίως σε δυο τεράστια σουξέ που ανέδειξε, ένα από κάθε συνθέτη. Πρόκειται για ένα καταιγιστικό τσιφτετέλι του Γιάννη Σπανού («Ρίξε στο κορμί μου σπίρτο») κι ένα ορθόδοξο ζεϊμπέκικο του Χρήστου Νικολόπουλου («Δεν υπάρχουν άγγελοι σου λέω»). Η Κούκα τα απέδωσε με φρεσκάδα και μπρίο καταφέρνοντας να τα περάσει στο ευρύ κοινό και να γίνουν απαραίτητο κομμάτι στα προγράμματα των νυχτερινών κέντρων της εποχής. Την ενορχήστρωση έκανε ο Νίκος Κούρος, ο οποίος έπαιξε πιάνο, πλήκτρα και ακορντεόν, ενώ μπουζούκι έπαιξε ο Γιάννης Μπιθικώτσης.